Gebouw

Afgelopen week waren we in Baarn. Daar maakten we vorig jaar een wandeling, die we in dit seizoen nog eens wilden herhalen. Dat was een goeie keus, want het weer was prachtig, de kleuren van het bos overweldigend. ’s Avonds aten we in het zelfde restaurant bij het station, waar we ’s morgens ook koffie dronken.
De natuur verandert natuurlijk per seizoen, de huizen en gebouwen blijven gewoon zoals ze waren. En omdat we dezelfde route namen als vorig jaar, kwamen we weer langs dit huis. Vorig jaar stond het te koop. Het is een bijzonder huis, waarbij je met wat fantasie een heel verhaal kunt maken. Dat Leo en ik daar een bed-en-breakfast in wilden beginnen, leek twee voorbijkomende dames dan ook helemaal niet raar. Ze zagen het wel zitten. Leo niet. Hij werd al wat zwak in de knieën bij het idee van al dat klussen dat daar nog moest gebeuren. Het was dan ook zomaar een hersenspinsel van mij 😉

Deze week leek het huis verkocht. Maar nu werd er gefilmd. Ik verwachtte stiekem dat we wel even zouden mogen figureren. Maar nee, helaas, ze ruimden net op. En welke film het wordt, dat weet ik niet.

Het huis past ook in het weekthema “Gebouwen” van Stuureenfoto. Neem eens een kijkje en doe mee als je wilt.

Domweg gelukkig

Amsterdam-04

 

De Dapperstraat in Amsterdam, bekend door het gedicht van J.C. Bloem.
Toen een straat waar je zelden een vreemdeling tegenkwam. Nu lopen vele nationaliteiten op de dagelijkse markt.

En ook zij moeten kunnen lezen, dat je er “domweg” gelukkig kunt zijn.

DE DAPPERSTRAAT

Natuur is voor tevredenen of legen.
En dan: wat is natuur nog in dit land?
Een stukje bos, ter grootte van een krant,
Een heuvel met wat villaatjes ertegen.

Geef mij de grauwe, stedelijke wegen,
De’ in kaden vastgeklonken waterkant,
De wolken, nooit zo schoon dan als ze, omrand
Door zolderramen, langs de lucht bewegen.

Alles is veel voor wie niet veel verwacht.
Het leven houdt zijn wonderen verborgen
Tot het ze, opeens, toont in hun hogen staat.

Dit heb ik bij mijzelven overdacht,
Verregend, op een miezerigen morgen,
Domweg gelukkig, in de Dapperstraat.

J. C. BLOEM (1887-1966)

Angst

Deze plaat uit 1974 staat in onze platenkast. Deze week moest ik er ineens aan denken, speciaal aan het nummer “Allemaal angst” (klik hier om het te horen). En het is nog helemaal actueel.

Want als je alles moet geloven, dan gaan we dood van worst en rookvlees, is dit te vet, dat te zout en iets anders weer te zoet. Om nog maar te zwijgen van alle andere dingen die ons angst in zouden boezemen.

Maar die allerlaatste zin, die is waar. Van leven ga je dood!

 10-allemaal-angst

 

Kaftan

Zo’n lekkere hippie-jurk heb ik graag gedragen. Niet om in weg te gaan, maar vooral thuis. De kinderen noemden het een “papjurk”, omdat ik hem aanschoot meteen als ik uit bed kwam en de pap maakte voor hun ontbijt. Ach ja, dat is al weer heel wat jaartjes geleden. Ze gaan qua leeftijd nu naar wat middelbare heren, al zal ik dat niet zo gauw hardop zeggen 😉 😉 😉

Ik kan me die jurk zo voor de geest halen, zelfgemaakt van katoen met een paisley/patchwork patroontje. Lekker ruim en los, koel en makkelijk. Ik heb hem gedragen tot er echt de gaten in vielen. Nu hangt er nog een zijden gevalletje in de slaapkamer, maar dat draag ik zelden. Net als ik nog maar zelden pap kook…. 🙁

 10-kaftan

Vraagteken

Zo’n versierde deur maakt me reuze nieuwsgierig. Want wat betekent die grote roze strik? Gaan ze trouwen of zijn ze ze net getrouwd? Is er een meisje geboren? Is het een manier om een seksuele voorkeur aan te geven?

Ik zal het wel nooit weten, want aanbellen in zo’n onbekende straat, bij wildvreemden… nee dat durf ik echt niet.

Maar leuk en lief vind ik het wel!

 Deur-vraagteken

Herfstkleuren

Het weekend belooft weer mooi te worden. Geen regen, geen druilerigheid. Dus goed weer om een flinke wandeling te maken. Over het strand, maar zeker ook door het bos. Want dat is nu op zijn mooist, met alle herfstkleuren. Amsterdam-01

En wil je nog meer herfstkleuren, kijk dan deze week bij Stuureenfoto. En ook jouw foto kan daar bij staan. Doe mee!

Afval

Wat hebben we toch veel spullen en wat gooien we toch veel weg. Dit was nog maar een klein deel van wat er gisteravond allemaal op de Zeedijk in Amsterdam stond. Afgedankt, weggegooid, van geen waarde meer. Ongetwijfeld veel afval van de horeca, maar ook toch wel huisvuil. Wat een troep!

10-consumptiemaatschappij

Natuur in de stad

Niet altijd hoef je ver te zoeken. Want deze bessen piepten bij onze buren uit de heg. Een plant van de Solanum-familie, waartoe ook aardappel en tomaat behoort. Googelen leerde me dat het waarschijnlijk “Bitterzoet” (Solanum dulcamara) is. Vogels kunnen de bessen eten en zo het zaad verspreiden. Maar mensen moeten het maar niet op het menu zetten. De bessen zijn giftig, al zien ze er wel heel smakelijk uit.

Natuur-in-de-stad-B