Andere gedachten

Hebben jullie dat ook wel eens? Je hebt grootse plannen om een niet al te leuk karweitje deze dag of week toch echt eens uit te gaan voeren.

Je bent er helemaal op voorbereid, alles staat klaar en dan ineens vind je iets waardoor je meteen van gedachten verandert.

Ikzelf heb maar een klein zetje nodig om huishoudelijke taken voor me uit te schuiven, op de lange baan te zetten en er daarna niet meer aan te denken.

Toch moeten die taken zo nu en dan gedaan worden. Maar zou ik onder de bank een nog niet gelezen boek vinden, was ik ook meteen verkocht. Alles wat ik bedacht had zou ik laten liggen.

Dat is al van kinds af aan. Bij het tafeldekken moest ik tussen het neerzetten van de borden en het zoeken van het bestek altijd nog eventjes lezen. Geen wonder dat mijn moeder me “leesmuseum” noemde.

Speciaal

Even snuffelen bij de kringloop op zoek naar een klein steelpannetje. Dat was snel gevonden, dus konden we naar huis.

Maar zo’n winkel met zoveel kleine dingetjes, daar staat altijd wel wat tussen dat om aandacht vraagt.

Leo vond twee leuke bekers. Het waren waarschijnlijk reclamebekers, maar wel leuk. En met alle boerenprotesten ook wel actueel.

We gebruiken ze nu voor de anijsmelk die we voor het naar bed gaan drinken.

Had ik ze echt nodig…? Nou nee, maar ze hebben al een plaatsje in de servieskast.

Net als de Marjolein Bastin koffiekopjes. Daarvan waren er een paar gesneuveld, nu is de set weer compleet.

5 x W

Bron: Google foto’s

Leo en ik waren samen bij de tandarts en binnenkort moet er bij ons alle twee nog wat gebeuren. Daarvoor wilden we een afspraak maken. Geen probleem zou je zeggen. Maar nee.

De afspraak die ik wilde maken kwam op het conto van Leo. Daarna werd er een afspraak gemaakt voor mij en ook nog wat andere afspraken zoals de mondhygiëniste. Het werd een beetje rommelig, maar uiteindelijk was alles geregeld. En thuis konden we het nog nakijken op de mail. Geen probleem dus.

Inderdaad stonden thuis de afspraken ook al op de mail. Maar wat was nou wat? Allemaal afkortingen die ons niks zeiden.

En daar kwamen ze weer, De 5 W’s: de gouden regel voor het plannen of vaststellen voor een afspraak, vergadering of wat dan ook. Wie, Wat, Waar en Wanneer zijn de belangrijkste. Daarna komt Waarom en misschien ook nog de 6e W, als laatst (maar niet het onbelangrijkst) Wat gaat het kosten?

Het is toch een simpele regel en goed te onthouden.

Molens

Aan de rand van het Kralingse bos en de Kralingse plas staan twee molens, vrij dicht naast elkaar.

Beide molens werken nog en je kunt ze ook op bepaalde tijden bezoeken.

De Ster en De Lelie worden gebruikt voor het malen van specerijen en (snuif)tabak. Uiteraard is er een winkeltje waar je artikelen kunt kopen.

Een stukje Rotterdam met een vleug nostalgie en een leuk gebied om te wandelen.

En dat deden wij dan ook op een wat winderige maar droge zaterdag

Winkelen

Vond ik het vroeger heerlijk om te winkelen en deed ik dat ook veel vaker dan nu. Maar ja, toen werkte ik in de stad met winkels onder handbereik en ging ik op weg naar kantoor langs de etalages als voorproefje.

Ook kwamen we met enige regelmaat op het Zuidplein, op weg naar mijn schoonouders. Mijn schoonmoeder ging elke dag naar het Zuidplein, destijds een heel modern en groot winkelcentrum op loopafstand van haar huis. En dag zonder Zuidplein was voor haar geen echte dag.

Maar het winkelcentrum verpauperde een beetje. Winkels verdwenen, er kwamen andere zaken voor in de plaats en de sfeer veranderde. Jarenlang hadden we er niks te zoeken.

Nu is het verbouwd, gemoderniseerd en aangepast. Reden om weer eens een kijkje te nemen.

Maar gek, de zin om te winkelen lijkt een beetje weg. We liepen er, kochten weliswaar wat, maar waren toch weer blij dat we naar huis konden.

Boek

Suzanna Jansen: De omwenteling

Een boek over de plaats van de vrouw in de samenleving.

De vrouw was eerst de spil van het huishouden, dat in de eerste vijftig jaren van de vorige eeuw een zeer bewerkelijk instituut was. Haar recht was het aanrecht.

Na de tweede wereldoorlog werd het leven drastisch anders. Er kwamen meer machines, meer welvaart, maar ook meer onvrede bij de vrouwen.

Waarom werkten zij lange en harde dagen zonder eigen loon? Waarom mochten zij niet beslissen over belangrijke zaken, stonden vrouwen als het ware op een tweede plan?

Suzanna Jansen schrijft over de dingen waar haar moeder tegen aan liep, de onvrede, de dagelijkse sleur van poetsen, boenen, wassen. Het leven in een tredmolen. Daar hoefde ja je hersenen niet bij te gebruiken, maar het stompte ook af.

Ik herkende veel dingen uit mijn eigen jeugd. Mijn moeder had graag verder geleerd, maar moest in een dienstje (1919).

Dat ging niet gebeuren voor haar dochters. Mijn zus en ik mochten verder leren, want het was belangrijk dat je onafhankelijk bent. Je eigen geld verdienen was belangrijk.

Een boek met een prettige wisseling van dagelijkse verhalen, gebeurtenissen, maar ook goed gedocumenteerd en teruggrijpend op zaken die in de maatschappij en in de politiek aan de orde kwamen.

Na het lezen heb ik me wel afgevraagd of vrouwen nu beter af zijn. Ja, meisjes en jongens hebben gelijke kansen. Maar wie nu een gezin wil stichten, loopt toch ook tegen allerlei lastige zaken aan. Het is geen keus meer om te werken, maar min of meer een plicht financieel mee te helpen. Met alle stress van dien.

Nieuw recept

Traditiegetrouw worden in Nederland op 31 december oliebollen gebakken. Maar wellicht wordt het jaar na minder, want het is best wel een klus. Eerst beslag maken, laten rijzen, bakken in hete olie en dan nog de keuken weer aan kant maken.

Bron: Google foto’s

Wil je ook nog wat hapjes voor de avond maken, ben je toch een flinke tijd druk in de keuken.

Dit jaar was ik van plan oliebollen te bakken in de airfryer.

Niet te veel, want zoveel eten we er niet. Gewoon om te zien, hoe dat er uit komt en natuurlijk hoe het smaken zal.

Ik wilde het recept van Pauline gebruiken al zal de vulling ietsjes anders zijn. Maar voor het eindresultaat mag dat niet uitmaken. Helaas voelen we ons nogal grieperig en moet ik niet aan bakken denken.

We halen misschien wat bollen bij de bakker of oliebollenkraam. Jullie zullen dus nog wel even moeten wachten hoe dat experiment verliep.

Lichtjes

Jaren lang zette ik waxinelichtjes in een Ikea-lantaarntje op de tafel in de voortuin. Vaak voor korte duur, want die lichtjes woeien bijna altijd uit.

Maar op een kerstmarkt ontdekte ik deze oplossing. Een snoertje lichtjes met batterijen. Niet echt milieuvriendelijk, maar ja. Dat is tenslotte die waxine ook niet helemaal, maar de twee weken rond kerst mag dat wel…?

Het lantaarntje vulde ik met een snoertje dat al een jaar lag te wachten. Batterijen erin en… bleek het zelfs voorzien te zijn van diverse programma’s. Niet te geloven, naast aan en uit waren er nog 7 programma’s. Constant aan, flikkerend, met lichtjes die zachtjes aan en uit gingen, achtereenvolgens aan en daarna weer uit gingen.

Ik koos voor gewoon constant aan en was een beetje verbaasd toen ik na verloop van tijd zag dat het toch uit was gegaan. Dat had Leo waarschijnlijk gedaan, dacht ik. Maar de volgende avond gingen ze weer aan en ook weer automatisch uit. Een beetje toveren leek het wel.

En dat allemaal voor een snoertje van nog geen 3 euro. Dat het simpel aan en uitzetten van zo’n piepklein snoertje ons al uit handen genomen wordt…!

Doe het zelf

Bron: Facebook

Staan er nog wat oude stoelen bij je, waarmee je eigenlijk niet weet wat te doen?

Bekijk dan deze foto eens. Het brengt je misschien op een idee. Want wie weet is er wel een plekje te vinden voor een boekenkast.

Dan schik je de stoelen een beetje anders, zet ze op elkaar en schuift er wat planken tussen.

En voilá, een mooie plek voor boeken, snuisterijen, planten, foto’s. Origineler kan het bijna niet.

Recycling in optima forma.

Klaar mee

Filmpjes van YouTube waarbij je kunt kijken in huizen of hoe een interieur-adviseur of binnenhuisarchitect een huis of kamer opnieuw inricht, ik vind ze enig.

Natuurlijk verschuift de smaak en de mode in interieurs, net als alles. Was het eerst wit wat de klok sloeg, simpel en een beetje minimalistisch, nu is het weer wat meer kleur. Soms zie ik zelfs nogal sombere interieurs voorbij komen. Nou ja, ik hoef alleen maar te kijken. Er zelf wonen is niet aan de orde.

Maar vorige week zag ik ineens de cover van een interieur-magazine met weer zo’n “gallery wall”. In de keuken nog wel. En ineens bedacht ik me dat ik daar nu wel helemaal klaar mee ben.

De eerste keren vond ik het wel leuk, maar hoe meer van die plaatjesverzamelingen ik zie, hoe meer het me gaat tegen staan.

Voorlopig kijk ik maar even niet naar al die opnieuw in te richten kamers, keuken of toiletruimtes. Het is gewoon even genoeg 😉