Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.
Ik dacht dat het nummer over Rotterdam zou gaan, maar nee hoor. Het maakt niet uit waar je bent, in Rotterdam, Liverpool of Rome. Maar overal ben je alleen. Tenminste, dat beweert The Beautiful South
Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.
Nieuwe maand, dus weer een nummer van Charles Aznavour. Dit keer is de vertolkster Britta Maria en zij zingt “Trop tard”. En wat minder bekend nummer.
Bij het recept voor Bonensoep beloofde ik het recept van lekkere en snelle broodjes te geven. Ik ontdekte dit recept op Instagram. Daar werden 8 tot 10 broodjes gebakken, maar dat is veel te veel voor ons tweetjes. Ik deelde het recept dus door de helft. En ik bakte de broodjes niet in de oven, maar in de airfryer. Dat apparaat is voor veel meer te gebruiken dan alleen voor het maken van diepvriesfriet.
Dit recept vond ik op Instagram.
Voor 4-5 broodjes:
250 gram meel
150 gram magere kwark
50 ml olie
50 ml melk
½ pakje bakpoeder (7-8 gram)
½ theelepel zout
Meel, zou en bakpoeder vermengen; kwark, olie en melk door elkaar roeren en dan droog en nat bij elkaar doen en mengen tot een stevig deeg ontstaat. Niet te veel mengen, het mag een beetje kruimelig zijn.
Deeg in stukken 4-5 verdelen; in voorverwarmde airfryer bakken op 160 graden; ongeveer 16-20 minuten.
Wat de stratemaker zei
Een stratemaker sprak: ‘Mijn zoon!
Die wolken daar zijn wonderschoon
en fraai verlicht,
maar kijk nou ook eens naar omlaag,
dan zie je wat je pa vandaag
weer heeft verricht.
Mijn rijweg en trottoir zijn klaar
en kijk, dat leuke meisje daar,
zij gaat op stap.
Hoor hoe ze met haar hakjes klikt…
Wat zorgt ervoor dat ze niet zwikt?
Mijn vakmanschap!
Chirurg, minister, kapelaan
met flinke pas op weg gegaan
naar hun hoger doel,
die heren hoeven dank zij mij
niet naar hun werk door woestenij
of modderpoel.’
Willem Wilmink (1936-2003)
Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.
Zwart/wit, dus al best een beetje gedateerd. Maar Judy Garland is een artieste van wereldformaat en dus vond ik haar wel waard hier nog eens ten tonele te voeren met “Life is just bowl of cherries”. Geniet er van en neem het leven niet al te serieus.
Wat is het? Recycling of een creatieve uiting? Gebrek aan plantpotten of moesten die oude spijkerbroeken toch al in de lorrenbaal?
Wie zal het zeggen? Maar het is zeker een heel leuke, creatieve en opvallende manier van planten in een pot zetten.
Geeft meteen ook een beetje privacy langs de schutting.
Maar ik vraag me dan af: “Hoe komt iemand op het idee?”
Vanmorgen goot het bakken uit de hemelde wind gierde en het leek nog het meest op winter.
Maar we laten ons niet foppen. Zeker weten:
het wordt lente!
Geachte cliënten, ’t wordt lente,
wat zullen we nou eens voor prettigs gaan doen.
Geachte cliënten, ’t wordt lente,
de merel zingt aria’s in het plantsoen.
Hij heeft zijn tarief niet gewijzigd dit jaar,
dus wij doen het ook niet, we laten het maar.
Wat kan het ons schelen, die centen.
Hoogachtend, komma, ’t wordt lente!
Geachte cliënten, ’t wordt lente!
We hebben al drie madeliefjes gezien
Geachte cliënten, ’t wordt lente,
En morgen dan bloeien de tulpen misschien.
We gaan dus gezellig op stap met de fiets
En al onze goederen krijgt u voor niets
Wat kan het ons schelen, die centen!
Hoogachtend, komma, ’t wordt lente!
Annie M.G. Schmidt (FB-Het mooiste gedicht)
(Uit: Liedjes voor de familie Doorsnee 1952-1958. Opgenomen in: Tot hier toe: gedichten en liedjes voor toneel, radio en televisie 1938-1985. Querido – Beeld: Alex Katz, Blue Umbrella 2, 1972)
Tja, het kan, schaken in je eentje. Maar je bent wel heel erg eenzaam op die manier.
Dus zet je de tafel tegen de spiegel en kijk, je hebt gezelschap van jezelf.
Je kunt tegen jezelf kletsen, of niet. Net wat je wilt.
Je kunt vragen of je dat ene stuk nou wel of niet….?
Je krijgt altijd gelijk en als het misloopt hoef je niemand de schuld te geven.
Lange tijd knoopte ik mijn veters vast op de manier die ik in mijn kinderjaren geleerd had. Toen leerde een schoenverkoper me hoe je mijn de hoge wandelschoenen het beste kon dicht strikken. Het had iets te maken met een extra gaatje bovenin.
Maar nu weet ik dat je veters ook op een heleboel manieren geregen en gestrikt kunnen worden. Kijk maar op dit plaatje.
Of ik dat allemaal ga uitproberen? Ik denk het niet. Veel is me gewoon te ingewikkeld, te onhandig, te veel moeite. Maar sommige manieren zijn wel erg leuk en ook decoratief.
Nou, wie zin heeft, kan het in ieder geval eens proberen.
Wie in Finland zwanger is, hoeft zich niet te bekommeren om babyspullen of een wieg. Want van overheidswege wordt daarvoor gezorgd.
Alles heel basic, maar voldoende om te kunnen zorgen voor je baby, hem of haar aan te kleden en zelfs te laten slapen. Want in een kartonnen doos, groot genoeg om een tijdje als bedje te fungeren, worden de spulletjes afgeleverd. Alles zit er in, kleding, luiers, een matrasje, lakentjes en dekentje. Zelfs aan knuffels is gedacht
Zo hoeft niemand zich zorgen te maken. En dat gebeurt al vele jaren, want in Finland wordt beweerd dat elke inwoner in dezelfde doos gelegen heeft. Dat is toch een heel lieve gedachte…?
Ik vind het heel sociaal, maar ook vertederend.
