Category Archives: Eten en drinken

Makreel

Posted on by
8
Bron: Albert Heijn, Zaandam

Niet altijd heb ik zin om vis te eten. Daar moet ik min of meer voor in de stemming zijn. Maar ja, zo nu en dan stond er hier toch een lekkere, vette en dikke gerookte makreel op het menu. Zonder al te veel poespas, maar gewoon zoals ie is. Meestal makreelfilet, zonder vel en zonder graten. Nou ja, bijna, want een klein graatje zit ons niet in de weg.

Ik schrijf met opzet “stond”, want sinds enige tijd kun je zo’n dikke vette Atlantische makreel niet meer krijgen. Makreel behoort tot een beschermde vissoort. Te intensief bevist en dus nu vallend onder Europese regels en verboden.

Appie heeft nog wel makreel, maar dat is Atka makreel. Zou een prima alternatief zijn, dus viste ik een pakje van dit makreelsoort uit het supermarktschap.

Wat een tegenvaller. Het kwam zelfs niet in de buurt van die lekkere vette Atlantische makreel. Op ons bordje lagen drie stukjes magere vis, droog en smakeloos.

Misschien dat er op de markt nog wel vers gerookte makreel te kopen is. Dat moeten we dan maar eens uitzoeken. Maar die nare droge stukkies vis komen er bij ons niet meer in.

Nep eten

Posted on by
7
Bron: Facebook / Nu.nl

Het werd gemeld op Nu.nl en dus zal het wel waar zijn. Maar geloven kan ik het eigenlijk niet.

Want we worden bijna elke dag gewaarschuwd voor schadelijke microplastics. En dan zouden ze nu voor astronauten koekjes hebben gemaakt uit plastic petflessen.

Op het plaatje lijken het net echte koekjes en volgens het verhaal smaken ze zelfs “als vers gebakken” en hebben ze een vanillesmaak. Nou lijken astronauten me sowieso niet al te fijnproeverig. Die slurpen hun eiwitrijke prutjes toch wel gehoorzaam op, lekker of niet.

Nou ja, de voedselindustrie kan meer dan we denken en de menselijke smaak laat zich vaak bedotten. Als het kraakt en ook nog enigszins een smaakje heeft, zal de consument niet lang meer wachten met het toch eens een keertje proberen.

En voor het hier in de supermarkt ligt zal nog wel een tijdje duren. Maar mij krijg je niet aan dit soort kunstvoedsel.

Recept

Posted on by
6
Bron: Google foto’s / AH

Ik beloofde gisteren een recept voor een simpele maaltijdsalade van bietjes. Dit is het:

Voor 2 personen:
300 gram gekookte bietjes, in blokjes
125 gram gerookte spekjes, uitgebakken
1 sjalotje, fijn gesnipperd
1 bosui, in dunne ringetjes
75 gram feta, verkruimeld
350 gram gekookte aardappelen in plakjes of in blokjes
peterselie en basilicum, gehakt
3 eetlepels olijfolie
1 eetlepel citroensap
peper en zout
eventueel een handje gehakte walnoten

Meng de bietjes met sjalot, bosui en de kruiden.
Maak een dressing van de olie, citroensap en peper en zout en meng met de bietjes.
Meng de aardappelen er door en eventueel de walnoten.
Voeg op het laatst de feta toe, zodat die nog wit blijft.

Je kunt de salade lauwwarm of koud serveren.

Verzamelen

Posted on by
6
Bron: Google foto’s / Eigen compilatie

Er zijn mensen die verzamelen postzegels, munten, kleine of grote beelden, schilderijen. Nou ja, er is van alles te verzamelen.

Maar laatst las ik over iemand die pizzadozen verzamelde. Ik kon me er niks bij voorstellen. In de studententijd zag ik wel een stapels pizzadozen, maar die waren allemaal hetzelfde.

Maar deze man had al hele stapels verschillende.

Zoiets begint vaak als een grap. Maar waar laat je toch al die dozen. En zou dat niet gaan stinken? En hoeveel verschillende verpakkingen zouden er bestaan?

Ik zocht op internet en ja hoor, er zijn er diverse. Kijk maar. Sommige wat gewoontjes, andere vast en zeker gemaakt voor een speciale gelegenheid.

Maar als ik weer eens pizza bestel, dan gaat bij ons de doos toch gewoon in de kliko.

Geel

Posted on by

Dat geel een van mijn lievelingskleuren is, daar maak ik geen geheim van. Jaren geleden kochten Leo en ik ons servies, destijds in Canterbury. En ja, dat was geel en van zwaar aardewerk, maar nog steeds in gebruik.

Bron: Christofle.com / Malmaison Riviera

Tijdens een bezoek aan de tuinen en het huis van Monet in Frankrijk zagen we ook prachtig geel servies op de tafel staan. We vielen er als een blok voor. Maar ja, toen we dergelijk servies in Parijs vonden, bleek de prijs een bezwaar.

Honderden guldens voor een bord… nee, dat zat er niet in. Het werd later een beduidend goedkoper soort bordjes. Voor een Euro per stuk, bij een dumpwinkel.

Geel is geen modekleur voor borden en schalen. Maar dit is toch duidelijk stralend geel. En gewoon in Nederland te koop.

Maar een servies gaan we natuurlijk niet meer aanschaffen. Gelukkig maar, want ook hier is de prijs een bezwaar. En jammer genoeg gaat er hier nogal eens een kopje of bord aan scherven, dus dat zou in de papieren lopen.

Maar mooi is het!!

Andere koek

Posted on by

M., die uit Suriname komt, vertelde dat ze heel vaak geen gewone bloem maar kikkererwtenmeel gebruikt als ze pannenkoeken bakt. En ook onze zoon gebruikt dat vaker.

Dus ging ik op zoek naar kikkererwtenmeel of in het Engels “gram flour”. Dat was nog niet zo eenvoudig, maar bij de Iraanse winkel bleek het hoog op een plank te staan. En zoiets moet ik meteen uitproberen. Ik zocht naar recepten en dan kom je al gauw in de Indiase keuken terecht, maar het wordt ook gebruikt in Frankrijk en Italië. Dus moet ik nog eens naar recepten zoeken.

img_20260522_1641437286340812098756683709

Het werd een allereenvoudigst recept: kikkererwtenmeel, gelijke hoeveelheid water en wat zout. Verder niks. Er werd aangeraden het beslag wel even een tijdje van te voren maken.

En dan bakken. In mijn kleine koekenpannetje werd het niks. Het plakte en ik kon de pannenkoek niet omdraaien. Maar in mijn pan met anti-aanbaklaag lukte het voorbeeldig. Niet te dun, niet te dik.

Ik belegde de koek met een restje groenten en serveerde er salade bij. Een prima maal. De pannenkoek smaakte heerlijk. Zo kom je eenvoudig aan voldoende eiwit en peulvruchten. Het is het proberen zeker waard.

Volgende keer vul ik het beslag met wat fijn gesnipperde groenten en wat kruiderij. Ik hou je op de hoogte.

Haagse markt

Posted on by

Al lange tijd stond het op het programma. Met schoondochter naar de Haagse markt. Ik had geen idee hoe die er uit zou zien. Ik dacht lange straten met overal winkels tussen woonhuizen. Maar het bleek een ommuurd gebied te zijn waar alleen allerlei vaste kramen te vinden waren.

Maar je waant je meteen in een ander land. Overal geroezemoes, marktlui die hun waren aanprijzen en zoveel verschillende artikelen.

Groenten van de regio maar ook van verre landen, kruiden, fruit, potten, pannen en allerlei huishoudelijke artikelen, vis en vlees, gebak en brood. Gek genoeg maar één kraam met kaas. Maar weer wel veel kledingzaakjes en tassen en schoenen in soorten en maten.

Natuurlijk is de markt in Rotterdam ook flink “buitenlands”, zeker die op het Afrikaanderplein. Maar daar worden de kramen op bepaalde dagen opgezet en later weer afgebroken. En dat maakt toch sfeerverschil.

Winkelen maakt hongerig, dus namen we nog een hapje en drankje op een terras. En daarna? Gingen we weer winkelen, maar in een heel andere buurt.

img_20260518_132424637_hdr8771305239193973994
img_20260518_133323999_hdr7720628097667158015
img_20260518_123901645_hdr2740802871034909009
img_20260518_123713718_hdr6204902703904131355
img_20260518_1320236188751170185781599131
img_20260518_123907914_hdr6173257517459035134
img_20260518_130425609_hdr5603166727896981580

Jammer

Posted on by

Sinds mijn hartoperatie let ik op wat ik eet. Niet te veel, te vet, bijna altijd volkoren, veel groente. Weinig vlees, maar weer wel redelijk regelmatig peulvruchten. En we lezen vrijwel altijd de etiketten, want daar staat veel meer informatie op dan op de voorkant wordt gezet.

Al jaren kopen wij onze pindakaas bij Aldi. Echte pindakaas, dus van 100% pinda’s en niks anders. Maar de laatste tijd is het lastig om dat product te kopen. Dat wat nu op het schap staat bevat onder andere palmolie. Ja, juist die olie die zo afgeraden wordt omdat het cholesterol verhogend zou zijn.

Ja, er staan nog wel wat van die 100% potten, maar die zijn extra groot, 600 gram. En dan doen we zo lang met een pot. Jammer, want wij vinden deze pindakaas nou juist de lekkerste. Dus moesten we op zoek naar een ander merk.

Gelukkig gevonden bij de blauwe super. En nou maar hopen dat die de normale potten van 350 gram blijft verkopen.

Vanille

Posted on by

Ik luisterde naar de eerste podcast “Goede smaak”, die gepresenteerd wordt door Jannie van der Heijden en haar zoon Roderick van der Lee. Jannie kennen we van Heel Holland Bakt en de toetjestentoonstelling in het Kunstmuseum. Roderick van der Lee is kunsthistoricus en was interim directeur van het Rotterdamse Fotomuseum.

In die podcast vertelde Jannie onder andere over vanille. We kennen allemaal wel de vanillestokjes, die vrij kostbaar zijn. De vanille-orchidee komt oorspronkelijk uit Mexico, maar nu wordt vooral op Madagaskar vanille verbouwd en gefermenteerd. En dat is een langdurig en nogal lastig traject, dat door weersomstandigheden en soms diefstal wordt bemoeilijkt.

Bron: Google foto’s / Koppertcress.com

In Nederland wordt sinds kort ook vanille gekweekt. In kassen, natuurlijk. En daardoor worden de planten beschermd tegen weersinvloeden, is de temperatuur te regelen. en wordt het fermentatieproces nauwkeurig gecontroleerd.

Het is een lang proces, maar met vallen en opstaan is Rob Baan van Koppert Cress er in geslaagd om dit alles onder de knie te krijgen.

Chefs van over de hele wereld willen de peulen graag gebruiken, vanwege de kwaliteit, de heerlijke smaak.

Ik zou graag zo’n peul eens willen gebruiken, maar dan wordt mijn bordje vanillevla wel erg duur. Dus dan maar de “gewone” vanillestokjes gebruiken. Die vind ik al prijzig genoeg.

Na het feest

Posted on by
Bron: Facebook / Radonna J. Fox
Het schilderij werd gemaakt door Steven Dohanos

Ach kijk nou toch. Heerlijk gekookt, gasten gehad en nu nog even aan tafel, met een schuin oog kijkend naar de enorme berg afwas. Dat heb je als je pronken wil met het mooie servies.

Je hoort haar bijna zuchten. Want haar lieve echtgenoot zal wel weer geen hand uitsteken. Die zit al achter zijn krant, zich van geen kwaad of rommel bewust. Dat was toen, maar gelukkig is het nu, dankzij de moderne techniek, allemaal anders.

Want met een beetje passen en meten moet het lukken bijna alles in de vaatwas te krijgen. En morgenochtend is alles weer schoon en fris.