Van Dale wil weten welk nieuw woord het meeste indruk maakte in 2018.
Dit zijn ze allemaal:
balanstrutje, blokkeerfries, bomcycloon, creditboy, drankhangen, hempathie, intimiteitscoördinator, kantlijnsporter, kwispellezen, mangomoment, plogging, practivisme, primarkpremie, rooftijdschrift, selfieshopper, testosterontweet, vliegschaamte en yogasnuiver.
Geen idee wat ze betekenen, maar daar geeft Van Dale natuurlijk ook antwoord op. En je kunt dan ook nog stemmen op jouw favoriete woord.
Sommige betekenissen zijn wel te raden, maar wat een selfieshopper is? (iemand die bij internetwinkels kleding e.d. bestelt om er een selfie in of mee te maken (bv. om daar op de sociale media goed mee voor de dag te komen) waarna hij of zij het product terugstuurt naar de leverancier). Enfin, al die woorden zullen ook wel heel diep zakken in ons collectieve geheugen. Een selfieshopper ben ik niet, wil ik ook niet worden. Dat kan ik dus meteen vergeten.
Dit boek stond al een hele tijd op mijn lijstje, maar was in de bieb steeds uitgeleend. Maar toen zag ik bij de e-bieb dat het ook te downloaden was. Nog beter, want het is beslist een hele pil en zo’n e-reader ligt lekker in de hand. Ruim 400 pagina’s dus het beloofde veel leesplezier. En dat gaf het ook. Zo’n heerlijk boek over een Engelse familie van goede huize. Met een hele rits van bedienden. Ze wonen in Londen, maar brengen de zomer door in het landhuis in “the country”, in Sussex.
Afgelopen week ontstond er zomaar opeens op de Sociale (!) Media een relletje. Over de decemberuitgave van Allerhande. Ik had hem net van de grootsuper meegenomen. Tjonge jonge, 250 pagina’s in kleur met een keur van allerhande gerechten voor het heerlijk avondje, de kerstdagen en oud en nieuw. Nadat ik hem doorgebladerd had, kreeg ik stante pede last van brandend maagzuur, zoveel fraaie gerechten ik had gezien.
Dus liep ik rond met in gedachten twee families met kinderen. Wat zouden die nou graag eten? Dit jaar koos ik voor spaghetti, tomaten in blik, jam, hagelslag, blikjes tonijn, gedroogde worst, pakjes vruchtensap. Met wat verse groeten is daar wel wat gezelligs van te koken.
Oei, nou was ik toch helemaal vergeten een blogje te maken. Veel te druk…! Ach, ach, ach, ik moest vanmorgen natuurlijk eerst de hele bijlage van de krant doorspitten op koopjes. Want jullie vergeten het toch niet? Het is vandaag “Zwarte vrijdag”, de dag om alles wat je niet nodig hebt goedkoop aan te schaffen. Dat kun je zelf houden of het geven als Sint- of Kerstcadeau. De ontvanger heeft er ook niks an, maar die brengt het dan naar de dichtst-bijzijnde kringloopwinkel, waar anderen het dan weer -nog goedkoper- kunnen inslaan.
