Category Archives: Taal

Gedicht

Posted on by
6

Een gedicht van Willem Wilmink voor zijn stad Enschede

Bron: Facebook /Simone Gerard Fotografie

Het is het eindpunt van de trein,
bijna geen mens hoeft er te zijn,
bijna geen hond gaat zover mee:
Enschede.

De burchten van de nijverheid
staan er nog her en der verspreid:
spelonken, hol en afgeleefd,
waar nu de wind vrij spel in heeft.

Textielbaronnen van weleer,
hun jachtgebied bestaat niet meer.
Waar zouden ze gebleven zijn,
Van Heek, Ter Kuile, Blijdenstein?

Hebben ze kinderen voortgebracht,
hebben ze hier nog nageslacht,
of koos dat snel een betere stee
dan Enschede?

Krim, Berkenkamp, Sebastopol,
het is voorbij. De maat is vol.
Bijna geen heeft hier nog weet
van uw gelatenheid, uw leed.

Dwars door het uitgeteerde hart
loopt nu de kale boelevart
met postkantoor en V&D.
O, Enschede, Enschede.

Willem Wilmink (1936 – 2003)

Taalkunst

Posted on by
6
Bron: Facebook / Dough Aoki

Degene die dit opschrift verzon op de sneeuwruimer heeft gevoel voor humor. Het was dan ook terecht een slagzinwedstrijd won.

Eerlijk gezegd moest ik even goed kijken en de tekst tot me door laten dringen voordat ik de clou begreep.

Maar ja, dan is het wel duidelijk en heel toepasselijk: Ctrl – Salt – Delete.

Want waar hij verschijnt, sneeuw verdwijnt.

Boekenweek

Posted on by

Van 11 t/m 22 maart 2026 is het weer Boekenweek in Nederland en Vlaanderen, het thema is ‘Mijn generatie’. Ik vond dit gedicht op Facebook, met de bijbehorende illustratie. Ik vond het een mooie combinatie.

In hun schaduw

Het is het lot van generaties
dat zij altijd worden gescheiden,
verschillende werelden binnendringen
op dezelfde, deze ene, aarde.

De toekomst laat geen ouden van dagen
het verre verleden geen minderjarigen
en de rest geen doden toe.
Ze leven in elkaars schaduw.

Na het opstaan van de dag
liggen ze te slapen
in kamers dwars door onze muren
terwijl wij door ze heen zitten te praten.

Hagar Peeters (1972)

(Uit: Koffers zeelucht. De Bezige Bij)

Gedicht

Posted on by

Een gedicht op onze dagkalender, er zullen er vast meer zijn die het lazen. Ik vind het mooi en passen bij de lijsterbessen. Zij kondigen elk jaar voor mij de herfst aan.

September

img_20250830_1507344159006800282909038006

Blond lief, de laatste gouden dagen
wuiven ten afscheid en wij achten ’t niet,
de bomen en de struiken dragen
hun laatste tooi en in het riet
schuilen de vissen en hun trage
vinslag verraadt hen niet.

Het wordt nu tijd ons te bezinnen;
de bossen kleuren dieper bruin
en lila herfstasters beginnen
hun ijle bloeien in mijn tuin.

Het wordt nu tijd om te bedenken:
de zomer houdt niet eeuwig stand;
zij schonk ons al wat zij kon schenken –
de laatste gouden dagen wenken
en herfst komt reeds in feller kleuren drenken
de bloemen van dit dierbaar land.

Koos Schuur (1915-1995)
uit: Windverhaal (1941)

Gekke fouten

Posted on by

Gauw nog even een reactie schrijven. Dat lukt me vaak wel, alleen krijg ik de zenuwen van de spellingscontrole. Of AI, want ik weet niet wat die gekke fouten maakt.

Binnenstof wordt binnenstad. Het slaat als een tang op een varken en ik hoop maar dat de andere partij begrijpt wat ik wil zeggen…!

Ik zie het ook bij anderen en op Facebook is het soms helemaal tenenkrommend. Wat mij betreft zet ik die ongewenste “hulp” uit. Maar dat is me eigenlijk te ingewikkeld.

Laat me toch gewoon zelf schrijven!!!

Twee in een

Posted on by

Er zijn van die periodes dat ik regelmatig puzzel. Vaak in de vakantie, soms ook wel gewoon thuis.

Er liggen dus wel ergens nog niet geheel  ingevulde boekjes. Maar vorige week had ik die toch ook allemaal volgepend.

Dus ging ik op zoek naar een nieuw puzzelboekje. Het liefst cryptogrammen. Puzzelboekjes te over bij de grote boekwinkel, maar gewone cryptogrammen… Nee! Ja, van een veel te hoog niveau. En tenslotte moet het oplosbaar zijn, toch?

Dan maar een ander soort puzzels. Crypto filippines, die deed ik niet zo vaak.

Maar nu ik eenmaal bezig ben, vind ik ze zo leuk! Ik kan er bijna niet mee ophouden.

Gek woord

Posted on by

Zo nu en dan zie ik een woord en leg dan de klemtoon verkeerd, waardoor het in mijn hersenpan een heel raar woord wordt.

Dat heb ik bijna altijd met bommelding, wat ik dan lees als bommel-ding in plaats van bom-melding. Ook het woord revers spreek ik vaak verkeerd uit. Re-vers, terwijl ik echt wel weet dat het revèrs op z’n  Frans moet zijn.

Toen ik dit woord las, wist ik echt niet wat ik me er bij voor moest stellen. Tram-perron werd tramper-on….???

Ergens zal ik wel een draadje verkeerd hebben. Niks ernstigs. Want na enig nadenken wist ik het gelukkig wel.

Ingewikkeld

Posted on by
Bron: Instagram / The.world.in.maps

Ik weet wel dat in sommige talen de volgorde van cijfers anders kan zijn. Wij zeggen twee-en-negentig. In Frankrijk zegt men vier-maal-twintig-en-twaalf. In het Engels wordt het negentig-en-twee.

Maar wat de Denen er van maken….. Die zeggen twee-en-(5-0,5)-maal-twintig. Pffft, dat is pas ingewikkeld.

En dat is dan nog niet eens de enige taal met heel complexe manieren om cijfers te benoemen. Kijk op de link van de foto, dan zie de commentaren. Want in Baskenland en Wales hebben ze weer andere constructies.

Ik spreek geen Deens, Baskisch of wat dan ook. Maar nu ik dit weet, ga ik het zeker ook niet leren.

Taalfouten

Posted on by

De laatste tijd valt me op hoe veel taalfouten er in teksten te lezen zijn. Bij allerlei soorten teksten, op allerlei plaatsen.

In reclameteksten in de bioscoop, in folders, op Facebook. De foute d’s en t’s vliegen je om de oren en ook de ei en ij krijgen de raarste plaatsen in een woord.

Bij winkels zie je ook vaak de gekste fouten.

Neem nou deze. Ik moest er even over nadenken, maar toen begreep ik het. Met halogeen lamp, dus toch een lamp 😉

Bakken

Posted on by

Al jarenlang heeft Leo Franse les, samen met nog twee anderen. In die tijd leer je natuurlijk meer dan alleen zo’n vreemde taal.

Je raakt in gesprek met over van alles en nog wat. Zo hoorde Leo dat Melanie, de lerares, dol is op gemberkoekjes.

Vorige week was het de laatste les, want Melanie en haar man gaan verhuizen naar Brussel.

Dus bakte ik een flinke hoeveelheid gemberkoekjes en maakte een mooie doos om alles in te verpakken. Een uitgeprint recept erbij maakt het compleet.

Dat is toch een gezellig afscheidscadeau…?