Laurierstruikje

img_20260609_114348242_hdr3645441974335640980

Al een hele tijd staat deze plant buiten in een pot voor mijn keukenraam. Het is een echte laurier (Laurus nobilus) en die plant is zo gemakkelijk. Vraagt zo nu en dan een plens water en groeit tegen de klippen op.

In het voorjaar en in de zomer komen er talrijke nieuwe blaadjes aan. In het najaar knip ik hem terug en droog de blaadjes dan. Soms hang ik ze op, maar dat is eigenlijk te stoffig. Dus verdwijnen ze in een (kook)boek om later in een kruidenpotje te belanden.

En dan krijgt zo’n blaadje zijn eindbestemming in een potje soep of heerlijke stoofpot. Je proeft het niet al te nadrukkelijk, maar vergeten maakt zo’n gerecht een beetje flauw.

De pot blijft altijd buiten staan. Al moet ik wel zeggen dat er langs de muur een verwarmingsbuis loopt, dus het vriest er nooit heel hard. Natuurlijk kun je een laurier ook gewoon in de volle grond zetten. Vergeet dan niet de blaadjes te oogsten, want laurier is in de winkel best aardig aan de prijs. En nu zijn ze gratis en voor niks.

Handig dingetje

img_20260607_1839575921450658257197178832

Ondanks al zo lang een huishouden runnen, vond ik laatst toch weer eens een nieuw handig dingetje.

Ik kocht het bij de Wibra, zo’n snuffelwinkel met van alles en nog wat. Ik koop er schoonmaakspullen, theedoeken, knutseldingetjes en nu dan dit.

Het felle geel trok meteen mijn aandacht. Uit de verte leek het plastic, maar het bleek van stevig metaal. Dus je kunt goed kracht zetten bij het persen van een citroen of limoen. Dat gaat beter dan op zo’n citruspersje. En je kunt dan meteen wat boven je gerecht druppelen.

Misschien ligt zo’n apparaatje al lang in jullie la, maar ik zag het dus nu voor het eerst. En die kleur maakt niet alleen vrolijk, maar is ook niet te missen in de keukenla.

Andere koek

M., die uit Suriname komt, vertelde dat ze heel vaak geen gewone bloem maar kikkererwtenmeel gebruikt als ze pannenkoeken bakt. En ook onze zoon gebruikt dat vaker.

Dus ging ik op zoek naar kikkererwtenmeel of in het Engels “gram flour”. Dat was nog niet zo eenvoudig, maar bij de Iraanse winkel bleek het hoog op een plank te staan. En zoiets moet ik meteen uitproberen. Ik zocht naar recepten en dan kom je al gauw in de Indiase keuken terecht, maar het wordt ook gebruikt in Frankrijk en Italië. Dus moet ik nog eens naar recepten zoeken.

img_20260522_1641437286340812098756683709

Het werd een allereenvoudigst recept: kikkererwtenmeel, gelijke hoeveelheid water en wat zout. Verder niks. Er werd aangeraden het beslag wel even een tijdje van te voren maken.

En dan bakken. In mijn kleine koekenpannetje werd het niks. Het plakte en ik kon de pannenkoek niet omdraaien. Maar in mijn pan met anti-aanbaklaag lukte het voorbeeldig. Niet te dun, niet te dik.

Ik belegde de koek met een restje groenten en serveerde er salade bij. Een prima maal. De pannenkoek smaakte heerlijk. Zo kom je eenvoudig aan voldoende eiwit en peulvruchten. Het is het proberen zeker waard.

Volgende keer vul ik het beslag met wat fijn gesnipperde groenten en wat kruiderij. Ik hou je op de hoogte.

Plastic

img_20260518_133707751_hdr2324518950751587966

Waarom we dat doen, weten we niet meer. Maar op allerlei buitenlandse markten maakten we foto’s van stapels teiltjes en bakken. Niet bijzonder mooi gestapeld, meer gewoon. Maar vaak wel kleurig, dat maakt het materiaal zo vrolijk.

En nu, op de Haagse markt, viel mijn oog er meteen weer op. Afwasteiltjes in soort en maten, van klein tot supergroot. En alle mikmak die er bij hoort. Borstels, rekjes, kinderstoeltjes, voorraadpotten en dozen. Te veel om op te noemen.

Ik vroeg me af of er een mode in afwasteiltjes kan bestaan. Want deze verzameling was vooral pastelkleurig. Geen felle kleur te bekennen.

Jammer

Sinds mijn hartoperatie let ik op wat ik eet. Niet te veel, te vet, bijna altijd volkoren, veel groente. Weinig vlees, maar weer wel redelijk regelmatig peulvruchten. En we lezen vrijwel altijd de etiketten, want daar staat veel meer informatie op dan op de voorkant wordt gezet.

Al jaren kopen wij onze pindakaas bij Aldi. Echte pindakaas, dus van 100% pinda’s en niks anders. Maar de laatste tijd is het lastig om dat product te kopen. Dat wat nu op het schap staat bevat onder andere palmolie. Ja, juist die olie die zo afgeraden wordt omdat het cholesterol verhogend zou zijn.

Ja, er staan nog wel wat van die 100% potten, maar die zijn extra groot, 600 gram. En dan doen we zo lang met een pot. Jammer, want wij vinden deze pindakaas nou juist de lekkerste. Dus moesten we op zoek naar een ander merk.

Gelukkig gevonden bij de blauwe super. En nou maar hopen dat die de normale potten van 350 gram blijft verkopen.

Na het feest

Bron: Facebook / Radonna J. Fox
Het schilderij werd gemaakt door Steven Dohanos

Ach kijk nou toch. Heerlijk gekookt, gasten gehad en nu nog even aan tafel, met een schuin oog kijkend naar de enorme berg afwas. Dat heb je als je pronken wil met het mooie servies.

Je hoort haar bijna zuchten. Want haar lieve echtgenoot zal wel weer geen hand uitsteken. Die zit al achter zijn krant, zich van geen kwaad of rommel bewust. Dat was toen, maar gelukkig is het nu, dankzij de moderne techniek, allemaal anders.

Want met een beetje passen en meten moet het lukken bijna alles in de vaatwas te krijgen. En morgenochtend is alles weer schoon en fris.

Recept

Bron: Google foto’s / Puur Gezond

Tomatenrijst met kleurige groente
1 ui
1 kleine prei
2 lenteuitjes
2 teentjes knoflook
1 paprika (rood, geel of groen)
2 stengels bleekselderij
1 kleine winterwortel
125 gram doperwten (diepvries)
ca. 300 gram gekookte rijst
1 eetlepel tomatenpuree
1,5 theelepel Italiaanse kruiden
0,5 theelepel komijn
peper, zout
(olijf)olie om in te bakken

Snipper de ui en snijdt alle groenten in reepjes of blokjes.
Fruit ui, knoflook, prei, lenteui, wortel en bleekselderij aan in hete olie.
Voeg de tomatenpuree toe en roer los, laat even meebakken.
Voeg eventueel wat water toe en laat alles op zacht voeg ongeveer 10 minuten stoven.
Doe dan de rijst en kruiden en op het laatst de doperwten erbij,
Doe roer nog een keer goed door tot de erwtjes net gaar zijn. .
Serveer met wat gehakte peterselie.

Ik deed er nog gebakken halloumi bij, maar een stukje kip of hamblokjes smaken ook prima. En dit recept is gemakkelijk aanpasbaar. Wie niet alle groenten in huis heeft, kan naar eigen smaak variëren.

Hè, toe nou…

Zij wil een nieuwe hoed, maar hij heeft problemen met het prijskaartje. Ze pruilt een beetje. Er biggelt zelfs een traantje.

Bron: Facebook / Peter Gray Illustrations

Die hoed is naar de laatste mode, staat haar goed. Ze voelt zich helemaal happy. Maar dan moet hij de pret bederven om over de prijs te steggelen.

Zij zegt altijd dat zijn shirts zo mooi zijn en goed staan. Die shirts zijn ook niet goedkoop, maar ja, wel mooi. Maar mag zij dan ook eens een nieuwe hoed….? Maar helaas, zijn nee blijft nee.

Ach Marie, was dan ook wijzer geweest. Dan had je een eigen inkomen en een eigen bankrekening. Tja…!

(het plaatje was een reclame van Arrow shirts, het verhaal kwam uit mijn eigen duim)

Recept

Bij het recept voor Bonensoep beloofde ik het recept van lekkere en snelle broodjes te geven. Ik ontdekte dit recept op Instagram. Daar werden 8 tot 10 broodjes gebakken, maar dat is veel te veel voor ons tweetjes. Ik deelde het recept dus door de helft. En ik bakte de broodjes niet in de oven, maar in de airfryer. Dat apparaat is voor veel meer te gebruiken dan alleen voor het maken van diepvriesfriet.

Dit recept vond ik op Instagram.

Voor 4-5 broodjes:

Bron: Instagram / Smarticularnet

250 gram meel
150 gram magere kwark
50 ml olie
50 ml melk
½ pakje bakpoeder (7-8 gram)
½ theelepel zout

Meel, zou en bakpoeder vermengen; kwark, olie en melk door elkaar roeren en dan droog en nat bij elkaar doen en mengen tot een stevig deeg ontstaat. Niet te veel mengen, het mag een beetje kruimelig zijn.

Deeg in stukken 4-5 verdelen; in voorverwarmde airfryer bakken op 160 graden; ongeveer 16-20 minuten.

Opgeruimd

img_20260321_223721386154234919082933205

Een tijd lang was mijn kruidenkast een rommeltje. Potjes in verschillende soorten en maten, groot en klein door elkaar. Sommige potjes schots en scheef, niet goed passend of een beetje kapot. Nou ja, een rommeltje.

Maar ik had van die handige rekjes in dat kastje, waar sommige potjes precies in pasten. En zulke potjes waren niet meer te krijgen. Zoeken, nog eens zoeken maar, helaas, ze waren niet meer te koop. Dus alles weg mieteren en opnieuw beginnen. Dat kostte me een beetje moeite. Maar vorige week was de kogel dan toch door de kerk.

Er werden 36 potjes met etiketten bezorgd en ik kon in het weekend aan de slag. Bijna alle potjes zijn vol en staan nu netjes in het kruidenkastje gerangschikt op alfabet. Het rommelige blaadje met losse potjes heeft nu ook een plek in dat kastje. Alleen de olieflessen staan nog bovenop.

Er zullen in de loop van de tijd wel wat potjes sneuvelen, wat kruiden verdwijnen omdat ze te weinig gebruikt worden. Maar voorlopig geniet ik van een net en opgeruimd kruidenkastje!