Category Archives: huishouden

Terugblik

Posted on by
4

Ineens krijg ik met enige regelmaat een terugblik op vroegere blogs. Soms aardig om nog eens te bekijken. Deze van 20 juni 2016 sprong er voor mij wel uit.

In 2016 werd in Leeuwarden een tentoonstelling over breien gehouden, die Leo en ik bezochten. Dit schreef ik er onder meer over:

Leo had zich niet veel voorgesteld van zoiets als breien, maar hij heeft zich prima geamuseerd. Het is natuurlijk niet alleen maar insteken, omslaan en afhalen. Want wat kan er allemaal gemaakt worden met een simpele draad en wat naalden. Of een machine…

Want dat realiseren we ons niet altijd. Er ligt her en der heel wat breiwerk in onze wereld. De ondergrond van kunstgras is gebreid, sommige geneeskundige hulpmiddelen zijn gebreid, brandslangen hebben een gebreid omhulsel en er zal vast nog veel meer zijn… 

Maar wat zagen we ook prachtige dingen, door geduldige vrouwen gemaakt. Handschoenen, mutsen, tasjes met kralen.

Maar mij trof het meest deze set. Die ik om het lijf van een Spaanse schone gedacht had, maar die toch echt ondergoed bleek te zijn. Zoveel werk om dat te maken en dan verborgen onder nog meer andere rokken.

Het patroon om het na te maken heb ik meegenomen, nu nog even opzetten en aan de slag.

En nou denken jullie vast “Hee, dat gewaad is nu dan eindelijk af.” Maar nee, ik ben er nooit aan begonnen. Want ik zou zoiets nooit dragen, als onder- of als bovengoed. Het patroon ben ik inmiddels ook kwijtgeraakt. Ach, alle (dag)dromen hoeven ook niet uit te komen.

Keuze genoeg

Posted on by
5
img_20260707_140707186_hdr6436948019065911329

We keken even deze winkel in. Zelden zag ik zoveel sleutels bij elkaar. Allemaal netjes gerangschikt, soort bij soort, maat bij maat.

Dat er zoveel sleutels en soorten sloten bestaan, ik wist het niet.

De eigenaar van deze zaak is vast een keurig georganiseerd persoon. En ik hoop dat zijn personeel dat ook is.

Want stel je voor, iemand hangt een sleutel op een verkeerd haakje. Hoe kun je die in hemelsnaam terugvinden…?

Angstdroom, nachtmerrie, brrr!!

Snel en efficiënt

Posted on by

Voor diverse klussen hadden wij al eens een elektricien nodig. Zoals vorig week, toen onze TL-verlichting in de berging had het begeven. Die hangt hoog tegen een muur en kan alleen met een ladder bereikt worden. Een veel te gevaarlijk karwei.

Optimistisch dachten wij even alleen maar twee nieuwe TL-buizen te kopen. Maar dat kon niet meer. We moesten een heel nieuw LED-armatuur kopen. En dat aansluiten was natuurlijk helemaal geen optie meer.

Bron: Google fotos

Al vaker maakten wij gebruik van de diensten van Zoofy.nl. Zoofy is een organisatie, die vakmensen in heel Nederland coördineert. Zij werken zelfstandig, maar worden benaderd door Zoofy en kunnen dan worden ingezet voor kleine of grotere klussen in huis.

Dus stuurden we woensdagavond om kwart voor tien een bericht aan Zoofy. Of zij ons aan een elektricien konden helpen? Om kwart over tien diezelfde avond stond de afspraak voor vrijdagmorgen tussen 10 en 12 al gepland en wisten we er zou komen. Even voor de afspraak word je gebeld, zodat je weet dat het klopt.

Wij hadden gezorgd dat er ruimte voldoende in onze berging was en rond half elf stond de man op onze stoep. Hij had alles bij zich, boor, draad, schroevendraaiers. Gewoon een vakkundige man, die in no-time de klus klaarde.

Bij een kopje koffie regelden we de betaling. Dat gaat digitaal via een QR-code met je telefoon.

Geen gedoe, gewoon alles snel, efficiënt en netjes geregeld!

Film

Posted on by

Deze week zagen we “Agatha’s almanac”, een film, eigenlijk meer een documentaire, over het leven van een ruim 90-jarige vrouw.

Ze bewoont in haar eentje een boerderij die een flink stuk land beslaat. Als ze er om heen loopt, heeft ze 5 kilometer in de benen. Dagelijks is ze op het land bezig en verbouwt er pompoenen, watermeloen, dille, aardbeien, bonen en bloemen.

Daarnaast kookt en bakt ze. Haar water haalt ze uit een regenput. En ze repareert zelf haar huis. Onconventioneel, gewoon met ducttape. Daar maakt ze ook haar lekkende emmer weer waterdicht mee.

De film beslaat een langere periode, dus krijg je ook mee dat ze wel eens ziek is, gevallen of haar hand heeft bezeerd.

Een mooi portret van een vastbesloten, eigenzinnige vrouw met een speciaal soort humor. Een mooi document van een werkzaam leven.

Als de trailer niet start, dit is de link

Geel

Posted on by

Dat geel een van mijn lievelingskleuren is, daar maak ik geen geheim van. Jaren geleden kochten Leo en ik ons servies, destijds in Canterbury. En ja, dat was geel en van zwaar aardewerk, maar nog steeds in gebruik.

Bron: Christofle.com / Malmaison Riviera

Tijdens een bezoek aan de tuinen en het huis van Monet in Frankrijk zagen we ook prachtig geel servies op de tafel staan. We vielen er als een blok voor. Maar ja, toen we dergelijk servies in Parijs vonden, bleek de prijs een bezwaar.

Honderden guldens voor een bord… nee, dat zat er niet in. Het werd later een beduidend goedkoper soort bordjes. Voor een Euro per stuk, bij een dumpwinkel.

Geel is geen modekleur voor borden en schalen. Maar dit is toch duidelijk stralend geel. En gewoon in Nederland te koop.

Maar een servies gaan we natuurlijk niet meer aanschaffen. Gelukkig maar, want ook hier is de prijs een bezwaar. En jammer genoeg gaat er hier nogal eens een kopje of bord aan scherven, dus dat zou in de papieren lopen.

Maar mooi is het!!

Laurierstruikje

Posted on by
img_20260609_114348242_hdr3645441974335640980

Al een hele tijd staat deze plant buiten in een pot voor mijn keukenraam. Het is een echte laurier (Laurus nobilus) en die plant is zo gemakkelijk. Vraagt zo nu en dan een plens water en groeit tegen de klippen op.

In het voorjaar en in de zomer komen er talrijke nieuwe blaadjes aan. In het najaar knip ik hem terug en droog de blaadjes dan. Soms hang ik ze op, maar dat is eigenlijk te stoffig. Dus verdwijnen ze in een (kook)boek om later in een kruidenpotje te belanden.

En dan krijgt zo’n blaadje zijn eindbestemming in een potje soep of heerlijke stoofpot. Je proeft het niet al te nadrukkelijk, maar vergeten maakt zo’n gerecht een beetje flauw.

De pot blijft altijd buiten staan. Al moet ik wel zeggen dat er langs de muur een verwarmingsbuis loopt, dus het vriest er nooit heel hard. Natuurlijk kun je een laurier ook gewoon in de volle grond zetten. Vergeet dan niet de blaadjes te oogsten, want laurier is in de winkel best aardig aan de prijs. En nu zijn ze gratis en voor niks.

Handig dingetje

Posted on by
img_20260607_1839575921450658257197178832

Ondanks al zo lang een huishouden runnen, vond ik laatst toch weer eens een nieuw handig dingetje.

Ik kocht het bij de Wibra, zo’n snuffelwinkel met van alles en nog wat. Ik koop er schoonmaakspullen, theedoeken, knutseldingetjes en nu dan dit.

Het felle geel trok meteen mijn aandacht. Uit de verte leek het plastic, maar het bleek van stevig metaal. Dus je kunt goed kracht zetten bij het persen van een citroen of limoen. Dat gaat beter dan op zo’n citruspersje. En je kunt dan meteen wat boven je gerecht druppelen.

Misschien ligt zo’n apparaatje al lang in jullie la, maar ik zag het dus nu voor het eerst. En die kleur maakt niet alleen vrolijk, maar is ook niet te missen in de keukenla.

Andere koek

Posted on by

M., die uit Suriname komt, vertelde dat ze heel vaak geen gewone bloem maar kikkererwtenmeel gebruikt als ze pannenkoeken bakt. En ook onze zoon gebruikt dat vaker.

Dus ging ik op zoek naar kikkererwtenmeel of in het Engels “gram flour”. Dat was nog niet zo eenvoudig, maar bij de Iraanse winkel bleek het hoog op een plank te staan. En zoiets moet ik meteen uitproberen. Ik zocht naar recepten en dan kom je al gauw in de Indiase keuken terecht, maar het wordt ook gebruikt in Frankrijk en Italië. Dus moet ik nog eens naar recepten zoeken.

img_20260522_1641437286340812098756683709

Het werd een allereenvoudigst recept: kikkererwtenmeel, gelijke hoeveelheid water en wat zout. Verder niks. Er werd aangeraden het beslag wel even een tijdje van te voren maken.

En dan bakken. In mijn kleine koekenpannetje werd het niks. Het plakte en ik kon de pannenkoek niet omdraaien. Maar in mijn pan met anti-aanbaklaag lukte het voorbeeldig. Niet te dun, niet te dik.

Ik belegde de koek met een restje groenten en serveerde er salade bij. Een prima maal. De pannenkoek smaakte heerlijk. Zo kom je eenvoudig aan voldoende eiwit en peulvruchten. Het is het proberen zeker waard.

Volgende keer vul ik het beslag met wat fijn gesnipperde groenten en wat kruiderij. Ik hou je op de hoogte.

Plastic

Posted on by
img_20260518_133707751_hdr2324518950751587966

Waarom we dat doen, weten we niet meer. Maar op allerlei buitenlandse markten maakten we foto’s van stapels teiltjes en bakken. Niet bijzonder mooi gestapeld, meer gewoon. Maar vaak wel kleurig, dat maakt het materiaal zo vrolijk.

En nu, op de Haagse markt, viel mijn oog er meteen weer op. Afwasteiltjes in soort en maten, van klein tot supergroot. En alle mikmak die er bij hoort. Borstels, rekjes, kinderstoeltjes, voorraadpotten en dozen. Te veel om op te noemen.

Ik vroeg me af of er een mode in afwasteiltjes kan bestaan. Want deze verzameling was vooral pastelkleurig. Geen felle kleur te bekennen.

Jammer

Posted on by

Sinds mijn hartoperatie let ik op wat ik eet. Niet te veel, te vet, bijna altijd volkoren, veel groente. Weinig vlees, maar weer wel redelijk regelmatig peulvruchten. En we lezen vrijwel altijd de etiketten, want daar staat veel meer informatie op dan op de voorkant wordt gezet.

Al jaren kopen wij onze pindakaas bij Aldi. Echte pindakaas, dus van 100% pinda’s en niks anders. Maar de laatste tijd is het lastig om dat product te kopen. Dat wat nu op het schap staat bevat onder andere palmolie. Ja, juist die olie die zo afgeraden wordt omdat het cholesterol verhogend zou zijn.

Ja, er staan nog wel wat van die 100% potten, maar die zijn extra groot, 600 gram. En dan doen we zo lang met een pot. Jammer, want wij vinden deze pindakaas nou juist de lekkerste. Dus moesten we op zoek naar een ander merk.

Gelukkig gevonden bij de blauwe super. En nou maar hopen dat die de normale potten van 350 gram blijft verkopen.