Stel, je bent emigrant in Rotterdam. Je (voor)vaderland ligt ergens aan de Middellandse zee, met meer zonuren dan hier. Met overal druivenranken en volop bloemen in felle kleuren. Wat doe je dan. Dan probeer je toch een stukje van daar naar hier te brengen. Dan beplant je het rijtje tegels voor je huis met druiven en andere zuidelijke planten. Zodat het hier toch een beetje op daar lijkt 😉
Muziek hoor je overal. Want mensen willen vermaakt worden, vrolijk zijn, zingen en dansen. Of je nou hier of in China bent, je vindt altijd wel een muzikant. Of twee, zoals deze ernstige heren. Zij wachten totdat ze op mogen gaan voor een optreden in het park in Kunming (Zuid China). Ze speelden mooi en hadden succes. Wij westerlingen gaven ze nog eens een extra applaus!
Nog meer muziek? Kijk op Stuureenfoto, waar muziek deze week ook het thema is!
 |
Toen ik dit woord las, moest ik twee keer kijken. Ik had net over Zwarte Piet die Gouwe Piet wordt gelezen en verslikte me bijna in het woord.Nou las ik “slaven-rijkers”. Nog eens even goed lezen. Oh, er staat “sla-verrijkers”. Wat zou dat dan wel zijn?
Allerlei lekkere dingen die je door de sla doet, zodat het meer lijkt dan het in werkelijkheid is. Naast de vertrouwde ui of knoflook (of allebei) nu dus ook sojaboontjes, gedroogde tomaatjes of croutons en zo. Ach, gewoon Hollandse culi-kul. |
Leo heeft soms moeite met slapen. Hij rolt weliswaar zijn bed in en slaapt vrijwel meteen. Maar midden in de nacht wordt hij wakker en kan dan niet meer inslapen. De laatste tijd overkwam mij dat ook meer en meer. Geen idee waardoor. Je kunt dan natuurlijk een slaappil nemen, maar daar houden wij niet zo van.
| Nou las ik ergens dat kersensap je zou helpen lekker te slapen. Dus toen wij op de Rotterdamse Oogstmarkt een kraam met vruchtensappen zagen, kochten we een fles 100% puur kersensap. En ja hoor, Leo en ik sliepen heerlijk op ons dagelijks glaasje kersensap. Zo’n fles is natuurlijk snel leeg, dus ging ik naar de Natuurwinkel in de buurt. Geen kersensap te koop, wel kersennectar (50/50 sap en water). Even verder zoeken… Maar wat ik vond, geen zuiver kersensap. Dan zoeken op internet en ja, bij Lekkers met kersen konden we het pure sap bestellen. De volgende dag hadden we onze doos met 12 flessen al in huis. En echt, sindsdien slapen we weer heerlijk! En oh ja, wat me ook opviel: Leo snurkt niet meer zo. Tenminste als hij inslaapt. Later in de nacht weet ik het niet, want dan slaap ik ook als een roosje 😉 |
 |
| Nee, ik pretendeer niet dat ik de “originele” sauce Bolognese maak. Maar mijn recept is zeker heerlijk en ik maak het altijd in grote hoeveelheden. Zo’n lekker klusje voor een zomermiddag. Veel groenten snijden, aanfruiten, vlees erbij en dan maar laten pruttelen. Zo doe ik dat:
125 gr. spekblokjes |
 |
Snipper de uien en hou ze apart.
Snijd winterpeen en bleekselderij in piepkleine blokjes.
Bak het spek in een grote stoofpan zachtjes uit, maar laat het niet kleuren.
Doe de ui erbij en laat even zachtjes bakken, maar ook niet kleuren.
Voeg de tomatenpuree, oregano en tijm toe en bak alles even mee.
Voeg het gehakt toe en laat bakken tot het gehakt niet meer rood ziet en uit elkaar valt.
Doe dan de groenten en rode wijn erbij en breng aan de kook.
Kruid met peper en zout naar smaak.
Voeg de tomatenblokjes toe en roer het paprikapoeder erdoor.
Laat alles op een laag vuurtje minstens 45 minuten zachtjes stoven. Roer regelmatig even door.
Natuurlijk kun je nog wat andere groenten, zoals paprika in blokjes toevoegen. Dat is misschien niet origineel, maar het ligt helemaal aan je eigen smaak!
Gebruik de saus bij pasta zoals spaghetti of tagliatelle of in de lasagna.
EET SMAKELIJK!!
Onze reis naar Japan was met opzet gepland in de herfst, want dan zouden we het meest kunnen genieten van de prachtige herfstkleuren. En bij het Keizerlijk Paleis in Kyoto was zeker fantastische kleurenpracht te vinden. De keizer woont niet in het paleis, hij heeft tenslotte zijn residentie in Tokio. Maar het is beslist een leuk optrekje, al kun je door de hoge muren er niet veel van zien. In de bijbehorende tuin, ongeveer 1 x 1,5 kilometer, waren diverse tuinlieden aan het werk. Dat werk is geheel anders dan hier. Geen grote scharen of zagen, maar kleine schaartjes en snoeien gebeurt zeer behoedzaam. Over elke tak wordt nagedacht en niet alles wordt minutieus geveegd. Zelfs sommige takken worden zorgvuldig met een stoffer geveegd, zodat de bladeren of naalden niet zullen verstikken. Het is het allemaal wel waard. De bomen staan er zo prachtig bij en de kleuren en kleurcombinaties zijn overweldigend.
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Als je principes je verdrietig maken, kun je ervan op aan dat ze fout zijn. |
 |
Midden in alle rommel van onze kamer renovatie liep er ineens een muis(je) over de vloer. Niks om bang voor te zijn, maar het is toch een beetje vies, vind ik. Zo nu en dan hoorden we hem rommelen en er lagen ook wat keuteltjes. Tijd voor een muizenval dus. Alsof ie het geroken had, want sinds ik die heb geplaatst, hebben we geen muis meer gezien. |
Dat we ze misschien al veel langer in huis hadden, bleek toen we ook een grote doos op zolder opruimden. Bovenop lagen wat knutselspullen, onder tussen penselen, plakband en verf, twee pakken macaroni. Ooit bedacht om dat gebruiken voor een collage, maar eigenlijk helemaal vergeten. Nou die muizen niet hoor! In alle rust hebben ze de twee pakken compleet en totaal opgepeuzeld. Ons restte niets anders dan twee lege zakken, met een keurig geknaagd gaatje erin.
Nee, niet onze trouwdag was de aanleiding van dit blogje. Maar wel het 200e bericht van Stuureenfoto. Zelf had ik het helemaal over het hoofd gezien, maar ja, de computer houdt dit allemaal nauwkeurig bij.
Bij zo’n terugblik hoort een selectie uit de vele foto’s die toegeleverd zijn. Hier een paar volkomen willekeurig gekozen foto’s, van de meest trouwe inzenders (klik op de foto voor een vergroting):
| Eeuwig kan natuurlijk niet, maar 42 jaar is toch al een aardig eindje op weg, toch?
Want vandaag precies 42 jaar geleden trouwden we op het Rotterdamse stadhuis. Hopelijk komen daar nog vele jaren bij! |
 |
