Zomaar

Niet elke dag is er inspiratie voor een blog. Maar gelukkig is er dan altijd nog een archief. En daar is altijd wel wat te vinden.

wp-17789630279328659627368286335076

Vandaag ga ik terug naar mei 2019, naar Zakynthos om precies te zijn. Daar was ik met Leo en mijn schoonzus en zwager.

We luierden wat op het strand en we huurden een auto, waarmee we allerlei tochtjes maakten. En op één van die ritjes zag ik dit “pottentuintje”.

Vraag me niet waar precies, want dat kan ik niet meer achterhalen. Het is en blijft toch een leuk plaatje.

Rijgedrag

Bron: Google

Soms verbaas ik me over het rijgedrag van de mensen. Want ze houden zich niet meer aan de verkeersregels, schieten op rotondes nog even snel voor, gaan de hoek om zonder hun richtingaanwijzer te gebruiken. En op de fiets hun hand uitsteken is er ook niet meer bij.

Ze kijken heel beledigd als ze met volle vaart uit een straat komen schieten en je nog net op tijd kunt remmen. Alsof de wereld alleen van hun is.

En ’s avonds is het misschien nog erger. Gekleed in een donker pak op een fiets zonder verlichting steken ze zomaar over zonder ook maar op of om te kijken.

Soms denk ik “zouden ze misschien genoeg van het leven hebben?” Je moet er toch niet aan denken!

Verscholen

Bron: Instagram / ArtsArtistsArtwork

De mannetjes op deze foto kunnen we helaas niet zo gauw zien. Ze zitten verscholen op het dak van de Sint Jan in Den Bosch. Die kathedraal stamt uit de 13e eeuw, werd regelmatig gerestaureerd en verbouwd. Maar de mannetjes op de dakranden bleven alle eeuwen zitten.

Zesennegentig figuurtjes in totaal bevolken de stenen randen van de kerk. Allemaal zijn ze verschillend, hebben een eigen gezicht en ze houden in hun handen allerlei werktuigen, muziekinstrumenten of zijn Bijbelse figuren.

De kerk is te hoog om ze van onderaf te kunnen waarnemen. Maar toch werd aan elk figuurtje veel werk en aandacht besteed. Omdat de kerk werd gebouwd ter meerdere glorie van God en die kon natuurlijk alles wel bekijken.

Schattig

Al een keertje liet ik hier een filmpje zien van Amaury Guichon, de absolute topper in het maken van chocolade figuren.

Hij heeft een eigen patisserie school in Las Vegas en daar draaien ook films van op Netflix. Met veel show laat Guichon ons meekijken hoe hij zijn creaties maakt.

Aan chocola geen gebrek, grote hoeveelheden vanille, amandelen en andere noten worden gebruikt voor het vullen, aangevuld met vers fruit en andere heerlijkheden. En hoewel hij kan beschikken over de meest geavanceerde apparatuur, gebruikt hij ook veel gewone dingen om de mooiste zaken te maken.

Deze beer in supergroot formaat is toch schattig…

Als het filmpje niet start, dit is de link

Papier (2)

Niet alleen Peter Gentenaar, maar ook zijn vrouw Pat Gentenaar-Torley werkt met vormen van papier. Het werk van Pat lijkt te zijn geschilderd, maar bestaat uit verschillende lagen papierpulp.

Door niet op papier te schilderen maar vanaf de onderzijde te beginnen, wordt een voorstelling laag voor laag opgebouwd. Op een vacuümtafel wordt het dan tot één geheel gemaakt.

Hoe zoiets technisch gaat, werd me niet helemaal duidelijk. Maar de werken spraken voor zich en ik was er weg van. Kleurige voorstellingen die ik zo aan de muur zou willen hangen.

Ook de werken uit de vroegste periode, toen ze nog meer bezig was met weeftechnieken waren mooi, maar weer geheel anders.

Ook deze tentoonstelling is nog tot en met 6 september 2026 te zien in Museum Rijswijk.

Papier (1)

Marthy schreef er al over, de tentoonstelling van Peter Gentenaar en Pat Gentenaar-Torley in Museum Rijswijk. 

De grote vormen die Peter Gentenaar maakt, zijn waarschijnlijk redelijk zwaar van zichzelf en ze hangen stil. Toch gaven ze mij het gevoel te zweven, te fladderen in de ruimte. Ze bestaan uit papierpulp, maar door hun verschillende vormen, een klein beetje versteviging met dunne bamboestukjes en de hand van de meester krullen, plooien en vormen ze zich.

Sommige zijn wit, maar toch niet egaal van kleur. Andere objecten hebben meer of minder kleur in zich. Wat het zijn? Vormen, schelpen, wolken of dat wat je er in wilt zien. Ze maakten op mij een enorme indruk en ik vond ze prachtig.

De tentoonstelling “Fibers of life” is nog tot en met 6 september 2026 te zien in Museum Rijswijk.

Maandag met muziek

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Een song uit de film “La vitta è bella”. Noa met “Beautiful that way”.

Als de clip niet start, dit is de link

Andere blik

Bron: Instagram / Dupho_Dutch Photographers /
Ossip van Duivenbode

Foto’s van Rotterdam zijn er in overvloed, foto’s van de Kubuswoningen aan de Blaak zijn er ook heel veel. Maar deze foto werpt een heel ander blik op die plek.

Natuurlijk is dit geen eigen foto. Ik vond hem op Instagram. De fotograaf is Ossip van Duivenbode, die deel uitmaakt van Dupho_Dutch Photographers.

Allereerst is de foto vanuit de lucht genomen. En al lijkt het een beeld in zwart/wit, toch is dat niet zo. Het is Rotterdam onder een laag sneeuw.

En dan kijk je ineens heel anders naar de stad. Veranderen de kubuswoningen ineens een soort van bloempatroon, doorspikkeld met sterren. Het dak van Station Blaak lijkt een koektrommel en het “potlood” is veranderd in een zeshoekige theebus. De architectuur van Rotterdam kent vele gezichten.

Een prachtige foto van een bijzonder moment. Want Rotterdam in de sneeuw is al zeldzaam, maar dit beeld is een opname, net op het juiste moment en onder de juiste omstandigheden.

Ach ja…

wp-17783099689692039479017880636537

Op het hek van het museum staat een bordje “verboden fietsen te plaatsen”.

En wat doe je dan? Je zet je fiets er toch lekker tegenaan. Lekker puh, wie doet je wat?

De fiets hangt half en lamlendig, een stukje straat in beslag nemend. Want dan kunnen anderen zich flink ergeren.

Dwarsig type, dat zie je wel…..!

Bijen

Bron: Google foto’s / Het Nieuwsblad

Vorige week was er ineens paniek bij het metrostation Louvre in Parijs. Nee, gelukkig geen terrorisme in het geding, maar een zwerm bijen, die zich genesteld hadden in een fietszadel.

In het voorjaar komt dat vaker voor, want dan zoekt een bijenkoningin en nieuwe plek om haar eieren te leggen.

In de meeste gevallen komt een imker en neemt de bijen vakkundig mee. En dat gebeurde dus ook in Parijs. Maar het is best beangstigend als zo’n zwerm zich aan je fiets vastklemt.

Hoewel je het niet zo meteen zou denken, staan in Parijs op diverse plekken bijenkasten. Niet alleen in het Parc du Luxembourg, maar ook op het dak van de Opéra staan ze. En rondom de bomen op de boulevards worden bijen lokkende bloemen aangeplant zodat er later Parijse honing gemaakt kan worden.

Maar goed ook, want bijen zijn enorm nuttig. Dus laten we er goed voor zorgen.