Gedicht

Beeld: Fiep Westendorp

Literatuur

Toen ik verloofd was met René
die zoveel hield van Hemingway,
las ik het werk van Hemingway
omdat dat werk me zoveel dee.
Maar toen het uit was tussen ons,
toen kreeg ook Hemingway de bons.

Daarna was ik met Guus verloofd
en kende Ibsen uit mijn hoofd.
Later met Peter, hield ik zo
enorm van Valéry Larbaud.

Maar ik ben nooit verloofd geweest
met iemand die Homerus leest,
en ik heb nooit een man bemind
die Rabelais het hoogste vindt.

Er zijn dus nog verscheidene gaten,
helaas, in mijn cultuur gelaten.
Ik hoop nog altijd op Pascal,
maar wat dan ook, in elk geval:

hoe meer het aantal liefdes stijgt,
hoe meer ontwikkeling men krijgt.

(Uit: Schmidt. Die van die van u. Gedundrukt door Van Oorschot – )

Maandag met muziek

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Als de clip niet start, dit is de link

Vraag me niet in welke taal Marlon Williams zingt. Is het IJslands, Hawaiaans? Maar wat doet het er toe?
Aua Ata Ra klinkt toch prachtig?

Maandag met muziek

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Als de clip niet start, dit is de link

Zoals gebruikelijk mijn idool, Charles Aznavour, op de eerste maandag van de maand.
En een echte heer zoals hij biedt aan zijn geliefde te verwarmen, ook al blaast de koude wind. Als zijn sjaar, zijn trui, de meubels haar niet kunnen warmen, dan is er altijd nog de liefde…..

Maandag met muziek

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Als de clip niet start, dit is de link

Een lied van de Nederlandse singer-songwriter Kurt Erfting: “Regen in Den Bosch”. Over lastige relaties en vrienden die, ook al zijn ze niet dichtbij, toch aan je denken.

Gedicht

Een gedicht van Willem Wilmink voor zijn stad Enschede

Bron: Facebook /Simone Gerard Fotografie

Het is het eindpunt van de trein,
bijna geen mens hoeft er te zijn,
bijna geen hond gaat zover mee:
Enschede.

De burchten van de nijverheid
staan er nog her en der verspreid:
spelonken, hol en afgeleefd,
waar nu de wind vrij spel in heeft.

Textielbaronnen van weleer,
hun jachtgebied bestaat niet meer.
Waar zouden ze gebleven zijn,
Van Heek, Ter Kuile, Blijdenstein?

Hebben ze kinderen voortgebracht,
hebben ze hier nog nageslacht,
of koos dat snel een betere stee
dan Enschede?

Krim, Berkenkamp, Sebastopol,
het is voorbij. De maat is vol.
Bijna geen heeft hier nog weet
van uw gelatenheid, uw leed.

Dwars door het uitgeteerde hart
loopt nu de kale boelevart
met postkantoor en V&D.
O, Enschede, Enschede.

Willem Wilmink (1936 – 2003)

Maandag met muziek

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Als de clip niet start, dit is de link

Ergens op het grote web gevonden, maar tot dan voor mij volkomen onbekend. Dominik Plaggner en Claudia Fenzi in “Wo soll ich mich heute niederlegen…?”

Gedicht

Wat de stratemaker zei

Een stratemaker sprak: ‘Mijn zoon!
Die wolken daar zijn wonderschoon
en fraai verlicht,
maar kijk nou ook eens naar omlaag,
dan zie je wat je pa vandaag
weer heeft verricht.

Mijn rijweg en trottoir zijn klaar
en kijk, dat leuke meisje daar,
zij gaat op stap.
Hoor hoe ze met haar hakjes klikt…
Wat zorgt ervoor dat ze niet zwikt?
Mijn vakmanschap!

Chirurg, minister, kapelaan
met flinke pas op weg gegaan
naar hun hoger doel,
die heren hoeven dank zij mij
niet naar hun werk door woestenij
of modderpoel.’

Willem Wilmink (1936-2003)

Gedicht

Bron: Facebook / Alex Katz, Blue Umbrella 2, 1972

Vanmorgen goot het bakken uit de hemelde wind gierde en het leek nog het meest op winter.

Maar we laten ons niet foppen. Zeker weten:

het wordt lente!

Geachte cliënten, ’t wordt lente,
wat zullen we nou eens voor prettigs gaan doen.
Geachte cliënten, ’t wordt lente,
de merel zingt aria’s in het plantsoen.
Hij heeft zijn tarief niet gewijzigd dit jaar,
dus wij doen het ook niet, we laten het maar.
Wat kan het ons schelen, die centen.
Hoogachtend, komma, ’t wordt lente!

Geachte cliënten, ’t wordt lente!
We hebben al drie madeliefjes gezien
Geachte cliënten, ’t wordt lente,
En morgen dan bloeien de tulpen misschien.
We gaan dus gezellig op stap met de fiets
En al onze goederen krijgt u voor niets
Wat kan het ons schelen, die centen!
Hoogachtend, komma, ’t wordt lente!

Annie M.G. Schmidt (FB-Het mooiste gedicht)
(Uit: Liedjes voor de familie Doorsnee 1952-1958. Opgenomen in: Tot hier toe: gedichten en liedjes voor toneel, radio en televisie 1938-1985. Querido – Beeld: Alex Katz, Blue Umbrella 2, 1972)

Boekenweek

Van 11 t/m 22 maart 2026 is het weer Boekenweek in Nederland en Vlaanderen, het thema is ‘Mijn generatie’. Ik vond dit gedicht op Facebook, met de bijbehorende illustratie. Ik vond het een mooie combinatie.

In hun schaduw

Het is het lot van generaties
dat zij altijd worden gescheiden,
verschillende werelden binnendringen
op dezelfde, deze ene, aarde.

De toekomst laat geen ouden van dagen
het verre verleden geen minderjarigen
en de rest geen doden toe.
Ze leven in elkaars schaduw.

Na het opstaan van de dag
liggen ze te slapen
in kamers dwars door onze muren
terwijl wij door ze heen zitten te praten.

Hagar Peeters (1972)

(Uit: Koffers zeelucht. De Bezige Bij)

Gedicht

Vrijblijvend

Beeld: Annie M.G. Schmidt (Joost Swarte)

En als er een hemel mocht blijken te zijn
daarginds in die lichtblauwe verte
vlak achter die blinkende horizonlijn,
verwacht ik toch eerst graag offerte.

Ik ben op de aarde toen ook, indertijd
zo argeloos aan komen drijven…
nou, ’t is om te dragen, maar niet – tot mijn spijt –
om over naar huis te schrijven.

Daarom wou ik eerst wat gegevens zien,
en ook graag een lijst met de namen,
want kijk, anders wordt het zo pijnlijk misschien:
stel dat de Van Klaverens kwamen.

dan moet ik weer opstaan en ostentatief
de zaal uitgaan met mijn bazuintje,
dat geeft allemaal weer zo’n ongerief
en waar moet ik heen? Naar het tuintje?

Met vleugeltjes ben je wel gauw een eind weg,
dat is zo, je kunt uit de voeten…
maar toch, ik ben bang dat ik Dingen Zeg
wanneer ik ze weer zou ontmoeten.

Dus iets als een passagierslijst misschien…
prospectus, of iets in die richting,
dan kan ik dat op mijn gemak eens bezien
vrijblijvend en zonder verplichting.

Annie M.G. Schmidt
(Uit: Tot hier toe: gedichten en liedjes voor toneel,
radio en televisie 1938-1985, Querido)