Recept

Bij het recept voor Bonensoep beloofde ik het recept van lekkere en snelle broodjes te geven. Ik ontdekte dit recept op Instagram. Daar werden 8 tot 10 broodjes gebakken, maar dat is veel te veel voor ons tweetjes. Ik deelde het recept dus door de helft. En ik bakte de broodjes niet in de oven, maar in de airfryer. Dat apparaat is voor veel meer te gebruiken dan alleen voor het maken van diepvriesfriet.

Dit recept vond ik op Instagram.

Voor 4-5 broodjes:

Bron: Instagram / Smarticularnet

250 gram meel
150 gram magere kwark
50 ml olie
50 ml melk
½ pakje bakpoeder (7-8 gram)
½ theelepel zout

Meel, zou en bakpoeder vermengen; kwark, olie en melk door elkaar roeren en dan droog en nat bij elkaar doen en mengen tot een stevig deeg ontstaat. Niet te veel mengen, het mag een beetje kruimelig zijn.

Deeg in stukken 4-5 verdelen; in voorverwarmde airfryer bakken op 160 graden; ongeveer 16-20 minuten.

Opgeruimd

img_20260321_223721386154234919082933205

Een tijd lang was mijn kruidenkast een rommeltje. Potjes in verschillende soorten en maten, groot en klein door elkaar. Sommige potjes schots en scheef, niet goed passend of een beetje kapot. Nou ja, een rommeltje.

Maar ik had van die handige rekjes in dat kastje, waar sommige potjes precies in pasten. En zulke potjes waren niet meer te krijgen. Zoeken, nog eens zoeken maar, helaas, ze waren niet meer te koop. Dus alles weg mieteren en opnieuw beginnen. Dat kostte me een beetje moeite. Maar vorige week was de kogel dan toch door de kerk.

Er werden 36 potjes met etiketten bezorgd en ik kon in het weekend aan de slag. Bijna alle potjes zijn vol en staan nu netjes in het kruidenkastje gerangschikt op alfabet. Het rommelige blaadje met losse potjes heeft nu ook een plek in dat kastje. Alleen de olieflessen staan nog bovenop.

Er zullen in de loop van de tijd wel wat potjes sneuvelen, wat kruiden verdwijnen omdat ze te weinig gebruikt worden. Maar voorlopig geniet ik van een net en opgeruimd kruidenkastje!

Recept

Dit recept maakte ik een paar dagen geleden. Ik had het ergens gelezen, maar kon het niet meer terugvinden. Dan maar uit het blote hoofd. Ik maakte wel vaker witte bonensoep, maar dit keer wilde ik zonder tomaten. Gelukkig pakte het goed uit en viel het in de smaak. Leo vond het een “herhaalrecept” Dan maar even noteren voor een volgende keer:

Witte bonensoep
Groot blik witte bonen
1 ui
2 tenen knoflook
2-3 lente uitjes
3 stengels bleekselderij
flink stuk winterwortel
half bosje bladselderij
1 theelepel Italiaanse kruiden
1/2 theelepel tijm
1/2 theelepel pittige paprika
peper en zout naar smaak
olijfolie

Snipper de ui, snijdt het wit van de lente uitjes in dunne schijfjes (groen wordt later gebruikt), hak knoflook fijn en snijdt de winterwortel in blokjes.
Bak de ui even aan in een scheut olijf olie, voeg knoflook en bleekselderij toe. Laat even zachtjes pruttelen. Voeg daarna wortel en lente-ui toe, doe er de kruiderij bij, evenals  ca. 1/2 liter water en breng aan de kook. Laat ca. 10 minuten zachtjes koken.
Doe dan de helft van de bonen erbij en laat alles voor een kwartier zachtjes pruttelen.
Snijdt het groen van de lente ui in smalle reepjes, hak de bladselderij fijn.
Maak het restant van de bonen fijn met een vork of staafmixer, doe bij de soep, net als lente-ui en bladselderij.
Voeg eventueel wat water toe tot de soep de gewenste dikte heeft. 
Breng op smaak met zout, peper.

Serveer met knoflook croutons of brood.

Lekker

Bron: Google foto’s / Noototheek

Ik geloof dat je ze op de markt nog wel koekkruimels kunt kopen, van de stroopwafelbakker. Maar vroeger kon je bij vrijwel elke banketbakker allerlei koekkruimels kopen.

Leo heeft daar goeie herinneringen aan, want al vroeg was hij een zoetekauw. En hij bofte, want op weg naar school liep hij langs een banketbakker.

En wat voor een. Een beroemdheid destijds in Rotterdam: Banketbakker Scheffers. Vooral op maandag was het vaak een soort van mini luilekkerland. Tussen de kruimels zaten vaak hele stukken slagroomgebak, allerlei brokken van niet verkoopbare koekjes en nog vel meer lekkers.

Ik denk dat het tegenwoordig niet meer verkocht mag worden, vanwege de voedselveiligheid. Vroeger was men daar iets minder mee bezig.

Leo’s moeder haalde dan wel geen koekkruimels, maar zij ging weer wel vaak taartjes eten bij de Lunchroom van Scheffer op de Lijnbaan.

Bescheiden glamour

Samen met zwager en schoonzus gingen we naar de tentoonstelling “De smaak van Soestdijk”. een tentoonstelling die gehouden wordt (nog tot 29 maart 2026) in Paleis Soestdijk.

Met een kijkje in de keuken van het Paleis, de eetkamer van koningin Juliana, de jachtkamer. Zo kon je zien hoe destijds onze vorstin er met haar gezin leefde.

En met een keur van allerlei serviezen en bestek. Ook was in een van de grote zalen de tafel gedekt voor een groot diner, compleet met lakeien, zwaar zilveren bestek en uitgelezen porselein.

Alles ademde een bescheiden luxe uit, maar je voelde dat “doe maar gewoon, dat is gek genoeg” toch de boventoon voerde. Wie wel eens in een Frans paleis zoals Versailles is geweest, ziet het verschil. Niet te veel pracht en praal, maar bescheiden glamour.

Natuurlijk proefden we de smaak van het paleis in de vorm van kleine taartjes, die gebakken waren door Robèrt van Bekhoven. En ik kon ik het niet laten, maar ging uiteindelijk de deur uit met een kookboekje. Om ook thuis de smaak van Soestdijk te kunnen proeven.

Geluk

screenshot_20260227-2230372232296339770215779

Het is altijd leuk om een lekker flesje te krijgen.

Dit keer was het een fles met een paars likeurtje. Lekker, niet te zoet.

En zo nu en dan een glaasje.

Op een winteravond of op een avond als de lente zich al heeft aangediend.

Och, eigenlijk kan het altijd.

Het heet niet voor niets “Volmaakt geluk”.

Toko

Het winkelcentrum dichtbij onze wijk heeft al lang veel betere tijden gekend. Toen was het winkelaanbod veel gevarieerder. Er was een modewinkel, een grote radio- en tv-zaak, een doe-het-zelfwinkel en een bank. Ook was de drogist veel beter gesorteerd en luxer dan nu het geval is. Er zijn ook winkels gebleven, zoals de banketbakker, Zeeman en met drie supermarkten hoeven we niet te klagen. Sommige winkels staan al weer langere tijd leeg, maar er zijn wel drie kapperszaken.

Bron: Facebook

Maar Toko Sodiro kwam al weer vele jaren geleden erbij en is inmiddels niet meer weg te denken. Klein begonnen, groter gegroeid en ruim voorzien van allerlei tropische levensmiddelen. Het is er vaak druk, roezemoezig en het ruikt er heerlijk. Er heerst een gemoedelijke sfeer.

Ik koop er graag kruiden en specerijen, rijst, kroepoek of mie. En dan snuffel ik even tussen alle onbekende artikelen. Maar we halen er ook zo nu en dan een heerlijk broodje. Daarvoor moet je wel even in de rij wachten. Geen punt, want er is altijd wel iemand in voor een praatje.

Experiment

Al lang wilde het eens een keer zelf maken: zuurkool van rode kool. Was niet moeilijk, zei jongste. Dus toen ik een bio rode kool kon krijgen bij de Appie, ging ik aan de slag.

En nee, moeilijk is het niet. Eerst de rode kool schoonmaken en fijn raspen of heel fijn snijden. Alles in een grote kom en dan kneden met zout (1,5 tot 2% van het gewicht aan kool). Ik had ongeveer 600 gram geraspte kool en gebruikte ca. 10 gram zout. Dan alles flink kneden en knijpen. Net zolang totdat de kool vocht loslaat en er een laagje koolnat op de bodem ligt.

img_20251003_124057871_hdr2594470255697907298

Ik gebruikte er verder geen kruiden of specerijen in. Deed de kool in een flinke pot en duwde alles goed naar beneden. Ik vulde een plastic zakje met water om de kool goed onder te houden en deed het deksel lichtjes dicht. De pot in een schaaltje gezet, zodat uitlopend vocht geen rommel geeft. En dan donker wegzetten op kamertemperatuur.

Dan begon het grote wachten. Wel regelmatig kijken en ik weet nu dat je vooral in het begin de pot voorzichtig moet openen. Leg een doekje over als je de pot opent.

Na ongeveer 5 tot 6 weken stopte de fermentatie en zette ik de pot in de koelkast. Ik heb er ruim twee keer van gekookt.

Wij vinden het een zeer geslaagd experiment en ik ga dit zeker nog eens doen.

Hergebruik

In Vancouver wonen heel veel Chinezen. Na San Francisco is daar de grootste China Town ter wereld. En dan kun je er dus heel veel Chinese eethuisjes en restaurants vinden. Waar bijna iedereen eet met eetstokjes. Die stokjes worden meestal gemaakt van bamboe en na gebruik weggegooid.

Daar moet je toch wat mee kunnen doen…? Ja zeker, de honderdduizenden stokjes worden verzameld, schoongemaakt en verwerkt. Tot planken, traptreden, onderzetters, meubelen en nog wel meer. En deze producten vinden hun weg naar diverse landen en werelddelen.

Mooi hergebruik toch?

Recept

Zo nu en dan kun je ongelofelijke trek hebben in iets. Dat had ik ook laatst. Wafels, oh……!

Ik zocht en vond dit recept van Einfachbacken.de op Instagram. Lekkere knapperige wafels, niet te zoet, redelijk gezond ook nog.

Ik maakte een half recept, net genoeg voor ons twee.
125 gram (fijne) havermout
250 ml. Melk
3 eetlepels suiker
50 gram bijna gesmolten boter
1 ei
snufje zout, kaneel naar smaak

Doe havermout, suiker zout en kaneel in een kom en meng goed.
Meng in een ander kom de melk, ei en gesmolten boter goed door elkaar en voeg het aan het havermout mengsel toe. Laat het beslag een kwartiertje of langer wellen.

Verwarm het het wafelijzer en vet het in. Schep het beslag in de wafel vorm en bak in ca. 4 tot 5 minuten goudbruin en knapperig. Serveer met poedersuiker of fruit.

Ik heb een rond wafelijzer en bakte hier 4 flinke wafels van.