Cijfers

De afgelopen tijd hebben we alsmaar enorme bakken cijfers over ons gekregen. Hoeveel testen, besmettingen, doden of bezette ziekenhuisbedden dan wel IC-plekken vlogen over de schermen van onze pc’s, laptops en telefoons. Het duizelde me soms en ik heb me verbaasd over het gemak waarmee die cijfers gepresenteerd werden. Op zichzelf staand, zelden in samenhang met andere cijfers of vergelijkingen met andere perioden.

Bron: Google

Nu vliegen de cijfers ons opnieuw om de oren. Want er komen vaccins op de markt. De wereld wacht met smart, want dan kunnen we terug naar “het oude normaal”.

Van het ene vaccin wordt gezegd dat het ruim 90% effectiviteit heeft; het andere -revolutionair gemaakte- vaccin zou zelfs 94,5% effectief zijn. Dat is getest. Dus je hoeft je geen zorgen te maken?

Eh…. op hoeveel mensen is dat dan getest? Op circa 30.000 personen, waarvan er 15.000 een placebo kregen. Uitgaand van een wereldbevolking van 7.500.000.000 mensen, is er dus getest op 0,0002% van de mensheid.

Ja, ik begrijp het wel, dat percentage van 4 cijfers achter de komma oogt niet zo. Maar een eerlijke en transparante berichtgeving vind ik het niet.

Dus dan wacht ik nog even voor die prik mijn lijf in gaat…..
Eerst maar eens bekijken hoe het zich ontwikkelt…

Energie / verspilling

Je ziet het wel vaker. In de haast om vooral zo zuinig of bewust mogelijk om te gaan met energie, vergeet men even dat wat er weg gegooid wordt ook energie gekost heeft. Of hoeveel energie er nodig is om “energiezuinige” dingen te fabriceren, maar er geen rekening mee houden hoeveel energie er al gebruikt is voordat het product op de markt komt.

Maar deze strip legt haarfijn de vinger op de zere plek. Jan en Jans hebben spaargeld over en willen er wat mee doen. Iets nuttigs. Zonne-panelen lijken dan een goede bestemming.

Maar ach, daar waar de zon het gunstigst zou schijnen, staan prachtige oude bomen. Maar… ja hoor, binnen luttele weken is beslist dat die bomen moeten worden omgehakt. Dan worden de zonnepanelen geplaatst.

Dag mooie bomen, met heerlijke schaduw en zo’n prachtig gezicht naast hun pittoreske huisje. Dag nestelplekje voor de vogels. Dag natuur, welkom vooruitgang… Of toch iets over het hoofd gezien…?

Digitaler

Kun je een woord als “digitaal” bijvoegelijk gebruiken en dan vergroten, dus digitaler, digitaalst?

Ik denk het niet maar toch hou ik deze kop maar even boven dit bericht.

Het maakt misschien iets meer duidelijk van wat ik laatst las.

Nu veel mensen thuis werken en dus minder persoonlijk contact hebben, wordt er van alle kanten gedacht over nieuwe mogelijkheden. En één van die mogelijkheden is dat je een (kerst)kaart van je bedrijf krijgt, waarop een QR-code. Even scannen met je telefoon en hup, daar staat de baas voor je. En richt een persoonlijk woord tot zijn personeel.

Leuk bedacht, maar persoonlijk? Dat lijkt me toch niet. Nog even en het wordt een robot, die met een stalen stem en dito blik je wat komt vertellen.

Al die zoenen op de nieuwjaarsreceptie hoeven niet meer, gelukkig maar. Maar zo’n ingeblikte baas, nee dat is het toch ook niet helemaal.

Leuk toch…?

Vorige week ontdekt, bijna om de hoek. Zo’n leuk klein -en goed gevuld- mini biebje.

Even de neiging gehad om dat kleine kookboekje er uit te nemen. Maar nee, ik heb me bedwongen. Eerst maar eens thuis kijken wat ik er in kan doen en dan pas zoeken of er nog iets van mijn gading bij zit.

Ik vind dit altijd een heel leuk initiatief. Zo heeft een ander ook nog plezier van de boeken die je al gelezen hebt. Met een beetje geluk kun je zelf ook wat boeken uitwisselen.

En dan zo’n superleuk kastje. Het maakte de hele straat gezelliger en dat is fijn in deze rare tijden.

Onbegrijpelijk

Moeilijke besluiten zijn soms onvermijdelijk. Maar als je ze dan moet nemen, laten het dan toch vooral logische besluiten zijn.

Want wie kan me nou de logica uitleggen van het kabinetsbesluit om de musea, dierentuinen en arboretums te sluiten? Dat zijn toch bij uitstek plekken waar het publiek niet al te talrijk zal zijn. In dierentuinen en zo loop je meestal in de open lucht, dus dan is het helemaal van de zotte dat je daar niet heen mag.

Is het dan bij het tuincentrum, de IKEA of de bouwmarkt beter? Veiliger…? Ik kan het me nauwelijks voorstellen.

Maar goed, het is zo en voorlopig moeten we er mee leren omgaan. Zelf hebben Leo en ik al lang niet meer gewinkeld. We halen hooguit in sneltrein tempo de nodige boodschappen.

Ons zal je dan morgen ook niet op “Black Friday” vinden. Wij blijven wel lekker thuis of, als het goed weer is, lopen ons rondje in de buurt. Met veel frisse lucht en weinig andere mensen.

Vliegveld

Lang, lang geleden had ik een collega, met een vriend die aan zweefvliegen deed. In die tijd een nogal bijzondere hobby en misschien is dat het nog wel.

Regelmatig vertelde ze over allerlei uitstapjes en regelmatig viel daar bij de naam “Seppe”. Ik had er nog nooit van gehoord, maar leerde dat Seppe een vliegveldje was in de buurt van Breda.

Maar laatst zag ik ergens iets staan over “Breda International Airport” en ook daar had ik nog nooit van gehoord. Bleek dat dus het vroegere Seppe te zijn.

Bron: Google foto’s

In deze tijd, waarin vliegen niet meer zo gewild is, lijkt me de naam nogal overdreven. Maar ja, het klinkt natuurlijk wel veel chiquer 😉

Modewoord

Dagelijks krijgen we te maken met allerlei vreemde woorden. Ik kijk er al niet meer van op. Het is nou eenmaal niet anders en de invloed van Engels op onze taal is onmiskenbaar.

Maar er zijn ook van de woorden, die je ineens ziet opduiken. En dat, terwijl er toch een heel goed -en duidelijk- ander woord voor is.

Zo zie ik de laatste tijd steeds vaker het woord “narratief” opduiken. En wat het dan precies betekenen moest, kon ik meestal niet zo uit de tekst opmaken.

Geen nood, wij hebben nog een goeie ouwe Dikke Van Dale in drie delen, dus zocht ik het op. “Beeld”of “verhaal” dus.

Schrijf dat dan! Dan kan iedereen begrijpen wat er staat.

Loze belofte

Eén maal in de vier weken wordt bij ons het papierafval opgehaald. Daarvoor hebben we allemaal in onze buurt zo’n knalblauwe container. Netjes doen wij daar zoveel mogelijk ons papier in en zetten die op tijd langs de straat. Net als op 9 oktober.

Maar toen bleek dat onze container en die van de buren was blijven staan. Nou ja, vergissen is menselijk. Dus belde Leo met de gemeente en kreeg een vriendelijke meneer aan de lijn. “Oh, wat vervelend. En fijn dat u even belt. We gaan er voor zorgen dat de containers zo snel mogelijk worden geleegd. Zet ze maar zichtbaar in de tuin, dan komt het in orde.” Alles werd ook nog eens per mail bevestigd.

Dus buren op de hoogte gebracht en container in de tuin gezet. Later hebben we de container maar pakklaar bij de heg gezet. En twee weken later staan die er nog net zo bij.

Helaas, een gevalletje van “Loze beloftes”.

Vies

Naast alle commotie om het wel of niet dragen van mondkapjes komt nog een ander probleem om de hoek kijken. Waar laten we al die dingen?

Elk gezond denkend mens doet ze natuurlijk in de afvalbak. Maar talloze mensen gooien ze gewoon op de grond. Inmiddels vind je ze overal op straat, langs de stoep, tussen de bosjes.

Dat geeft natuurlijk alleen maar kans op veel meer besmettingen. Om maar niet te spreken over de schade aan het milieu.

Ook heb ik al diverse malen honden gretig zien snuffelen aan die vieze lapjes. Om even later lekker door het baasje of bazinnetje te worden geknuffeld.

Ieeekkk… wat smerig!

Rotzooi

Komt Marthy zo nu en dan op haar wandelingen in de Ardeche nog wel eens iets gezelligs en mooi vervallen tegen, hier is het meestal het tegenovergestelde. Dit is een foto van ergens in Rotterdam. Niet echt fraai, toch?

Ik begrijp niet dat mensen hun afgedankte spullen zo nonchalant op straat dumpen.

Het kan natuurlijk zijn dat de afspraken met de gemeente niet helemaal overeenkomen met jouw sloop- en renovatiewerken. Maar moet het dan zo?

Het zou een stuk schelen als we allemaal wat meer rekening met anderen zouden houden.