Poster

img_20260523_1336244954303015683234207659

Heel de maand mei keken we naar deze poster van Bora Bora. Daar waren we nog niet en waarschijnlijk zullen we daar ook niet meer heen gaan. Alle informatie heb ik dus van internet.

Ik moest ook even opzoeken waar Bora Bora ligt. Tussen Australië en Zuid Amerika, midden in de Stille Oceaan. Het werd voor het eerst door een Nederlander, Jacob Roggeveen, gezien. Maar pas later zette James Cook er voet aan wal. Het is een Frans protectoraat.

Het bestaat uit een uitgedoofde vulkaan en een door een rif omgeven lagune. En natuurlijk een heerlijk strand, wuivende palmen, primitieve hutjes van bladeren. Er is volop zon, zee en je bent er ver weg van alle rumoer van de westerse wereld.

Het eiland zelf heeft ongeveer 9.000 inwoners. Maar de toeristen, meer dan 200.000 per jaar, brengen er het geld in het laatje. Die genieten er van de sfeer, de blauwe zee en het groene achterland.

Maandag met muziek

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Als de clip niet start, dit is de link

Een lied van de Nederlandse singer-songwriter Kurt Erfting: “Regen in Den Bosch”. Over lastige relaties en vrienden die, ook al zijn ze niet dichtbij, toch aan je denken.

Vanille

Ik luisterde naar de eerste podcast “Goede smaak”, die gepresenteerd wordt door Jannie van der Heijden en haar zoon Roderick van der Lee. Jannie kennen we van Heel Holland Bakt en de toetjestentoonstelling in het Kunstmuseum. Roderick van der Lee is kunsthistoricus en was interim directeur van het Rotterdamse Fotomuseum.

In die podcast vertelde Jannie onder andere over vanille. We kennen allemaal wel de vanillestokjes, die vrij kostbaar zijn. De vanille-orchidee komt oorspronkelijk uit Mexico, maar nu wordt vooral op Madagaskar vanille verbouwd en gefermenteerd. En dat is een langdurig en nogal lastig traject, dat door weersomstandigheden en soms diefstal wordt bemoeilijkt.

Bron: Google foto’s / Koppertcress.com

In Nederland wordt sinds kort ook vanille gekweekt. In kassen, natuurlijk. En daardoor worden de planten beschermd tegen weersinvloeden, is de temperatuur te regelen. en wordt het fermentatieproces nauwkeurig gecontroleerd.

Het is een lang proces, maar met vallen en opstaan is Rob Baan van Koppert Cress er in geslaagd om dit alles onder de knie te krijgen.

Chefs van over de hele wereld willen de peulen graag gebruiken, vanwege de kwaliteit, de heerlijke smaak.

Ik zou graag zo’n peul eens willen gebruiken, maar dan wordt mijn bordje vanillevla wel erg duur. Dus dan maar de “gewone” vanillestokjes gebruiken. Die vind ik al prijzig genoeg.

Correcties

In de jaren vijftig werkte Bette Nesmith-Graham als secretaresse op een bankkantoor. Het stak haar dat ze soms voor een kleine typfout hele pagina’s over moest tikken.

Toen ze iets schilderde, ontdekte ze dat fouten daarin gewoon werden overgeschilderd. Het bracht haar op het idee om zoiets te bedenken voor het typwerk. Ze experimenteerde met tempera en bracht de vloeistof op kleur, zodat het niet meer opviel. Meer dan vijf jaar wist ze het geheim te houden.

Maar allengs wilden haar collega’s ook wel aan de slag met deze correctie vloeistof. En in 1956 richtte ze haar bedrijf “Mistake out” op, dat later omgedoopt werd tot “Liquid Paper Company”. Ze kreeg ontslag bij het bankbedrijf, vroeg patent en een handelsmerk aan en werd directeur van haar eigen bedrijf.

Na een aarzelende start vervijfvoudigde de omzet doordat er een artikel in een kantoorblad verscheen en General Motors een grote order plaatste. In 1979 werd het bedrijf verkocht voor vele miljoenen.

Toevallige ingevingen kunnen leiden tot grote zaken.

Maandag met muziek

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Als de clip niet start, dit is de link

Na het eerste begin weet je dat je wakker bent. Misschien een wat cynisch lied: Money door the Flying Lizards.

Verscholen

Bron: Instagram / ArtsArtistsArtwork

De mannetjes op deze foto kunnen we helaas niet zo gauw zien. Ze zitten verscholen op het dak van de Sint Jan in Den Bosch. Die kathedraal stamt uit de 13e eeuw, werd regelmatig gerestaureerd en verbouwd. Maar de mannetjes op de dakranden bleven alle eeuwen zitten.

Zesennegentig figuurtjes in totaal bevolken de stenen randen van de kerk. Allemaal zijn ze verschillend, hebben een eigen gezicht en ze houden in hun handen allerlei werktuigen, muziekinstrumenten of zijn Bijbelse figuren.

De kerk is te hoog om ze van onderaf te kunnen waarnemen. Maar toch werd aan elk figuurtje veel werk en aandacht besteed. Omdat de kerk werd gebouwd ter meerdere glorie van God en die kon natuurlijk alles wel bekijken.

Maandag met muziek

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Een song uit de film “La vitta è bella”. Noa met “Beautiful that way”.

Als de clip niet start, dit is de link

Bijen

Bron: Google foto’s / Het Nieuwsblad

Vorige week was er ineens paniek bij het metrostation Louvre in Parijs. Nee, gelukkig geen terrorisme in het geding, maar een zwerm bijen, die zich genesteld hadden in een fietszadel.

In het voorjaar komt dat vaker voor, want dan zoekt een bijenkoningin en nieuwe plek om haar eieren te leggen.

In de meeste gevallen komt een imker en neemt de bijen vakkundig mee. En dat gebeurde dus ook in Parijs. Maar het is best beangstigend als zo’n zwerm zich aan je fiets vastklemt.

Hoewel je het niet zo meteen zou denken, staan in Parijs op diverse plekken bijenkasten. Niet alleen in het Parc du Luxembourg, maar ook op het dak van de Opéra staan ze. En rondom de bomen op de boulevards worden bijen lokkende bloemen aangeplant zodat er later Parijse honing gemaakt kan worden.

Maar goed ook, want bijen zijn enorm nuttig. Dus laten we er goed voor zorgen.

Gedicht

Een gedicht van Willem Wilmink voor zijn stad Enschede

Bron: Facebook /Simone Gerard Fotografie

Het is het eindpunt van de trein,
bijna geen mens hoeft er te zijn,
bijna geen hond gaat zover mee:
Enschede.

De burchten van de nijverheid
staan er nog her en der verspreid:
spelonken, hol en afgeleefd,
waar nu de wind vrij spel in heeft.

Textielbaronnen van weleer,
hun jachtgebied bestaat niet meer.
Waar zouden ze gebleven zijn,
Van Heek, Ter Kuile, Blijdenstein?

Hebben ze kinderen voortgebracht,
hebben ze hier nog nageslacht,
of koos dat snel een betere stee
dan Enschede?

Krim, Berkenkamp, Sebastopol,
het is voorbij. De maat is vol.
Bijna geen heeft hier nog weet
van uw gelatenheid, uw leed.

Dwars door het uitgeteerde hart
loopt nu de kale boelevart
met postkantoor en V&D.
O, Enschede, Enschede.

Willem Wilmink (1936 – 2003)

Maandag met muziek

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Als gebruikelijk een chanson van mijn idool Charles Aznavour: L’amour et la guerre. Ditmaal gezongen door Claire Taïb.
Een lied dat de waanzin van de oorlog beschrijft, want waarom zouden we ten oorlog strijden en sneuvelen? Elkaar beminnen is een betere keuze.

Als de clip niet start, dit is de link