Lekker shirt…?

Bron: Google foto’s

Zo nu en dan geloof ik niet wat ik zie. Neem nou zoiets als T-Shirts. Die zijn er in soorten en maten, voor dames, heren en kinderen en dan noem ik nog niet veelheid van kleuren of patronen. Sommige shirts vallen ruim, andere zijn getailleerd.

Maar dit t-shirt is wel heel speciaal. Voor mannen alleen. Voor mannen met een ietsie pietsie minderwaardigheidscomplex of voor mannen die zich even Tarzan willen wanen? Voor mannen die vrouwen willen imponeren of te lui zijn voor de sportschool en dan dit maar dragen….?

Een mini seconde overwoog ik of ik er een voor Leo zou bestellen, of voor de zonen. Maar ik geloof niet dat het helemaal hun smaak is.

De mijne trouwens ook niet! 😉 😉 😉

Onbreekbaar

Stukje uit de Lucy show. Dat vond ik altijd zo’n leuk programma. Lucy Ball had een speciale manier van kijken.

En dat doet ze hier dan ook weer. Je voelt de clou aankomen en toch….

Voor mij een leuk begin van de dag. Want een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd.

Maandag met muziek

Het liedje is heel bekend, gezongen door Julie Andrews. Die deze tekst ook een keer gezongen heeft, maar daar kon ik geen opname van vinden. Dus dan maar de inwoners van St. Johns, die op eigen wijze het lied ten tonele voeren. Niet echt toonvast, maar wel met zelfspot. De tekst staat er onder en is goed te volgen, dan wel te herkennen. Het hoeft tenslotte niet altijd zo ernstig, toch?

Als de clip niet start, dit is de link

Puzzel

Net voor Kerst maakte ik de puzzel die van oud-buurman Peter heb gekregen.

500 stukjes maar toch soms behoorlijk pittig. Wel heel leuk om te doen.

Ongelofelijk wat heeft die Jan van Haasteren een fantasie.

In deze puzzel “de schaakclub” komen zoveel verschillende figuren voor. En ook de kleine grapjes en verborgen situaties zorgen voor een heerlijk ontspannen puzzelen.

Goed opletten, soms op het verkeerde been gezet worden, maar uiteindelijk toch alle stukjes op hun plaats gekregen.

Peter, nog maar een keertje, hartelijk dank. Binnenkort gaat de doos door naar een andere puzzelaar.

Een vorm van recreatief recyclen…!

Kerst

Bron: Facebook / Copyright: Evert Kwok

Ik hou van dit soort humor. Je moet even goed kijken, lezen en dan … ja, dan zie je het. Evert Kwok is er een pikeur in.

Zitten ze bij jullie verwerkt in het kerstdiner? Die kleine ronde mini-tomaatjes.

Of hebben jullie de kerstomaatjes gewoon op bezoek?

Hoe dan ook, geniet van al het lekkers op tafel.

Film

Vorige week er even tussenuit, naar de film. Leo en ik zagen The Miracle Club.

Hij speelt in de jaren 60 in het goed katholieke Ierland. In het buurtje waar Eileen, Dolly en Lily wonen, kent men elkaar. Men deelt er lief en leed.

Dan komt Chrissie terug. Niet van harte, maar haar moeder is overleden en ja, dan wil ze niet weg blijven. Haar komst wordt met argusogen bekeken. Er is heel veel over haar te vertellen. Chrissie op haar beurt heeft ook wel het een en ander te zeggen.

Op een talentenjacht van de kerk, waar een reis naar Lourdes verloot wordt, krijgen de Eileen, Dolly en Lily de prijs in de schoot geworpen. Hun echtgenoten protesteren, maar toch gaan ze weg. Op het nippertje gaat ook Chrissie mee. En dan wordt duidelijk wat er gebeurd is en dat niet alles is zo als het lijkt.

Mooie film, met uitstekende acteurs, heerlijke vileine humor en mooie landschap opnames. Een fijne film met een lach en een traan.

Druk bezig

Nou ja, zo druk heb ik het nou ook weer niet. Maar toch, gisteren was ik in de weer met een grote pan erwtensoep koken. En moest ik me haasten omdat we later die dag naar de film gingen.

Er lagen nog andere dingen die geregeld moesten worden. Dus vergat ik helemaal een blog te typen.

Er zijn ergere dingen in de wereld, toch? Vandaag dus gewoon een beetje toepasselijk plaatje. Verder niks!

Zou het helpen…

Bron: Instagram / posted by: @dont_buy_it_make_it

Op Instagram vond ik deze foto.

Er boven staat: Sstt, ze repareert de wereld.

Lief hè? Zo klein en dan al begaan met de scheuren die in onze wereld zijn ontstaan.

Ontroerend ook dat ze denkt dat het verholpen kan worden door een paar pleisters.

Was het maar zo eenvoudig…

Puzzelen

Legpuzzels leggen is sinds de C-tijd een geliefde bezigheid. Maar de wandelvriendinnen Jeanne en Marianne deden dat al veel langer. En dan hebben ze ook nog een favoriet puzzelgenre, namelijk de puzzels van Jan van Haasteren.

Geen wonder dat ze graag naar Harderwijk wilden om daar de tentoonstelling van deze puzzeltekenaar in het Stadsmuseum te zien. Dus gingen vier wandelvriendinnen afgelopen zaterdag al vroeg op pad, want Harderwijk is best een tijdje treinen.

In het Stadsmuseum dronken we eerst een lekker kopje koffie en daarna liepen we naar de bovenste verdieping om de tentoonstelling te zien.

Leuk om te kijken naar al die tekeningen met honderden mensen in allerlei komische of tragi-komische situaties. Natuurlijk herkenden de doorgewinterde puzzelaars meteen om welke puzzel het ging.

Maar ook wie niet zo bekend is met het werk van Jan van Haasteren kan er toch veel plezier beleven. Niet alleen puzzels, maar ook andere tekeningen en vroeger werk van zijn hand was te bekijken. Natuurlijk kon je ook puzzels leggen en kopen.

Nog even een kijkje in de andere zalen van het museum, met geschiedenis van Harderwijk en omstreken en toen was het tijd voor de lunch en een bezoek aan nog een museum. Want de tentoonstelling van Jan van Haasteren is eigenlijk een cadeautje van zijn vriend Marius van Dokkum, ook een schilder/tekenaar.

Maar zijn museum en zijn werk komt morgen aan de beurt.

Let op

Dit is het etiket van een fles whisky die -letterlijk- jaren lang op onze zolder stond. We kochten hem in 2019 tijdens een reis naar de Cotswolds.

Wie goed op het etiket kijkt, ziet dat deze whisky speciaal voor Aldi UK werd gebotteld. Nou is is Aldi niet direct een zaak die je met whisky, goede whisky, verbindt. Maar we proefden dit al tijdens onze reis en besloten wat meer van deze flessen mee te nemen. Zo lekker! Dat vonden onze jongens ook. Die waren overigens sneller met de fles leegmaken dan wij 😉

Wie in Groot Brittannië bij de Aldi is, moet beslist eens kijken en een fles proberen. Vooropgesteld dat je van whisky houdt, natuurlijk.

Maar eigenlijk is er iets anders wat ons opviel bij het bekijken van dit etiket, en wel: “Suitable for vegetarians”.

Dat zal best hoor, wij hebben geen idee of er dieren in whisky verwerkt worden, maar het lijkt ons zeer onwaarschijnlijk.

Dit valt voor mij in de categorie “totaal onnodige informatie”. Maar goed, het staat er op. Wij hebben er maar eens om gelachen. Vegetarische, maar oh zo lekkere whisky…..!