Geluk is de kunst een boeket te maken van de bloemen waar je bij kunt.
Dit gezegde was de koprol-puzzel van enkele weken geleden. En het is waar. Niet altijd geeft het leven je rozengeur en maneschijn.
Maar wie genieten kan van een veld vol klaprozen of paardenbloemen, ziet ook vast vaker de lichtpuntjes in het dagelijks leven.
Bij het opruimen van mijn boeken kom je natuurlijk ook oude bekenden tegen. Boeken die we vaker lazen, die een diepe indruk bij ons achterlieten en de boeken die door de tijd heen altijd weer gepakt worden.
Zoals “Jip en Janneke” van Annie M.G. Schmidt. Ontelbare malen heb ik het voorgelezen. Want onze waren nog maar een paar maanden toen we al elke avond uit dat boek voorlazen.
Ondanks al die keren bleef het redelijk netjes. Ik had het dan ook buiten bereik van hun kinderhandjes gehouden. Dit was en bleef het voorleesboek.
En wat ontdekte ik bij een HEMA-bezoek? Dat zelfde boek, in vrijwel ongewijzigde uitvoering. Er lagen stapels, geflankeerd door de Takkie en Siepie, de hond en kat van Jip en Janneke.
Heerlijk om te zien dat deze tijdloze figuurtjes nog steeds de kinderkamers bevolken.
Griekenland was het onderwerp op onze kalender.
Daar hebben wij goede herinneringen aan. Al diverse keren vertelde ik over de reis die wij helemaal aan het begin van onze relatie maakten. En ook later gingen we nog regelmatig terug naar Griekenland. Met zijn mooie stranden, heerlijke zon en geschiedenis.
We bezochten de Akropolis, Sparta, Delphi en Knossos. Onze huwelijksreis ging naar Kreta en latere jaren lagen we te bakken in de zon op Zakynthos.
De poster van deze maand is vrij bekend, de spierwitte huisjes en blauwe zee van Santorini. Maar ja, daar waren we nou net niet.
Vrijwel alle boeken van Annejet van der Zijl heb ik gelezen en dat zijn doorgaans geen dunne boekjes, maar variëren van stevig formaat tot dikke pil.
Ik verwachtte dan ook weer een flink boek in de bieb aan te treffen. Maar nee, ditmaal was het een klein vierkant en handzaam boekje.
Annejet vertelt hier geen historisch verhaal, maar verhaalt over een lastige periode in haar leven. En hoe ze de weg terug naar levensvreugde en plezier hervond.
Een boekje dat ondanks zijn kleine formaat me toch veel deed. Want je hoeft geen grootse daden te verrichten. Rustig wandelen, de natuur tot je door te laten dringen en ervaren dat het eeuwige ritme van de seizoenen helend kan werken.
Ik vond het een fijn boekje en las het nog een tweede keer.
Zij wil een nieuwe hoed, maar hij heeft problemen met het prijskaartje. Ze pruilt een beetje. Er biggelt zelfs een traantje.
Die hoed is naar de laatste mode, staat haar goed. Ze voelt zich helemaal happy. Maar dan moet hij de pret bederven om over de prijs te steggelen.
Zij zegt altijd dat zijn shirts zo mooi zijn en goed staan. Die shirts zijn ook niet goedkoop, maar ja, wel mooi. Maar mag zij dan ook eens een nieuwe hoed….? Maar helaas, zijn nee blijft nee.
Ach Marie, was dan ook wijzer geweest. Dan had je een eigen inkomen en een eigen bankrekening. Tja…!
(het plaatje was een reclame van Arrow shirts, het verhaal kwam uit mijn eigen duim)
Bijna alle bloggers hebben nu wel iets over alle groen en bloei geplaatst.
En ik wil niet achterblijven, al bleef ik tijdens onze wekelijkse Ganzen wandeling wel telkens achter om foto’s te maken.
Dit is een kleine collage van de dingen die ik onderweg tegenkwam. Niet alleen bloeiende bomen, maar ook gewone paardenbloemen, het ooievaarsnest met de broedende ooievaars in de bloemenwei en een moedereend met acht kleine pulletjes.
Zomaar een mooie lentedag in Ommoord.
“Koppetje duikelen” deed ik als kind niet op dit soort klimrek, maar op een stang die tussen twee hoekpanden zat.
Maar later kwamen deze klimrekken. Daar in kon je klimmen (uiteraard) en klauteren, er op- of aflopen. Maar dat deed ik niet. Was een beetje angsthaasje.
Onze kinderen speelden er ook nog op. Maar nu zijn ze bijna allemaal weg gesaneerd. Maar zelden zie je nog kinderen buitenspelen.
En dat vind ik wel jammer.
Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.
Ik dacht dat het nummer over Rotterdam zou gaan, maar nee hoor. Het maakt niet uit waar je bent, in Rotterdam, Liverpool of Rome. Maar overal ben je alleen. Tenminste, dat beweert The Beautiful South
Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.
Nieuwe maand, dus weer een nummer van Charles Aznavour. Dit keer is de vertolkster Britta Maria en zij zingt “Trop tard”. En wat minder bekend nummer.
Al een paar weken zag ik dag in dag uit de knopjes van mijn krentenboompje groter worden. Het is voor mij één van de tekenen dat het weer lente wordt.
En elk jaar kijk ik er naar uit dat het boompje in bloei staat en dat kan best wel even duren.
Een aantal jaren viel die bloei een beetje tegen en na een paar dagen was het mooi er ook al weer snel af.
Maar dit jaar is het één grote wolk van tere witte bloemetjes. Ondanks storm en regen houdt het zich kranig en kijk ik er nu met heel veel plezier naar.
Dagelijks een momentje klein geluk 😉 😉 😉
