Category Archives: Gezondheid

Recept

Posted on by
8
Bron: Google foto’s / Puur Gezond

Tomatenrijst met kleurige groente
1 ui
1 kleine prei
2 lenteuitjes
2 teentjes knoflook
1 paprika (rood, geel of groen)
2 stengels bleekselderij
1 kleine winterwortel
125 gram doperwten (diepvries)
ca. 300 gram gekookte rijst
1 eetlepel tomatenpuree
1,5 theelepel Italiaanse kruiden
0,5 theelepel komijn
peper, zout
(olijf)olie om in te bakken

Snipper de ui en snijdt alle groenten in reepjes of blokjes.
Fruit ui, knoflook, prei, lenteui, wortel en bleekselderij aan in hete olie.
Voeg de tomatenpuree toe en roer los, laat even meebakken.
Voeg eventueel wat water toe en laat alles op zacht voeg ongeveer 10 minuten stoven.
Doe dan de rijst en kruiden en op het laatst de doperwten erbij,
Doe roer nog een keer goed door tot de erwtjes net gaar zijn. .
Serveer met wat gehakte peterselie.

Ik deed er nog gebakken halloumi bij, maar een stukje kip of hamblokjes smaken ook prima. En dit recept is gemakkelijk aanpasbaar. Wie niet alle groenten in huis heeft, kan naar eigen smaak variëren.

Klimrek

Posted on by
6
Bron: Google foto’s

“Koppetje duikelen” deed ik als kind niet op dit soort klimrek, maar op een stang die tussen twee hoekpanden zat.

Maar later kwamen deze klimrekken. Daar in kon je klimmen (uiteraard) en klauteren, er op- of aflopen. Maar dat deed ik niet. Was een beetje angsthaasje.

Onze kinderen speelden er ook nog op. Maar nu zijn ze bijna allemaal weg gesaneerd. Maar zelden zie je nog kinderen buitenspelen.

En dat vind ik wel jammer.

Wat lief

Posted on by
Bron: Instagram / The brainypedia

Wie in Finland zwanger is, hoeft zich niet te bekommeren om babyspullen of een wieg. Want van overheidswege wordt daarvoor gezorgd.

Alles heel basic, maar voldoende om te kunnen zorgen voor je baby, hem of haar aan te kleden en zelfs te laten slapen. Want in een kartonnen doos, groot genoeg om een tijdje als bedje te fungeren, worden de spulletjes afgeleverd. Alles zit er in, kleding, luiers, een matrasje, lakentjes en dekentje. Zelfs aan knuffels is gedacht

Zo hoeft niemand zich zorgen te maken. En dat gebeurt al vele jaren, want in Finland wordt beweerd dat elke inwoner in dezelfde doos gelegen heeft. Dat is toch een heel lieve gedachte…?

Ik vind het heel sociaal, maar ook vertederend.

Ander soort

Posted on by

Lang geleden heb ik best een lange tijd aan Pilates gedaan. Dat waren oefeningen in groepsverband , staand of op de grond. Niet al te moeilijk en met een beetje lenigheid kwam ik een heel eind.

En als ik dan nog zin had, deed ik een aantal van die oefeningen thuis. Op een matje, misschien wat minder vaak en minder intensief.

Bron: Google foto’s

Nu zie ik beelden voorbijkomen van vrouwen in een Pilatesstudio en ik vraag me af: “Waar zijn die mee bezig? Wat zijn dat voor toestellen?” Ik vind ze nog het meest lijken op martelwerktuigen en geen haar op mijn hoofd die er over zal denken om me bij zo’n studio aan te melden.

Hele stellages, met banden en riemen, met plateaus die uit elkaar schuiven. Voor je het weet lig je in een spagaat en niet van harte.

Nee, ik hou het dus maar bij onze gymles. Met zachte schuimrubber ballen, niet al te zware gewichtjes en oefeningen die haalbaar zijn voor onze 65+ groep.

Maandag met muziek

Posted on by

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

En alweer een nummer van mijn idool, Charles Aznavour. Al zoveel maal gespeeld in allerlei uitvoeringen, maar deze keer in het Spaans het verhaal van La Mama, voorzien van een tekenfilmpje.

Als de clip niet start, dit is de link

Klein comité

Posted on by
img_20260216_1213413173920483593236602935

Het was een beetje kort dag om de blogbijeenkomst te organiseren. Allemaal 70+pensionados maar toch zo veel te doen, te regelen. Dus dan maar een keertje in “petit comité”.

En zo zaten Bettie en ik gisterenmorgen al snel aan de koffie in de Utrechtse Bar Beton. Marthy was door een omstandigheid wat later en schoof tegen lunchtijd aan.

Er werden grote en kleine nieuwtjes, het wel en wee van mannen en kinderen, wat we allemaal zo te doen hebben en nog veel meer uitgewisseld. En zoals gewoonlijk van de hak op de tak. En passant werd er nog een keer koffie, thee, wijn en daarna ook heerlijke croquetten geserveerd.

En dan was het alweer tijd om huiswaarts te gaan. Jammer dat het niet lukte iedereen bij elkaar te krijgen. Maar binnenkort hopen we een herkansing te regelen. Dus Jeanne, Emie, Mieke, Sjoerd en Judy… wat in het vat zit verzuurt niet.

Gezond

Posted on by

Appelmoes, een de eerste dingen die een baby te happen krijgt. En een van de laatste dingen die oude mensen eten. Zacht, natuurlijk en redelijk gezond. Zeker als je het zelf maakt. Niks moeilijks aan.

Appelen schillen, in stukken en met een beetje water koken. Wie wil, pureert het helemaal fijn. Ik heb het liever tamelijk grof.

Maar mensen in een verzorgingsinstelling in Zeeland krijgen geen appelmoes meer. Dat is ongezond, want te veel suiker, te veel verpakking, dus milieu-verontreinigend.

Ja, dan heb je al een heel leven achter je, komt iemand je vertellen dat je gezonder moet gaan leven. Tamelijk betuttelend!

Maar voor een 70+ is gezond leven toch iets anders dan voor een 20er of 30er. Dan ligt de prioriteit  bij lekker en niet te zwaar. Geef die mensen dus maar gewoon hun appelmoes.

Verbijten

Posted on by

We hebben het vast allemaal wel eens. Dat je je verbijt om iets. Om pijn, om woede, om verdriet, van zenuwachtigheid.

Bron: Facebook / mijn bijtketting

Maar dat je daar nu een ketting voor kunt kopen….? Ik dacht meteen aan zo’n ouderwetse bijtring voor baby’s. Maar dit is iets voor volwassenen.

Ik vraag me dan meteen af, moet je zoiets elke dag om. Want verbijten doe je natuurlijk niet elke dag. Dat gebeurt onverwacht, toch? Gewoon boos, verdrietig, nerveus of chagrijnig worden kan ook.

Hebben we tegenwoordig dan overal een hulpmiddel voor nodig?

Experiment

Posted on by

Al lang wilde het eens een keer zelf maken: zuurkool van rode kool. Was niet moeilijk, zei jongste. Dus toen ik een bio rode kool kon krijgen bij de Appie, ging ik aan de slag.

En nee, moeilijk is het niet. Eerst de rode kool schoonmaken en fijn raspen of heel fijn snijden. Alles in een grote kom en dan kneden met zout (1,5 tot 2% van het gewicht aan kool). Ik had ongeveer 600 gram geraspte kool en gebruikte ca. 10 gram zout. Dan alles flink kneden en knijpen. Net zolang totdat de kool vocht loslaat en er een laagje koolnat op de bodem ligt.

img_20251003_124057871_hdr2594470255697907298

Ik gebruikte er verder geen kruiden of specerijen in. Deed de kool in een flinke pot en duwde alles goed naar beneden. Ik vulde een plastic zakje met water om de kool goed onder te houden en deed het deksel lichtjes dicht. De pot in een schaaltje gezet, zodat uitlopend vocht geen rommel geeft. En dan donker wegzetten op kamertemperatuur.

Dan begon het grote wachten. Wel regelmatig kijken en ik weet nu dat je vooral in het begin de pot voorzichtig moet openen. Leg een doekje over als je de pot opent.

Na ongeveer 5 tot 6 weken stopte de fermentatie en zette ik de pot in de koelkast. Ik heb er ruim twee keer van gekookt.

Wij vinden het een zeer geslaagd experiment en ik ga dit zeker nog eens doen.

Schoenen passen

Posted on by
Bron: Wikipedia / © Frank C. Müller

Zo ging dat vroeger als je schoenen ging passen. In de winkel stond dit apparaat (een Schucoscop) dat met röntgenstralen je voeten “doorlichtte”.

Je zag mijn teenbotjes bewegen en dat vond ik hogelijk interessant. Mijn moeder ook, maar dat had een andere reden, want nu kon ze mijn schoenen in de juiste maat kopen. Duidelijk kon je zien hoeveel ruimte er in die nieuwe schoenen was. Geen pas-aan-schoenen, maar ruimte om groter te groeien.

Maar na niet al te lange tijd waren er toch wat bedenkingen bij dit apparaat. Want was dat nou wel veilig? Voor de (jonge) klantjes, maar ook voor het personeel? Want dat stond er naast, zonder ook maar de geringste bescherming. Geen scherm, geen schort. De Röntgenstralen hadden vrij spel.

Het was dus snel gedaan met dit vernuftige toestel. Voortaan kneep de verkoper weer hardhandig in de schoen om de ruimte te meten.