Rotterdam

IMG_20260912_151959892_HDR

Toen ik in september bij de fototentoonstelling over Spangen was, maakte ik kennis met het echtpaar Tinus en Bep de Does. Zij zijn Rotterdammers in hart en nieren.

Want al meer dan 60 jaar maakt Tinus foto’s van Rotterdam. Overal waar iets gesloopt, gerenoveerd of nieuw gebouwd wordt, is Tinus te vinden met zijn fototoestel. Al meer dan een half miljoen foto’s van Rotterdam heeft hij zijn privé archief. In dit korte YouTube filmpje kun je wat beter met het echtpaar kennis maken.

Sinds 1983 vergezelt zijn echtgenote Bep hem. Samen hebben ze al een heleboel fotoboeken over Rotterdam gepubliceerd.

Bijna geen Rotterdamse wijk ontbreekt in de lange reeks van boeken. Naast al die Rotterdamse wijken maakt het echtpaar ook regelmatig foto’s van hun favoriete voetbalclub Feyenoord.

Ook op NPO Start is nog een documentaire over Tinus en Bep te bekijken. “De toekomst is failliet” heet deze film en duurt bijna een half uur.

Het is een mooi eerbetoon aan mensen die het echte Rotterdam in beeld brengen.

Architectuur

IMG_20261003_143405004_HDR
Rotterdam, Ibisbrug (Marja Haring)
Ibisbrug. detail hekwerk

Wat zegt de naam Marja Haring jou? Mij zei het eigenlijk niks, tot ik me wat meer ging verdiepen in de vrouwen die zo beeldbepalend waren/zijn voor Rotterdam.

Natuurlijk hebben ze vaak veel meer ontworpen dan alleen voor mijn stad. Maar ik beperk me tot de plekken die redelijk gemakkelijk te bezoeken zijn.

Afgelopen zaterdag namen we de metro naar station Blaak en liepen naar het gebied van de stad waar de hoogbouw zeer bepalend is.

Hoewel de haven in het centrum van de stad steeds minder zichtbaar is, moeten er toch nog heel wat stukken water overbrugd worden.

Rotterdam, Puntbrug (Marja Haring)

Eerst liepen we over de “Puntbrug”, genoemd naar het markante gebouw op de hoek van de Hertekade. Even verder liepen we terug naar de Wijnhaven. Ditmaal over een zeer mooie en sierlijke brug, de Ibisbrug. De naam spreekt, denk ik, voor zichzelf.

Beide bruggen zijn ontworpen door Marja Haring. Zij kwam in 1990 bij Gemeentewerken Rotterdam.

Haar werk is zichtbaar door de hele stad, want niet alleen deze twee mooie bruggen heeft Marja Haring ontworpen, ook andere bruggen, metrostations, straatmeubilair en viaducten kwamen van haar hand.

Ik zal dus vaker op stap moeten en meer objecten fotograferen. Och, geen straf….toch?

Kijk omhoog

Al vaker gaf ik iedereen de raad om eens wat vaker naar boven, omhoog, te kijken. Want ook boven ons hoofd zijn leuke en bijzondere dingen te bekijken.

Het verdient aanbeveling om even stil te staan. De straten liggen tenslotte vol viezigheid en obstakels. En het is niet zo fijn om plat op je gezicht te vallen. Maar even een paar seconde rust en de blik omhoog, dan zie je nog veel meer.

Dus nog maar eens terug naar een dagje Amsterdam, maar nu dus van een andere kant.

Leuk winkeltje

We waren nog maar net van de waterbus afgestapt of L. en ik vonden een gezellig winkeltje. We bekeken de leuke tassen voor de deur en hoorden een stem die zei: “Die maakt mijn oma. Helemaal zelf en met de hand.”

img_20260701_120716338_hdr558348360100225335
Idse’s winkeltje, op de hoek van Het Melkpoortje en de Riedijk in Dordrecht

De stem was van Idse, die zijn knusse winkeltje op de hoek van de Riedijk en het Melkpoortje runt. Hij schenkt er een bakje koffie, verkoopt leuke en -net wat andere- souvenirs van Dordrecht. Natuurlijk had hij ons graag wat verkocht, maar ja. Wij hebben al meer dan we wensen en de dag was net begonnen…

Toch knaagde er iets aan me. Zo’n aardige jongen, een winkeltje dat meer verdient dan alleen een bezoekje van twee snuffelende dames. Wat kan ik nog doen?

Ik beloofde hem om een blogje aan zijn zaak te wijden. Gratis reclame is tenslotte nooit weg.

Dus mocht je in Dordrecht zijn, ga ook even kijken bij Idse. Je komt er tenslotte langs als je van of naar de waterbus gaat.

Andere blik

Bron: Instagram / Dupho_Dutch Photographers /
Ossip van Duivenbode

Foto’s van Rotterdam zijn er in overvloed, foto’s van de Kubuswoningen aan de Blaak zijn er ook heel veel. Maar deze foto werpt een heel ander blik op die plek.

Natuurlijk is dit geen eigen foto. Ik vond hem op Instagram. De fotograaf is Ossip van Duivenbode, die deel uitmaakt van Dupho_Dutch Photographers.

Allereerst is de foto vanuit de lucht genomen. En al lijkt het een beeld in zwart/wit, toch is dat niet zo. Het is Rotterdam onder een laag sneeuw.

En dan kijk je ineens heel anders naar de stad. Veranderen de kubuswoningen ineens een soort van bloempatroon, doorspikkeld met sterren. Het dak van Station Blaak lijkt een koektrommel en het “potlood” is veranderd in een zeshoekige theebus. De architectuur van Rotterdam kent vele gezichten.

Een prachtige foto van een bijzonder moment. Want Rotterdam in de sneeuw is al zeldzaam, maar dit beeld is een opname, net op het juiste moment en onder de juiste omstandigheden.

Bijna buitenlands

Wandelend langs de Zevenhuizer-plas, met de lentezon stralend aan de hemel, leek het water bijna Middellandsezee-blauw. En dan krijg je al gauw het idee dat het “dorp” aan de horizon zich ergens in een zuidelijk land bevindt.

img_20260305_1131474952368216928075214586

Maar nee hoor, het is gewoon een wijk van Rotterdam. Op loopafstand van ons huis nota bene!

En dan realiseer ik me weer hoe fijn we hier wonen. Met goed openbaar vervoer, winkels en een heerlijke polder met fijne uitzichten. En dan te bedenken dat sommige mensen “hier niet dood gevonden willen worden”.

Ach wat kan het me ook schelen, wij vinden het hier een prima woonstek!

Wijsheid

Bron: Facebook / Diana Tol-Isrif

Wat mij betreft zou dit op heel veel plekken te zien mogen zijn.

Want wat hebben sommige mensen toch een haast.

Alsmaar rennen, vliegen, sjouwen, van de ene afspraak naar de andere. Geen tijd om even te genieten van de dag.

Verder, verder, we moeten verder.

Maar even sta eens even stil, kijk om je heen en geniet van het moment. Of het nou regent of een stralende dag is.

Even op de plaats rust kan echt geen kwaad.

Rotterdam, maar anders

Bron: ARD Mediatheek

Een tijdje geleden keken we op Duitse zender NDR naar een uitzending over Rotterdam. En nee, dat was geen gebruikelijke touristentour met de Kubuswoningen, Markthal of zicht op de Erasmusbrug.

In deze documentaire werd ingezoomd op allerlei ontwikkelingen en initiatieven die in Rotterdam ontplooid worden.

Grote en kleine projecten, zoals logeren op het ss Rotterdam, de Rotterdamse dakendagen, Floating Farm, de bedrijven in het voormalig Tropicana. Want er heerst in Rotterdam een grote bedrijvigheid, niet alleen van grote en bekende bedrijven, maar ook diverse start-ups van jonge en ambitieuze mensen, die zoeken naar een ander en vooral duurzamer leven.

Wie wil, kan de uitzending nog streamen, dit is de link.

Niet geslaagd

img_20251017_1321261512218135256572752133

In 2013 werd in Diergaarde Blijdorp een nieuwe vlinderhal (Amazonica) geopend. Het was een zeer indrukwekkend gebouw, met een groot koepeldak dat uit vele driehoekige segmenten was opgebouwd.

Helaas bleek deze innovatieve constructie niet bestand tegen de weersinvloeden. Bij storm of hagel sneuvelde soms één of meerdere segmenten. Die repareren was een heel lastig en ook kostbaar karwei.

Hierdoor was men in 2023 genoodzaakt de hal te sluiten. Uiteraard nadat alle daarin levende dieren -en dat waren niet alleen vlinders- ergens anders een plek hadden gevonden.

Nu staat het gebouw al geruime tijd leeg. Alle kunststoffen panelen zijn verwijderd en het hout ziet er op sommige plekken slecht uit. Jammer dat zo’n veelbelovend experiment zo moet eindigen.

Waar…?

Bron: Facebook / Feliciano Fortunato

Je zou denken dat deze foto ergens in Italië was genomen. In zo’n gezellig stadje met mooie doorkijkjes, waar iedere toerist met fototoestel of telefoon staat te kieken.

Maar nee, dit is vlak bij mijn huis op (bijna) loopafstand. Maar ik weet niet precies waar.

Het was in Rotterdam, in Hillegersberg waar Feliciano Fortunato deze foto maakte en op Facebook zette.

Wie goed kijkt, kan overal iets moois ontdekken. En het loont dus om zo nu en dan stil te staan en een foto te maken.

We hoeven niet altijd naar een verre bestemming.