Hernieuwde kennismaking

Vorige week kregen we een appje dat de film “Le Regard de Charles” op tv zou zijn. We zagen de film afgelopen zomer in de bioscoop. Maar nog een keer zien was geen straf. En gelukkig is hij nog steeds terug te zien.

En alhoewel we met Spotify ook nu nog heel veel Aznavour luisteren, bekroop ons ineens weer de zin om LP’s en CD’s te draaien. Die LP’s zijn al heel oud, maar nog steeds luisterbaar. En bij sommige CD’s hoort een stukje nostalgie. Deze bijvoorbeeld.

Die kochten we in Parijs, tijdens een hele koude winter. Verkleumd en moe liepen we langs een winkel op de Boulevard Jean Jaurès. Gewoon om even warm te worden schoten we een platenzaakje in.

En daar lag deze CD met nummers die ik nog niet kende. Die ging mee terug naar Nederland, waar ik hem tot vervelends gedraaid heb. Vooral “La Marguérite”, want dat is voor het allermooiste nummer dat ik ken. Het brengt me telkens weer tot tranen. Maar er staan ook ook vrolijke nummers als “L’album de toi”en “Napoli chante” op.

Nu ligt de CD weer op een handig plekje. Want hij krijgt hernieuwde kansen. Een beetje nostalgie, een beetje vrolijkheid, daar kunnen we niet genoeg van hebben in deze dagen.

Wijsheid

Meteen nadat we de auto geparkeerd hadden, zagen we dit op een raam van een restaurant.

Muziek, in welke vorm dan ook, van vrolijk tot droevig, van populair tot middeleeuws, kan altijd ontroeren. Voor iedereen is wel een stukje muziek te vinden. Wie heeft geen herinneringen aan dat ene chanson, die geweldige schlager of dat magnifieke concert.

En dan maakt het niet uit welk soort muziek het is, hard metal is of romantiek ten top.

Er waren nog meer ramen met andere citaten. Maar deze sprong er voor mij toch echt uit. Shakespaere heeft veel gezegd en geschreven. Maar deze was nieuw voor mij. Ik vind het een citaat om te onthouden.

Muzikale maandag

En alhoewel het beslist een lang geleden verschenen nummer is, blijft het mooi. Hier klinken de Everly Brothers met “So sad” dan ook nog regelmatig, zij het meestal via Spotify.

Pareltje

Dit vrolijke lied “Arie mijn kanarie” komt uit Sesamstraat, werd geschreven door Bas Rompa en gezongen door Lex Goudsmit. En de muziek is van, ja natuurlijk, Harry Bannink.

Pareltje

Een ook uit het pre TV-tijdperk 😉 zijn mooie dingen op te graven. Zoals dit lied van Guus Vleugel, gezongen door Maya Bouma: “Ik ben zo eenvoudig gebleven”. En de muziek is, ja natuurlijk, van Harry Bannink.

Pareltje

Dit lied horen we meestal gezongen door Frans Halsema. Maar ook Gerard Cox brengt de tekst van Michel van der Plas prachtig over het voetlicht. De muziek is, ja natuurlijk, van Harry Bannink.

Pareltje

En na een lange zoektocht vond ik op YouTube dit. Geen filmpje, maar een statisch beeld. Adèle Bloemendaal zingt uit het programma “Dat ik dit nog mag meemaken” een tekst van Willem Wilmink op muziek, ja natuurlijk, van Harry Bannink.

Pareltje

Al snuffelend op internet stuitte ik op “Man alleen” een televisieserie uit 1981. De serie werd uitgezonden door de VARA, maar veel heb ik er niet over kunnen vinden. Maar de openingstune van het programma kwam me vagelijk bekend voor. De teksten waren van Jan Boerstoel, Jan Riem en Frans Boelen, maar de openingstune was, ja natuurlijk, van Harry Bannink en wordt gespeeld door zijn eigen combo. Veel was er niet over te vinden.
Klik op de foto om het nummer te beluisteren.

Pareltje

Je zou denken dat Harry Bannink ook heel veel composities gemaakt heeft voor Kinderen voor Kinderen, maar dat is niet zo. Dat oeuvre is vrij beperkt. Maar bij deze tekst van Jan Boerstoel is de muziek wél van, ja natuurlijk, van Harry Bannink.