Hachelijk avontuur

Posted on by
8

Vandaag zijn we alweer 53 jaar getrouwd. De dag zelf was warm, maar gezellig met onze ouders, zussen en zwager.

De volgende dag gingen we op huwelijksreis naar Kreta. Leo had het geregeld via kantoor. Alleen de reis, het hotel moesten we nog zoeken. Er was nog geen internet, dus hadden we een brief geschreven naar een hotel in Aghios Nikolaos. Alleen, dat was vol.

Gelukkig vond de manager nog wel een plekje voor één nacht voor dat arme stel op huwelijksreis. De volgende dag probeerde we ons geluk in Iraklion. En ja hoor, dat lukte. Nu was alles geregeld en konden we naar het strand.

Bron: Google foto’s

Lekker een beetje bakken in de zon en natuurlijk zo nu en dan de zee in. Die was behoorlijk wild en ik moest me goed staande houden.

Op een bepaald moment was ik eigenlijk veel te ver in zee gegaan. Nou ben ik niet zo’n goeie zwemster en mijn idee om terug te zwemmen was niet zo succesvol. Leo zag het gebeuren en kwam me te hulp. Maar het was op het nippertje. Nou ja, ik vertel het hier, dus redde ik het tenslotte ook.

Ik ben nooit meer zo ver in zee gegaan en bij een beetje golfslag blijf ik wel pootje baden. Later hoorde van een local vertellen dat ik niet zo slim was geweest. Ik had me beter kunnen laten mee drijven en was dan wel ergens aangespoeld. Tja, mosterd na de maaltijd.

Maar met de trieste berichten over de mensen die anderen wilden helpen en daarbij verdronken, kwam dit hachelijk avontuur weer boven.

Effe zitten…

Posted on by
7
img_20260701_143913900_hdr7980171595768230504

Al dat slenteren en rondkijken in Dordrecht maakt een mens moe. Dan wil je wel even zitten, maar waar?

Gelukkig ontdekte ik een bank bij een huis. Het was vast wel toegestaan om er eventjes op uit te rusten.

Maar bij nader inzien leek het me toch niet comfortabel. De rugleuning zag er ernstig en enigszins bobbelig uit. Niks zachts aan te ontdekken en zeker niet uitnodigend.

We lieten die bank dus maar de bank en liepen vermoeid verder. Gelukkig vonden we een andere bank met uitzicht over het water. Weliswaar ook van stevig ijzer, maar met vriendelijke rondingen. Heel wat lekkerder voor onze achterwerken.

Daarop konden we wel even uitrusten.

Spreekwoord

Posted on by
8

Ik meer dan twee jaar speel ik (bijna) elke dag een aantal puzzels uit het Algemeen Dagblad. Soms is dat Spelwijze, soms Raad de stad. Maar vrijwel altijd probeer ik de “Koprol” te maken.

Dat is een puzzel waarin een spreekwoord of gezegde in een slinger woedt gezet. De bedoeling is dan natuurlijk om achter het spreekwoord te komen. Je krijgt een hint en soms weet ik al bijna van te voren dat ik het spreekwoord vast en zeker wel vinden zal. Maar niet altijd is het zo gemakkelijk.

Bron: Google afbeeldingen

Laatst had ik best weel moeite om de slinger te ontrafelen, ook omdat ik het spreekwoord totaal niet kende.

Dit was de oplossing: De breedste riemen worden uit andermans leer gesneden.

En het betekent dat geld heel gemakkelijk wordt uitgegeven als het niet jouw geld is, maar aan een ander toebehoort.

Tja, waar hoor en zie ik dat nou toch regelmatig gebeuren….?

Zegeltjes

Posted on by
6

De grote blauwe super gaat het oude vertrouwde zegeltjessysteem veranderen. Die zegeltjes koop je al een tijdje digitaal en volautomatisch. Efficiënt, maar hopeloos saai. Geen geplak meer, maar ook niet de verbazing van “hee! dat zijn alweer meer boekjes dan ik dacht!” En een beetje vergeetachtig persoon -als ikzelf- moet ook regelmatig kijken op die app. Anders stapelen de zegels en het saldo op voor je er erg in hebt. Maar nu wordt het anders.

Kreeg je voorheen 1 zegel bij één euro, nu moet je twee euro uitgeven om één zegel te krijgen. De prijs blijft hetzelfde 10 eurocent. Het wordt dus vanaf september EEN VOOR DE PRIJS VAN TWEE.

Bron: Google foto’s

Met zulke acties zijn ze bekend bij Appie, want ik heb al heel wat aanbiedingen gezien. Twee pakken appelsap halen, één betalen….! Maar wacht eens eventjes, dat klopt dan niet. Want nu moet ik twee keer zo lang sparen. Wat is mijn voordeel dan….?

AH voert aan dat er nu ook andere spaarmogelijkheden zijn. Voor uitjes, handdoeken, pannen of bestek.

Maar als -al lang regelmatige- klant weet ik heel zeker dat als ik pannen of bestek wil, ik beter eens een middagje kan gaan winkelen. Vind ik pannen, handdoeken of bestek voor veel lagere prijzen en naar mijn eigen smaak.

Goed, ik heb mijn besluit genomen. Ik stop met al die spaaracties.

Maandag met muziek

Posted on by
6

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Als de clip niet start, dit is de link

Gewoon een mooie song, in het Portugees. Waar gaat het over? Dat weet ik niet. Maar de zangeres is Mayra Andrade met haar band. De tiltel: Odjus Fitchadu.

Pieter Konijn

Posted on by
7
Bron: Google

Lang geleden, tijdens een bezoek aan het Lake district, maakte ik kennis met de verhalen van Beatrix Potter. En ik was op slag verkocht. Zulke leuke en lieve boekjes, met prachtige tekeningen van levensechte dieren in een mensenomgeving.

Ik kocht een paar boekjes om ze later, als ik kinderen zou hebben, voor te lezen. En dat deed ik ook.

Later kocht ik ook de gezellige ontbijt- en papbordjes met de tekeningen van Beatrix Potter voor onze kinderen. Ze staan nog in de kast, want ik heb moeite ze weg te doen, al zal dat nog wel een keer moeten gebeuren.

Dit jaar is het 160 jaar geleden dat Beatrix Potter geboren werd. Haar verhaal over Pieter Konijn vertelde ze in een brief aan een ziek jongetje. Later maakte ze er een boek van. Een boek(je) dat nog in vele talen vertaald en gedrukt werd. Het wordt ook nu steeds verkocht en voorgelezen.

Er volgden nog meer verhaaltjes en de boekjes van destijds staan nog steeds op mijn boekenplank. Die nemen niet al teveel plaats in. Zo nu en dan bekijk ik ze weer eens. Voor mij blijven ze altijd nieuw.

Quote

Posted on by
7
Bron: Instagram / #Trambestuurder_Edwin

“Als iedereen gevormd wordt uit dezelfde mal, zou er nooit zoiets als schoonheid bestaan”. Het is een uitspraak van Charles Darwin.

Het maakt niet uit, allemaal zijn we verschillend en denken we anders over schoonheid. Want wat de een mooi vindt, daar gruwt een ander van.

En dan ontdek je dat zo’n uitspraak te vinden is op het plafond van een museum.

Het was nog even zoeken in welk museum, maar ik heb het gevonden. In het Art zoo museum in Amsterdam, op de Herengracht 368.

Kinderen tot 6 jaar mogen er gratis in, maar volwassenen moeten € 14,00 betalen.

Boek

Posted on by
3
img_20260702_125421090_hdr4153820134032285397
Irma Joubert: Kind van de rivier

Ik las “Kind van de rivier”van Irma Joubert.

Dit boek werd aangeraden door Marthy en dat was zeer terecht. Ik heb ervan genoten.

Pérsomi is arm maar ook heel slim. Haar grootste wens is om verder te leren, naar de middelbare school te mogen. Maar dat kost geld, veel geld. En hoe kan haar moeder daar aan komen?

Gelukkig krijgt ze een beurs en kan ze voor advocaat studeren. Ze heeft goede contacten met haar mede studenten, maar haar grote liefde blijft onbereikbaar.

We krijgen ook inzicht in het dagelijks leven in Zuid Afrika, met zijn groeiende apartheid. Het vraagt van Pérsomi veel tact om te laveren tussen haar rechtvaardigheidsgevoel, politiek en persoonlijke relaties.

Een boeiend verhaal, deel van een trilogie. Dus nog meer leesvoer in het vooruitzicht.

Buitenspelen

Posted on by
6
Bron: Facebook / Norman Rockwell / Peter Gray’s Illustrated Magazine

Jammer dat kinderen de laatste jaren zo weinig nog buitenspelen.

Zelf ben ik best een huismusje, maar vroeger toen ik klein was, speelde ik toch vaak buiten. Knikkeren, verstoppertje, touwtje springen en natuurlijk ook “bokkie springen”.

Ik herinner me dat we dat op het schoolplein deden. Eerst springen en dan aansluiten in de rij. Vaak werden er meer kinderen achter elkaar gezet en moest je over een hele bubs meisjes. Want ik zat op een meisjesschool en jongens waren niet vinden. Die speelden wat later buiten….!

Over één kind heen lukte me wel, maar met meerdere werd het toch een beetje lastig. En nu begin ik zeker niet meer aan zo’n spelletje.

Ik weet eigenlijk niet meer of onze kinderen nog aan “bokkie springen” hebben gedaan. Dat zou ik ze moeten vragen.

Dennenappels

Posted on by
7

Al als kind leerde ik dat dennenappels het weer konden voorspellen. Als de kegels gesloten zijn, gaat het regenen. Zijn de schubben mooi geopend, dan blijft het droog. Een soort van hygrometer dus.

Bron: Facebook / Esther Verhoef

Maar laatst leerde ik ook nog dat dennenappels heel wiskundig zijn. Ik citeer hier even Susan Veldman, die dit op Facebook vermeldde:

“Dennenappels hebben spiralen waarin de schubben groeien, een spiraal met de klok mee, de ander tegen de klok in.

Het aantal spiralen is altijd in dezelfde verhouding die past bij de Fibonacci-reeks. Die reeks is 0-1-1-2-3-5-8-13-21 enz (tel steeds twee opeenvolgende getallen bij elkaar op). In de gemiddelde dennenappel heb je 8 spiralen de ene kant op en 13 de andere kant op. Grotere hebben 13 de ene en 21 de andere kant op. Als je 13 deelt door 8, of 21 door 13 (of 34 door 21 enz) krijg je altijd 1,618333…). Dit noemen we de gulden snede.

Elke schub van een dennenappel groeit in een hoek van 137,5 graden. Dit is de gulden hoek. Zo passen de schubben perfect op elkaar.

Je ziet dit vaker terug in de natuur. Ook bij zonnebloemen bijvoorbeeld. Knap trucje van de natuur om zoveel mogelijk zaadjes te kunnen produceren.”

Wie goed kijkt, kan ook op Facebook veel opsteken!