Het ligt er al een tijdje, maar telkens stelde ik het uit. Kleine naaiklusjes, niks bijzonders, broeken korter maken, knopen verzetten.
Waarom schuif ik dat toch op de lange baan?
Maar nu moet het wel. Met frisse moed begonnen en toch was het meer werk dan ik dacht. Al zit er nu wel een beetje schot in.
Maar het staat nog steeds op mijn to-do-lijstje.
Dan vandaag maar een verlaat en minimaal blog. Want dat naaiwerk moet nu toch echt gedaan worden. Pffft…..!
Tsja, dat zijn soms van die dingen die in je hoofd blijven draaien omdat het nodig moet. Wat zal je je nu heerlijk verlost voelen als al die kleine werkjes zijn afgerond.
Klussen die blijven liggen, ik voel met je mee…😓
Zo gaat dat hier ook hoor…
Zo had ik het met de strijk. Veel gewassen na thuiskomst uit Frankrijk maar ij kon maar niet klaar komen met dat strijkgoed. Gisteren eindelijk afgerond. Hè, hè.
Super dat je gestart bent in ieder geval. Als het af is ben je blij
Ja, en als je erover geblogd hebt moet je het toch ook echt doen!
Ik heb ook nooit zin in zulke klusjes en spaar ze net als jij ook op.
Ben ik eenmaal aan de gang dan denk ik ‘is dat nu alles?’