Dagdroom

Posted on by
Reply
Bron: Fcebook / Ewa Zawolokin

Hoe heerlijk moet het zijn als je onder je handen zo’n mooi en leuk plaatje tevoorschijn weet te brengen. Het is een illustratie van de hand van Inga Moore (1945) voor een uitgave van “Wind in the willows”, een kinderboek van Kenneth Grahame.

Natuurlijk heb ik weleens van dat boek gehoord, maar nog nooit heb ik het gelezen. Misschien ga ik dat binnenkort wel doen, want -hoewel een kinderboek- moet ook voor oudere lezers aantrekkelijk zijn.

Ik bewonder vooral de kleuren van dat super luxe beddengordijn. Slapen in een hemelbed, gesteund door vele kussens en met een kaars op het nachtkastje naast je. Dikke gewatteerde dekens tegen de kou en ’s morgens wakker worden na een nacht voor zoete dromen. Ja, dat lijkt me wel wat. Ik zie het zo voor me.

Maar ach, laat ik ophouden. Voor je het weet dagdroom ik verder en er moet nog het een en ander gedaan worden. Plichten roepen! Zoals vaatwasser uitruimen, was opvouwen.

Hup, terug in de werkelijkheid en met beide benen weer op de vloer!

Even lachen

Posted on by
5
Bron: Facebook / Jeannie Ter Heide Brugmans

Nou ja, even lachen om dit malle plaatje.

“Het leven is kort. Lach zolang je nog tanden hebt.”

Je zou denken dat het van een humoristische site komt, of van een carnavalsvereniging. Maar niks is minder waar, het is een poster(?) van een vereniging van mensen die aan chronische pijn lijden.

Bij tijd en wijle word ik ook geplaagd door vervelende pijn, dus kan ik me wel enigszins voorstellen hoe je leven er dan uit kan gaan zien. Maar gelukkig trekt de pijn dan ook weer weg of wordt alles minder hevig. Ik heb nog geen klagen dus.

Maar chagrijnig worden helpt niks. Zo nu en dan een beetje lachen maakt alles toch veel lichter.

Vandaar dus dit plaatje

Makreel

Posted on by
8
Bron: Albert Heijn, Zaandam

Niet altijd heb ik zin om vis te eten. Daar moet ik min of meer voor in de stemming zijn. Maar ja, zo nu en dan stond er hier toch een lekkere, vette en dikke gerookte makreel op het menu. Zonder al te veel poespas, maar gewoon zoals ie is. Meestal makreelfilet, zonder vel en zonder graten. Nou ja, bijna, want een klein graatje zit ons niet in de weg.

Ik schrijf met opzet “stond”, want sinds enige tijd kun je zo’n dikke vette Atlantische makreel niet meer krijgen. Makreel behoort tot een beschermde vissoort. Te intensief bevist en dus nu vallend onder Europese regels en verboden.

Appie heeft nog wel makreel, maar dat is Atka makreel. Zou een prima alternatief zijn, dus viste ik een pakje van dit makreelsoort uit het supermarktschap.

Wat een tegenvaller. Het kwam zelfs niet in de buurt van die lekkere vette Atlantische makreel. Op ons bordje lagen drie stukjes magere vis, droog en smakeloos.

Misschien dat er op de markt nog wel vers gerookte makreel te kopen is. Dat moeten we dan maar eens uitzoeken. Maar die nare droge stukkies vis komen er bij ons niet meer in.

Stap voor stap

Posted on by
8
Bron: Instagram / Simpleisbeautiful / @Obediah13

Zomaar een foto, zonder verhaal. Want hier kan ik niks bij verzinnen.

Maar toch wil ik de foto laten zien, omdat hij me ontroert.

De monnik, slecht ter been en worstelend met een onafzienbare trap.

De kleuren, de lijnen…. Het past helemaal in het plaatje.

Mooi, ondanks alles, gewoon mooi!

Nep eten

Posted on by
7
Bron: Facebook / Nu.nl

Het werd gemeld op Nu.nl en dus zal het wel waar zijn. Maar geloven kan ik het eigenlijk niet.

Want we worden bijna elke dag gewaarschuwd voor schadelijke microplastics. En dan zouden ze nu voor astronauten koekjes hebben gemaakt uit plastic petflessen.

Op het plaatje lijken het net echte koekjes en volgens het verhaal smaken ze zelfs “als vers gebakken” en hebben ze een vanillesmaak. Nou lijken astronauten me sowieso niet al te fijnproeverig. Die slurpen hun eiwitrijke prutjes toch wel gehoorzaam op, lekker of niet.

Nou ja, de voedselindustrie kan meer dan we denken en de menselijke smaak laat zich vaak bedotten. Als het kraakt en ook nog enigszins een smaakje heeft, zal de consument niet lang meer wachten met het toch eens een keertje proberen.

En voor het hier in de supermarkt ligt zal nog wel een tijdje duren. Maar mij krijg je niet aan dit soort kunstvoedsel.

Maandag met muziek

Posted on by
5

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Vaak denken we over vertrekken, naar een warm en zonnig land, naar nieuwe avonturen, verre en onvermoede uitzichten. We weten zeker dat heimwee niet toe zal slaan. Maar als we er dan eindelijk zijn, dan denken we terug en voelen we een heimelijk verlangen.
Conny Stuart vertolkt die zoete pijn in “Wat voor weer zou het zijn in Den Haag?” Een lied van Annie M.G.Schmidt en Hanny Bannink.

Als de clip niet start, dit is de link

Foto Bingo

Posted on by
6

Anne van dit blog bedacht iets nieuws, een Foto Bingo. Niet met nummers maar met dertig hokjes voor allerlei foto’s. Genoeg om meer dan een half jaar foto’s te laten zien.

De keuzevolgorde lijkt willekeurig en startte afgelopen vrijdag met het onderwerp “bloemen”. Meedoen mag, maar er is niks verplicht. Saturnein is niet van de stress.

In week twee is het onderwerp “Typisch ik” en dat is best een lastige. Hoe typeer je mij nou het best? Ik hou er niet van gefotografeerd te worden, dus mezelf in allerlei situaties wordt het niet.

Maar er zijn wel dingen die ik graag doe. Koken, bakken, kaarten maken en doosjes voor kleine en grotere cadeautjes. Bloggen natuurlijk, dat mag ik niet vergeten. Vroeger had ik hier ook naaien en kleding maken bijgezet, maar dat is over. Ik speel graag spelletje en al meer dan 8 jaar elke dag hetzelfde.

Hieronder een kleine greep uit wat ik zoal “Echt iets voor mij” zou betitelen.

9bbe7cbc-e8b4-481a-99ba-49c2c77ad681-1_all_48542500984537083647563
Kaarten maken
10000126501702994512960513778
Kaarten maken
9bbe7cbc-e8b4-481a-99ba-49c2c77ad681-1_all_6735422359862515032812
Foto voor mijn blog
9bbe7cbc-e8b4-481a-99ba-49c2c77ad681-1_all_153158203061336739885263
Koekjes bakken met bijpassende dozen
10000250163413897275368478589
cadeaudoosje
wp-1787921349890323762492203814922
Al meer dan 8 jaar elke dag!


Quote

Posted on by
8
9bbe7cbc-e8b4-481a-99ba-49c2c77ad681-1_all_41255672594758861650855

Waar precies ik deze uitspraak vond weet ik niet meer te achterhalen. Het zal ergens tijdens een vakantie in het noorden zijn geweest.

Zomaar gefotografeerd, gedacht “daar maak ik een blog van” en toen weer vergeten.

Maar op zoek naar wat foto’s opnieuw ontdekt. En zo’n uitspraak is niet aan tijd gebonden.

Wie de tafel dekt, wie kookt, wat er ook ter tafel komt, het maakt niet zoveel uit. Als het maar met liefde gebeurt.

Dus is het uiteindelijk toch een blogje geworden.

Oud worden

Posted on by
10
Bron: Google foto’s / Algemeen Dagblad

Koning Charles, zelf ook al niet meer een van de jongsten, was vorig jaar al op bezoek bij mevrouw Ethel Caterham. Zij vierde toen haar 116e verjaardag. Afgelopen week werd Ethel zelfs 117 jaar.

Hoe moet het zijn om zo oud te worden? Daar kun je je toch geen voorstelling van maken. Zelf ben ik nu 77 en zou dan in principe nog 40 jaar verder kunnen. Als ik gewoon door blijf ademen en mijn hart door blijft kloppen. Ik ambieer het niet.

Ik heb geen doodswens, maar besef wel dat het leven op een dag ophoudt. Voor sommige mensen komt de dood te vroeg. Maar 117 jaar lijkt me gewoon te lang op deze aarde.

Wat heeft die vrouw allemaal meegemaakt….? Crisis op crisis, wereldoorlogen, ontwikkelingen van paardentram naar hogesnelheidstrein, van luchtballon naar vliegtuig, van kroontjespen naar computerspel, het zinken van de Titanic, eigenlijk veel te veel om op te noemen.

Ze heeft haar man al meer dan 50 jaar overleefd, verloor haar twee dochters. Misschien breekt ze zelfs wel het record van de Française Jeanne Calment, die in 1997 overleed toen ze 122 jaar en 164 dagen oud was.

Kalender

Posted on by
5
img_20260822_1514553285907945258954052666

Ontelbare malen is de stad Parijs al vereeuwigd. Geen wonder dat er dan ook een poster van deze stad in onze kalender zit.

En ja, wat zou een poster van Parijs zijn zonder Eiffeltoren?

Op hoeveel lijstjes zal een reisje naar Parijs geschreven staan? Er is zoveel in die stad te bekijken: mooie pleinen, prachtige musea, gezellige terrasjes, schaduwrijke parken en kunstuitingen in alle mogelijke vormen.

Maar ook gewoon zitten op één van die vele terrasjes en de wereld aan je voorbij laten gaan. Het liefst natuurlijk in amoureus gezelschap, want Parijs is ook de stad van de liefde.

En dan ’s avonds samen eten. Gewoon, niks bijzonders een glaasje wijn en een sandwich. Of juist uiterst chique, met kreeft en champagne.

In Parijs kan alles.