Category Archives: reizen

Fiep Westendorp

Posted on by
7

Tekeningen van Fiep in het Rijksmuseum. Die tentoonstelling wilde ik zien! Of Leo het ook wel leuk zou vinden, wist ik niet. Maar die wilde graag naar Ed van der Elsken. En zo ging hij de trap op en bleef ik beneden.

Geen grote tentoonstelling, maar met heel veel tekeningen van Fiep. En voor velen een feest van herkenning, ook voor mij natuurlijk. De originele tekeningen voor Jip en Janneke, Otje, Floddertje, Pim en Pom.

Maar ook wat “oud” werk, dat eigenlijk nog steeds springlevend en actueel is. De moeder die haar dochtertje weg wil houden van die blote kunstmadam of Otjes vader Toss, die geen papieren heeft….., museumbezoekers in adoratie voor een kunstwerk. Dat blijft altijd wel een thema en daar wisten Fiep en natuurlijk ook Annie M.G. Schmidt op weergaloze wijze mee om te gaan.

Zo te kunnen tekenen, wat lijkt me dat fijn. In een paar lijntjes mensen neer te zetten, die zo echt en zo menselijk zijn. Wie goed kijkt, ziet ze nog dagelijks op straat, op TV of in de tram.

Ik vond het een heerlijke tentoonstelling.

Klein detail

Posted on by
6
img_20260701_1451048742890098028660401121

Soms verwonder ik me over mezelf. Vrijwel iedereen loopt voorbij aan hetgeen ik dan fotograferen wil.

Vorige week in Huis van Gijn viel mijn oog op dit haakje. Gewoon een haakje voor een handdoek naast het wasbekken.

Misschien stelt het een spelend kind voor, maar ik zag daar een mannetje, misschien wel dat bekende Manneken uit Brussel in.

Hij houdt het lusje van de doek aan zijn voet omhoog. Was dat nou zo maar een wat frivool haakje of betekent het meer? Ik zal het wel nooit weten.

Huis van Gijn

Posted on by
8

L. en ik gingen naar Dordrecht om daar het Huis van Gijn te bekijken. Dus liepen we na de lunch en de kringloopwinkel daar naartoe.

Het Huis van Gijn is een mooie patriciërswoning en is qua inrichting niet veel veranderd na het overlijden van de heer Van Gijn. Maar een hedendaags museum met hoge verdiepingen en vier etages vraagt om een lift. En die was zeer fraai in het interieur verwerkt, net als het winkeltje.

Het huis geeft een prachtig beeld van hoe rijkelui destijds woonden. Met inwonende dienstboden en personeel van buiten. Mevrouw zal wel nooit gekookt hebben, dat deed de kokkin.

En zo kon ik me en beeld vormen van wat mijn tante mij destijds vertelde en ik me als kind niet voor kon stellen.

We bezochten de begane grond en de eerste etage en bewonderden het goudleer behang, het vele koperwerk, maar ook de zaal met wandtapijten. En we stelden ons voor hoe het zou zijn om aan zo’n tafel aan te zitten.

img_20260701_1457476785151693003194264923
img_20260701_1502331006734278873662514669
img_20260701_145231838_hdr2898711745468848376
img_20260701_1512137948306301280763939247
img_20260701_150912582_hdr6097278697843500241
img_20260701_144849067_hdr8620402894582326313
img_20260701_151026506_hdr6269288813677121129

De twee etage met dienstboden kamertjes lieten we voor wat ze zijn. Ook de mogelijkheid om ons te verkleden op de zolder lieten we aan ons voorbij gaan.

Leuk winkeltje

Posted on by
6

We waren nog maar net van de waterbus afgestapt of L. en ik vonden een gezellig winkeltje. We bekeken de leuke tassen voor de deur en hoorden een stem die zei: “Die maakt mijn oma. Helemaal zelf en met de hand.”

img_20260701_120716338_hdr558348360100225335
Idse’s winkeltje, op de hoek van Het Melkpoortje en de Riedijk in Dordrecht

De stem was van Idse, die zijn knusse winkeltje op de hoek van de Riedijk en het Melkpoortje runt. Hij schenkt er een bakje koffie, verkoopt leuke en -net wat andere- souvenirs van Dordrecht. Natuurlijk had hij ons graag wat verkocht, maar ja. Wij hebben al meer dan we wensen en de dag was net begonnen…

Toch knaagde er iets aan me. Zo’n aardige jongen, een winkeltje dat meer verdient dan alleen een bezoekje van twee snuffelende dames. Wat kan ik nog doen?

Ik beloofde hem om een blogje aan zijn zaak te wijden. Gratis reclame is tenslotte nooit weg.

Dus mocht je in Dordrecht zijn, ga ook even kijken bij Idse. Je komt er tenslotte langs als je van of naar de waterbus gaat.

Gebouwen

Posted on by
8

Lier heeft nog veel oude gebouwen. Overal vind je huizen die waarschijnlijk aan rijke bewoners toebehoorden. Nu zijn het voornamelijk winkels of kantoren, maar de grandeur straalt er nog wel van af.

Hier een collage van wat ik zoal tegenkwam. Veelal gefotografeerd vanuit de schaduw omdat de zon niet te harden was. Maar, zoals alles zowel een voor- als een nadeel heeft: er waren niet veel mensen op straat. Ik kon rustig plaatjes schieten.

img_20260626_110839722761707001686209699
img_20260626_1058017884374985610506453803
img_20260625_1602592578822285108040140690
img_20260626_104131614337312453301115213
img_20260626_1107391908551843417666092680
img_20260626_1104396904238194811500743183

Poster

Posted on by
6
img_20260620_1047118415804891698123618151

Deze maand keken we op onze kalender naar Italië, naar de Amalfi kust.

Hoewel we vaker in Italië waren, bezochten we deze streek nou juist niet.

Maar we hebben er vaak over gelezen, vele afbeeldingen en foto’s gezien. Een deel van Italië met steile paden, schilderachtige straatjes, lieflijke dorpjes. Waar al sinds mensenheugenis gebouwd werd, want men wist ook in de oudheid schoonheid te waarderen. Met schitterende uitzichten, Napels in de nabijheid.

Eigenlijk zouden we er best nog wel eens een keer naar toe willen. Nou ja, wie weet!

Maritieme vrouwen

Posted on by

In het Maritiem Museum draait een tentoonstelling over maritieme vrouwen, want die wereld lijkt alleen uit mannen te bestaan. Maar wie verder kijkt, ziet dat ook talloze vrouwen hun deel van de taken vervullen. Aan boord, maar ook op de kade, in de haven en op kranen. Letterlijk van hoog tot laag.

wp-17770371749624829591721151391381
Enkele maritieme vrouwen van toen en nu

Deels is dat te danken aan de emancipatie, maar ook in vroeger tijden werkten heel veel vrouwen mee.
Ze waren reder, scheepsbouwer, eigenaar of voeren mee aan boord en verrichten daar diverse hand-en spandiensten. Sommigen waren zelfs piraat.

Niet alle vrouwen werden beroemd, maar Kenau Simons Hasselaar kennen we allemaal. Al werd haar naam jammer genoeg later een scheldwoord.

Aan al die vrouwen wordt in de tentoonstelling een eerbetoon gebracht. Allemaal weerstonden ze vooroordelen en belemmeringen, maar hielden stand.
En nu, een vrouw aan de top van een scheepswerf? Ja zeker, Thecla Bodewes leidt het familiebedrijf na de dood van haar vader en vertelt haar verhaal in een filmpje.

Ook is er aandacht voor de zeemansvrouwen. Zij hielden het huishouden hier draaiend terwijl hun mannen ver weg de oceanen bevoeren. Nu is er goeie communicatie mogelijk, maar vroeger kregen zij maar mondjesmaat bericht van hun man. En op hun beurt moesten die weer soms maanden wachten op een verse brief.

Leuk om eens een kijkje te nemen. De tentoonstelling loopt nog lang door, tot in de zomer van 2027.

Zomaar

Posted on by

Gewoon een foto uit mijn archief.

Waar ik hem genomen heb? Geen idee, maar waarschijnlijk ergens hier in de buurt als ik de achtergrondgebouwen zo bezie.

Maar bij het uitzoeken van mijn foto’s kwam hij ineens tevoorschijn.

Zeker nog een blogje waard.

Boekenwinkel

Posted on by
Bron: Instagram / Martienversteegh / Coletteboekhandel

Ik had er wel over gehoord via onze oudste. Die snuffelt heel graag tussen boeken en kwam terecht bij een speciale boekhandel.

Hier staat niet alles netjes in kasten, gesorteerd en op naam, uitgave of onderwerp. Integendeel, deze winkel staat propvol met stapels boeken in willekeurige (?) volgorde. Je moet heel goed uitkijken, want anders stoot je een stapel om. Het is een winkel waar je van moet houden, niks voor georganiseerde types.

Toen Joghum de Vries een opvolger zocht, heeft een grote groep vrijwilligers de winkel overgenomen. Dat was vijf jaar geleden en binnenkort wordt dus het eerste lustrum gevierd. Want de winkel bestaat nog steeds. Er is uitgezocht, opgeruimd, herschikt. Maar de ziel van de winkel is er nog steeds.

Dus als je in de buurt bent, ga eens kijken bij Colette & Co, Boekhandel in de Reinkenstraat 45 in Den Haag. Misschien is de winkel niet open, maar gluren door de ruit en likkebaardend naar al die boeken kijken is ook al leuk. En woon je ver weg, dan is er een website met een blog of is te volgen via Instagram.