Dagdroom

Bron: Fcebook / Ewa Zawolokin

Hoe heerlijk moet het zijn als je onder je handen zo’n mooi en leuk plaatje tevoorschijn weet te brengen. Het is een illustratie van de hand van Inga Moore (1945) voor een uitgave van “Wind in the willows”, een kinderboek van Kenneth Grahame.

Natuurlijk heb ik weleens van dat boek gehoord, maar nog nooit heb ik het gelezen. Misschien ga ik dat binnenkort wel doen, want -hoewel een kinderboek- moet ook voor oudere lezers aantrekkelijk zijn.

Ik bewonder vooral de kleuren van dat super luxe beddengordijn. Slapen in een hemelbed, gesteund door vele kussens en met een kaars op het nachtkastje naast je. Dikke gewatteerde dekens tegen de kou en ’s morgens wakker worden na een nacht voor zoete dromen. Ja, dat lijkt me wel wat. Ik zie het zo voor me.

Maar ach, laat ik ophouden. Voor je het weet dagdroom ik verder en er moet nog het een en ander gedaan worden. Plichten roepen! Zoals vaatwasser uitruimen, was opvouwen.

Hup, terug in de werkelijkheid en met beide benen weer op de vloer!

Foto Bingo

Anne van dit blog bedacht iets nieuws, een Foto Bingo. Niet met nummers maar met dertig hokjes voor allerlei foto’s. Genoeg om meer dan een half jaar foto’s te laten zien.

De keuzevolgorde lijkt willekeurig en startte afgelopen vrijdag met het onderwerp “bloemen”. Meedoen mag, maar er is niks verplicht. Saturnein is niet van de stress.

In week twee is het onderwerp “Typisch ik” en dat is best een lastige. Hoe typeer je mij nou het best? Ik hou er niet van gefotografeerd te worden, dus mezelf in allerlei situaties wordt het niet.

Maar er zijn wel dingen die ik graag doe. Koken, bakken, kaarten maken en doosjes voor kleine en grotere cadeautjes. Bloggen natuurlijk, dat mag ik niet vergeten. Vroeger had ik hier ook naaien en kleding maken bijgezet, maar dat is over. Ik speel graag spelletje en al meer dan 8 jaar elke dag hetzelfde.

Hieronder een kleine greep uit wat ik zoal “Echt iets voor mij” zou betitelen.


Verzamelen

Bron: Google foto’s / Eigen compilatie

Er zijn mensen die verzamelen postzegels, munten, kleine of grote beelden, schilderijen. Nou ja, er is van alles te verzamelen.

Maar laatst las ik over iemand die pizzadozen verzamelde. Ik kon me er niks bij voorstellen. In de studententijd zag ik wel een stapels pizzadozen, maar die waren allemaal hetzelfde.

Maar deze man had al hele stapels verschillende.

Zoiets begint vaak als een grap. Maar waar laat je toch al die dozen. En zou dat niet gaan stinken? En hoeveel verschillende verpakkingen zouden er bestaan?

Ik zocht op internet en ja hoor, er zijn er diverse. Kijk maar. Sommige wat gewoontjes, andere vast en zeker gemaakt voor een speciale gelegenheid.

Maar als ik weer eens pizza bestel, dan gaat bij ons de doos toch gewoon in de kliko.

Zonnetjes

img_20260717_1346421281265088818134344897

Ik verwachtte een flinke pil toen ik dit boek in de bieb reserveerde. Maar het bleek een klein boekje te zijn, dat met gemak op mijn handpalm past.

Er staan zo’n 100 spreuken en wijze woorden in, allemaal bedacht om het leven ietsje zonniger te maken en somberheid uit te wissen.

Her en der zal ik er eens eentje plaatsen.

De foto’s zijn geen van alle mooi, maar geven een pagina uit het boekje weer.

Pieter Konijn

Bron: Google

Lang geleden, tijdens een bezoek aan het Lake district, maakte ik kennis met de verhalen van Beatrix Potter. En ik was op slag verkocht. Zulke leuke en lieve boekjes, met prachtige tekeningen van levensechte dieren in een mensenomgeving.

Ik kocht een paar boekjes om ze later, als ik kinderen zou hebben, voor te lezen. En dat deed ik ook.

Later kocht ik ook de gezellige ontbijt- en papbordjes met de tekeningen van Beatrix Potter voor onze kinderen. Ze staan nog in de kast, want ik heb moeite ze weg te doen, al zal dat nog wel een keer moeten gebeuren.

Dit jaar is het 160 jaar geleden dat Beatrix Potter geboren werd. Haar verhaal over Pieter Konijn vertelde ze in een brief aan een ziek jongetje. Later maakte ze er een boek van. Een boek(je) dat nog in vele talen vertaald en gedrukt werd. Het wordt ook nu steeds verkocht en voorgelezen.

Er volgden nog meer verhaaltjes en de boekjes van destijds staan nog steeds op mijn boekenplank. Die nemen niet al teveel plaats in. Zo nu en dan bekijk ik ze weer eens. Voor mij blijven ze altijd nieuw.

Boek

img_20260702_125421090_hdr4153820134032285397
Irma Joubert: Kind van de rivier

Ik las “Kind van de rivier”van Irma Joubert.

Dit boek werd aangeraden door Marthy en dat was zeer terecht. Ik heb ervan genoten.

Pérsomi is arm maar ook heel slim. Haar grootste wens is om verder te leren, naar de middelbare school te mogen. Maar dat kost geld, veel geld. En hoe kan haar moeder daar aan komen?

Gelukkig krijgt ze een beurs en kan ze voor advocaat studeren. Ze heeft goede contacten met haar mede studenten, maar haar grote liefde blijft onbereikbaar.

We krijgen ook inzicht in het dagelijks leven in Zuid Afrika, met zijn groeiende apartheid. Het vraagt van Pérsomi veel tact om te laveren tussen haar rechtvaardigheidsgevoel, politiek en persoonlijke relaties.

Een boeiend verhaal, deel van een trilogie. Dus nog meer leesvoer in het vooruitzicht.

Zonnetjes

img_20260717_135208917_hdr3188384215388671412

Ik verwachtte een flinke pil toen ik dit boek in de bieb reserveerde. Maar het bleek een klein boekje te zijn, dat met gemak op mijn handpalm past.

Er staan zo’n 100 spreuken en wijze woorden in, allemaal bedacht om het leven ietsje zonniger te maken en somberheid uit te wissen.

Her en der zal ik er eens eentje plaatsen.

De foto’s zijn geen van alle mooi, maar geven een pagina uit het boekje weer.

Boek

Ik las “Een haas in huis” van Chloë Dalton.

img_20260717_1625586665434658046050664282
“Een haas in huis” van Chloë Dalton

Als de schrijfster zich noodgedwongen door de Covid-pandemie heeft teruggetrokken op het Engelse platteland,vindt ze op een avond een pas geboren haasje, een pulsterling.

Ze twijfelt of ze het dier mee naar huis zal nemen, maar besluit dat uiteindelijk wel te doen.

En dan begint een avontuur en verandert haar leven op een bijzondere wijze.

Ze krijgt een speciale band met het dier, leert over zijn gewoontes en geniet van zijn  schoonheid. Allerlei facetten van een hazenleven passeren de revue.

Haar kijk op de natuur verandert, ze past haar levensgewoonten aan.

Een bijzonder boek over een bijzondere liefde voor een wild en ongetemd dier.

Plantje

Al eerder schreef ik over mijn Ficus Elastica Belize. Toen was het nog maar een klein plantje in een klein potje.

Ik had hem gekocht bij de Lidl. Het was een wat miezerig plantje, maar ik hoopte hem met wat extra mest en water op krachten te krijgen.

En dat is me gelukt, kijk maar. Twee keer verpotte ik hem en uiteindelijk groeide hij bijna tegen het badkamer plafond.

img_20260703_0957354485644195178443228511

Maar het werd ook wel een beetje erg lange lijs. Ik zou er graag wat meer zijtakken aan hebben.

Hoe doe je dat? Door hem te snoeien. Ik raapte alle moed bij elkaar en zette er vorige week de schaar in.

En staat ie nu in de badkamer, maar flink ingekort. Duimen dat ie nu toch echt verder gaat uitbotten.

En het leverde me drie stekken op, die ik water zette. Hopelijk zullen ook daar weer planten uitgroeien.

Zonnetjes

Ik verwachtte een flinke pil toen ik dit boek in de bieb reserveerde. Maar het bleek een klein boekje te zijn, dat met gemak op mijn handpalm past.

Er staan zo’n 100 spreuken en wijze woorden in, allemaal bedacht om het leven ietsje zonniger te maken en somberheid uit te wissen. Her en der zal ik er eens eentje plaatsen.

De foto’s zijn geen van alle mooi, maar geven een pagina uit het boekje weer.

Als de spreuk je maar wel doet (glim)lachen en de zon een beetje laat schijnen.