Maritieme vrouwen

In het Maritiem Museum draait een tentoonstelling over maritieme vrouwen, want die wereld lijkt alleen uit mannen te bestaan. Maar wie verder kijkt, ziet dat ook talloze vrouwen hun deel van de taken vervullen. Aan boord, maar ook op de kade, in de haven en op kranen. Letterlijk van hoog tot laag.

wp-17770371749624829591721151391381
Enkele maritieme vrouwen van toen en nu

Deels is dat te danken aan de emancipatie, maar ook in vroeger tijden werkten heel veel vrouwen mee.
Ze waren reder, scheepsbouwer, eigenaar of voeren mee aan boord en verrichten daar diverse hand-en spandiensten. Sommigen waren zelfs piraat.

Niet alle vrouwen werden beroemd, maar Kenau Simons Hasselaar kennen we allemaal. Al werd haar naam jammer genoeg later een scheldwoord.

Aan al die vrouwen wordt in de tentoonstelling een eerbetoon gebracht. Allemaal weerstonden ze vooroordelen en belemmeringen, maar hielden stand.
En nu, een vrouw aan de top van een scheepswerf? Ja zeker, Thecla Bodewes leidt het familiebedrijf na de dood van haar vader en vertelt haar verhaal in een filmpje.

Ook is er aandacht voor de zeemansvrouwen. Zij hielden het huishouden hier draaiend terwijl hun mannen ver weg de oceanen bevoeren. Nu is er goeie communicatie mogelijk, maar vroeger kregen zij maar mondjesmaat bericht van hun man. En op hun beurt moesten die weer soms maanden wachten op een verse brief.

Leuk om eens een kijkje te nemen. De tentoonstelling loopt nog lang door, tot in de zomer van 2027.

Zomaar

Gewoon een foto uit mijn archief.

Waar ik hem genomen heb? Geen idee, maar waarschijnlijk ergens hier in de buurt als ik de achtergrondgebouwen zo bezie.

Maar bij het uitzoeken van mijn foto’s kwam hij ineens tevoorschijn.

Zeker nog een blogje waard.

Boekenwinkel

Bron: Instagram / Martienversteegh / Coletteboekhandel

Ik had er wel over gehoord via onze oudste. Die snuffelt heel graag tussen boeken en kwam terecht bij een speciale boekhandel.

Hier staat niet alles netjes in kasten, gesorteerd en op naam, uitgave of onderwerp. Integendeel, deze winkel staat propvol met stapels boeken in willekeurige (?) volgorde. Je moet heel goed uitkijken, want anders stoot je een stapel om. Het is een winkel waar je van moet houden, niks voor georganiseerde types.

Toen Joghum de Vries een opvolger zocht, heeft een grote groep vrijwilligers de winkel overgenomen. Dat was vijf jaar geleden en binnenkort wordt dus het eerste lustrum gevierd. Want de winkel bestaat nog steeds. Er is uitgezocht, opgeruimd, herschikt. Maar de ziel van de winkel is er nog steeds.

Dus als je in de buurt bent, ga eens kijken bij Colette & Co, Boekhandel in de Reinkenstraat 45 in Den Haag. Misschien is de winkel niet open, maar gluren door de ruit en likkebaardend naar al die boeken kijken is ook al leuk. En woon je ver weg, dan is er een website met een blog of is te volgen via Instagram.

Geen straat

Na de Haagse markt namen we de tram en reden naar de Fred. Dat is een liefkozend naampje voor de Frederik Hendriklaan in Den Haag. Winkels in allerlei soorten, chique, gewoon of zo maar gezellig.

We hoefden niks te kopen, schoondochter en ik zijn allebei meer snuffelaar dan koopgraag. Een bezoek aan de boekenwinkel van Paagman is altijd leuk. Niet alleen kijken bij de boeken, maar ook bij de talloze hebbedingetjes.

Op maandag waren jammer genoeg ook veel winkels dicht en moesten we ons beperken tot etalages bekijken. En daar zag ik deze spiegelverzameling. Genoeg om je zelf op allerlei manieren te bewonderen.

Bewonderen deed ik ook de gevels van de huizen. En we belandden uiteindelijk bij een gezellige zaak voor een aperitief om daarna een restaurantje op te zoeken.

Plastic

img_20260518_133707751_hdr2324518950751587966

Waarom we dat doen, weten we niet meer. Maar op allerlei buitenlandse markten maakten we foto’s van stapels teiltjes en bakken. Niet bijzonder mooi gestapeld, meer gewoon. Maar vaak wel kleurig, dat maakt het materiaal zo vrolijk.

En nu, op de Haagse markt, viel mijn oog er meteen weer op. Afwasteiltjes in soort en maten, van klein tot supergroot. En alle mikmak die er bij hoort. Borstels, rekjes, kinderstoeltjes, voorraadpotten en dozen. Te veel om op te noemen.

Ik vroeg me af of er een mode in afwasteiltjes kan bestaan. Want deze verzameling was vooral pastelkleurig. Geen felle kleur te bekennen.

Poster

img_20260523_1336244954303015683234207659

Heel de maand mei keken we naar deze poster van Bora Bora. Daar waren we nog niet en waarschijnlijk zullen we daar ook niet meer heen gaan. Alle informatie heb ik dus van internet.

Ik moest ook even opzoeken waar Bora Bora ligt. Tussen Australiƫ en Zuid Amerika, midden in de Stille Oceaan. Het werd voor het eerst door een Nederlander, Jacob Roggeveen, gezien. Maar pas later zette James Cook er voet aan wal. Het is een Frans protectoraat.

Het bestaat uit een uitgedoofde vulkaan en een door een rif omgeven lagune. En natuurlijk een heerlijk strand, wuivende palmen, primitieve hutjes van bladeren. Er is volop zon, zee en je bent er ver weg van alle rumoer van de westerse wereld.

Het eiland zelf heeft ongeveer 9.000 inwoners. Maar de toeristen, meer dan 200.000 per jaar, brengen er het geld in het laatje. Die genieten er van de sfeer, de blauwe zee en het groene achterland.

Haagse markt

Al lange tijd stond het op het programma. Met schoondochter naar de Haagse markt. Ik had geen idee hoe die er uit zou zien. Ik dacht lange straten met overal winkels tussen woonhuizen. Maar het bleek een ommuurd gebied te zijn waar alleen allerlei vaste kramen te vinden waren.

Maar je waant je meteen in een ander land. Overal geroezemoes, marktlui die hun waren aanprijzen en zoveel verschillende artikelen.

Groenten van de regio maar ook van verre landen, kruiden, fruit, potten, pannen en allerlei huishoudelijke artikelen, vis en vlees, gebak en brood. Gek genoeg maar ƩƩn kraam met kaas. Maar weer wel veel kledingzaakjes en tassen en schoenen in soorten en maten.

Natuurlijk is de markt in Rotterdam ook flink “buitenlands”, zeker die op het Afrikaanderplein. Maar daar worden de kramen op bepaalde dagen opgezet en later weer afgebroken. En dat maakt toch sfeerverschil.

Winkelen maakt hongerig, dus namen we nog een hapje en drankje op een terras. En daarna? Gingen we weer winkelen, maar in een heel andere buurt.

Zomaar

Niet elke dag is er inspiratie voor een blog. Maar gelukkig is er dan altijd nog een archief. En daar is altijd wel wat te vinden.

wp-17789630279328659627368286335076

Vandaag ga ik terug naar mei 2019, naar Zakynthos om precies te zijn. Daar was ik met Leo en mijn schoonzus en zwager.

We luierden wat op het strand en we huurden een auto, waarmee we allerlei tochtjes maakten. En op ƩƩn van die ritjes zag ik dit “pottentuintje”.

Vraag me niet waar precies, want dat kan ik niet meer achterhalen. Het is en blijft toch een leuk plaatje.

Papier (2)

Niet alleen Peter Gentenaar, maar ook zijn vrouw Pat Gentenaar-Torley werkt met vormen van papier. Het werk van Pat lijkt te zijn geschilderd, maar bestaat uit verschillende lagen papierpulp.

Door niet op papier te schilderen maar vanaf de onderzijde te beginnen, wordt een voorstelling laag voor laag opgebouwd. Op een vacuümtafel wordt het dan tot één geheel gemaakt.

Hoe zoiets technisch gaat, werd me niet helemaal duidelijk. Maar de werken spraken voor zich en ik was er weg van. Kleurige voorstellingen die ik zo aan de muur zou willen hangen.

Ook de werken uit de vroegste periode, toen ze nog meer bezig was met weeftechnieken waren mooi, maar weer geheel anders.

Ook deze tentoonstelling is nog tot en met 6 september 2026 te zien in Museum Rijswijk.

Papier (1)

Marthy schreef er al over, de tentoonstelling van Peter Gentenaar en Pat Gentenaar-Torley in Museum Rijswijk. 

De grote vormen die Peter Gentenaar maakt, zijn waarschijnlijk redelijk zwaar van zichzelf en ze hangen stil. Toch gaven ze mij het gevoel te zweven, te fladderen in de ruimte. Ze bestaan uit papierpulp, maar door hun verschillende vormen, een klein beetje versteviging met dunne bamboestukjes en de hand van de meester krullen, plooien en vormen ze zich.

Sommige zijn wit, maar toch niet egaal van kleur. Andere objecten hebben meer of minder kleur in zich. Wat het zijn? Vormen, schelpen, wolken of dat wat je er in wilt zien. Ze maakten op mij een enorme indruk en ik vond ze prachtig.

De tentoonstelling “Fibers of life” is nog tot en met 6 september 2026 te zien in Museum Rijswijk.