Huis van Gijn

L. en ik gingen naar Dordrecht om daar het Huis van Gijn te bekijken. Dus liepen we na de lunch en de kringloopwinkel daar naartoe.

Het Huis van Gijn is een mooie patriciërswoning en is qua inrichting niet veel veranderd na het overlijden van de heer Van Gijn. Maar een hedendaags museum met hoge verdiepingen en vier etages vraagt om een lift. En die was zeer fraai in het interieur verwerkt, net als het winkeltje.

Het huis geeft een prachtig beeld van hoe rijkelui destijds woonden. Met inwonende dienstboden en personeel van buiten. Mevrouw zal wel nooit gekookt hebben, dat deed de kokkin.

En zo kon ik me en beeld vormen van wat mijn tante mij destijds vertelde en ik me als kind niet voor kon stellen.

We bezochten de begane grond en de eerste etage en bewonderden het goudleer behang, het vele koperwerk, maar ook de zaal met wandtapijten. En we stelden ons voor hoe het zou zijn om aan zo’n tafel aan te zitten.

De twee etage met dienstboden kamertjes lieten we voor wat ze zijn. Ook de mogelijkheid om ons te verkleden op de zolder lieten we aan ons voorbij gaan.

Maandag met muziek

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Als de clip niet start, dit is de link

Zoals gebruikelijk mijn idool, Charles Aznavour, op de eerste maandag van de maand.
En een echte heer zoals hij biedt aan zijn geliefde te verwarmen, ook al blaast de koude wind. Als zijn sjaar, zijn trui, de meubels haar niet kunnen warmen, dan is er altijd nog de liefde…..

Leuk winkeltje

We waren nog maar net van de waterbus afgestapt of L. en ik vonden een gezellig winkeltje. We bekeken de leuke tassen voor de deur en hoorden een stem die zei: “Die maakt mijn oma. Helemaal zelf en met de hand.”

img_20260701_120716338_hdr558348360100225335
Idse’s winkeltje, op de hoek van Het Melkpoortje en de Riedijk in Dordrecht

De stem was van Idse, die zijn knusse winkeltje op de hoek van de Riedijk en het Melkpoortje runt. Hij schenkt er een bakje koffie, verkoopt leuke en -net wat andere- souvenirs van Dordrecht. Natuurlijk had hij ons graag wat verkocht, maar ja. Wij hebben al meer dan we wensen en de dag was net begonnen…

Toch knaagde er iets aan me. Zo’n aardige jongen, een winkeltje dat meer verdient dan alleen een bezoekje van twee snuffelende dames. Wat kan ik nog doen?

Ik beloofde hem om een blogje aan zijn zaak te wijden. Gratis reclame is tenslotte nooit weg.

Dus mocht je in Dordrecht zijn, ga ook even kijken bij Idse. Je komt er tenslotte langs als je van of naar de waterbus gaat.

Hitte

Even twijfelde ik of er nog meer gezegd moet worden over de hitte van vorige week. Maar er moet me toch nog iets van mijn hart.

Ja het was absurd warm. Zo’n warmte die we niet zo vaak meemaken. Begrijpelijk dat het gesprek van de dag over niks anders ging. Maar mogen we volgende keer iets minder angst, maar wel veel meer gezond verstand aangepraat worden? Moeten we nu bijna per kwartier op de hoogte gesteld worden van welke temperatuur waar gemeten werd?

En alle weerkaarten mogen ook wel weer gewone kleuren krijgen. Niet dat rood, roder, roodst. Daar wordt toch niks koeler van.

Veel mensen moeten ondanks de hitte gewoon doorwerken: de pizzabakker, de bezorgers, het openbaar vervoer, de politie, de vuilnisman. In zieken- en verzorgingshuizen moet ook alles gewoon doorgaan.

In landen waar het regelmatig zo warm is, sluiten de winkels op het heetst van de dag. Doet iedereen het een beetje rustig aan. Dat zou in Nederland toch ook kunnen?

Zonnetje

Gisteren was ik in Dordrecht met een vriendin. Daarover schrijf ik later wat uitgebreider.

Maar dit was de start van de dag. Meteen al vanaf de waterbus vielen we bij Pandorus binnen.

Een op het oog klein winkeltje met bric à brac. Maar binnen staan kast na kast hoog opgestapeld met van alles en nog wat. Alles gerangeerd en volgens een bepaalde categorie.

Voor kringlopers een eldorado. Ik vond er dit keramiek plaatje/bordje dat hier ook een plaatsje onder de zon verdient.

Gebouwen

Lier heeft nog veel oude gebouwen. Overal vind je huizen die waarschijnlijk aan rijke bewoners toebehoorden. Nu zijn het voornamelijk winkels of kantoren, maar de grandeur straalt er nog wel van af.

Hier een collage van wat ik zoal tegenkwam. Veelal gefotografeerd vanuit de schaduw omdat de zon niet te harden was. Maar, zoals alles zowel een voor- als een nadeel heeft: er waren niet veel mensen op straat. Ik kon rustig plaatjes schieten.

Versierd

img_20260626_1109385291804923657479068792

We waren en paar dagen weg, naar Lier in België. Daar waren wij vorig jaar ook al, maar toen konden we niet alles bekijken. Dus nog een keer, nieuwe kansen dus.

Ja, maar niet met zoveel hitte als vorige week. Het werden maar beperkte wandelingetjes. Met veel water en koele drankjes op beschaduwde terrasjes.

We hadden een kamer met airco, dus konden ontsnappen aan die hete muur die ons buiten tegemoet kwam.

Maar daar kom je niet voor naar zo’n stadje. Dus liepen we ook nog wel wat en ontdekte ik dat dit soort elektrokastjes(?) overal versierd zijn met beelden van Oud-Lier. Het maakt ze meteen gezelliger.

Maandag met muziek

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Keurige meisjes, keurige kraagjes, een keurig articulerend koor. “Peter” van Sweet Sixteen.
Heel soms zingen we dit nog wel eens bij de Zangclub +. En dan te bedenken dat die meisjes van toen nu ook al oud zijn ….

Als de clip niet start, dit is de link

Zonnetjes

Ik verwachtte een flinke pil toen ik dit boek in de bieb reserveerde. Maar het bleek een klein boekje te zijn, dat met gemak op mijn handpalm past.

Er staan zo’n 100 spreuken en wijze woorden in, allemaal bedacht om het leven ietsje zonniger te maken en somberheid uit te wissen. Her en der zal ik er eens eentje plaatsen.

De foto’s zijn geen van alle mooi, maar geven een pagina uit het boekje weer.

Als de spreuk je maar wel doet (glim)lachen en de zon een beetje laat schijnen.