Op het hek van het museum staat een bordje “verboden fietsen te plaatsen”.
En wat doe je dan? Je zet je fiets er toch lekker tegenaan. Lekker puh, wie doet je wat?
De fiets hangt half en lamlendig, een stukje straat in beslag nemend. Want dan kunnen anderen zich flink ergeren.
Dwarsig type, dat zie je wel…..!
Vorige week was er ineens paniek bij het metrostation Louvre in Parijs. Nee, gelukkig geen terrorisme in het geding, maar een zwerm bijen, die zich genesteld hadden in een fietszadel.
In het voorjaar komt dat vaker voor, want dan zoekt een bijenkoningin en nieuwe plek om haar eieren te leggen.
In de meeste gevallen komt een imker en neemt de bijen vakkundig mee. En dat gebeurde dus ook in Parijs. Maar het is best beangstigend als zo’n zwerm zich aan je fiets vastklemt.
Hoewel je het niet zo meteen zou denken, staan in Parijs op diverse plekken bijenkasten. Niet alleen in het Parc du Luxembourg, maar ook op het dak van de Opéra staan ze. En rondom de bomen op de boulevards worden bijen lokkende bloemen aangeplant zodat er later Parijse honing gemaakt kan worden.
Maar goed ook, want bijen zijn enorm nuttig. Dus laten we er goed voor zorgen.
Het ligt er al een tijdje, maar telkens stelde ik het uit. Kleine naaiklusjes, niks bijzonders, broeken korter maken, knopen verzetten.
Waarom schuif ik dat toch op de lange baan?
Maar nu moet het wel. Met frisse moed begonnen en toch was het meer werk dan ik dacht. Al zit er nu wel een beetje schot in.
Maar het staat nog steeds op mijn to-do-lijstje.
Dan vandaag maar een verlaat en minimaal blog. Want dat naaiwerk moet nu toch echt gedaan worden. Pffft…..!
Onze jongste ontdekte, verscholen tussen muur en plantenbak, een duif scharrelen op zijn balkon.
Het bleken zelfs twee duiven, druk in de weer met het bouwen van een nest.
Al gauw was er een ei en daarna een tweede.
Hij zette een cameraatje erbij zodat de duiven dagelijks te volgen zijn.
De meeste tijd zie je alleen een duif op het nest zitten. Maar zo rond 12 uur komt pa om ma af te lossen. Zo houden ze afwisselend het nest warm.
Geen spetterende show, maar slow televisie.
En nu maar wachten op jonge duifjes.
Een gedicht van Willem Wilmink voor zijn stad Enschede
Het is het eindpunt van de trein,
bijna geen mens hoeft er te zijn,
bijna geen hond gaat zover mee:
Enschede.
De burchten van de nijverheid
staan er nog her en der verspreid:
spelonken, hol en afgeleefd,
waar nu de wind vrij spel in heeft.
Textielbaronnen van weleer,
hun jachtgebied bestaat niet meer.
Waar zouden ze gebleven zijn,
Van Heek, Ter Kuile, Blijdenstein?
Hebben ze kinderen voortgebracht,
hebben ze hier nog nageslacht,
of koos dat snel een betere stee
dan Enschede?
Krim, Berkenkamp, Sebastopol,
het is voorbij. De maat is vol.
Bijna geen heeft hier nog weet
van uw gelatenheid, uw leed.
Dwars door het uitgeteerde hart
loopt nu de kale boelevart
met postkantoor en V&D.
O, Enschede, Enschede.
Willem Wilmink (1936 – 2003)
Degene die dit opschrift verzon op de sneeuwruimer heeft gevoel voor humor. Het was dan ook terecht een slagzinwedstrijd won.
Eerlijk gezegd moest ik even goed kijken en de tekst tot me door laten dringen voordat ik de clou begreep.
Maar ja, dan is het wel duidelijk en heel toepasselijk: Ctrl – Salt – Delete.
Want waar hij verschijnt, sneeuw verdwijnt.
Wat is dat nou voor een plaatje?
Tja, het ligt er maar net aan wat je er in wil zien.
Een paar lijntjes, een fraaie wulpse vrouw…?
Of een dansend paar? Heel simpel getekend.
Echt een raadplaatje.
Tomatenrijst met kleurige groente
1 ui
1 kleine prei
2 lenteuitjes
2 teentjes knoflook
1 paprika (rood, geel of groen)
2 stengels bleekselderij
1 kleine winterwortel
125 gram doperwten (diepvries)
ca. 300 gram gekookte rijst
1 eetlepel tomatenpuree
1,5 theelepel Italiaanse kruiden
0,5 theelepel komijn
peper, zout
(olijf)olie om in te bakken
Snipper de ui en snijdt alle groenten in reepjes of blokjes.
Fruit ui, knoflook, prei, lenteui, wortel en bleekselderij aan in hete olie.
Voeg de tomatenpuree toe en roer los, laat even meebakken.
Voeg eventueel wat water toe en laat alles op zacht voeg ongeveer 10 minuten stoven.
Doe dan de rijst en kruiden en op het laatst de doperwten erbij,
Doe roer nog een keer goed door tot de erwtjes net gaar zijn. .
Serveer met wat gehakte peterselie.
Ik deed er nog gebakken halloumi bij, maar een stukje kip of hamblokjes smaken ook prima. En dit recept is gemakkelijk aanpasbaar. Wie niet alle groenten in huis heeft, kan naar eigen smaak variëren.
Geluk is de kunst een boeket te maken van de bloemen waar je bij kunt.
Dit gezegde was de koprol-puzzel van enkele weken geleden. En het is waar. Niet altijd geeft het leven je rozengeur en maneschijn.
Maar wie genieten kan van een veld vol klaprozen of paardenbloemen, ziet ook vast vaker de lichtpuntjes in het dagelijks leven.
Meestal ben ik erg geboeid door boeken over families in vroegere tijden. En ik liet me verleiden door het boekomslag met het poppenhuis. Het duurde wel even voordat ik in dit boek opgang kwam.
De familie in het herenhuis aan de Herengracht heeft betere tijden gekend. Maar door allerlei zaken zijn ze aan lager wal geraakt en houden ze nog slechts de schijn op. Van buiten straalt het huis rijkdom uit, maar binnen blijkt het kaal en leeg. Vrijwel alle bezittingen zijn verkocht, het is er koud en stil.
Er worden plannen gemaakt om Thea, de dochter, aan een rijke man uit te huwelijken. En dat is nou juist niet wat zij wil. Haar keuze is al gemaakt, maar past niet in wat de familie wil.
Langzaam maar zeker komt je vanzelf achter de vele geheimen die er spelen. En zo raakte ik toch geboeid door het verhaal. Een verhaal over intriges, verhoudingen en zaken die verborgen moeten blijven.
