Natuurseries zijn leuk, maar dieren in het echt zien, is nog leuker. En daarom gaan we naar de dierentuin. Waar we van dichtbij kunnen bekijken hoe exotische dieren er uit zien. Waar ze zich ook laten bekijken, omdat ze minder schuw zijn.
Ook bij Stuureenfoto is het thema “oog in oog”. Heb je ook een leuke foto, doe dan gerust mee!
Zelden zo’n gekke biet op de Rotterdamse Oogstmarkt gezien. Zo groot als een flinke vuist, deze knoepert. Ik denk dat je er met z’n tweeën van kon eten.
Ik zal wel niet de enige zijn die in deze dagen een beetje verdwaasd rondloopt. Want wat moet je nu doen? Ik word een beetje eng van alle foto’s in de krant, van de berichten, van de TV die alleen maar over “terreur” gaat. De geruststellende woorden van de politici in binnen- en buitenland, die alleen de angst nog maar versterken.
Zullen we nog wel naar voetbalwedstrijden, concerten of andere manifestaties kunnen gaan? Ik denk dat we wel moeten, want anders is ons leven geen leven meer. Dan kun je niet meer naar de markt, niet meer gaan winkelen of met de trein mee. Dan zijn we levend begraven.
Wij waren afgelopen weekend in Berlijn. Het viel op dat er zoveel meer politie op de been was en elke sirene gaf een wee gevoel in onze maag. Er klapte een ballonnetje in de MacDonald en iedereen schrok op. Toen we eruit liepen, stonden er twee gewapende agenten voor de deur. Bah, wat een wereld.
| Stel je eens voor dat je dit bordje vindt, over pakweg zo’n 175 jaar. Op onverklaarbare wijze heeft het alle verhuizingen en erfenissen doorstaan. Misschien is er wel een klein schilfertje af, maar verder oogt het nog goed. En dat je dan naar zoiets als Kunst en Kitsch gaat. Helemaal in de veronderstelling dat dit toch wel een zeer zeldzaam exemplaar zal zijn. |  |
En dan de teleurstelling dat het een reclamebordje was. Dat het helemaal niets met echt Delfts blauw te maken heeft. Dat er nog meer reclame uitingen van de fabrikant te voorschijn komen. Zo’n fel oranje muts, een aardappelstamper met keramiek handvat. Of is het dan juist goud waard? Nou ja, wie weet….
 |
Nee, thuis hadden we ze niet. Maar messenleggers hoorden wel bij de uitzet van mijn zus. Destijds vond ik het een toppunt van “chique”. Later, toen ik mijn eigen spullen ging kopen, vond ik ze vooral overbodig. Ik heb ze dan ook nooit gehad. Deze set lijkt me ook niet al te vaak uit de doos gehaald. Het was vast een geijkt huwelijkscadeau, waar je jaren later met weemoed naar kijkt. |
“Och ja, nog van tante en oom gekregen. Wat lief. Maar ja, wat doen we ermee?” Naar de rommelmarkt dus!
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Zeg wat jij wilt zeggen, in plaats van wat anderen willen horen. |
| Het begon met een tegeltuintje, waarin een zaadje zich genesteld had, dat als een klein sprietje uit de grond stak.
Maar na verloop van tijd werd het toch een aardig struikje. Nu is het bijna een boom, die alle licht weg neemt. Hebben de buren er al over geklaagd? Ik heb geen idee, maar ik ben benieuwd hoe lang hij er nog mag blijven staan… |
 |
Ach ja, we kopen allemaal wel eens iets in een opwelling. En zo zal dat met deze spullen ook wel gebeurd zijn. Maar dan blijkt het toch niet zo goed te passen bij je andere glazen, zijn ze niet zo handig, hou je eigenlijk niet van engelen…. en dan besluit je dat het allemaal overbodig spul is. Hup, weg ermee! En zo komt het op de rommelmarkt terecht.
En zoals gebruikelijk is “overbodig” deze week ook het thema bij Stuureenfoto. Doe je ook een keer mee?
 |
Een vriendin van ons is vreselijk bang voor de tandarts. Maar ja, we worden allemaal wat ouder en dan komen de gebreken. Ook aan je gebit. En dus werden er afspraken gemaakt voor een algehele renovatie. De details bespaar ik jullie. Maar dat ze de tandarts in zijn vinger beet, wil ik toch wel even vermelden.
Gelukkig is de behandeling inmiddels afgerond. En heeft de tandarts nog alle tien vingers. Maar onze vriendin nog steeds een trauma 🙁 |
Vandaag is het de Dag van de Franse Taal. Mooie dag voor een Frans chanson. Van Francis Cabrel, dit keer, met “Petite Marie”.
