Huis van Gijn

L. en ik gingen naar Dordrecht om daar het Huis van Gijn te bekijken. Dus liepen we na de lunch en de kringloopwinkel daar naartoe.

Het Huis van Gijn is een mooie patriciërswoning en is qua inrichting niet veel veranderd na het overlijden van de heer Van Gijn. Maar een hedendaags museum met hoge verdiepingen en vier etages vraagt om een lift. En die was zeer fraai in het interieur verwerkt, net als het winkeltje.

Het huis geeft een prachtig beeld van hoe rijkelui destijds woonden. Met inwonende dienstboden en personeel van buiten. Mevrouw zal wel nooit gekookt hebben, dat deed de kokkin.

En zo kon ik me en beeld vormen van wat mijn tante mij destijds vertelde en ik me als kind niet voor kon stellen.

We bezochten de begane grond en de eerste etage en bewonderden het goudleer behang, het vele koperwerk, maar ook de zaal met wandtapijten. En we stelden ons voor hoe het zou zijn om aan zo’n tafel aan te zitten.

De twee etage met dienstboden kamertjes lieten we voor wat ze zijn. Ook de mogelijkheid om ons te verkleden op de zolder lieten we aan ons voorbij gaan.

Leuk winkeltje

We waren nog maar net van de waterbus afgestapt of L. en ik vonden een gezellig winkeltje. We bekeken de leuke tassen voor de deur en hoorden een stem die zei: “Die maakt mijn oma. Helemaal zelf en met de hand.”

img_20260701_120716338_hdr558348360100225335
Idse’s winkeltje, op de hoek van Het Melkpoortje en de Riedijk in Dordrecht

De stem was van Idse, die zijn knusse winkeltje op de hoek van de Riedijk en het Melkpoortje runt. Hij schenkt er een bakje koffie, verkoopt leuke en -net wat andere- souvenirs van Dordrecht. Natuurlijk had hij ons graag wat verkocht, maar ja. Wij hebben al meer dan we wensen en de dag was net begonnen…

Toch knaagde er iets aan me. Zo’n aardige jongen, een winkeltje dat meer verdient dan alleen een bezoekje van twee snuffelende dames. Wat kan ik nog doen?

Ik beloofde hem om een blogje aan zijn zaak te wijden. Gratis reclame is tenslotte nooit weg.

Dus mocht je in Dordrecht zijn, ga ook even kijken bij Idse. Je komt er tenslotte langs als je van of naar de waterbus gaat.

Smal, smaller, smalst

img_20251218_113403996_hdr6799809614957247171

In december schreef Bettie een stukje over het smalste huis ter wereld. Dat zou in Amsterdam staan. Ik geloof haar op haar woord. Al herinner ik me al eens een filmpje over een heel smal huis in Londen te hebben gezien.

Een paar dagen later was ik met De Ganzen in Dordrecht. En daar zagen we ook een heel smal huis. Weliswaar niet het smalste van de wereld, maar toch het smalst van Dordrecht!

Ik maakte een foto en bedacht dat ik er best een aardig app-berichtje voor Bettie van kon maken. Maar al snel besloot ik er een heel blogje aan te wijden.

Want niet alleen dat huis was het aankijken waard. Ook de deur met daarop de naam van de bewoner trok onze aandacht. Want in het smalste huis woont ene “M. de Groot”.

En zo’n tegenstelling zou nou ook nog goed passen in Bettie’s blogrubriek “Nomen est omen”.

Fraai huis

Eén van de Ganzen had voorgesteld om een bezoek te brengen aan het West-Indisch huis in Dordrecht. Daar is nu het atelier van Jan van het Hoff gevestigd en hangen talloze schilderen van hem. Wat vroeg werk, zoals bloemstillevens, maar vooral zijn Gospelscenes zijn te bewonderen. Absoluut het aankijken waard, maar niet persé mijn voorkeur.

Toch verveelde ik me niet in dat huis, want het interieur is ook heel fraai. Het barokke 18e eeuwse huis is nu in bezit van Victor Deconinck. Het huis is prachtig gerestaureerd en zo veel mogelijk in de originele staat teruggebracht.

Een schitterende keuken, antieke kasten en andere meubels, mooie haarden en bewerkte plafonds. Er is genoeg te zien, kijk maar naar deze kleine impressie.

Geven en nemen

Afgelopen maandag waren we bij een concert in Dordrecht, dat georganiseerd was door de Dordtse afdeling van de Alliance Française.

Het werd gehouden in de Trinitatiskapel, een mooi, klein Luthers kerkje in het centrum van de stad. We werden hartelijk ontvangen en genoten van een leuke avond met Fréderic Dorfmann, die diverse Franse chansons van diverse auteurs ten gehore bracht.

Vooraf was er koffie en in de pauze stonden glazen wijn en frisdrank voor de toehoorders klaar. En al nippend aan mijn glas zag ik dit plaatje. Ik moest meteen aan een spreekwoord denken.

Net als in het dagelijks leven moet er in de kerk (koffie) gegeven en (donaties) genomen worden.

Trouwdag

Vorige week “vierden” we onze 47-jarige trouwdag. Nou ja, de warmte weerhield ons van een ritje. Maar voor de avond hadden we een tafel gereserveerd in Villa Augustus in Dordrecht. Een mooi locatie, gezellig ingericht en lekker eten.

En na afloop nog even een rondje door die mooie tuin, waar allerlei heerlijke groenten en fruit worden gekweekt.

En daar ontdekte ik deze verzameling bleekpotten.

Ik denk dat veel mensen zo’n pot wel zouden willen hebben. Niet alleen om groenten te bleken, maar ook om zo maar neer te zetten. Heel decoratief.

Kijken…

Wie door de stad loopt, fietst of auto rijdt, ziet wel veel. Maar er is nog een heleboel wat je zomaar ontgaat. Geen grote schokkende dingen, maar juist die kleine zaken… Zoals beestjes, die in het water leven, planten die groeien ondanks dat er nauwelijks grond voorhanden is.
Dit is het derde filmpje van “De Biobak” waarin Jan Hengstmengel (ja, inderdaad familie 😉 ) in Dordrecht op zoek gaat naar die wat verborgen zaken. Neem even zo’n 10 minuten de tijd om het filmpje te bekijken.
De laatste aflevering laat ik volgende week zien.

Kijken…

Wie door de stad loopt, fietst of auto rijdt, ziet wel veel. Maar er is nog een heleboel wat je zomaar ontgaat. Geen grote schokkende dingen, maar juist die kleine zaken… Zoals beestjes, die in het water leven, planten die groeien ondanks dat er nauwelijks grond voorhanden is.
Dit is het tweede filmpje van “De Biobak” waarin Jan Hengstmengel (ja, inderdaad familie 😉 ) in Dordrecht op zoek gaat naar die wat verborgen zaken. Neem even zo’n 10 minuten de tijd om het filmpje te bekijken.

De derde en vierde afleveringen laat ik in de loop van de komende weken zien.

Kijken…

Wie door de stad loopt, fietst of auto rijdt, ziet wel veel. Maar er is nog een heleboel wat je zomaar ontgaat. Geen grote schokkende dingen, maar juist die kleine zaken… Zoals beestjes, die in het water leven, planten die groeien ondanks dat er nauwelijks grond voorhanden is.
Dit is het eerste filmpje van “De Biobak” waarin Jan Hengstmengel (ja, inderdaad familie 😉 ) in Dordrecht op zoek gaat naar die wat verborgen zaken. Neem even zo’n 10 minuten de tijd om het filmpje te bekijken.

Er zijn in totaal vier afleveringen, die ik in de loop van de komende weken zal laten zien.