Category Archives: Actueel

Afhankelijk

Posted on by
8

Gisteren hadden we een stroomstoring. Gelukkig duurde het niet langer dan een kleine drie kwartier. Maar de buurtapp stroomde over met meldingen. Niet alleen onze wijk, maar ook het winkelcentrum en de flats er last van hadden.

En later allerlei berichten over wat er allemaal niet meer deed. Vooral de wifi scheen er regelmatig uit te liggen en bleek lastig weer op te starten.

Bron: Google

En dan blijkt maar weer hoe afhankelijk van elektriciteit we inmiddels zijn. Want niks werkte meer: de wifi, de radio, tv, koffieapparaat, verwarming, koelkast, vriezer, nou ja noem maar op, alles hield er abrupt mee op.

Daarom begrijp ik ook niet dat we van onze overheid op één paard moeten wedden. Want als er een werkelijke grote -landelijke- storing ontstaat, zitten we met de gebakken peren.

Wij koken nog op gas en konden dus koffie maken. In onze kast ligt nog zo’n ouderwetse Melittafilter voor het geval dat. Koffie en een keteltje water zijn dan voldoende om tenminste een bakkie troost te kunnen maken. En koken lukt dan ook nog goed.

Maar in de winter in de kou (geen cv-ketel, geen warmtepomp, geen airco) en dan ook nog niks warm kunnen maken…! Wat moeten we dan doen met al die voorraad blikken en pakken?

Architectuur

Posted on by
7
IMG_20261003_143405004_HDR
Rotterdam, Ibisbrug (Marja Haring)
Ibisbrug. detail hekwerk

Wat zegt de naam Marja Haring jou? Mij zei het eigenlijk niks, tot ik me wat meer ging verdiepen in de vrouwen die zo beeldbepalend waren/zijn voor Rotterdam.

Natuurlijk hebben ze vaak veel meer ontworpen dan alleen voor mijn stad. Maar ik beperk me tot de plekken die redelijk gemakkelijk te bezoeken zijn.

Afgelopen zaterdag namen we de metro naar station Blaak en liepen naar het gebied van de stad waar de hoogbouw zeer bepalend is.

Hoewel de haven in het centrum van de stad steeds minder zichtbaar is, moeten er toch nog heel wat stukken water overbrugd worden.

Rotterdam, Puntbrug (Marja Haring)

Eerst liepen we over de “Puntbrug”, genoemd naar het markante gebouw op de hoek van de Hertekade. Even verder liepen we terug naar de Wijnhaven. Ditmaal over een zeer mooie en sierlijke brug, de Ibisbrug. De naam spreekt, denk ik, voor zichzelf.

Beide bruggen zijn ontworpen door Marja Haring. Zij kwam in 1990 bij Gemeentewerken Rotterdam.

Haar werk is zichtbaar door de hele stad, want niet alleen deze twee mooie bruggen heeft Marja Haring ontworpen, ook andere bruggen, metrostations, straatmeubilair en viaducten kwamen van haar hand.

Ik zal dus vaker op stap moeten en meer objecten fotograferen. Och, geen straf….toch?

Te gek

Posted on by
10

Wie een huisdier heeft moet er goed voor zorgen. Dat spreekt natuurlijk vanzelf. Dus goed eten, een schone mand, voldoende drinken en zo nu en dan een lekker stukje wandelen met de hond. Vele mensen zijn er dagelijks mee bezig en daar is absoluut niks mee.

Bron: Rituals

Maar de producten die Rituals nu op de markt heeft gebracht, roepen in eerste instantie vooral lachkriebels bij mij op. En ook een beetje irritatie.

Dat je een mooi en duur halsbandje voor je hond koopt, kan ik wel begrijpen.

Maar dat je de hond volkomen uit zijn natuurlijke leefruimte haalt door allerlei luxe luchtjes te gebruiken, vind vooral zielig voor het dier. Het beestje mag best zo nu en dan in bad, maar dan graag met een neutraal luchtje.

Het is een teken dat er vooral steeds iets nieuws en buitenissigs bedacht moet worden.

Wie het zich veroorloven kan en wil, zal zich door mijn berichtje niet laten weerhouden. Maar ik vind het vooral heel decadent.

Architectuur

Posted on by
10
IMG_20260930_131038989

Ik wist dat Leo al een mooi cadeau voor mijn verjaardag had bedacht, maar die toneelvoorstelling gaan we bekijken later in het jaar. Toch lag er nog een cadeautje op mijn ontbijtbordje. Ik kreeg dit boek over architectuur.

En niet zomaar architectuur, maar over gebouwen in Rotterdam en dan nog gebouwd door vrouwen. Omdat vrouwen in de architectuur niet zo vanzelfsprekend zijn. Meestal werken ze op de achtergrond, worden ze nauwelijks genoemd. Grote namen in de architectuur behoren meestal bij mannen.

Vrouwen moet je zoeken. Oké, Francine Houben is bekend. De wijk waar ik zelf woon, ontsproot aan de geest van Lotte Stam-Beese. Zij was ook verantwoordelijk voor de wijk Pendrecht, gebouwd na de 2e wereldoorlog. Maar verder kwam ik eigenlijk ook niet.

Het boek, met teksten in het Nederlands een Engels, staat vol foto’s van hedendaagse gebouwen in Rotterdam. Gebouwen die we wel vanuit de verte zien opdoemen, maar waar we nooit eens wat beter naar keken. Maar dat gaat veranderen, want waarom zouden we niet weer eens toerist in eigen stad gaan uithangen.

Dus binnenkort vertel ik hier meer over.

Boek

Posted on by
7
img_20260901_174543383_hdr7180751815844045005

Ik las “De boekenclub voor dwarse huisvrouwen” van Marie Bostwick

Vier vrouwen, die in de jaren 60 wonen in een tamelijk dure buitenwijk van een Amerikaanse stad.

Margaret heeft al een tijdje het gevoel dat er iets schort aan haar leven. Ze heeft een man, kinderen, bestiert het huishouden en bakt graag. Maar is dat alles?

Ze leest het boek “The feminine mystique” van Betty Friedan en dat verandert haar kijk op haar leven. Een impulsieve beslissing verandert haar leven en zet haar ook aan tot het uitnodigen van nog drie andere vrouwen en een boekenclub op te richten.

De vriendinnen komen alle drie tot de conclusie dat er meer uit het leven te halen valt dan alleen het huishouden. Dat ook vrouwen een carrière kunnen hebben, kunnen regelen, organiseren en dat ze niet voor mannen hoeven onderdoen. Maar ook de mannen moeten hun plek bepalen. Dat gaat natuurlijk niet altijd helemaal van een leien dakje.

Een fijn en leesbaar boek, waarin de positie van de vrouwen langzaam aan verandert. Desondanks valt er in deze tijd ook nog wel het een en ander bij te stellen.

Veranderde zaken

Posted on by
6
img_20260922_114411321968067244393646961

In een klein Duits dorpje liepen we een beetje rond. Nergens naar op zoek, zomaar een beetje rondstruinen. En kijken wat we zoal tegenkwamen.

Zo’n dorpje heeft een heel eigen charme, tenminste voor ons. Hoe het is om daar te wonen, te leven? We weten het niet.

Misschien vinden de ouderen het ook wel heerlijk rustig, Maar ik kan me ook goed voorstellen dat jonge mensen meer reuring willen, een groter aanbod van winkels, modernere zaken. Die zullen dan toch echt naar de stad moeten.

Of er vestigen zich nieuwe zakenlui met ambitie, die handel zien in nieuwe producten of initiatieven. Zoals bij deze deur. Vroeger was hier een kapper gevestigd. Dat was duidelijk te zien aan de fraaie deurknop. Maar de kapper was weg en een tattoo artiest had er zijn intrek ingenomen.

Of ie veel klanten heeft kon ik natuurlijk niet zo gauw beoordelen. Maar ook in Duitsland zie je meer en meer mannen en vrouwen met de meest originele of inmiddels al wat gedateerde versierselen rondlopen.

Maandag met muziek

Posted on by
5

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Vandaag even terug in de tijd, naar rockmuziek, swing en jive. Okay, het is een beetje bijgewerkt, ingekleurd, maar nog steeds zet Leo regelmatig dit nummer op. En luisteren we er met plezier naar. Vandaag een klein verjaardagscadeautje van mij voor hem.
Bill Haley and his Rockets met “Rock around the clock”

Als de clip niet start, dit is de link

Monumentendag

Posted on by
img_20260913_092219185_hdr392981977569219587

Afgelopen zaterdag stond al in onze agenda gepland. We gingen naar een tentoonstelling. Niet in een museum, maar in het voormalige Badhuis in het Justus van Effencomplex. Dat ligt in de wijk Spangen waar ik ben opgegroeid.

Al eerder waren Leo en ik daar en hoewel ik aan het gebouwencomplex niet erg veel herinneringen heb, weet ik dat mijn vader regelmatig naar dat badhuis ging. Nu was er een tentoonstelling te zien van de vele foto’s die in de loop der tijd in deze wijk gemaakt zijn. Natuurlijk veel privéfoto’s van bewoners, maar ook foto’s die gemaakt werden door het echtpaar Bep en Tinus de Does. Zij hebben inmiddels vele boeken op hun naam staan over allerlei wijken in Rotterdam.

Het eerste boek over Spangen heb ik al een tijdje, maar natuurlijk kocht ik ook dit boek, het tweede in de reeks. Ik kom er later deze week nog op terug.

Het was heel leuk om de foto’s te bekijken. Veel uit de tijd dat mijn ouders er kwamen wonen, in 1929. Veel uit de tijd die ik zelf heb meegemaakt. En natuurlijk beelden van hoe de wijk er nu uitziet.

Want Spangen heeft in de loop der tijd goeie en slechte jaren gekend. Is veranderd van een rustige arbeiderswijk naar een stadsdeel met grote problemen, drugsoverlast en verpaupering. Maar gelukkig ziet de wijk er nu heel vriendelijk uit, al is er ook veel veranderd. Maar er is nog altijd “Het Kasteel”, de stevige basis van voetbalclub Sparta.

Zie getypte tekst

Verdwenen zijn de vele kleine winkeltjes, huizen zijn gesloopt en nieuw opgebouwd of gerenoveerd. Waar ik woonde werd al in 1969 verbouwd. We kregen een douche, het keukentje werd vergroot en van twee slaapkamertjes werd één kamer gemaakt.

Mijn ouders verhuisden in de jaren 80 naar Ommoord. Jaren later werd er opnieuw verbouwd. Van twee huizen werd er één gemaakt en van moderne gemakken voorzien. Voordeuren en ramen werden vernieuwd en de nummering veranderde. Ik herken de huizen niet meer.

En eigenlijk heb ik er ook niks meer te zoeken. Maar het was leuk om weer even een blik in het verleden te kunnen werpen en oude dingen te herbeleven.

Op de tentoonstelling lag ook een blanco boek waarin je verhalen en herinneringen over Spangen kon schrijven. En dat deed ik natuurlijk.

Staking

Posted on by
Bron: Google afbeeldingen / Pauwenstad

Aan demonstraties zijn we inmiddels wel gewend, maar een flinke staking is toch al weer een tijdje geleden.

En nu een landelijke staking bij het openbaar vervoer. Geen bus, geen tram, geen trein, niks nada.

Hoe moet je nou van A naar B? Wie niet hoeft te reizen, blijft natuurlijk lekker thuis. Wie thuis kan werken, dat dat ook wel doen. Wie nog snipperdagen over heeft, neemt een extra dagje vrij.

Maar er zullen ook veel mensen gedupeerd worden. Hoe kom je naar Schiphol, het ziekenhuis, de dokter? Hoe moet dat met kinderen, die ver van huis op school zitten?

Ik ben dus benieuwd hoe alles gaat verlopen. En wat de gevolgen en effecten zullen zijn.

Morgen weten we het, want we zullen het vanzelf meemaken. Nog even geduld dan maar….!

Onveilig

Posted on by
Bron: Google foto’s / De Havenloods

Ommoord, de Rotterdamse wijk waar ik woon, heeft de twijfelachtige eer om de onveiligste rotonde van Nederland te bezitten. We komen er vaak langs, want die rotonde ligt bij een van de uitvalswegen van de wijk.

Het is er vaak druk. Auto’s rijden af en aan, fietsers, brommers, fatbikes vliegen over de kruisingen. Je komt er ogen tekort en moet zeker zeer nauwgezet kijken. Er gebeuren dan ook regelmatig ongelukken.

Nu de scholen weer zijn aangegaan zal het wel nog weer drukker worden. Ik verbaas me over het gemak waarmee mensen voorrang nemen en zomaar klakkeloos oversteken. Net als je denkt dat je kunt doorrijden, komt er weer een andere fietser aan. Zal hij de rotonde over gaan? Nee, hij gaat -zonder een hand uit te steken- linksaf en schiet over de weg.

En het is maar één van de vijf rotondes op de weg. En dan is er, verder weg, ook nog eens de overgang van de metro. Met slagbomen die regelmatig naar beneden gaan en daarmee een ongelofelijke storende factor voor het verkeer vormen.

Hoe graag ik ook een oplossing zou willen vinden, het zal me niet lukken. Het is en blijft een lastig probleem.