Muzikale maandag

Ook dit jaar wil ik de week beginnen met muziek. Soms bekend, soms van ver geplukt via een internetbron. Want muziek is er in vele gedaanten, vrolijk, melancholiek, humorvol. Ik heb geprobeerd om een zo gevarieerd mogelijke lijst te maken en jullie wekelijks iets leuks voor te schotelen.

Een bekend nummer van Gilbert Bécaud, gespeeld en gezongen door een Nederlandse zanger, Frederik Steenbrink met “Et maintenant”

Muzikale maandag

Ook dit jaar wil ik de week beginnen met muziek. Soms bekend, soms van ver geplukt via een internetbron. Want muziek is er in vele gedaanten, vrolijk, melancholiek, humorvol. Ik heb geprobeerd om een zo gevarieerd mogelijke lijst te maken en jullie wekelijks iets leuks voor te schotelen.

Een zuid-amerikaans begin van de week met Alex Cuba & Lilla Downs in “Mundo Nuevo”

Interessant

Laatst zag ik op Facebook een aankondiging van twee documentaires over het “Verdwenen Land van Hoboken in Rotterdam”.

Lange tijd was “Het land van Hoboken”een braakliggend stuk grond midden in Rotterdam. Waarom dat land zo lang braak lag, was me nooit geheel duidelijk. Ik dacht dat het tijdens de oorlog platgegooid was. Maar zo zit de vork niet aan de steel.

In twee maal een halfuur durende documentaire werd uit de doeken gedaan hoe het precies zat. En natuurlijk ook hoe dat stuk grond er heden ten dage uitziet. Niks braakliggend, maar volop bebouwd met allerlei voor Rotterdam zeer herkenbare gebouwen.

Enfin, ik geef hierbij de link voor wie ook wil weten hoe dat nou toch zat of nieuwsgierig is naar een stukje Rotterdam met een bijzondere geschiedenis. Eerst een korte tekst en daarna staat de link naar de twee documentaires.

Sprookjesachtig

We reden in Twente een beetje rond en ineens zagen we een gebouw als een fata morgana.

Maar toen we terugreden en het gebouw wat beter bekeken, bleek het gewoon een kantoorpand te zijn. Tussen andere kantoorpanden, maar wel veel vrolijker en minder “13 in een dozijn”.

Het is het gebouw van de ADS Groep in Goor. En de architect is niet Hundertwasser, maar Barend Scherpbier van Beltman Architecten.

Toen ik een foto maakte, fietste iemand langs die riep “Dit is Twente’s Efteling”. Ik weet niet of hij het mooi vond, maar Leo en ik vinden het prachtig.

Jammer dat we alleen van de buitenkant konden kijken, want ik ben me toch benieuwd hoe het er van binnen uitziet.

Muzikale maandag

Ook dit jaar wil ik de week beginnen met muziek. Soms bekend, soms van ver geplukt via een internetbron. Want muziek is er in vele gedaanten, vrolijk, melancholiek, humorvol. Ik heb geprobeerd om een zo gevarieerd mogelijke lijst te maken en jullie wekelijks iets leuks voor te schotelen.

Deze week begint met Abba, in de originele uitvoering, met “I have a dream”

Raamluiken

AL rijdend door Twente viel me vaak op dat de luiken voor de ramen van huizen, maar vooral van boerderijen, een speciaal patroon of kleur hadden.

En dan wil ik weten: waarom? En omdat ook op vakantie Google niet ver weg is, ontdekte ik dat je aan die luiken kon zien tot welk landgoed ze behoorden. De pachters van de boerderijen kunnen niet zomaar een kleurtje op hun luiken smeren. Want die luiken vormen een soort van herkenning voor voorbijgangers.

Eigenlijk had ik helemaal geen idee dat er zoveel landgoederen in Twente zijn. Maar tussen Zwolle en Enschede kun je er heel wat bezoeken.

De luiken van de boerderijen die behoren tot het landgoed Twickel zijn allemaal zwart gerand met een wit veld in het midden. Ik maakte er speciaal foto’s van.

Zie je dus zo’n strak in de verf gestoken zwart/wit luik, dan behoort het gebouw tot het landgoed Twickel.

Wanneer we weer in Twente zijn, gaan we beslist eens op zoek naar andere landgoederen en let ik natuurlijk weer op die luiken. Zo is er altijd wel wat te ontdekken.

Landgoed Twickel

Bron: Google foto’s

Tijdens ons verblijf in Enter maakten we ene wandeling over Landgoed Twickel. Nou ja, maar een een klein stukje van dat landgoed, want het beslaat 4.400 hectares. Daar zijn dus vele mooie en lange wandelingen te maken.

Wij waren er op een zondag en het was prachtig weer. Er waren dus meer wandelliefhebbers, maar hoewel we veel mensen tegenkwamen (en ook veel honden) was er ruimte genoeg. Niemand liep elkaar in de weg.

Het kasteel Twickel wordt nog bewoond en is dus niet toegankelijk. We stonden ervoor en ik had Downton-achtige visioenen. Grote zalen, trappen, veel antiek en kunst. Maar ja, dat konden we dus niet met eigen ogen zien.

Maar de fantasie verbleekte bij de pracht van de natuur. Weidse vergezichten, hoge bomen, stille doorkijkjes en dat alles omhuld met een waas van aardse geuren en vogelgezang.

We liepen een flink stuk en onderweg zochten we een bankje op om ons brood op te eten en wat te drinken. Genieten in optima forma.

Muzikale maandag

Ook dit jaar wil ik de week beginnen met muziek. Soms bekend, soms van ver geplukt via een internetbron. Want muziek is er in vele gedaanten, vrolijk, melancholiek, humorvol. Ik heb geprobeerd om een zo gevarieerd mogelijke lijst te maken en jullie wekelijks iets leuks voor te schotelen.

Vandaag is het weer gewoon “One of those days”, met Room Eleven.

Muzikale maandag

Ook dit jaar wil ik de week beginnen met muziek. Soms bekend, soms van ver geplukt via een internetbron. Want muziek is er in vele gedaanten, vrolijk, melancholiek, humorvol. Ik heb geprobeerd om een zo gevarieerd mogelijke lijst te maken en jullie wekelijks iets leuks voor te schotelen.

En wat is er nou schattiger dan 4 kleine zwaantjes die dansen? Daar smelt je toch van….

Geen nood

Even een waarschuwing! Dit is een blog voor uitsluitend vrouwen 😉

Want mannen kennen het probleem (bijna) niet. Die plassen gemakkelijk achter een schuurtje of met hun rug naar de snelweg. Maar vrouwen lopen wiebelend en met samengeknepen billen. Want waar oh waar is een toilet?

In Nederland zijn openbare toiletten zelden of nooit te vinden of ze worden heel slecht aangegeven. En als je er dan een vindt…. bah! Ja, je kunt natuurlijk de bosjes inschieten of tussen de autodeuren knielen. Maar erg comfortabel is dat beslist niet.

Maar nu is er Uixi. Een klein, schoon en handig plasgootje. Ik bestelde er een en probeerde het thuis uit.

De eerste keer is het misschien nog wat onwennig, maar na een paar keer oefenen werkt het prima en schoon. Geen blote billen, geen vieze handen, geen nare natte plekken. Alles loopt naar behoren.

Na gebruik even uitschudden. Geen druppel blijft achter, dus het gootje kan weer terug in het bijgeleverde zakje. Klaar is….. eh de vrouw.

Ik vind het een wereld uitvinding en gaf het een permanente plaats in mijn rugzak.