Onbekend

Op Facebook kom ik ze regelmatig tegen: berichtjes waarin gevraagd wordt wat voor voorwerp er op de foto staat.

Soms is het een mattenklopper, soms een suikerautomaat of een kolenkit.

Ja, mijn generatie zal dat wel herkennen. Onze kinderen misschien ook wel, want zoiets zagen ze bij opa en oma. Maar ik was hogelijk verbaasd om te horen dat een jonge vrouw niet wist wat een kokosmat was.

Het woord zat in de paardensprong van 2 voor 12. En ik vroeg me af of een kokosmat nou zo ouderwets was….? Of dat de link “kokos” en “materiaal voor o.a. deurmatten” niet één-twee-drie in haar opkwam.

Boek

Stephanie Schuster: Wondervrouwen (Alleen het beste)

Wondervrouwen (Alleen het beste) van Stephanie Schuster is het vervolg op het boek dat ik vorig jaar hier besprak.

In de 10 jaren die sindsdien verstreken zijn, is er natuurlijk veel gebeurd.

Helga is op eigen kracht gynaecologe geworden, Luise’s winkel loopt als een trein en moet zelfs uitgebreid worden.

Helga’s zoon David en Josie, Luise’s dochter, zijn dikke vrienden. En wat is er aan de hand met Annabel’s dochter? Er is stof voldoenden voor de buurtbewoners om te roddelen.

En daarom komen nog steeds de klanten naar Luise’s winkel om de laatste nieuwtjes uit te wisselen.

Ook dit boek heb ik weer met veel plezier gelezen. Goed geschreven, vlot en een leuk tijdsbeeld.

Week zonder vlees

Vorige week was het in Nederland de “Week zonder Vlees”. Dat is wel vaker geweest, maar ditmaal las ik dat het in heel Europa uitgerold zou worden.

Op vakantie in Twente gingen we ook een dagje boodschappen doen in Duitsland.

Maar daar was heel weinig van vleesloos te merken. Nog van alles volop in de schappen en qua reclame ook weinig aandacht voor echt vleesloos eten. Al is er natuurlijk wel aandacht voor “vegan”.

En hoewel het barbeque seizoen nog niet is aangebroken, zagen we al wel dit bij de ingang van een grote supermarket.

Binnenkort is het daar dus heel eenvoudig om 24 uur per dag en 7 dagen in de week je vleeshonger te stillen.

Zelf houden we niet zo van vlees grillen, maar voor de liefhebber zal het een uitkomst zijn.

Recept van de maand

Blogster Elisabeth lanceerde het idee voor een maandelijkse receptenronde. Dit is mijn bijdrage voor deze maand.

Met Kerst bakte ik verschillende soorten koekjes, o.a. cocosmacronen, chocoladeslingers, Linzer koekjes met jam en ook wafelkoekjes.

Wafelkoekjes bakken was nieuw voor me. Je hoeft de oven niet aan te zetten, want je bakt met een wafelijzer. Met mijn ronde wafelijzer kon ik 5 koekjes per keer bakken.

De wafelkoekjes staat links achteraan.

Dit is het recept:
265 gram bloem,
halve theelepel bakpoeder,
snufje zout,
1 eetlepel vanillesuiker of vanille extract ,
175 gram zachte boter,
2 eieren,
1 eetlepel kaneelpoeder (optioneel)

Meng de droge ingrediënten en kneed er met boter en ei een soepel deeg van. Maak een mooie rol en snijdt hiervan stukjes van 15 tot 20 gram en rol tot een bolletje.

Verwarm het wafelijzer tot middel heet en leg er bolletjes apart van elkaar op. Hoeveel ligt aan het formaat en de vorm van het ijzer. Sluit het ijzer en bak de koekjes ongeveer 3 tot 5 minuten. Als ze gaar zijn, laten ze gemakkelijk los van het ijzer.

Bestuif de afgekoelde koekjes met poedersuiker of doop ze gedeeltelijk in gesmolten chocola.

Ik bedacht me dat dit deeg in de diepvries bewaard kan worden. Handig, want dan zijn er altijd snel een paar koekjes te bakken.

Succes!

Binnenkijken

Bron: Rijnmond TV

Ik hou van rondneuzen in huizen van een ander. Natuurlijk doe ik dat niet in het echt, maar zoek ik op internet naar filmpjes hierover. En er zijn zat mensen die hun huis en inrichting graag met een ander delen.

Dit is een huis in mijn eigen stad Rotterdam, niet eens zover van mijn eigen thuis. De bewoonster, architecte Francien Houben gaf TV Rijnmond graag de gelegenheid om plaatjes te schieten.

Wat mij vooral opviel was de Japanse stijl van dit huis. Maar ook de foto’s van het interieur zijn zeer de moeite waard.

Als ik weer eens in de buurt ben, zal ik het zeker eens van dichtbij gaan bekijken.

Kringloop

Waar het aan ligt, weet ik niet. Maar de laatste tijd krijg ik via Facebook heel veel berichten over “thrift stores” of kringloopzaken. Die zijn tegenwoordig heel hip en voor velen een onuitputtelijke bron voor nieuwe spullen.

Eerst verwonderde ik me er over dat men dan weer zoveel dingen koopt. Maar ik begrijp inmiddels dat veel mensen daar spullen goedkoop inslaan om later duur op internet te verkopen.

Het viel me op veel van die bijzondere vondsten nog gewoon in mijn huis te vinden zijn. Pyrex pannetjes, grote (en inmiddels heel oude) ovenschalen en vormen van glas.

Wij zijn nogal behoudend en dus heb ik dat soort pannen nog steeds in gebruik. Dus als we er niet meer zijn, wie weet wat voor kostbaarheden onze kinderen vinden.

Keurig

Bron: Instagram/Clotheslinespoetry

Zoals vaker vond ik deze foto op Instagram. Er bestaat een hele groep van mensen die foto’s maken van waslijnen in allerlei vormen.

Het is dan ook een leuk gezicht, wapperende lakens, kleding of in dit geval werkdoekjes.

Ik heb deze zelf ook, doe ze alleen gewoon in de droger, bij de andere was. Ja dan mis je dit leuke plaatje. Want ook ik zou ze zo keurig op kleur ophangen.

Maar gelukkig zijn er altijd foto’s van anderen, die ik dan ook graag gebruik.

Veel handiger

Op Facebook kwam ik dit filmpje tegen. Een reclame voor een koel/vriescombi. Niet van nu, maar uit 1963!

En ik vraag me af waarom we dit ontwerp niet meer kunnen kopen. Veel handiger dan die planken op vaste hoogte. Veel simpeler alles te bereiken met die draaibare plateaus. Onderin een lekkere vriesla en ook nog eens een vakje waarin de boter zacht blijft.

Als de clip niet start, dit is de link

Zal wel niet meer te koop zijn, maar misschien wordt het weer in productie genomen.

Drankje

Al jaren drinken Leo en ik voor het eten een glaasje. Leo meestal een biertje, ik vroeger een wijntje of sherry. Maar al weer een aantal jaren drink ik iets 0/0.

Zo’n Italiaans non-alcoholico drankje als Crodino sla ik ook niet af. En lange tijd had de Lidl een drankje in het assortiment dat Crodino enigszins benaderde. Kleinere flesjes, kleinere prijs, precies goed.

Leo heeft dan ook heel wat trays uit de winkel gehaald, want bederven doet het niet en een voorraadje is nooit weg.

Maar ineens is het uit het assortiment gehaald. Te populair, niet meer leverbaar in Italië? Geen idee, maar ik vind het wel jammer. Het dronk zo lekker weg.

Nu maar weer op iets anders over. Er zijn verschillende lekkere limonadesiropen te koop, die ik het liefst zelf meng. Want dan maak ik het minder zoet dan fabrieksmatig gebeurt.

Zoveel

Kijken en wat boodschappen doen in een andere supermarkt levert ook weer andere beelden.

In de Jumbo viel mijn mond open van verbazing toen ik me realiseerde dat dit hele vak enkel en alleen uit huisdierenvoeding bestaat.

Nou ja, ook wat kattengrit en vogelzand misschien, maar verder katten-, honden of andere dierenvoeding.

We hebben geen huisdieren, maar als je ze hebt moeten ze goed verzorgd worden. Maar moeten die beesten echt zoveel en zo’n verscheidenheid aan eten krijgen? Of is dit een tikkie overdone?