Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen. Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.
De tekst is niet al te ingewikkeld, maar de uitvoering vraagt niet alleen een heel symfonie-orkest, maar ook nog een uitgebreid dames- en herenkoor. Maar dan heb je ook wat. Goed moment om een kopje koffie in te schenken en te luisteren naar Gruppo Talía, Tommy Cash en het Orquesta Metropolitana de Madrid met het koor Talía.
Anne van dit blog bedacht iets nieuws, een Foto Bingo. Niet met nummers maar met dertig hokjes voor allerlei foto’s. Genoeg om meer dan een half jaar foto’s te laten zien.
De keuzevolgorde lijkt willekeurig en startte met “bloemen”, daarna “wie ben ik”. Meedoen mag, maar er is niks verplicht. Saturnein is niet van de stress. Deze week wil Saturnein graag foto’s zien van poorten.
Eerst vroeg ik me af of ik wel eens poorten fotografeerde…? Waarschijnlijk niet erg veel.
Maar dat viel nog best mee. Het waren er toch alles bij elkaar zo’n twintig. Veel te veel om hier te laten zien en er zaten ook wat bekende poorten tussen, die vaker aan bod zullen komen.
Maar uiteindelijk hield ik er tien over. In Nederland gefotografeerd, maar ook elders. Kijk maar op de onderschriften. En dubbelklik op een foto om te vergroten.
Geen idee, maar ergens in NederlandGouda, Bleekerij de drie NootenbomenLier, muur bij BegijnhofBourtangeSkipton, Castle Woods entreeAntwerpen, ZurenborgRotterdam, Coolsingel, entree van het oude Postkantoor DenHaag, entree VredespaleisDelftZutphen, entree van een hofje
Er wordt altijd gedacht dat, als je niet meer werkt, je dan tijd te over hebt. Maar soms lijkt het ook wel of de tijd steeds sneller gaat. Dat is natuurlijk niet zo.
Allereerst ben ik niet zo’n snelle opstaander. ’s Morgen lokt mijn bedje en heb ik geen verplichtingen dan kan ik me nog eens lekker omdraaien. En waarom ook niet?
Bron: Google fotos / Blond Amsterdam
Maar ja, er is een huis om een beetje netjes te houden, was te doen, te strijken, boodschappen halen. Ook koken vraagt tijd, al vind ik dat helemaal niet erg om te doen.
Elke week roept de zangclub, er moet gewandeld worden om de conditie op peil te houden, gegymd om fit en soepel te blijven. Zo nu en dan gaan Leo en ik op stap of een paar dagen op vakantie.
En dan zijn er ook nog hobby’s, zoals knutselen, fotograferen, kaarten maken. En vergeet de uitdagingen niet. Ik doe mee met de Foto Bingo, maar ik zag ook de twee wekelijkse Blog Hop voorbij komen. Ik had het vaste plan daar aan mee te doen en elke veertien dagen iets te maken. Maar dat vergat ik ook weer meteen en zo kwam ik er achter dat die allang begonnen was. Misschien dat ik daar toch zo nu en dan aan toe kan komen, maar elke twee weken…?
Want van mezelf moet ik ook nog het een en ander verwezenlijken. Er moeten nog doosjes, opbergmappen gemaakt worden. En dat is al zo vaak uitgesteld. Dat wil ik het nu eens eerst af gaan maken. En straks is het kerst en wil ik kaarten maken, koekjes bakken. Dus ondanks hele dagen “vrij” heb ik best behoorlijk wat om handen.
Soms lijkt het wel drukker dan voorheen. Wat zeg ik, bij tijd en wijle begin het zelfs een beetje op werken te lijken!
En dolgraag zou ik nog eens naar die plek gaan, naar India, Jaipur. Jammer, maar aan zulke verre reizen gaan we ons niet meer wagen.
Dus moeten we maar bewonderend kijken naar wat anderen gefotografeerd hebben.
Alles ademt hier rust. De kleuren, een beetje poederig, de enorm hoge gang met de prachtige versieringen. Het eenzame frèle figuurtje in de zacht wapperende sari, alles ademt rust en vrede.
Of dat in werkelijkheid ook zo is, weet ik niet. Misschien is het er druk, zoals vaker elders in India. Misschien had de fotograaf geluk of was het heel erg vroeg.
Aan demonstraties zijn we inmiddels wel gewend, maar een flinke staking is toch al weer een tijdje geleden.
En nu een landelijke staking bij het openbaar vervoer. Geen bus, geen tram, geen trein, niks nada.
Hoe moet je nou van A naar B? Wie niet hoeft te reizen, blijft natuurlijk lekker thuis. Wie thuis kan werken, dat dat ook wel doen. Wie nog snipperdagen over heeft, neemt een extra dagje vrij.
Maar er zullen ook veel mensen gedupeerd worden. Hoe kom je naar Schiphol, het ziekenhuis, de dokter? Hoe moet dat met kinderen, die ver van huis op school zitten?
Ik ben dus benieuwd hoe alles gaat verlopen. En wat de gevolgen en effecten zullen zijn.
Morgen weten we het, want we zullen het vanzelf meemaken. Nog even geduld dan maar….!
Ommoord, de Rotterdamse wijk waar ik woon, heeft de twijfelachtige eer om de onveiligste rotonde van Nederland te bezitten. We komen er vaak langs, want die rotonde ligt bij een van de uitvalswegen van de wijk.
Het is er vaak druk. Auto’s rijden af en aan, fietsers, brommers, fatbikes vliegen over de kruisingen. Je komt er ogen tekort en moet zeker zeer nauwgezet kijken. Er gebeuren dan ook regelmatig ongelukken.
Nu de scholen weer zijn aangegaan zal het wel nog weer drukker worden. Ik verbaas me over het gemak waarmee mensen voorrang nemen en zomaar klakkeloos oversteken. Net als je denkt dat je kunt doorrijden, komt er weer een andere fietser aan. Zal hij de rotonde over gaan? Nee, hij gaat -zonder een hand uit te steken- linksaf en schiet over de weg.
En het is maar één van de vijf rotondes op de weg. En dan is er, verder weg, ook nog eens de overgang van de metro. Met slagbomen die regelmatig naar beneden gaan en daarmee een ongelofelijke storende factor voor het verkeer vormen.
Hoe graag ik ook een oplossing zou willen vinden, het zal me niet lukken. Het is en blijft een lastig probleem.
Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen. Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.
De eerst maandag van de maand en dus weer tijd voor mijn idool, Charles Aznavour. Het is niet moeilijk om chansons van hem te vinden, maar iets met een filmpje dat afwijkt van het ‘gewone” valt niet altijd mee. Deze keer vond ik Charles Aznavour in gezelschap van The Muppets en zingen ze samen een heel sfeervol lied: Inchworm.
Anne van dit blog bedacht iets nieuws, een Foto Bingo. Niet met nummers maar met dertig hokjes voor allerlei foto’s. Genoeg om meer dan een half jaar foto’s te laten zien.
De keuzevolgorde lijkt willekeurig en startte met “bloemen”, daarna “wie ben ik”. Meedoen mag, maar er is niks verplicht. Saturnein is niet van de stress. Deze week wil Saturnein graag foto’s zien van schoorstenen.
Ik zag onmiddellijk zo’n leuke foto van een Portugese schoonsteen voor me. Maar wanneer had ik die gemaakt? Dat werd nog flink zoeken op allerlei in- en externe schijven.
Daarna liet ik Google zoeken op mijn eigen account en kijk, er kwamen werkelijk heel veel schoorstenen tevoorschijn. Of ik die met opzet fotografeerde of dat ze bijvangst zijn weet ik niet zo goed. Maar het bleek nog een hele serie te zijn, dus moest ik van mezelf een selectie maken.
Tik op de foto om te vergroten.
Portugal, wrsch. EssouiraZwijndrechtPutten (Gld), stoomgemaalThirsk, Yorkshire Dalesss ROTTERDAM, met op de achtergrond de schoorstenen van de AVRLier (B), het Begijnhof
Hoe heerlijk moet het zijn als je onder je handen zo’n mooi en leuk plaatje tevoorschijn weet te brengen. Het is een illustratie van de hand van Inga Moore (1945) voor een uitgave van “Wind in the willows”, een kinderboek van Kenneth Grahame.
Natuurlijk heb ik weleens van dat boek gehoord, maar nog nooit heb ik het gelezen. Misschien ga ik dat binnenkort wel doen, want -hoewel een kinderboek- moet ook voor oudere lezers aantrekkelijk zijn.
Ik bewonder vooral de kleuren van dat super luxe beddengordijn. Slapen in een hemelbed, gesteund door vele kussens en met een kaars op het nachtkastje naast je. Dikke gewatteerde dekens tegen de kou en ’s morgens wakker worden na een nacht voor zoete dromen. Ja, dat lijkt me wel wat. Ik zie het zo voor me.
Maar ach, laat ik ophouden. Voor je het weet dagdroom ik verder en er moet nog het een en ander gedaan worden. Plichten roepen! Zoals vaatwasser uitruimen, was opvouwen.
Hup, terug in de werkelijkheid en met beide benen weer op de vloer!
