Een biscuitje, of kaakje, zoals wij thuis zeiden. Eenvoudiger dan een koekje, minder duur ook. Maria-kaakjes, Nizza met kokos, Knappertjes, San Francisco en niet te vergeten lange vingers. Ze worden al eeuwen lang gebakken en verkocht. En er wordt reclame mee gemaakt. Daarover vond ik op de rommelmarkt een boek. Met een beetje onderhandelen lukte het me de prijs iets te laten zakken, want het is een klein beetje beschadigd aan de buitenkant. Maar binnen is het een schat aan prachtige foto’s van oude reclame-uitingen en verhalen over de verschillende biscuitfabrikanten.
Category Archives: Hobbies
Daslook
 |
In Duitsland is dit plantje erg populair. Daar kun je van allerlei met “Bärlauch” kopen en vind je talloze recepten op internet. Het groeit in bossen en zal er dus wel vaak geknipt worden.In Nederland mag dat niet, want “daslook”, zoals het hier heet, is een beschermde plant. Ik was een paar weken geleden heel verrast om vlak bij huis, in onze wijktuin, een veldje daslook te vinden. Eerst twijfelde ik omdat de geur niet zo indringend was. Maar vandaag liep ik er weer langs en toen rook ik onmiskenbaar een soeplucht. Het daslook begint al een beetje te verpieteren en het schijnt ook niet zo goed eetbaar meer te zijn als het eenmaal bloeit. |
Nou ja, geen probleem, want plukken is dus verboden.
Ik heb uit Duitsland een plantje gekregen en in mijn tuin gezet. Het is nog maar een klein polletje. Hopelijk groeit het wat verder uit. Na de bloei verdwijnt het, om in het vroege voorjaar weer op te duiken. Het smaakte dit jaar heel lekker in een salade. De smaak zit een beetje tussen ui en knoflook in.
Deel dit op:
Recept
Dit komt van de Facebook-pagina “Smakelijke druppels op een gloeiende plaat”. Een pagina met heerlijke vegetarische gerechten, die in redelijk korte tijd te maken zijn. Ik maakte het voor Leo en mij in een grote koekenpan met deksel, maar ik denk dat het in de oven ook prima lukken wil. Voor als je het voor meerdere personen wilt maken in een grote ovenschaal of in kleine éénpersoons schaaltjes.
| Michiel’s spinazie-eierholletjes Neem per persoon: 250 gram gewassen en uitgelekte spinazie (wilde of Hollandse) 2 eieren 1 grote/ 2 kleine uien (in halve ringen) 1 teen knoflook (fijngehakt) 2 tomaten (in stukjes) of 2 lepels tomatenpuree 1/2 rode peper Olie Zout en peper. Maak dit gerecht in een hapjespan. Er dient een deksel op te kunnen. |
 |
Fruit de ui zachtjes in een lepel olijfolie.
Smoor de tomaten tot ze zacht zijn.
Voeg dan naar smaak wat verse of gedroogde pepers toe.
Zorg dat de spinazie goed uitgelekt is, en prop het allemaal in de pan. Zet het vuur wat hoger en zie het wonder geschieden: het slinken der spinazie.
Als de spinazie geslonken is, roer dan alles even flink door.
Maak een kuiltje in ‘de prut’. Tik een eitje open en leeg de inhoud in het kuiltje. Dooier heel laten!
Maak nog een kuiltje voor de andere eieren.
Zet de deksel op de pan en het vuur zachter en laat zo’n 10 minuten staan, tot de eieren helemaal gestold zijn. Klaar!
Bestrooi op z’n Turks royaal met zout en peper en… smullen maar. En sop de pan en je bord gerust uit met vers brood (dat deden wij 😉 )
EET SMAKELIJK!!
Bron: Facebook “Smakelijke druppels op een gloeiende plaat”
En kijk ook eens op de Facebook-pagina. Want elke maandag staat daar weer een nieuw, lekker en vleesloos recept op!
Deel dit op:
Doordouwertje
| Ik moet altijd een beetje lachen als ik in de tuin bezig ben, zo’n klein plantje zie dat tussen de stenen uit piept. Het heeft geen handjes of voetjes, maar wel een enorme kracht. Want het groeit tussen alles, hoe klein het randje aarde ook is. Het duwt de stenen weg of maakt gaten in het asfalt. Misschien vinden jullie het wel onkruid, dat verdelgd moet worden. Maar ik heb toch wel bewondering voor zo’n doordouwertje. |  |
Soms mag ie nog even blijven staan, al krijgt op den duur mijn “netheidsgevoel” toch wel de overhand 😉 😉 😉
Deel dit op:
Kat
Ik vraag me af wat er nou zo lekker is aan het vijverwater in onze tuin. Want deze kat is er regelmatige gast. Hij kijkt eens loerend om zich heen en gaat dan drinken. Soms probeert hij een salamander uit de vijver te verschalken, maar dat lukt hem niet zo goed. Ach, we laten hem maar. Hij doet tenslotte geen kwaad.
Deel dit op:
Verwennen
 |
Uit Japan kreeg ik vorige week een prachtig kleurboek, vol met traditionele Japanse patronen. Die vind ik zo mooi en de zendster maakte me dan ook heel erg blij met haar cadeau. Zelf was ik al een tijdje van plan een mooie doos aquarel kleurpotloden te kopen. En dat heb dan ook maar meteen gedaan. Soms moet je jezelf eens lekker verwennen. Ja toch? |
Deel dit op:
Gras…
| Soms ontdek je rare dingen. Want je verwacht toch niet zomaar een nog werkende grasmaaier te ontdekken. Maar ik zag deze toch echt bij ons in de buurt.
De eigenaren zijn zeker te oud of te moe om nog gras te maaien. En alleen stenen in de tuin is toch ook niet je dat. Dus besluit je kunstgras te nemen. Lijkt het nog wat. Een potje plastic geraniums en het feest is compleet. Nou ja, je moet er maar op komen… en ieder zijn meug! |
 |
Deel dit op:
Lente
| Afgelopen zondag was het lekker weer om wat in de tuin te doen. Kleine dingen, zoals de hortensiabloemen van vorig jaar eruit te knippen. En alvast te genieten van wat er binnenkort komen gaat. Want deze knoppen in de Blauwe regen beloven toch heel wat moois. En als de zon nou nog een beetje blijft schijnen… |  |
Deel dit op:
Recept
 Ik gebruikte deze voorgekookte bietjes (van AH), maar verse kopen en zelf koken kan natuurlijk ook prima! |
Bietjes op z’n Frans Voor 2 personen: 500 gram gekookte bietjes 1 kleine rode ui 125 magere spekblokjes ca. 75 gram Camembert 3-4 bosuitjes 400 gram krielaardappeltjes 3 eetlepels olijfolie 1 eetlepel (appel)azijn peper, zout 1 eetlepel niet scherpe mosterd |
Wij kregen in de Auvergne een klein potje Verveine mosterd cadeau. De mosterd is prachtig zachtgroen en heeft een uitgesproken, wat bloemige, smaak. De combinatie van de zoete bietjes en deze mosterd is heerlijk en daarom noemde ik deze salade “op z’n Frans”. Maar ik denk dat elke niet al te scherpe mosterd ook een goede combi vormt.
Bak de spekblokjes uit, tot ze bruin, maar niet te hard zijn.
Maak in een grote glazen schaal de dressing van azijn, peper, zout en een flinke lepel mosterd.
Voeg de olie toe en klop tot een mooie gladde saus.
Snipper de rode ui en doe deze bij de dressing.
Snijd de bietjes in blokjes van ongeveer 1 cm.
Kook de aardappelschijfjes gaar.
Snij de bosuitjes tot fijne ringetjes.
Voeg de spekblokjes en bietjes aan de dressing toe en meng alles goed door.
Schep de aardappelschijfjes voorzichtig door de bietjes en verdeel over 2 borden.
Snijd de camembert (of vergelijkbare kaas) in stukjes en verdeel over de salade.
Strooi de bosuitjes over de borden en serveer.
EET SMAKELIJK!!
Deel dit op:
Gelezen
Gelezen heb ik altijd wel, maar nu lees ik wat meer. Lekker rustig op de bank, thee ernaast en je dan verliezen in een mooi of leuk verhaal. Ik kende de schrijver Colm Toíbím niet. Maar Bettie schreef over Nora en was zeer positief.
 |
Gek genoeg is het verhaal helemaal niet meeslepend, er gebeurt vrij weinig lijkt het. Maar dat is toch niet helemaal waar. Nora, moeder van twee (pre)puberzonen en twee bijna volwassen dochters, is weduwe geworden. En dat zet haar hele leven op z’n kop. Ze verliest niet alleen haar man, maar ook haar hele zekerheid van bestaan. Nu moet ze zelf beslissingen nemen en daarover kan ze nog wel eens tobben. Maar allengs zie je haar groeien. Ze neemt besluiten, gaat werken, maakt vrienden en vriendinnen en vindt zo haar eigen weg. En ontworstelt zich aan het benauwende, zeer katholieke, Ierse bestaan in de jaren 60.
Zeer lezenswaard! |
