Tijdloos

Bij het opruimen van mijn boeken kom je natuurlijk ook oude bekenden tegen. Boeken die we vaker lazen, die een diepe indruk bij ons achterlieten en de boeken die door de tijd heen altijd weer gepakt worden.

Zoals “Jip en Janneke” van Annie M.G. Schmidt. Ontelbare malen heb ik het voorgelezen. Want onze waren nog maar een paar maanden toen we al elke avond uit dat boek voorlazen.

img_20260425_1438082303482386870095781476

Ondanks al die keren bleef het redelijk netjes. Ik had het dan ook buiten bereik van hun kinderhandjes gehouden. Dit was en bleef het voorleesboek.

En wat ontdekte ik bij een HEMA-bezoek? Dat zelfde boek, in vrijwel ongewijzigde uitvoering. Er lagen stapels, geflankeerd door de Takkie en Siepie, de hond en kat van Jip en Janneke.

Heerlijk om te zien dat deze tijdloze figuurtjes nog steeds de kinderkamers bevolken.

Gedicht

Bron: Facebook / Alex Katz, Blue Umbrella 2, 1972

Vanmorgen goot het bakken uit de hemelde wind gierde en het leek nog het meest op winter.

Maar we laten ons niet foppen. Zeker weten:

het wordt lente!

Geachte cliënten, ’t wordt lente,
wat zullen we nou eens voor prettigs gaan doen.
Geachte cliënten, ’t wordt lente,
de merel zingt aria’s in het plantsoen.
Hij heeft zijn tarief niet gewijzigd dit jaar,
dus wij doen het ook niet, we laten het maar.
Wat kan het ons schelen, die centen.
Hoogachtend, komma, ’t wordt lente!

Geachte cliënten, ’t wordt lente!
We hebben al drie madeliefjes gezien
Geachte cliënten, ’t wordt lente,
En morgen dan bloeien de tulpen misschien.
We gaan dus gezellig op stap met de fiets
En al onze goederen krijgt u voor niets
Wat kan het ons schelen, die centen!
Hoogachtend, komma, ’t wordt lente!

Annie M.G. Schmidt (FB-Het mooiste gedicht)
(Uit: Liedjes voor de familie Doorsnee 1952-1958. Opgenomen in: Tot hier toe: gedichten en liedjes voor toneel, radio en televisie 1938-1985. Querido – Beeld: Alex Katz, Blue Umbrella 2, 1972)

Gedicht

Vrijblijvend

Beeld: Annie M.G. Schmidt (Joost Swarte)

En als er een hemel mocht blijken te zijn
daarginds in die lichtblauwe verte
vlak achter die blinkende horizonlijn,
verwacht ik toch eerst graag offerte.

Ik ben op de aarde toen ook, indertijd
zo argeloos aan komen drijven…
nou, ’t is om te dragen, maar niet – tot mijn spijt –
om over naar huis te schrijven.

Daarom wou ik eerst wat gegevens zien,
en ook graag een lijst met de namen,
want kijk, anders wordt het zo pijnlijk misschien:
stel dat de Van Klaverens kwamen.

dan moet ik weer opstaan en ostentatief
de zaal uitgaan met mijn bazuintje,
dat geeft allemaal weer zo’n ongerief
en waar moet ik heen? Naar het tuintje?

Met vleugeltjes ben je wel gauw een eind weg,
dat is zo, je kunt uit de voeten…
maar toch, ik ben bang dat ik Dingen Zeg
wanneer ik ze weer zou ontmoeten.

Dus iets als een passagierslijst misschien…
prospectus, of iets in die richting,
dan kan ik dat op mijn gemak eens bezien
vrijblijvend en zonder verplichting.

Annie M.G. Schmidt
(Uit: Tot hier toe: gedichten en liedjes voor toneel,
radio en televisie 1938-1985, Querido)

Beertje

We parkeerden de auto voor een huis en daar zag ik die mooie modelboot. En daarin een knuffelbeer. Daar moest ik een foto van maken. Want meteen schoot me Beertje Pippeloentje in gedachten.

Kleine beertje Pippeloentje
geeft zijn mamma beer een zoentje,
Geeft zijn pappa beer een hand,
want hij gaat naar Engeland.

Pippeloentje heeft een jekker
en een koffer met een wekker
en een grote zak met brood.
Hij gaat varen op de boot.

En de westenwind gaat waaien
en de and’re beren zwaaien
en ze roepen met z’n allen:
Zal je niet in ’t water vallen?

En niet op de reling staan?
En geen andere beertjes slaan?
En niet schoppen met je schoentje?
Goeie reis dan, Pippeloentje

Annie M.G. Schmidt

Karaoke

Onze Zangclub+ bestaat nog maar een paar maanden en we hebben al een optreden geboekt!!!

Nou ja, niet overdrijven…… We zijn niet te boeken, maar binnen de SKVR werd gevraagd of we wilden optreden bij een ander evenement(je). Dus repeteren we onder andere M’n ouwe opa van Annie M.G. Schmidt. Lekker vrolijk en met een portie nostalgisch sentiment.

We hebben veel plezier bij het zingen, lachen veel en onze docente Monique de Bruin haalt onze beste muzikaliteit voor het voetlicht.

Zing dus maar mee:

Als je wilt (en in de buurt woont natuurlijk) kun je nog bij onze Zangclub+ aansluiten. In dat geval neem je contact op met de SKVR.

Muzikale maandag

Net als vorig jaar begin ik elke week weer met muziek. Het kan van alles wat zijn, in elke taal, soms ontroerend, soms carnavalesk. Maar het brengt in ieder geval mij altijd in een goed humeur.

Deze week kan het bijna niet anders dan dat ik teruggrijp op een klassieker
Op een mooie Pinksterdag van Leen Jongewaard en André van den Heuvel


Musical

Eigenlijk houden we niet zo van musical. Zo’n verhaal waarin plotseling iemand in zingen uitbarst, nou …nee. Maar toen ik zag dat er een musical over het leven van Annie M.G. Schmidt zou komen, wilde ik er per sé naar toe. En het heeft ons niet gespeten. Wat een heerlijke avond, wat een prachtige musical, die gebaseerd is op de biografie die Annejet van der Zijl schreef. Met in de hoofdrol Simone Kleinsma als Annie M.G. en William Spaaij als haar zoon Flip.  Met heel veel heerlijke liedjes en muziek van Harry Bannink. Liedjes die de hele zaal zowat woordelijk mee kon zingen en dat hoorde je dan af en toe ook. Eén wervelende show, waarin heel vele humor, zang, dans en vrolijkheid werd afgewisseld met ernstige dingen.

Annie M.G. Schmidt-dag

Ze is en blijft één van mijn favoriete Nederlandse schrijfsters en ik vind een speciale dag om haar te eren dan ook heel normaal. En hoe ik dat dan doe? Met een liedje over een klein lelijk eendje. Het plaatje werd in 1960 als reclame uitgegeven door Citroën. Tekst -natuurlijk- van Annie M.G. Schmidt en de muziek van Paul Chr. van Westering.

lelijke-eend

klik op de foto om het liedje te horen

Bewaren