Category Archives: Eten en drinken

Andere koek

Posted on by
6

M., die uit Suriname komt, vertelde dat ze heel vaak geen gewone bloem maar kikkererwtenmeel gebruikt als ze pannenkoeken bakt. En ook onze zoon gebruikt dat vaker.

Dus ging ik op zoek naar kikkererwtenmeel of in het Engels “gram flour”. Dat was nog niet zo eenvoudig, maar bij de Iraanse winkel bleek het hoog op een plank te staan. En zoiets moet ik meteen uitproberen. Ik zocht naar recepten en dan kom je al gauw in de Indiase keuken terecht, maar het wordt ook gebruikt in Frankrijk en Italië. Dus moet ik nog eens naar recepten zoeken.

img_20260522_1641437286340812098756683709

Het werd een allereenvoudigst recept: kikkererwtenmeel, gelijke hoeveelheid water en wat zout. Verder niks. Er werd aangeraden het beslag wel even een tijdje van te voren maken.

En dan bakken. In mijn kleine koekenpannetje werd het niks. Het plakte en ik kon de pannenkoek niet omdraaien. Maar in mijn pan met anti-aanbaklaag lukte het voorbeeldig. Niet te dun, niet te dik.

Ik belegde de koek met een restje groenten en serveerde er salade bij. Een prima maal. De pannenkoek smaakte heerlijk. Zo kom je eenvoudig aan voldoende eiwit en peulvruchten. Het is het proberen zeker waard.

Volgende keer vul ik het beslag met wat fijn gesnipperde groenten en wat kruiderij. Ik hou je op de hoogte.

Haagse markt

Posted on by
7

Al lange tijd stond het op het programma. Met schoondochter naar de Haagse markt. Ik had geen idee hoe die er uit zou zien. Ik dacht lange straten met overal winkels tussen woonhuizen. Maar het bleek een ommuurd gebied te zijn waar alleen allerlei vaste kramen te vinden waren.

Maar je waant je meteen in een ander land. Overal geroezemoes, marktlui die hun waren aanprijzen en zoveel verschillende artikelen.

Groenten van de regio maar ook van verre landen, kruiden, fruit, potten, pannen en allerlei huishoudelijke artikelen, vis en vlees, gebak en brood. Gek genoeg maar één kraam met kaas. Maar weer wel veel kledingzaakjes en tassen en schoenen in soorten en maten.

Natuurlijk is de markt in Rotterdam ook flink “buitenlands”, zeker die op het Afrikaanderplein. Maar daar worden de kramen op bepaalde dagen opgezet en later weer afgebroken. En dat maakt toch sfeerverschil.

Winkelen maakt hongerig, dus namen we nog een hapje en drankje op een terras. En daarna? Gingen we weer winkelen, maar in een heel andere buurt.

img_20260518_132424637_hdr8771305239193973994
img_20260518_133323999_hdr7720628097667158015
img_20260518_123901645_hdr2740802871034909009
img_20260518_123713718_hdr6204902703904131355
img_20260518_1320236188751170185781599131
img_20260518_123907914_hdr6173257517459035134
img_20260518_130425609_hdr5603166727896981580

Jammer

Posted on by
8

Sinds mijn hartoperatie let ik op wat ik eet. Niet te veel, te vet, bijna altijd volkoren, veel groente. Weinig vlees, maar weer wel redelijk regelmatig peulvruchten. En we lezen vrijwel altijd de etiketten, want daar staat veel meer informatie op dan op de voorkant wordt gezet.

Al jaren kopen wij onze pindakaas bij Aldi. Echte pindakaas, dus van 100% pinda’s en niks anders. Maar de laatste tijd is het lastig om dat product te kopen. Dat wat nu op het schap staat bevat onder andere palmolie. Ja, juist die olie die zo afgeraden wordt omdat het cholesterol verhogend zou zijn.

Ja, er staan nog wel wat van die 100% potten, maar die zijn extra groot, 600 gram. En dan doen we zo lang met een pot. Jammer, want wij vinden deze pindakaas nou juist de lekkerste. Dus moesten we op zoek naar een ander merk.

Gelukkig gevonden bij de blauwe super. En nou maar hopen dat die de normale potten van 350 gram blijft verkopen.

Vanille

Posted on by
3

Ik luisterde naar de eerste podcast “Goede smaak”, die gepresenteerd wordt door Jannie van der Heijden en haar zoon Roderick van der Lee. Jannie kennen we van Heel Holland Bakt en de toetjestentoonstelling in het Kunstmuseum. Roderick van der Lee is kunsthistoricus en was interim directeur van het Rotterdamse Fotomuseum.

In die podcast vertelde Jannie onder andere over vanille. We kennen allemaal wel de vanillestokjes, die vrij kostbaar zijn. De vanille-orchidee komt oorspronkelijk uit Mexico, maar nu wordt vooral op Madagaskar vanille verbouwd en gefermenteerd. En dat is een langdurig en nogal lastig traject, dat door weersomstandigheden en soms diefstal wordt bemoeilijkt.

Bron: Google foto’s / Koppertcress.com

In Nederland wordt sinds kort ook vanille gekweekt. In kassen, natuurlijk. En daardoor worden de planten beschermd tegen weersinvloeden, is de temperatuur te regelen. en wordt het fermentatieproces nauwkeurig gecontroleerd.

Het is een lang proces, maar met vallen en opstaan is Rob Baan van Koppert Cress er in geslaagd om dit alles onder de knie te krijgen.

Chefs van over de hele wereld willen de peulen graag gebruiken, vanwege de kwaliteit, de heerlijke smaak.

Ik zou graag zo’n peul eens willen gebruiken, maar dan wordt mijn bordje vanillevla wel erg duur. Dus dan maar de “gewone” vanillestokjes gebruiken. Die vind ik al prijzig genoeg.

Na het feest

Posted on by
9
Bron: Facebook / Radonna J. Fox
Het schilderij werd gemaakt door Steven Dohanos

Ach kijk nou toch. Heerlijk gekookt, gasten gehad en nu nog even aan tafel, met een schuin oog kijkend naar de enorme berg afwas. Dat heb je als je pronken wil met het mooie servies.

Je hoort haar bijna zuchten. Want haar lieve echtgenoot zal wel weer geen hand uitsteken. Die zit al achter zijn krant, zich van geen kwaad of rommel bewust. Dat was toen, maar gelukkig is het nu, dankzij de moderne techniek, allemaal anders.

Want met een beetje passen en meten moet het lukken bijna alles in de vaatwas te krijgen. En morgenochtend is alles weer schoon en fris.

Kookboek(je)

Posted on by
wp-17769419788775625746748905153391

Ik heb al heel wat kookboeken opgeruimd, maar dit kleine boekje blijft op de plank staan. Het is al jaren oud.

Het zijn simpele recepten voor groentes, soep of pap. Leo kocht het bij De Slegte, want hij wilde na kunnen kijken hoelang iets gekookt moet worden.

Niks van wat nu “in” is er in te vinden. Geen avocado, quinoa of pokebowl, maar wel boontjes, bloemkool, aardappelen en havermoutpap en… rabarbermoes.

Want dat maakte ik gisteren. Vroeger werd daar krijt aan toegevoegd….? Waar zou je dat tegenwoordig kunnen kopen?

Nou, zonder dat ingrediënt smaakte het ook heerlijk. Wel ging er gewoon suiker in. Minder dan in het recept, want dat pas ik dan wel aan.

Recept

Posted on by

Bij het recept voor Bonensoep beloofde ik het recept van lekkere en snelle broodjes te geven. Ik ontdekte dit recept op Instagram. Daar werden 8 tot 10 broodjes gebakken, maar dat is veel te veel voor ons tweetjes. Ik deelde het recept dus door de helft. En ik bakte de broodjes niet in de oven, maar in de airfryer. Dat apparaat is voor veel meer te gebruiken dan alleen voor het maken van diepvriesfriet.

Dit recept vond ik op Instagram.

Voor 4-5 broodjes:

Bron: Instagram / Smarticularnet

250 gram meel
150 gram magere kwark
50 ml olie
50 ml melk
½ pakje bakpoeder (7-8 gram)
½ theelepel zout

Meel, zou en bakpoeder vermengen; kwark, olie en melk door elkaar roeren en dan droog en nat bij elkaar doen en mengen tot een stevig deeg ontstaat. Niet te veel mengen, het mag een beetje kruimelig zijn.

Deeg in stukken 4-5 verdelen; in voorverwarmde airfryer bakken op 160 graden; ongeveer 16-20 minuten.

Opgeruimd

Posted on by
img_20260321_223721386154234919082933205

Een tijd lang was mijn kruidenkast een rommeltje. Potjes in verschillende soorten en maten, groot en klein door elkaar. Sommige potjes schots en scheef, niet goed passend of een beetje kapot. Nou ja, een rommeltje.

Maar ik had van die handige rekjes in dat kastje, waar sommige potjes precies in pasten. En zulke potjes waren niet meer te krijgen. Zoeken, nog eens zoeken maar, helaas, ze waren niet meer te koop. Dus alles weg mieteren en opnieuw beginnen. Dat kostte me een beetje moeite. Maar vorige week was de kogel dan toch door de kerk.

Er werden 36 potjes met etiketten bezorgd en ik kon in het weekend aan de slag. Bijna alle potjes zijn vol en staan nu netjes in het kruidenkastje gerangschikt op alfabet. Het rommelige blaadje met losse potjes heeft nu ook een plek in dat kastje. Alleen de olieflessen staan nog bovenop.

Er zullen in de loop van de tijd wel wat potjes sneuvelen, wat kruiden verdwijnen omdat ze te weinig gebruikt worden. Maar voorlopig geniet ik van een net en opgeruimd kruidenkastje!

Recept

Posted on by

Dit recept maakte ik een paar dagen geleden. Ik had het ergens gelezen, maar kon het niet meer terugvinden. Dan maar uit het blote hoofd. Ik maakte wel vaker witte bonensoep, maar dit keer wilde ik zonder tomaten. Gelukkig pakte het goed uit en viel het in de smaak. Leo vond het een “herhaalrecept” Dan maar even noteren voor een volgende keer:

Witte bonensoep
Groot blik witte bonen
1 ui
2 tenen knoflook
2-3 lente uitjes
3 stengels bleekselderij
flink stuk winterwortel
half bosje bladselderij
1 theelepel Italiaanse kruiden
1/2 theelepel tijm
1/2 theelepel pittige paprika
peper en zout naar smaak
olijfolie

Snipper de ui, snijdt het wit van de lente uitjes in dunne schijfjes (groen wordt later gebruikt), hak knoflook fijn en snijdt de winterwortel in blokjes.
Bak de ui even aan in een scheut olijf olie, voeg knoflook en bleekselderij toe. Laat even zachtjes pruttelen. Voeg daarna wortel en lente-ui toe, doe er de kruiderij bij, evenals  ca. 1/2 liter water en breng aan de kook. Laat ca. 10 minuten zachtjes koken.
Doe dan de helft van de bonen erbij en laat alles voor een kwartier zachtjes pruttelen.
Snijdt het groen van de lente ui in smalle reepjes, hak de bladselderij fijn.
Maak het restant van de bonen fijn met een vork of staafmixer, doe bij de soep, net als lente-ui en bladselderij.
Voeg eventueel wat water toe tot de soep de gewenste dikte heeft. 
Breng op smaak met zout, peper.

Serveer met knoflook croutons of brood.

Lekker

Posted on by
Bron: Google foto’s / Noototheek

Ik geloof dat je ze op de markt nog wel koekkruimels kunt kopen, van de stroopwafelbakker. Maar vroeger kon je bij vrijwel elke banketbakker allerlei koekkruimels kopen.

Leo heeft daar goeie herinneringen aan, want al vroeg was hij een zoetekauw. En hij bofte, want op weg naar school liep hij langs een banketbakker.

En wat voor een. Een beroemdheid destijds in Rotterdam: Banketbakker Scheffers. Vooral op maandag was het vaak een soort van mini luilekkerland. Tussen de kruimels zaten vaak hele stukken slagroomgebak, allerlei brokken van niet verkoopbare koekjes en nog vel meer lekkers.

Ik denk dat het tegenwoordig niet meer verkocht mag worden, vanwege de voedselveiligheid. Vroeger was men daar iets minder mee bezig.

Leo’s moeder haalde dan wel geen koekkruimels, maar zij ging weer wel vaak taartjes eten bij de Lunchroom van Scheffer op de Lijnbaan.