Category Archives: boeken

Gelukkig

Posted on by
4
Bron: Facebook / Libelle leest

Hoe vaak we ook zeggen dat we nu toch echt geen boeken meer zullen kopen, we vallen nog steeds voor zo’n stapeltje bijeengebonden of geplakte bladen met tekst erop.

Wat laat ons toch altijd weer overstag gaan? Waarom toch? De boekenkast staat vol, er zijn bibliotheken te over, dus…. waarom?

Nou ja, misschien gewoon omdat het kopen van boeken een belofte inhoudt. Hele avonden kunnen lezen, zo’n boek even wegleggen en later toch weer oppakken.

En als het uitgelezen is, voor de boekenkast staan, een beetje gebukt. En zoeken naar de beste plaats, tussen de andere boeken.

En er later over kunnen denken, praten. Goed boek, fijn boek, rot boek… Een boek geeft altijd inspiratie.

Boek

Posted on by
7
img_20260901_174543383_hdr7180751815844045005

Ik las “De boekenclub voor dwarse huisvrouwen” van Marie Bostwick

Vier vrouwen, die in de jaren 60 wonen in een tamelijk dure buitenwijk van een Amerikaanse stad.

Margaret heeft al een tijdje het gevoel dat er iets schort aan haar leven. Ze heeft een man, kinderen, bestiert het huishouden en bakt graag. Maar is dat alles?

Ze leest het boek “The feminine mystique” van Betty Friedan en dat verandert haar kijk op haar leven. Een impulsieve beslissing verandert haar leven en zet haar ook aan tot het uitnodigen van nog drie andere vrouwen en een boekenclub op te richten.

De vriendinnen komen alle drie tot de conclusie dat er meer uit het leven te halen valt dan alleen het huishouden. Dat ook vrouwen een carrière kunnen hebben, kunnen regelen, organiseren en dat ze niet voor mannen hoeven onderdoen. Maar ook de mannen moeten hun plek bepalen. Dat gaat natuurlijk niet altijd helemaal van een leien dakje.

Een fijn en leesbaar boek, waarin de positie van de vrouwen langzaam aan verandert. Desondanks valt er in deze tijd ook nog wel het een en ander bij te stellen.

Boek

Posted on by

Ik las “Een nieuw begin”van Ellie Dean.

img_20260901_174617865_hdr2378371809919678027

Het eerste van een hele serie boeken over een pension aan de zuidoost kust van Groot Britannië aan het begin van de tweede wereld oorlog.

Ik weet het, een al vaak gebruikt onderwerp. Maar dit boek greep me meteen en las ik in een paar avonden uit.

Sally, een te snel volwassen geworden meisje van zestien, gaat met haar broertje Ernie weg. Het wordt in Londen te gevaarlijk voor kinderen en dus worden ze geëvacueerd.

Maar Ernie kan niet alleen reizen, hij heeft polio gehad en loopt lastig. Hun vader zit op zee en moeder vermaakt zich liever in de pubs van East End dan te zorgen voor haar kinderen.

Als ze aankomen worden ze als laatste gekozen en Sally vreest met grote vreze. Mag ze blijven met haar broertje? Kan ze wel gaan werken bij de fabriek in het stadje.

Dan arriveert Peggy, de pensionhoudster en zij wuift energiek Sally’s bezwaren weg. Natuurlijk mag ze blijven, natuurlijk krijgt ze te eten. Haar kamer is klein, maar schoon en er staat een bed voor haar en Ernie.

Dat is de start van een enerverende periode waarin Sally kennis maakt met vele mensen. Met voedselschaarste, tekorten aan alles en improviseren met het weinige dat er nog is. Maar er zijn ook veel positieve ervaringen, verdriet en geluk.

Een aanrader. Hopelijk zijn de volgende boeken ook zo prettig om te lezen.

Dagdroom

Posted on by
Bron: Fcebook / Ewa Zawolokin

Hoe heerlijk moet het zijn als je onder je handen zo’n mooi en leuk plaatje tevoorschijn weet te brengen. Het is een illustratie van de hand van Inga Moore (1945) voor een uitgave van “Wind in the willows”, een kinderboek van Kenneth Grahame.

Natuurlijk heb ik weleens van dat boek gehoord, maar nog nooit heb ik het gelezen. Misschien ga ik dat binnenkort wel doen, want -hoewel een kinderboek- moet ook voor oudere lezers aantrekkelijk zijn.

Ik bewonder vooral de kleuren van dat super luxe beddengordijn. Slapen in een hemelbed, gesteund door vele kussens en met een kaars op het nachtkastje naast je. Dikke gewatteerde dekens tegen de kou en ’s morgens wakker worden na een nacht voor zoete dromen. Ja, dat lijkt me wel wat. Ik zie het zo voor me.

Maar ach, laat ik ophouden. Voor je het weet dagdroom ik verder en er moet nog het een en ander gedaan worden. Plichten roepen! Zoals vaatwasser uitruimen, was opvouwen.

Hup, terug in de werkelijkheid en met beide benen weer op de vloer!

Zonnetjes

Posted on by
img_20260717_1346421281265088818134344897

Ik verwachtte een flinke pil toen ik dit boek in de bieb reserveerde. Maar het bleek een klein boekje te zijn, dat met gemak op mijn handpalm past.

Er staan zo’n 100 spreuken en wijze woorden in, allemaal bedacht om het leven ietsje zonniger te maken en somberheid uit te wissen.

Her en der zal ik er eens eentje plaatsen.

De foto’s zijn geen van alle mooi, maar geven een pagina uit het boekje weer.

Pieter Konijn

Posted on by
Bron: Google

Lang geleden, tijdens een bezoek aan het Lake district, maakte ik kennis met de verhalen van Beatrix Potter. En ik was op slag verkocht. Zulke leuke en lieve boekjes, met prachtige tekeningen van levensechte dieren in een mensenomgeving.

Ik kocht een paar boekjes om ze later, als ik kinderen zou hebben, voor te lezen. En dat deed ik ook.

Later kocht ik ook de gezellige ontbijt- en papbordjes met de tekeningen van Beatrix Potter voor onze kinderen. Ze staan nog in de kast, want ik heb moeite ze weg te doen, al zal dat nog wel een keer moeten gebeuren.

Dit jaar is het 160 jaar geleden dat Beatrix Potter geboren werd. Haar verhaal over Pieter Konijn vertelde ze in een brief aan een ziek jongetje. Later maakte ze er een boek van. Een boek(je) dat nog in vele talen vertaald en gedrukt werd. Het wordt ook nu steeds verkocht en voorgelezen.

Er volgden nog meer verhaaltjes en de boekjes van destijds staan nog steeds op mijn boekenplank. Die nemen niet al teveel plaats in. Zo nu en dan bekijk ik ze weer eens. Voor mij blijven ze altijd nieuw.

Boek

Posted on by
img_20260702_125421090_hdr4153820134032285397
Irma Joubert: Kind van de rivier

Ik las “Kind van de rivier”van Irma Joubert.

Dit boek werd aangeraden door Marthy en dat was zeer terecht. Ik heb ervan genoten.

Pérsomi is arm maar ook heel slim. Haar grootste wens is om verder te leren, naar de middelbare school te mogen. Maar dat kost geld, veel geld. En hoe kan haar moeder daar aan komen?

Gelukkig krijgt ze een beurs en kan ze voor advocaat studeren. Ze heeft goede contacten met haar mede studenten, maar haar grote liefde blijft onbereikbaar.

We krijgen ook inzicht in het dagelijks leven in Zuid Afrika, met zijn groeiende apartheid. Het vraagt van Pérsomi veel tact om te laveren tussen haar rechtvaardigheidsgevoel, politiek en persoonlijke relaties.

Een boeiend verhaal, deel van een trilogie. Dus nog meer leesvoer in het vooruitzicht.

Boek

Posted on by

Ik las “Een haas in huis” van Chloë Dalton.

img_20260717_1625586665434658046050664282
“Een haas in huis” van Chloë Dalton

Als de schrijfster zich noodgedwongen door de Covid-pandemie heeft teruggetrokken op het Engelse platteland,vindt ze op een avond een pas geboren haasje, een pulsterling.

Ze twijfelt of ze het dier mee naar huis zal nemen, maar besluit dat uiteindelijk wel te doen.

En dan begint een avontuur en verandert haar leven op een bijzondere wijze.

Ze krijgt een speciale band met het dier, leert over zijn gewoontes en geniet van zijn  schoonheid. Allerlei facetten van een hazenleven passeren de revue.

Haar kijk op de natuur verandert, ze past haar levensgewoonten aan.

Een bijzonder boek over een bijzondere liefde voor een wild en ongetemd dier.

Leesplankje

Posted on by

Kijk nou toch, in een klein winkeltje in de Herenstraat ontdekte Leo dit leesplankje. Beduimeld en wel, maar nog helemaal origineel, met een letterdoosje ook nog. Nee, we kochten het niet.

img_20260707_1228079073671846646142775619

Maar dan springen de herinneringen meteen weer in ons geheugen. Hoe we leerden lezen met Aap, Noot, Mies. Hoe we keken naar de tekeningen van Jetses. Voor ons toen al een beetje ouderwets. Hoe we met ons vingertje langs de letters gingen. A-A-P en verderop zo’n moeilijk woord S-C-H-A-A-P.

Mijn moeder kocht de boekjes van Jetses. En zo leerde ik lezen, woorden aan elkaar leggen, wegdromen. Het opende een geheel nieuwe wereld voor me. En nog kan ik me volkomen verliezen in een boek.

Wie zou zo’n plankje bewaard hebben? Werd het gevonden nadat kinderen hun ouderlijk huis leeg ruimden. Of kwam het er tenslotte toch toe om al die “ouwe zooi” nou maar eens op te ruimen. En gaf iemand de tip om het te verkopen. “Levert vast nog een aardig centje op hoor!” Ja, het moest € 65,00 opbrengen.

En wie gaat het straks kopen? Een verzamelaar vast en zeker. Die het weer ergens opbergt. Tot de volgende opruimsessie…?

Boekenwinkel

Posted on by
Bron: Instagram / Martienversteegh / Coletteboekhandel

Ik had er wel over gehoord via onze oudste. Die snuffelt heel graag tussen boeken en kwam terecht bij een speciale boekhandel.

Hier staat niet alles netjes in kasten, gesorteerd en op naam, uitgave of onderwerp. Integendeel, deze winkel staat propvol met stapels boeken in willekeurige (?) volgorde. Je moet heel goed uitkijken, want anders stoot je een stapel om. Het is een winkel waar je van moet houden, niks voor georganiseerde types.

Toen Joghum de Vries een opvolger zocht, heeft een grote groep vrijwilligers de winkel overgenomen. Dat was vijf jaar geleden en binnenkort wordt dus het eerste lustrum gevierd. Want de winkel bestaat nog steeds. Er is uitgezocht, opgeruimd, herschikt. Maar de ziel van de winkel is er nog steeds.

Dus als je in de buurt bent, ga eens kijken bij Colette & Co, Boekhandel in de Reinkenstraat 45 in Den Haag. Misschien is de winkel niet open, maar gluren door de ruit en likkebaardend naar al die boeken kijken is ook al leuk. En woon je ver weg, dan is er een website met een blog of is te volgen via Instagram.