Hitte

Posted on by
5

Even twijfelde ik of er nog meer gezegd moet worden over de hitte van vorige week. Maar er moet me toch nog iets van mijn hart.

Ja het was absurd warm. Zo’n warmte die we niet zo vaak meemaken. Begrijpelijk dat het gesprek van de dag over niks anders ging. Maar mogen we volgende keer iets minder angst, maar wel veel meer gezond verstand aangepraat worden? Moeten we nu bijna per kwartier op de hoogte gesteld worden van welke temperatuur waar gemeten werd?

En alle weerkaarten mogen ook wel weer gewone kleuren krijgen. Niet dat rood, roder, roodst. Daar wordt toch niks koeler van.

Veel mensen moeten ondanks de hitte gewoon doorwerken: de pizzabakker, de bezorgers, het openbaar vervoer, de politie, de vuilnisman. In zieken- en verzorgingshuizen moet ook alles gewoon doorgaan.

In landen waar het regelmatig zo warm is, sluiten de winkels op het heetst van de dag. Doet iedereen het een beetje rustig aan. Dat zou in Nederland toch ook kunnen?

Zonnetje

Posted on by
5

Gisteren was ik in Dordrecht met een vriendin. Daarover schrijf ik later wat uitgebreider.

Maar dit was de start van de dag. Meteen al vanaf de waterbus vielen we bij Pandorus binnen.

Een op het oog klein winkeltje met bric à brac. Maar binnen staan kast na kast hoog opgestapeld met van alles en nog wat. Alles gerangeerd en volgens een bepaalde categorie.

Voor kringlopers een eldorado. Ik vond er dit keramiek plaatje/bordje dat hier ook een plaatsje onder de zon verdient.

Gebouwen

Posted on by
8

Lier heeft nog veel oude gebouwen. Overal vind je huizen die waarschijnlijk aan rijke bewoners toebehoorden. Nu zijn het voornamelijk winkels of kantoren, maar de grandeur straalt er nog wel van af.

Hier een collage van wat ik zoal tegenkwam. Veelal gefotografeerd vanuit de schaduw omdat de zon niet te harden was. Maar, zoals alles zowel een voor- als een nadeel heeft: er waren niet veel mensen op straat. Ik kon rustig plaatjes schieten.

img_20260626_110839722761707001686209699
img_20260626_1058017884374985610506453803
img_20260625_1602592578822285108040140690
img_20260626_104131614337312453301115213
img_20260626_1107391908551843417666092680
img_20260626_1104396904238194811500743183

Versierd

Posted on by
5
img_20260626_1109385291804923657479068792

We waren en paar dagen weg, naar Lier in België. Daar waren wij vorig jaar ook al, maar toen konden we niet alles bekijken. Dus nog een keer, nieuwe kansen dus.

Ja, maar niet met zoveel hitte als vorige week. Het werden maar beperkte wandelingetjes. Met veel water en koele drankjes op beschaduwde terrasjes.

We hadden een kamer met airco, dus konden ontsnappen aan die hete muur die ons buiten tegemoet kwam.

Maar daar kom je niet voor naar zo’n stadje. Dus liepen we ook nog wel wat en ontdekte ik dat dit soort elektrokastjes(?) overal versierd zijn met beelden van Oud-Lier. Het maakt ze meteen gezelliger.

Maandag met muziek

Posted on by
2

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Keurige meisjes, keurige kraagjes, een keurig articulerend koor. “Peter” van Sweet Sixteen.
Heel soms zingen we dit nog wel eens bij de Zangclub +. En dan te bedenken dat die meisjes van toen nu ook al oud zijn ….

Als de clip niet start, dit is de link

Zonnetjes

Posted on by
7

Ik verwachtte een flinke pil toen ik dit boek in de bieb reserveerde. Maar het bleek een klein boekje te zijn, dat met gemak op mijn handpalm past.

Er staan zo’n 100 spreuken en wijze woorden in, allemaal bedacht om het leven ietsje zonniger te maken en somberheid uit te wissen. Her en der zal ik er eens eentje plaatsen.

De foto’s zijn geen van alle mooi, maar geven een pagina uit het boekje weer.

Als de spreuk je maar wel doet (glim)lachen en de zon een beetje laat schijnen.

Transport

Posted on by
6
Bron: Instagram / Yayat Rohimann

“Dit is het soort transport dat je niet eventjes op je wagen laadt. Hier gaat een heleboel overleg en berekening aan vooraf. En de chauffeurs moeten ook goed op elkaar ingespeeld zijn.” Zo wilde ik oorspronkelijk dit blog beginnen. Ik was er bijna ingetrapt.

In het Verre Oosten heb ik vaker ongelofelijke transporten gezien, met eigen ogen. En dus had ik in eerste instantie geen wantrouwen bij dit beeld. In tegendeel, ik hield bijna mijn adem in bij het zien van zoveel stuurmanskunst. Ik vond het een ongelofelijke foto van een ongelofelijk project.

En toen viel me iets op. Eerst stond er een groot plakkaat op het tunneldeel. Maar in het filmpje was dat was verdwenen. Ik zocht op de tekst van het plakkaat, maar nee, niks te vinden. En ineens ging me een lichtje op. Dit is geen foto van een geweldig transport. Nee, het is met allerlei truckjes en veel AI samengesteld.

Weer gefopt, verdorie…!! Wat kan een mens nou nog geloven…?

Regels

Posted on by
7
Bron: Facebook

Dit kwam ik tegen op Facebook. Een lijst met regels die in het dagelijks leven zouden moeten worden gehandhaafd.

Maar hoezo modern leven? Dat zijn toch de dagelijkse basiszaken die we allemaal kennen?

Al op de lagere school leerde ik dat je je hand voor je mond moest houden bij het hoesten of niesen.

Ik leerde dat je mensen aankijkt en vriendelijk bent.

Dat je klopt voordat je ergens naar binnengaat en niet te luid praat in openbare gelegenheden. En je de rommel opruimt, als je die gemaakt hebt.

Het is toch vrij simpel… Waarom houdt iedereen zich daar dan niet (meer) aan?

Poster

Posted on by
6
img_20260620_1047118415804891698123618151

Deze maand keken we op onze kalender naar Italië, naar de Amalfi kust.

Hoewel we vaker in Italië waren, bezochten we deze streek nou juist niet.

Maar we hebben er vaak over gelezen, vele afbeeldingen en foto’s gezien. Een deel van Italië met steile paden, schilderachtige straatjes, lieflijke dorpjes. Waar al sinds mensenheugenis gebouwd werd, want men wist ook in de oudheid schoonheid te waarderen. Met schitterende uitzichten, Napels in de nabijheid.

Eigenlijk zouden we er best nog wel eens een keer naar toe willen. Nou ja, wie weet!

Wat zielig…

Posted on by
5

Ergens in Den Haag zit een verdrietig kindje en wacht tot ze nou eindelijk eens hoort waar Beer is.

Beer is al een tijdje zoek. Is hij gaan wandelen toen het toneelstuk tegenviel? Of wilde hij even een luchtje scheppen? Had hij behoefte aan een wandelingetje in de buurt en is hij de weg kwijt geraakt?

Die zondag was het warm, maar nu giert de wind door de straten. En hij heeft geen jasje aan…

Beer, Beer, waar ben je nu? Wie ben je tegengekomen en nam je onder zijn hoede?

Och, wisten we het maar. Maar de beklemmende onzekerheid maakt ons zo verdrietig.