Tijdloos

Bij het opruimen van mijn boeken kom je natuurlijk ook oude bekenden tegen. Boeken die we vaker lazen, die een diepe indruk bij ons achterlieten en de boeken die door de tijd heen altijd weer gepakt worden.

Zoals “Jip en Janneke” van Annie M.G. Schmidt. Ontelbare malen heb ik het voorgelezen. Want onze waren nog maar een paar maanden toen we al elke avond uit dat boek voorlazen.

img_20260425_1438082303482386870095781476

Ondanks al die keren bleef het redelijk netjes. Ik had het dan ook buiten bereik van hun kinderhandjes gehouden. Dit was en bleef het voorleesboek.

En wat ontdekte ik bij een HEMA-bezoek? Dat zelfde boek, in vrijwel ongewijzigde uitvoering. Er lagen stapels, geflankeerd door de Takkie en Siepie, de hond en kat van Jip en Janneke.

Heerlijk om te zien dat deze tijdloze figuurtjes nog steeds de kinderkamers bevolken.

Boek(je)

Vrijwel alle boeken van Annejet van der Zijl heb ik gelezen en dat zijn doorgaans geen dunne boekjes, maar variëren van stevig formaat tot dikke pil.

wp-17767785463837199581606308443783
Annejet van der Zijl: Het sneeuwvlokjesbos

Ik verwachtte dan ook weer een flink boek in de bieb aan te treffen. Maar nee, ditmaal was het een klein vierkant en handzaam boekje.

Annejet vertelt hier geen historisch verhaal, maar verhaalt over een lastige periode in haar leven. En hoe ze de weg terug naar levensvreugde en plezier hervond.

Een boekje dat ondanks zijn kleine formaat me toch veel deed. Want je hoeft geen grootse daden te verrichten. Rustig wandelen, de natuur tot je door te laten dringen en ervaren dat het eeuwige ritme van de seizoenen helend kan werken.

Ik vond het een fijn boekje en las het nog een tweede keer.

Blauw

wp-1776678506323253372546880579340

Nou ja, blauw, een beetje paars ook wel, zacht lila misschien. Maar dat doet er niet toe, de plant heet “Blauwe regen” en zijn dure naam is “Wisteria”.

De plant in onze tuin heeft al vanaf het begin jaarlijks gebloeid en nu staat ze weer te pronken met dikke trossen bloemen, hangend in en over de pergola.

Een dode, oude appelaar staat er naast en houdt nog wat andere takken in de lucht.

En wij, wij bewonderen dit uitbundige vertoon. Want het duurt altijd maar even.

Dagelijks dus lekker genieten van de bloemenpracht.

Bloei

Bijna alle bloggers hebben nu wel iets over alle groen en bloei geplaatst. 

En ik wil niet achterblijven, al bleef ik tijdens onze wekelijkse Ganzen wandeling wel telkens achter om foto’s te maken.

Dit is een kleine collage van de dingen die ik onderweg tegenkwam. Niet alleen bloeiende bomen, maar ook gewone paardenbloemen, het ooievaarsnest met de broedende ooievaars in de bloemenwei en een moedereend met acht kleine pulletjes.

Zomaar een mooie lentedag in Ommoord.

Bloei

img_20260404_105252734_hdr3331188956334453467

Al een paar weken zag ik dag in dag uit de knopjes van mijn krentenboompje groter worden. Het is voor mij één van de tekenen dat het weer lente wordt.

En elk jaar kijk ik er naar uit dat het boompje in bloei staat en dat kan best wel even duren.

Een aantal jaren viel die bloei een beetje tegen en na een paar dagen was het mooi er ook al weer snel af.

Maar dit jaar is het één grote wolk van tere witte bloemetjes. Ondanks storm en regen houdt het zich kranig en kijk ik er nu met heel veel plezier naar.

Dagelijks een momentje klein geluk 😉 😉 😉

Boek

Licks, Sticks and bricks, history of ice
(Uitgegeven door Unilever)

Dit lijvige boek mocht ik inkijken. Het is een loodzwaar boek, maar met een licht onderwerp: de geschiedenis van consumptie ijs.

Likkend aan een cornetto of perenijsje zijn onze gedachten nou niet direct bij historie. Toch gaat de geschiedenis van ijs heel ver terug.

Deze dikke pil, in de vorm van een reuze ijswafel, staat vol wetenswaardigheden en vooral veel foto’s van ijsreclame, ijs etende mensen, cartoons en kunstuitingen.

Maar ook ijsserviezen, ijsbekers en ijsschaaltjes van glas, metaal of flinterdun porselein.

Een heerlijk boek om in te bladeren.

Breiwerk

Je hebt mensen die truien breien, of shawls of dekens of…. Nou ja, je kunt het zo gek niet opnoemen of iemand zal het wel breien (of haken, want dt verschil is niet altijd te onderscheiden op een foto).

Maar deze 18 dames besloten het over een heel andere boeg te gooien. Waarom breien we geen landkaart, met alles erop en eraan? En zo begonnen ze  aan hun opdracht: Ierland haken of breien.

Vier jaar lang breiden ze eraan. Een complete kaart, met de kustlijn, bergen, dalen, steden en hun bezienswaardigheden.

In onderling overleg werden de taken verdeeld, kleuren besproken en vastgesteld. En ja, dat wilden ze natuurlijk wel even tonen.

Kookboeken

img_20260221_152553341_hdr1112245218850651044

Er is een tijd geweest dat ik wel alle kookboeken wilde verzamelen. Dat was toen veel overzichtelijker dan het nu zou zijn. Het aantal kookboeken was al wel groot, maar niet zo overweldigend als het nu is.

Wie bij een boekhandel als Donner gaat kijken, wordt overdonderd door het aanbod. In alle kleuren, maten en vooral smaken. Tientallen boeken over de Italiaanse keuken, maar ook boeken over de Japanse, Mexicaanse, Indiase of welke andere keuken ook.

Wie alles wil verzamelen blijft aan de gang. Want elke dag komen er kookboeken uit.

En wie dacht dat boeken in deze digitale tijd niet meer gekocht zouden worden….. Nou nee hoor.

Boek

Ik kreeg dit boek van een vriendin. Het lag een tijdje op mijn tafel, maar toen las ik het in één adem uit.

Jojo Moyes: De sterrengever

Het is het verhaal van Alice. Ze trouwde hals over kop en vertrok naar Amerika. Daar komt ze terecht in een benauwend huwelijk met een kille, wat vreemde man en een bemoeizuchtige schoonvader.

Als ze in contact komt met een groep vrouwen die te paard boeken rondbrengen besluit ze om die afleiding met beide handen aan te nemen. Margery, Beth, Izzy en Kathleen worden niet alleen haar vriendinnen, maar ook haar steun. Ze leert ook Sophia kennen. Langzaamaan gaat ze van de bergen houden en rijdt ze met haar paard naar verre gebieden, geeft boeken door waar mensen naar uitkijken en andere, waar kinderen uit kunnen leren. En soms leest ze voor omdat de huisvrouwen daar geen tijd meer kunnen vrijmaken. Het is een hard en rauw bestaan.

Dan gebeurt er iets wat alles op z’n kop zet. Het hele dorp is in rep en roer. Maar wat er aan de hand is moet je zelf maar lezen, anders verraad ik de hele boel.

Het boek is gebaseerd op de mobiele bibliotheken die presidentsvrouw Eleanor Roosevelt opzette. Het was een goed initiatief, maar strandde helaas op het uitbreken van de 2e wereldoorlog.

Belofte

Onze sneeuwschuiver had het laatst begeven. We hebben hem natuurlijk niet dagelijks nodig, maar toch als het gaat sneeuwen moet ie startklaar staan. Laatst was het maar wat handig zo’n ding te hebben.

img_20260127_160434803_hdr4347149167817844394

Dus op naar de grote Doe-het-zelf winkel. Nu hebben we een knalrode -dus opvallende- schuiver en zo stevig dat je er arctische sneeuwbuien mee aankan. Je weet maar nooit in deze tijden.

Terug thuis zag ik ineens sprietjes met sneeuwklokjes in knop in de voortuin staan. Nog heel erg klein, maar toch… Een belofte voor de toekomst.

Want al denken we soms dat de wereld op z’n kop staat, de natuur houdt gewoon z’n ritme aan. De seizoenen volgen zich op, met gewone regelmaat, het wordt ook weer lente, zomer….

Gelukkig maar, dat geeft tenminste vastigheid