Ouderwets

Of het nou de kou was of een berichtje in de krant of internet weet ik niet meer, maar ineens hadden we trek in anijsmelk. Allebei hadden we herinneringen aan kouwe handen, bibberend thuis komen en je dan warmen bij een heerlijk brandend kacheltje en… ja, anijsmelk.

“Die maakte m’n moeder altijd van die leuke blokken, weet je nog…?” vertelde Leo. “Ja, natuurlijk, van MP. Die stonden ’s winters op de toonbank bij onze kruidenier”, wist ik.

En zo wilden we dus ineens anijsmelk. Maar waar kon je die blokken nog kopen? Ja, via internet, een hele doos. Maar misschien toch ook wel te koop bij de super.

En ja hoor, daar vond ik het. Niet die leuke blokken van MP, maar een doosje met zakjes van De Ruyter. En met een liter volle melk konden we aan de slag.

Nu nemen we regelmatig voor het slapengaan zo’n beker anijsmelk. Het smaakt nog steeds even lekker, we worden er ook warm en een beetje doezelig van. Dus slapen we daarna heerlijk!

Licht

Sommige dagen beginnen aardig, maar dan ineens zit alles tegen. Het weer verandert en je wordt drijfnat geregend. Je moet iets afleveren op een onbekend adres. Bij het inparkeren schuif je met de achterbumper over iets. Na de eerste schrik blijkt het gelukkig mee te vallen. Tenminste, dat hoop je. Want pas volgende week kan de garage duidelijker zien wat er al dan niet kapot ging.

En dan schrik je je bijna te pletter, omdat een domme mevrouw – in de regen en de donkerte van deze dagen – zonder ook maar te verblikken of te verblozen de kruising over fietst. Zonder licht, met donkere kleding. Vrijwel totaal onzichtbaar in de regen en de schemering. Ik snap niet dat mensen nog zo durven fietsen. Zorg toch dat je gezien wordt. Er is keus genoeg uit fietslampjes.

Het is dat ik “Pas op” riep en Leo dus nog net op tijd op de rem ging staan. Ik moet er niet aan denken wat er had kunnen gebeuren.

Juist in deze maanden loopt een actie in Rotterdam. En met de slogan van die actie ben ik het volkomen eens:

Fietsverlichting: voor jezelf en anderen

Fietslampen aan! Fietsverlichtings-campagne van start in Rotterdam

Bron: Google foto’s

Onontbeerlijk

Ze lagen wat verloren tussen de kerstspullen, die natuurlijk overal op de kerstmarkt te koop waren.

Was nog het overschot van een winkeldochter? Of waren ze een beetje verdwaald tussen alle groen-rode-gouden glitter?

Ik werd vooral vertederd door het plaatje, dat ik meteen herkende. Het schilderij dat een cadeau van mijn opa was, met het gebedje erbij.

Maar dit was van heel andere aard. Dit was een presentje voor aanstaande papa’s. Met onontbeerlijke attributen voor bij de geboorte van hun eerste (?) spruit.

Ja, best wel grappig. Maar is een vader van deze tijd niet beter voorbereid op de werkelijkheid? Die draait z’n hand toch niet meer om voor het verschonen van zijn kindje.

Nou ja, tranen zullen er zeker rollen, dus een zakdoek is wel nuttig. En koffie om op te peppen, ook nooit weg.

Maar die wasknijper voor op z’n neus….? Daarvan kan hij beter nog maar een voorraadje bij kopen, zodat hij de was er mee op kan hangen 😉 😉 😉

Maandag met muziek

Zoals gebruikelijk begint de week op dit blog ook dit jaar met muziek. Regelmatig vul ik mijn lijst aan met nieuwe nummers of oude hits. Met muziek die we allemaal gemakkelijk meezingen of fluiten, maar ook liedjes die onbekend zijn. Hopelijk voor elk wat wils.

Vandaag kan ik er niet omheen. Het is de verjaardag van Sinterklaas, dus maakten alle kinderen lijstjes met wensen.

Maar pappa, die Sint moet sponsoren, heeft er geen vertrouwen in. Edwin Rutten, het koor van Kinderen voor Kinderen met “Ik ben toch zeker Sinterklaas niet”.

Als het clipje niet start, dit is de LINK

Humeur

Bron: Facebook

Als de zon schijnt is het niet zo moeilijk een goed humeur te bewaren. Bij regen wordt het moeilijker.

Er zullen niet veel mensen zijn die het plezierig vinden in de regen te moeten lopen of fietsen.

Echt blij word ik er zeker niet van. En drupt er water in mijn nek, dan gruw ik helemaal.

Misschien moet ik dan maar aan dit plaatje denken. Ben je eenmaal nat, maakt het natuurlijk ook niks meer uit.

Gewoon het beste er van maken.

Parkeren

Bron: Instagram/Peter Hollebrandse

Het kan toch soms zo druk zijn in de stad.

Dan is het lastig om een parkeerplaats te vinden. Zeker in deze tijd als er zoveel mensen aan het inkopen zijn.

Voor Sinterklaas is het ook vaak een probleem, ook al helpen de Pieten hem altijd.

Maar soms heeft hij geluk en is er voor hem een eigen gereserveerde parkeerplaats.

Waar, dat weet ik niet. Maar dat ie er erg blij mee is, dat weet ik wel zeker.

Ik denk dat hij dat adresje lekker geheim houdt.

Gelijk heeft hij. Voor je het weet, staan er allemaal elektrische of benzine slurpende auto’s van hulp Sinten, die zo’n plekje maar al te graag willen inpikken.

Keuze

Onlangs werd bekend dat de kroketten in Blijdorp al een hele tijd “vega” zijn en dus geen dierlijke elementen bevatten. Het gaf nogal wat reacties (ook van mij) op Facebook.

Eigenlijk maakt het mij niet uit of iets met vlees gemaakt wordt, zonder of helemaal uit plantaardig spul bestaat. Het is de smaak die belangrijk is. En eerlijk, ook vega of vegetarisch producten kunnen voortreffelijk smaken. Snacks met vlees kunnen daarentegen ook heel smerig zijn.

Maar ik wil wel de keuze hebben. Allereerst omdat ik zelf wil bepalen wat ik eet. Wie bepaalt of een vega kroket beter of slechter voor onze gezondheid is? Ze zijn allemaal vet en allemaal bereid met ingrediënten die men kan/wil/moet vermijden.

Daarbij komt dat de producten die men bij de diverse kraampjes in Blijdorp kopen kan, vrijwel allemaal behoren tot de groep zeer zoet en/of zeer vet. Dan is die ene, stiekeme, vega kroket een beetje hypocriete manier om aan de gezondheid van de mensen bij te dragen.

Maar het gekste vind ik dat men bij Blijdorp niet door heeft dat men op deze manier aan de poten van hun eigen stoelen zagen. Sommige vega-fanaten vinden namelijk dierentuinen ook niet meer passen in deze tijd. Die zouden op den duur moeten verdwijnen.

Dat zal nog best een tijd duren en hoe dat moet gebeuren is me niet duidelijk. Maar Blijdorp zou er naar mijn idee beter aan doen om iedereen te vriend te houden. Dus laten ze nou maar weer gewoon beide kroketten op het menu zetten.

Gezond eten doen we thuis wel weer 😉 😉 😉

Wereldbol

Altijd fascinerend zo’n wereldbol. Maar ooit geweten hoe die gemaakt werden.

Dat laat dit filmpje zien, van het maken van de bol tot het plakken van de afbeeldingen. Het is al een wat ouder filmpje, dus misschien wordt alles nu wel geheel automatisch gedaan. Dat zal technisch wel mogelijk zijn, maar dit knippen, plakken en priegelen vind ik toch veel leuker om te zien.

Dit is de link, als het filmpje niet start.

Doorkijkje

Lopend naar het Fotomuseum kwamen we dit doorkijkje tegen.

Onmiskenbaar een stukje Rotterdam, met de Nieuwe Maas, boten en flats, hoog, hoger en hoogst. Die laatste flat is de Zalmtoren, op dit moment het hoogste gebouw van Nederland.

Mooi…? Mmm, indrukwekkend, niet alleen door de afmetingen. Want op de slappe grond van Rotterdam is dit bouwen toch ook een hoogstandje op bouwtechnisch gebied.

Maar ik zou er niet in willen wonen. Te opgesloten, te beperkt. Ondanks het absoluut fraaie uitzicht.