Die kussende Delfts blauwe poppetjes zijn zeker een beetje uit de mode. Nu zag ik deze in een winkel toen ik door de hal van het Rotterdamse Centraal Station liep. Ze zijn kleurig, hebben zwiebelbenen en kijken frivool. Maar toch…..
Category Archives: Persoonlijk
Op weg….
Er is een tijd geweest dat we nog geen flauw benul hadden van naviagtie-apparatuur. Toen we er de eerste keer over hoorden, wisten we zeker dat wij zoiets nooit, nee, echt nooooooit in onze auto zouden laten plaatsen.
Wij konden toch prima overweg met atlassen en wegenkaarten, zagen de romantiek van ergens zo maar verdwalen en werden dus hopeloos ouderwets. Totdat we bij vrienden en familie wel zo’n apparaatje zagen en merkten hoe makkelijk dat toch was…. En we waren omgeturnd toen de nieuwe auto zelfs een ingebouwd navigatiesysteem had. Wat handig zeg… Dus maken we er regelmatig en met veel plezier gebruik van. Sterker nog, rijden we met iemand mee die nog steeds geen navi heeft, dan zijn we een beetje bezorgd dat ze weg niet zullen kunnen vinden. En zoekt Leo op internet naar de juiste route, print hem eventjes uit…
Tja, wat zal ik er van zeggen……
Deel dit op:
Bijpraten
Afgelopen vrijdag ging ik naar Amsterdam, om met Bettie weer eens bij te praten.
En Bettie en ik kletsen wat af. We “ontmoeten” elkaar elke dag op onze blogs, maar hebben zo’n dag in het echt toch nog zo veel te bepraten. Van super belangrijke zaken zoals hoe het met ons gaat, met onze mannen, de kinderen. Hoe we ons voelen, soms wat beter, dan weer wat minder dan anders en wat we daaraan zouden moeten of kunnen doen. En daarnaast bespreken we ook heel onbenullige dingen. Dat doen we allereerst bij een kopje koffie of thee, bij voorkeur in de Brasserie op het 2e perron van het Centraal Station. Daarna besluiten we waar we naar toe zullen gaan, trekken we onze jassen aan en lopen we gedecideerd richting ons doel ergens in Amsterdam… Vaak komen we er zelfs helemaal niet. We lopen er wel rechtstreeks heen, maar meestal blijkt dat toch ietsjes om. We zien onderweg wat, ontdekken een leuke winkel….. en ja, dan… Voor we het in de gaten hebben zijn we helemaal van de route af. Maar dat is geen probleem. Onderweg attenderen we elkaar op een leuke auto…, die bloembakken daar… of stoppen we om de paar meter om iets te fotograferen. Alles is goed, niks is fout!
En voor we het weten, begint het te schemeren, zoeken we een cafeetje op om nog iets te drinken en wat te eten. Dan is het inmiddels wel weer tijd geworden om op huis aan te gaan. Het einde van een ontspannen dag met een mooi randje, met 1001 dingen die we besproken hebben en waarover we het samen roerend eens zijn of onze meningen juist verschillen. Maar daar zitten we totaal niet mee.
En telkens verbaas ik me weer. Want hoe is het toch mogelijke dat we elkaar via dat immense wereldwijde web hebben gevonden.
Deel dit op:
Er was eens…
 |
Een jongeman, die in zijn keurige blauwe blazer met zijn ook al zo keurige Volkswagen Kever naar hartje Rotterdam reed om daar een avond op keurige wijze door te brengen met enkele leeftijdsgenoten. Dat heette toen een soos. Je betaalde een klein bedrag, kon er koffie, thee, fris en zelfs een biertje kopen. En je kon er praten en dansen met vrolijke, aardige en lieve, maar uiterst keurige, meisjes. |
Die zelfde avond ging een keurig meisje naar diezelfde soos. Ze voelde zich niet zo op haar gemak, was een beetje verlegen. Ze kwam tenslotte voor de eerste keer op die soos. De ontvangst was vriendelijk. Ze nam koffie en danste met een jongen, die wel aardig, maar ook wel een beetje… nou, ja, die ze enigszins klef vond. Dus sloeg ze een dans over en keek eens op haar horloge. Half negen, de avond zou nog wel duren.
Maar daar stond een jongen in de deuropening. Ze ging eens rechtop zitten. Wow, dat was een leukerd! Die leek niet verlegen, integendeel. Zo te zien een zelfverzekerde jonge man in een mooie blauwe blazer, die nonchalant betaalde en ging zitten. Ze overwon haar verlegenheid en ging snel op de nog vrije stoel naast hem zitten. Ze lachte haar allerliefste lach en hij lachte terug. Ze begonnen een gesprek, over koetjes en kalfjes. Ze dansten wat, praatten over van alles en nog was. En ja, ze lustte ook wel een biertje en hij keek haar bewonderend aan.
Vond ze het goed dat hij haar thuisbracht? Ja, graag. Vagelijk hoorde ze haar moeder “ga nooit zomaar met een vreemde man mee in de auto”, maar die waarschuwing sloeg ze in de wind. Deze jongen kon ze vertrouwen! Voor de deur van haar huis vroeg hij of hij nog eens mocht bellen en ze gaf hem haar telefoonnummer. Bij gebrek aan een notitieblokje schreef ze het op de achterkant van een sausjesrecept.
En de rest is geschiedenis. Want die man was Leo en het meisje was ik. Op 4 december 1971, vandaag dus exact 45 jaar geleden, hebben we elkaar ontmoet. En vandaag vieren we die heugelijke gebeurtenis! Met een gezellig uitje en een lekker hapje en drankje.
Deel dit op:
Poster
| Zo maar een poster, niet eens zo’n hele mooie. Maar bekijk hem eens goed en ik wed dat je denkt “die tekst ken ik ergens van”. En dat klopt, want het is de poster die John Lennon inspireerde tot het schrijven van het nummer “Mr. Kite”. Een nummer vol muzikale vondsten, met allerlei orgels. Natuurlijk werd het gespeeld op het concert van The Analogues. Maar als je op de poster klikt, start het nummer van The Beatles zelf.
Toch een prima begin van het weekend? |
 bron: Google |
Deel dit op:
Vol verwachting….
bron: Pinterest
Want je weet maar nooit….. 😉 😉 😉
Deel dit op:
Overdaad
Als ik weet dat iemand jarig is, dan stuur ik meestal een (zelfgemaakte) kaart. Dat is dubbel plezier, want ik vind het maken van de kaarten erg leuk en meestal is de ontvanger er ook blij mee.
Het kan zijn dat je op Facebook ook attent wordt gemaakt op de verjaardag. En dan feliciteer ik de jarige ook nog maar eens op FB. Dubbel op dus.
De laatste tijd echter zie ik op FB steeds vaker hele ritsen van al dan niet lollige e-cards, die aan de jarige worden geadresseerd. Waarvoor de jarige dan weer bedankt op FB. En dat is dan nog niet alles. Want de dag na de verjaardag is er op FB de mogelijkheid om door een grappige neptaart alle felicitaties nog eens langs te laten komen, iedereen nogmaals te bedanken en de taart op vrolijke wijze te laten ontploffen.
En dat vind ik toch zo overdreven. Voor mij is dat één aspect van de grote overdaad die onze tijd tekent.
Deel dit op:
Concert
Afgelopen zondag waren we bij het concert van The Analogues, mijn cadeau voor Leo’s verjaardag. Ze speelden het hele album Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band en nog veel meer Beatles-nummers.
De zaal was voor het overgrote deel gevuld met “jongere ouderen”, die weer even terug gingen naar hun schooltijd, Toppop en lange haren. En nog steeds genoten van die heerlijke muziek.
Klik op de foto om een indruk van het optreden van The Analogues te krijgen. En reserveer een ticket als je de kans krijgt!
Bron: You Tube
Deel dit op:
Wandelen
| Wanneer het droog weer is, trek ik graag op uit. Dit keer even wandelen in het Kralingse Bos, met de wandelclub. Samen even kletsen over van alles en nog wat, de dagelijkse dingen doornemen. Ondertussen moet je stevig doorlopen. Want die stappen moeten wel worden gezet. Nee, het lukt me niet om elke dag 10.000 stappen te zetten. Maar zo nu en dan piekt de stappenteller behoorlijk.En er is altijd wel iemand bij die je attent maakt op iets bijzonders. Op een bijzondere boom, en net afgezaagde stronk. Of op zoiets als deze lieve paddenstoelen. Schattig toch? Het lijkt wel of ze blozen… |
 |
Deel dit op:
Airfryer
 bron: Google |
Overal duiken ze op, de airfryers waarin je zonder al te veel vet kunt frituren. Op zich niks mis mee, want al dat vet is niet echt gezond. Maar dan lees ik op Facebook een recept voor boerenkoolstamppot uit zo’n apparaat. Dit zou je nodig hebben voor 2 porties: 400 gram aardappelschijfjes, 300 gram boerenkool, 500 gram magere spekblokjes, 3 eetlepels mosterd, 250 ml magere room, 3 eieren en 1 rookworst. Wij hebben zo’n apparaat niet, maar zouden we het wel hebben, dan maakte ik toch van z’n leven niet dit gerecht. |
Want met z’n tweeën 500 gram vlees plus een rookworst en maar net 300 gram groenten verorberen, dat lijkt me niet echt een gezonde maaltijd. En wat is in hemelsnaam MAGERE room? Het vet druipt er aan alle kanten vanaf.
Nee, ook zonder Airfryer maak ik lekker eten klaar. Met veel minder vet, ook minder vlees en zeker met beduidend meer groente!
