Cijfers

De afgelopen tijd hebben we alsmaar enorme bakken cijfers over ons gekregen. Hoeveel testen, besmettingen, doden of bezette ziekenhuisbedden dan wel IC-plekken vlogen over de schermen van onze pc’s, laptops en telefoons. Het duizelde me soms en ik heb me verbaasd over het gemak waarmee die cijfers gepresenteerd werden. Op zichzelf staand, zelden in samenhang met andere cijfers of vergelijkingen met andere perioden.

Bron: Google

Nu vliegen de cijfers ons opnieuw om de oren. Want er komen vaccins op de markt. De wereld wacht met smart, want dan kunnen we terug naar “het oude normaal”.

Van het ene vaccin wordt gezegd dat het ruim 90% effectiviteit heeft; het andere -revolutionair gemaakte- vaccin zou zelfs 94,5% effectief zijn. Dat is getest. Dus je hoeft je geen zorgen te maken?

Eh…. op hoeveel mensen is dat dan getest? Op circa 30.000 personen, waarvan er 15.000 een placebo kregen. Uitgaand van een wereldbevolking van 7.500.000.000 mensen, is er dus getest op 0,0002% van de mensheid.

Ja, ik begrijp het wel, dat percentage van 4 cijfers achter de komma oogt niet zo. Maar een eerlijke en transparante berichtgeving vind ik het niet.

Dus dan wacht ik nog even voor die prik mijn lijf in gaat…..
Eerst maar eens bekijken hoe het zich ontwikkelt…

Natuur in de stad

Het zijn natuurlijk niet allen de plantjes, die de natuur in de stad vormen. Er krioelt ook nog wel het een en ander in de lucht. Vogels en insecten. en vergeet de dieren niet die op de grond hun kostje bij elkaar zoeken.

Zo in en rondom ons huis is dan ook genoeg te vinden. Deze zomer hadden we last van mieren, vorig jaar hadden we een vliegenplaag. Maar gelukkig duurt zoiets nooit erg lang. De vliegen hebben we weggespoten (het waren er echt veel te veel) en de mieren besloten ons huis te mijden omdat Leo overal kaneel had gestrooid. En daar houden mieren niet van, of ze raken er de weg door kwijt. Gelukkig maar, want een colonne mieren in de suikerpot is niet leuk. Spinnen vangen we en zetten we het huis uit. Die vinden we te nuttig en daarbij zijn die ook beschermd. Hoewel er heel veel mensen zijn die daar geen rekening mee houden.

Deze wesp ontdekte ik in onze heg. Of hij aan het eind van zijn latijn was , weet ik niet. Maar hij bleef heel rustig zitten, zodat ik hem mooi kon fotograferen. Geen idee welke soort het is, maar wie het weet mag het melden 😉

Energie / verspilling

Je ziet het wel vaker. In de haast om vooral zo zuinig of bewust mogelijk om te gaan met energie, vergeet men even dat wat er weg gegooid wordt ook energie gekost heeft. Of hoeveel energie er nodig is om “energiezuinige” dingen te fabriceren, maar er geen rekening mee houden hoeveel energie er al gebruikt is voordat het product op de markt komt.

Maar deze strip legt haarfijn de vinger op de zere plek. Jan en Jans hebben spaargeld over en willen er wat mee doen. Iets nuttigs. Zonne-panelen lijken dan een goede bestemming.

Maar ach, daar waar de zon het gunstigst zou schijnen, staan prachtige oude bomen. Maar… ja hoor, binnen luttele weken is beslist dat die bomen moeten worden omgehakt. Dan worden de zonnepanelen geplaatst.

Dag mooie bomen, met heerlijke schaduw en zo’n prachtig gezicht naast hun pittoreske huisje. Dag nestelplekje voor de vogels. Dag natuur, welkom vooruitgang… Of toch iets over het hoofd gezien…?

Muzikale maandag

Ook dit jaar elke week weer een muzikale start met muziek die ik mooi, leuk, gezellig, vrolijk of ontroerend vind. Ik hoop dat jullie ook met plezier zullen luisteren.

Deze week begin ik met Jim Croce, die de tijd in een fles wil bewaren. Soms zouden we dat allemaal wel willen, denk ik…

Bomenlaantje

Herinneren jullie deze nog, van René Froger: Alles kan een mens gelukkig maken?.

Het is al weer een hele tijd geleden dat dit een hit was en je hem dagelijks op de radio kon horen. Ik moest er meteen aan denken, toen ik deze foto op mijn beeldscherm zag verschijnen.

De foto heb ik zelf gemaakt, een paar weken geleden. Een bomenlaantje, vlakbij ons huis. We wandelen er vaak. En telkens wordt ik weer blij van die knotwilgen langs het slootje.

Het is mooi, elke keer weer. Of de zon schijnt, in het voor- of najaar, in de winter als de lucht tintelt van de vrieskou. Ja, zelfs met mist vind ik het prachtig.

Ja, alles kan een mens gelukkig maken!

Digitaler

Kun je een woord als “digitaal” bijvoegelijk gebruiken en dan vergroten, dus digitaler, digitaalst?

Ik denk het niet maar toch hou ik deze kop maar even boven dit bericht.

Het maakt misschien iets meer duidelijk van wat ik laatst las.

Nu veel mensen thuis werken en dus minder persoonlijk contact hebben, wordt er van alle kanten gedacht over nieuwe mogelijkheden. En één van die mogelijkheden is dat je een (kerst)kaart van je bedrijf krijgt, waarop een QR-code. Even scannen met je telefoon en hup, daar staat de baas voor je. En richt een persoonlijk woord tot zijn personeel.

Leuk bedacht, maar persoonlijk? Dat lijkt me toch niet. Nog even en het wordt een robot, die met een stalen stem en dito blik je wat komt vertellen.

Al die zoenen op de nieuwjaarsreceptie hoeven niet meer, gelukkig maar. Maar zo’n ingeblikte baas, nee dat is het toch ook niet helemaal.

Pareltje

De muziek van Harry Bannink ligt me na aan het hart. Zoveel prachtige nummers, waarvan er veel maar een enkele keer ten gehore zijn gebracht.

Na het beluisteren van de vele afleveringen van de Grote Harry Bannink Podcast van Gijs Groenteman, wilde ik er hier ook wel wat mee doen.

Tijdens mijn lange zoektocht op internet kwam ik meer en meer tot de conclusie dat niet alleen de muziek, maar ook de teksten ware pareltjes zijn.

Dit keer een liedje uit Het Schaep met 5 poten: Een kastelein is ook maar een mens. Pierre Bokma zingt het, Eli Asser schreef de tekst en de muziek is, ja natuurlijk, van Harry Bannink.

Relax

‘s Middags drinken Leo en ik samen een flinke pot thee leeg. Dat was niet altijd zo. Vroeger dronk alleen ik thee en meestal voelde ik me dan een beetje rillerig. Thee kon ik al helemaal niet slijten aan Leo.

Maar nu is hij het die thee zet. Ach ja, gewoontes zijn er om te doorbreken, nietwaar?

Dus staat er nu regelmatig zo’n flinke pot op tafel en -afhankelijk van onze stemming- zit daar geurige en pittige “Indian Chai” in of zacht-zoete rooibosthee.

Met daarbij een biscuitje. Al zeggen wij gewoonlijk “met een kaakje”. Natuurlijk uit dat leuke blikje.

Vrolijk geel

Een aantal jaren geleden zijn in onze buurt hele straten opnieuw beplant met ginko’s. Ze kwamen in de plaats van de linden. Mogelijk waren de linden ziek, misschien hebben omwonenden geklaagd…?

Nu staan er dan ginko bomen. De eerste jaren waren die nogal sprieterig, maar allengs worden ze wat voller. Ik hou van die bomen, omdat ze in het najaar zo prachtig geel worden. Hele straten liggen dan bezaaid met het gele blad.

Vreemd genoeg verkleuren ze niet allemaal tegelijk, zodat de ene straat nog groen is en de andere al helemaal geel. En zo kunnen we er dan nog wat langer fan genieten. Tot de eerste herfststorm, dan waait al het blad er ineens af.

Te gek!

De laatste jaren draag ik nog maar zelden panty’s. Tegenwoordig zijn het korte kousjes. Wel zo makkelijk. Of sokken, want die zijn lekker warm in de winter.

Maar er schijnen toch mensen te zijn die met alle gemak voor een panty zo’n 160 euro willen betalen. Dan is ie wel van Gucci….! En tegenwoordig -want je moet wel trendy blijven- ook nog voorzien van enorme gaten en ladders…!

Kan het nog gekker? De mevrouw die het op de tv vertelde, kocht nooit die goedkope panty’s van de HEMA of zo. Nou ja, blijkbaar heeft zij geld genoeg en ze moet vooral doen wat ze wil.

Maar erg decadent vind ik het wel. Als je dan toch niet weet wat je met je geld moet doen, zijn er nog wel een aantal doelen die er met smart op zitten te wachten en er een betere besteding voor weten.