Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen. Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.
Zoals gebruikelijk mijn idool, Charles Aznavour, op de eerste maandag van de maand. En een echte heer zoals hij biedt aan zijn geliefde te verwarmen, ook al blaast de koude wind. Als zijn sjaar, zijn trui, de meubels haar niet kunnen warmen, dan is er altijd nog de liefde…..
“Dit is het soort transport dat je niet eventjes op je wagen laadt. Hier gaat een heleboel overleg en berekening aan vooraf. En de chauffeurs moeten ook goed op elkaar ingespeeld zijn.” Zo wilde ik oorspronkelijk dit blog beginnen. Ik was er bijna ingetrapt.
In het Verre Oosten heb ik vaker ongelofelijke transporten gezien, met eigen ogen. En dus had ik in eerste instantie geen wantrouwen bij dit beeld. In tegendeel, ik hield bijna mijn adem in bij het zien van zoveel stuurmanskunst. Ik vond het een ongelofelijke foto van een ongelofelijk project.
En toen viel me iets op. Eerst stond er een groot plakkaat op het tunneldeel. Maar in het filmpje was dat was verdwenen. Ik zocht op de tekst van het plakkaat, maar nee, niks te vinden. En ineens ging me een lichtje op. Dit is geen foto van een geweldig transport. Nee, het is met allerlei truckjes en veel AI samengesteld.
Weer gefopt, verdorie…!! Wat kan een mens nou nog geloven…?
Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen. Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.
Een ouwetje, Louis Prima, die “Buona Sera” zingt en Bianca en Nils swingen daarop de sterren van de hemel. Dus wie zin heeft, dans even met ze mee!
Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen. Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.
Het blijft een actuele vraag, maar het antwoord is nog steeds niet gegeven. Dus blijven we ons, net als John Denver en Alexander Gradsky, afvragen “What are we making weapons for?”
Ik had er wel over gehoord via onze oudste. Die snuffelt heel graag tussen boeken en kwam terecht bij een speciale boekhandel.
Hier staat niet alles netjes in kasten, gesorteerd en op naam, uitgave of onderwerp. Integendeel, deze winkel staat propvol met stapels boeken in willekeurige (?) volgorde. Je moet heel goed uitkijken, want anders stoot je een stapel om. Het is een winkel waar je van moet houden, niks voor georganiseerde types.
Toen Joghum de Vries een opvolger zocht, heeft een grote groep vrijwilligers de winkel overgenomen. Dat was vijf jaar geleden en binnenkort wordt dus het eerste lustrum gevierd. Want de winkel bestaat nog steeds. Er is uitgezocht, opgeruimd, herschikt. Maar de ziel van de winkel is er nog steeds.
Dus als je in de buurt bent, ga eens kijken bij Colette & Co, Boekhandel in de Reinkenstraat 45 in Den Haag. Misschien is de winkel niet open, maar gluren door de ruit en likkebaardend naar al die boeken kijken is ook al leuk. En woon je ver weg, dan is er een website met een blog of is te volgen via Instagram.
Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen. Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.
En de eerste maandag van de maand is dit jaar gereserveerd voor Charles Aznavour, die in dit filmpje met “Hier encore” op onnavolgbare wijze terug kijkt naar de tijd toen hij jong(er) was.
Het is een bruggetje, want vandaag zijn er twee verjaardagen te vieren. Oudste zoon ziet Abraham en zijn tante, mijn schoonzus, maakt op deze dag de driekwart eeuw vol. Toepasselijk toch…?
Heel de maand mei keken we naar deze poster van Bora Bora. Daar waren we nog niet en waarschijnlijk zullen we daar ook niet meer heen gaan. Alle informatie heb ik dus van internet.
Ik moest ook even opzoeken waar Bora Bora ligt. Tussen Australië en Zuid Amerika, midden in de Stille Oceaan. Het werd voor het eerst door een Nederlander, Jacob Roggeveen, gezien. Maar pas later zette James Cook er voet aan wal. Het is een Frans protectoraat.
Het bestaat uit een uitgedoofde vulkaan en een door een rif omgeven lagune. En natuurlijk een heerlijk strand, wuivende palmen, primitieve hutjes van bladeren. Er is volop zon, zee en je bent er ver weg van alle rumoer van de westerse wereld.
Het eiland zelf heeft ongeveer 9.000 inwoners. Maar de toeristen, meer dan 200.000 per jaar, brengen er het geld in het laatje. Die genieten er van de sfeer, de blauwe zee en het groene achterland.
Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen. Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.
Een lied van de Nederlandse singer-songwriter Kurt Erfting: “Regen in Den Bosch”. Over lastige relaties en vrienden die, ook al zijn ze niet dichtbij, toch aan je denken.
Ik luisterde naar de eerste podcast “Goede smaak”, die gepresenteerd wordt door Jannie van der Heijden en haar zoon Roderick van der Lee. Jannie kennen we van Heel Holland Bakt en de toetjestentoonstelling in het Kunstmuseum. Roderick van der Lee is kunsthistoricus en was interim directeur van het Rotterdamse Fotomuseum.
In die podcast vertelde Jannie onder andere over vanille. We kennen allemaal wel de vanillestokjes, die vrij kostbaar zijn. De vanille-orchidee komt oorspronkelijk uit Mexico, maar nu wordt vooral op Madagaskar vanille verbouwd en gefermenteerd. En dat is een langdurig en nogal lastig traject, dat door weersomstandigheden en soms diefstal wordt bemoeilijkt.
Bron: Google foto’s / Koppertcress.com
In Nederland wordt sinds kort ook vanille gekweekt. In kassen, natuurlijk. En daardoor worden de planten beschermd tegen weersinvloeden, is de temperatuur te regelen. en wordt het fermentatieproces nauwkeurig gecontroleerd.
Het is een lang proces, maar met vallen en opstaan is Rob Baan van Koppert Cress er in geslaagd om dit alles onder de knie te krijgen.
Chefs van over de hele wereld willen de peulen graag gebruiken, vanwege de kwaliteit, de heerlijke smaak.
Ik zou graag zo’n peul eens willen gebruiken, maar dan wordt mijn bordje vanillevla wel erg duur. Dus dan maar de “gewone” vanillestokjes gebruiken. Die vind ik al prijzig genoeg.
