Brood

1000029440

Het is inmiddels een hele hype op Instagram en ook op Facebook. En door het algoritme krijg je als geïnteresseerde steeds vaker hele ladingen versgebakken zuurdesembroden te zien.

Ik wilde wel eens zien of mij dat ook zou lukken en deed een poging om een starter (zuurdesem) te maken. Dat lukte best. Maar het onderhouden ervan mislukte jammerlijk.

Later bestelde ik een starter bij een inmiddels bekende bakker. En daarmee kon ik al vrij snel aan de slag. Na een paar dagen kon ik deeg maken en bakken in een grote braadpan, die op internet “Dutch oven” heet.

Achteraf begrijp ik dat ik een fout soort meel gebruikte. Dat had geen volkoren maar gewoon tarwemeel moeten zijn. Het brood smaakte goed, maar leek wel een blok hout. Helaas, de volgende dag al niet meer weg te kauwen. De helft belandde in de gft-bak.

Toen bakte ik een wit brood. Dat werd best redelijk. Maar de korst was zo zo hard en dat zorgde voor problemen met een wat op leeftijd zijnd gebit. En zo’n harde korst beschadigt al gauw je gehemelte.

Mijn hulp vertelde dat zij al lang zuurdesembrood bakt en dat het uit die leuke “Dutch oven” wel een mooie maar ook een heel harde kost krijgt. Probeer het eens op een gewone broodplaat, adviseerde ze me. Ze gaf me aanwijzingen en ik begreep dat er nog veel te leren valt.

Inmiddels ben ik al weer een klein stapje verder. Ik bakte opnieuw een brood, inderdaad op de bakplaat. Lekker, maar nog niet goed gerezen en ook die korst was nog veel te hard.

Het wordt dus nog even gewoon bij de bakker in het winkelcentrum brood kopen. Maar -misschien- binnenkort een vervolg.

Zoet

Volgens het RIVM krijgen kinderen meer suiker binnen van zoet broodbeleg. Maar ja, als je kind al bij het ontbijt zit te miezemeuten, dan ga je vast wel een keer overstag. Tenslotte zijn we zelf ook met hagelslag en jam groot geworden.

Maar als ik zie hoeveel zoetigheid er hier te koop is, dan vraag ik me af of het RIVM het wel juist ziet.

Dit is een wand van vele meters in een Ommoordse supermarkt, tjokvol snoep in alle kleuren van de regenboog en van allerlei soorten. Schuimpjes, banaantjes, drop, kauwgom, zuurtjes, gomballen, pepermunt, tumtum, kaneelstokken en weet ik wat nogal niet meer.

En voor wie het nog niet genoeg is, verderop is ook nog een flinke afdeling met allerlei chocolade.

Loop hier maar eens langs met een kind dat besloten heeft dat ie al die spullen uit Luilekkerland wil uitproberen.

IMG_20261103_154515265_HDR

Recept

IMG_20261023_123750466_HDR
Kikkoman, Laoganma en knoflook, sausje voor de garnalen

Er lagen nog gekookte garnalen in de diepvries en die moesten op. In de koelkast zocht ik naar groente en iets wat smaak zou brengen. Dat werd courgette en sojasaus van Kikkoman en wat chili-olie uit de pot van Laoganma. Dat laatste is tegenwoordig in vrijwel elke supermarkt te koop en helpt heel veel “op te peppen”.

Dit simpele recept maakte ik ervan:

125 gram quinoa, gekookt (voldoende voor ons twee)
3-4 tenen knoflook, geperst
scheut Kikkoman sojasaus
een kleine theelepel uit de pot Laoganma, of meer naar smaak
ca. 225 gr. gepelde gekookte diepvries garnalen, ontdooid
1 courgette in kleine blokjes
2 lente uien, in fijne reepjes
olie om te bakken

Ik vermengde de Kikkoman, Laoganma en knoflook tot een sausje en liet de ontdooide garnalen daarin even marineren.

Wat olie in de pan, verhitten en de garnalen met saus even aanbakken en ze dan uit de pan nemen.

In dezelfde olie de courgetteblokjes even aanbakken tot ze wat zachter zijn. Garnalen er bij, quinoa er door mengen en bestrooien met de lenteui.

EET SMAKELIJK!!

PS: gewoonlijk neem ik rauwe diepvries garnalen. Die ontdooi ik en meng ze dan met de saus en bak ze tot de garnalen roze verkleuren. Daarna haal ik ze uit de pan.

Moet dat dan…

Ik geloof niet dat iemand er om gevraagd heeft, maar hij is er, de tandenborstel met een ingebouwde camera. De prijs?
Voor een krappe 500 euro is hij van jou.

Bron: Google foto’s / Dyson

Daarmee poets en floss je je tanden en kiezen tegelijkertijd, terwijl je op je telefoon kunt bekijken hoe het daarbinnen in je mond uit ziet.

Eerst natuurlijk even een beeld van de ravage die het dropje, de chocoladereep, de hamburger, het toetje en wat je zoal meer eet teweeg heeft gebracht.

En dan, aan de slag, poetsen maar. Ja, je moet natuurlijk wel de speciale schuimloze tandpasta gebruiken. Ook te koop bij de fabrikant, net als het bijbehorend spoelmiddel. Hoe duur dat is, geen idee!

En maar wachten. Want wie, oh wie, gaat als eerste een filmpje van zijn vieze en daarna brandschone mondholte op het wilde wijde web plaatsen?

Voorlopig kan dat nog niet, zegt fabrikant Dyson. Maar daar zullen handige techneutjes ongetwijfeld iets op vinden.

Denken jullie soms ook dat de wereld doordraait…?

Digitaal

Hoewel ik dagelijks gebruik maak van internet, e-mail, blogs en WordPress, snap ik nog niet een tiende van wat er allemaal op het grote wijde web gebeurt. En ik denk de meesten van ons niet.

Toch maken we er allemaal gebruik van. Misschien tegen heug en meug, misschien tegen wil en dank. Maar ontkomen kun je niet. We pinnen met onze pinpas, gebruiken Ideal of Wero zoals het nu heet.

We moeten bij het ziekenhuis inloggen of willen we de Belastingdienst bereiken moeten we onze Digi-dinges gebruiken. We denken dat het allemaal veilig en vertrouwd is. Maar dan gebeurt er iets.

Bron: Google / tomcartoon.be

De Grootsuper heeft een digitaal probleem. En voor we het weten zitten diverse mensen met hun handen in het haar. Heel wat mensen blijken kwetsbaar als hun boodschappen worden niet geleverd. En ohohoh…. hoe moet het met de bonus, de koopzegels, de pannen- en uitjeszegels?

Als dan alle opgelost lijkt, begint er weer wat anders te spelen. Internet ligt plat, omdat er iets niet in orde is met een programmeertaal. Euh…. wat… ? De sites van de overheid, ziekenhuizen (opnieuw), kranten, Digi-dinges, ja zelfs diverse blogs vielen stil.

En steeds vaker vraag ik me af hoe lang dit door kan gaan. Want digitaal is niet meer weg te denken, maar moet dat dan voor alles…..? We hebben straks geen keuze meer.

En dat zelfde geldt voor onze stroomvoorziening. Wat gaan we doen als er langere tijd geen stroom is? Wie kan dan nog overleven? Het klinkt dramatisch en angstwekkend, maar misschien moeten we er toch eens over nadenken.

En een doordraaiende overheid dwingen om eens te beseffen dat HUN hun beslissingen verstrekkende gevolgen voor ONS zouden kunnen hebben.

Museum

Je zou het niet verwachten, maar in Noord Duitsland wordt enorm veel thee gedronken. Een beetje op de Engelse manier, met een wolkje melk en wat stukjes kandij.

Zelf drinken we al een hele tijd dagelijks thee uit Leer, thee van Bünting. Al blijven wij het gewoon zonder room en suiker drinken.

Het was dus logisch dat we ook naar Leer gingen en het theemuseum aldaar bezochten. Dat is gevestigd in een gezellig straatje tussen allerlei andere winkels. Trouwens, Leer is sowieso een gezellig stadje dat een bezoek zeker waard is.

In het museum uiteraard een heleboel materiaal over de geschiedenis van de theefabrikant, het vervoer en de handel in thee. En talrijke serviezen en aanverwante artikelen, alles leuk opgesteld in stijlkamers.

In de winkel bij het museum kon je vanzelfsprekend thee kopen. Niet alleen Chinese, Japanse of Indiase thee, maar ook de thee die wij zelf zo graag drinken, Rooibosthee en vooral die met vanille.

We hadden helaas niet op tijd geboekt voor een echte noord-duitse theeceremonie, maar konden toch even proeven van een echt kopje thee met room en kandij.

Huishoudtip

Bron: Google foto’s / Meukvrij met Monique

Het is weer pompoenseizoen. Overal vind je ze weer in de winkel. Om te pronk te leggen in de tuin, om voor Halloween te gebruiken, maar vooral om er mee te koken.

Ook ik ga er binnenkort weer mee aan de slag. Al heb ik een hekel aan het snijden van de grote vruchten. Tot voor kort verwarmde ik ze in de magnetron, maar nu ga ik het anders doen.

Ik was hem goed af, prik hem eerst op een paar plaatsen in en leg hem dan in de airfryer. De eerste 6-7 minuten op 160 graden en dan nog 3-4 minuten op 200 graden. De pompoen is dan wat voor gegaard en kan gemakkelijk en veilig gesneden worden.

De meeste pompoenen hoeven niet geschild te worden en kunnen dan zo verder verwerkt worden.

Nu nog even verzinnen wat ik er van ga maken…

Afhankelijk

Gisteren hadden we een stroomstoring. Gelukkig duurde het niet langer dan een kleine drie kwartier. Maar de buurtapp stroomde over met meldingen. Niet alleen onze wijk, maar ook het winkelcentrum en de flats er last van hadden.

En later allerlei berichten over wat er allemaal niet meer deed. Vooral de wifi scheen er regelmatig uit te liggen en bleek lastig weer op te starten.

Bron: Google

En dan blijkt maar weer hoe afhankelijk van elektriciteit we inmiddels zijn. Want niks werkte meer: de wifi, de radio, tv, koffieapparaat, verwarming, koelkast, vriezer, nou ja noem maar op, alles hield er abrupt mee op.

Daarom begrijp ik ook niet dat we van onze overheid op één paard moeten wedden. Want als er een werkelijke grote -landelijke- storing ontstaat, zitten we met de gebakken peren.

Wij koken nog op gas en konden dus koffie maken. In onze kast ligt nog zo’n ouderwetse Melittafilter voor het geval dat. Koffie en een keteltje water zijn dan voldoende om tenminste een bakkie troost te kunnen maken. En koken lukt dan ook nog goed.

Maar in de winter in de kou (geen cv-ketel, geen warmtepomp, geen airco) en dan ook nog niks warm kunnen maken…! Wat moeten we dan doen met al die voorraad blikken en pakken?

Boek

img_20260901_174543383_hdr7180751815844045005

Ik las “De boekenclub voor dwarse huisvrouwen” van Marie Bostwick

Vier vrouwen, die in de jaren 60 wonen in een tamelijk dure buitenwijk van een Amerikaanse stad.

Margaret heeft al een tijdje het gevoel dat er iets schort aan haar leven. Ze heeft een man, kinderen, bestiert het huishouden en bakt graag. Maar is dat alles?

Ze leest het boek “The feminine mystique” van Betty Friedan en dat verandert haar kijk op haar leven. Een impulsieve beslissing verandert haar leven en zet haar ook aan tot het uitnodigen van nog drie andere vrouwen en een boekenclub op te richten.

De vriendinnen komen alle drie tot de conclusie dat er meer uit het leven te halen valt dan alleen het huishouden. Dat ook vrouwen een carrière kunnen hebben, kunnen regelen, organiseren en dat ze niet voor mannen hoeven onderdoen. Maar ook de mannen moeten hun plek bepalen. Dat gaat natuurlijk niet altijd helemaal van een leien dakje.

Een fijn en leesbaar boek, waarin de positie van de vrouwen langzaam aan verandert. Desondanks valt er in deze tijd ook nog wel het een en ander bij te stellen.

Toen

Dit is een afbeelding uit vervlogen tijden. Mannen op het dak die een antenne kwamen plaatsen. Met een helpende buurman om de juiste stand voor het scherpste beeld te vinden.

Norman Rockwell / Los Angeles County Museum of Art

Wij hadden pas laat televisie, dus als ik een kinderprogramma wilde bekijken, moest ik bij een of andere buur op bezoek. Daar zaten we dan met meerdere kinderen te kijken naar ‘Dappere Dodo”, “De Verrekijker” of “Morgen gebeurt het”.

Maar het had wel wat, zo met elkaar in een verduisterde kamer naar het scherm kijken. Met een beetje geluk kreeg je een glaasje limonade of een kaakje. En was de uitzending afgelopen samen zwaaien naar “Tante Hannie”.

Ook mijn getrouwde zus had nog geen tv, maar wel een radio met heel veel mogelijkheden. En daarvoor moest een antenne op het dak geplaatst. De eerstvolgende woensdagmiddag stonden er ineens een aantal kinderen op de stoep, die vroegen of ze tv mochten komen kijken.

Dat die mevrouw geen televisie had en er alleen voor een radio zo’n apparaat op het dak moest, ging hun verstand te boven. Ze konden het maar moeilijk geloven. Nu hebben kinderen hun eigen mobieltje en kunnen ze kijken naar wat ze willen.