Wachter

2015-Blogfoto-03  Al heel wat jaren houdt hij de wacht, op de hoek van onze boekenkast. Vroeger stond hij op het dak van een gebouw in Beijing, maar daar is hij waarschijnlijk ten prooi gevallen aan de sloop- en vernieuwingslust van de autoriteiten. Tot ik hem ontdekte op een rommelmarkt. Ik vond hem meteen mooi en wilde hem hebben, maar aan het begin van onze strooptocht leek het me niet verstandig om hem mee te nemen. Toen ik naar een paar uur terugkwam, wist de verkoopster nog precies wat ik wilde hebben. Taalproblemen waren er niet, ook zonder chinees te spreken, was de koop snel gesloten. Waarna hij dik ingepakt in de koffer naar Nederland werd gevlogen. En nu beschermt hij dus ons huis, hoop ik…

 

Lezen

11-lezen Heerlijk, zo’n lekker dik boek. 1130 Bladzijden om te verslinden. Dit is het derde boek in de trilogie van Ken Follett. De eerste twee las ik al, nu dus dit. Het verhaal van meerdere generaties in Engeland, Duitsland, America en Rusland tegen het decor van de politieke situatie. Dit deel gaat over de periode van 1961 tot de val van de Muur. Een tijd die ik bewust heb meegemaakt en dus vele herkenningspunten geeft. Al was ik niet zo erg politiek bewust, Kennedy, Chroetsjow, Vietnam, Oost-Duitsland en het IJzeren gordijn zijn me welbekend.

Voor mij dus even geen TV, geen internet. Maar wel lekker opgekruld op de bank zitten, compleet verloren in mijn boek.

 

Delfts blauw

Wie in Rotterdam over de Kruiskade loopt, kan dit gebouw bewonderen. Versierd met gigantische motieven in Delfts blauw. Mooi, mwah… wel heel herkenbaar en met een grappige twist. In ieder geval een leuke blikvanger. Al gaat mijn oog eigenlijk het meest naar de IJssalon, die er onderin zit. Daar hebben ze zulk lekker ijs en laat ik me dus graag verleiden….

SEF-2015-41-Delfts-blauw-

Heb je ook een leuke foto met Delfts blauw, kijk dan ook eens op Stuureenfoto. Doe een keertje mee!

Appen

Nee, ik ben geen tegenstander van de moderne digitale technieken. Maar soms denk ik dat we compleet doorslaan met al die apps. Want maar liefst 4 van de 5 “beste zorgideeën van Nederland” waren een app of website.

Allemaal digitale oplossingen. Maar of ze nou ook zo gemakkelijk zijn voor degenen die er gebruik van maken…..? Op zich waren de oplossingen niet verkeerd, maar het is allemaal zo onpersoonlijk. Geen mens, maar sensoren of beeldschermen. Terwijl persoonlijk contact toch zoveel prettiger is.

11-zorgidee
Want wat moet je als demente oudere nou met een polsbandje, dat een muziekje laat horen als je bij jouw deur bent. Kun je die deur niet herkenbaar maken met een grote (familie)foto?
Kan de behandelend arts/therapeut niet gewoon even zeggen wat ie doet en daarbij een visitekaartje laten drukken met op de achterkant een opgave van zijn werkzaamheden, zodat je dat thuis nog even rustig kunt nalezen? Moet dat nou echt met een QR-code?
Is het niet veel fijner om met een taxi naar een zaaltje gebracht te worden, waar je met nog wat andere lotgenoten therapie krijgt? In plaats van alleen thuis te oefenen via de web-cam?

Eigenlijk vond ik alleen het “Whats upp” een goed (digitaal) idee. Maar misschien is het toch beter om meer wijkverpleegkundigen aan te stellen (en iets minder managers).

 

Slimme mensen

In de krant las ik een berichtje over dikke mensen in Amerika. Die zijn daar geen uitzondering. En dik is dan ook soms heel dik. En ja, dat is niet zo gezond. En ongezond betekent dat je vaak medische zorg nodig hebt.

11-slimme-mensen Een slimmerd bedacht dat als mensen gezonder zouden gaan leven en meer zouden bewegen, ze minder zouden kosten. Maar hoe meet je dat? In deze wereld vol digitale gadgets bedacht men dat je ze stappentellers zou kunnen geven. Dan kun je controleren hoe veel ze bewogen.
Maar….. dikke mensen zijn ook slim. Die liepen niet elke dag 10.000 stappen, maar deden de stappenteller aan de halsband van hun hond. Hond blij, want hij mag effe flink ravotten, terwijl baasje met een ijsje op een bankje zit. En heb je geen hond, dan doe die stappenteller aan de kop van een boormachine. Even laten lopen en hup, je stappen zijn voor vandaag weer geteld.
Kun je dus rustig met de auto naar de fastfoodzaak. Of je loopt (!!!) naar de voorraadkast en pakt een baal chips. Slim hè?  😉 😉 😉

Natuur in de stad

In dit geval lijkt “Jungle in de stad” een betere kop. Want bijna het hele raam werd overwoekerd door een prachtige vijgenboom. Met daarin dikke vijgen, die bijna rijp waren en geplukt konden worden.

Dat verwacht je toch niet, zo midden in Amsterdam, dicht bij de Jodenbreestraat.

Maar ja, een vijg gedijt het best in arme grond, waar ie moet wringen om te groeien.

 Amsterdam-08