Wandelen door Leiden, op een mooie herfstdag. Dat levert altijd mooie plaatjes op. Met een beetje fantasie, als je je adem inhoudt, al het autogedruis wegdenkt, dan zou je je even in de tijd van Vermeer wanen…
Category Archives: Uncategorized
Verandering
De Telegraaf komt vanaf vandaag op tabloidformaat uit. Dat is best even wennen. En niet alleen met lezen.
Want nu kan je je niet meer verschuilen achter het ochtendblad. Daar had Sjuul Paradijs nou geen rekening mee gehouden…. 😉 😉 😉
Wachten
![]() |
Waar staan deze mensen toch zo geduldig op te wachten? Het is nog een beetje mistig en tamelijk vroeg. Sommigen weten het wel, het kan nog wel even duren. Die zijn er bij gaan zitten en kletsen wat.
|
Ze staan op het havenhoofd in Vlaardingen, waar je mooi zicht hebt op het grootste cruiseschip van de wereld, dat voorbij komt varen. En na een uurtje is het dan zover. Een schip, zo groot dat het je bijna niet voor kunt stellen. Een varende flat, die zowat de hele Nieuwe Maas in beslag neemt.
Op weg naar Keppel Verolme B.V., waar alle tapijten vernieuwd zullen worden en ook diverse technische reparaties zullen worden uitgevoerd. En ja, dat kon alleen in Rotterdam 😉 😉 😉

Herfst
We zijn verwend dit jaar met mooie zonnige dagen. Toch zullen we er ook aan moeten geloven, zachtjes schrijdt het jaar verder en komt de kou er aan.
Koelkast
| Ik denk dat er nog maar weinig huishoudens in Nederland zullen zijn zonder een koelkast (of twee) in de keuken. Toch kan ik me nog wel de tijd herinneren dat bij ons thuis zo’n apparaat ontbrak. Wij hadden een piepklein keukentje, waarin met geen mogelijkheid een koelkast paste. Pas in 1969, nadat het huis door de Woningstichting Rotterdam was verbouwd, hadden we plaats voor zo’n ding. Tot dan toe haalde mijn moeder mondjesmaat bederfelijke waar. |
We hadden een vliegenkastje op het balkon en worst en kaas werd per ons gehaald. Bij de kruidenier, schuin tegenover ons huis.En hoewel ons huishouden niet zo geautomatiseerd was als nu, had mijn moeder daar toch tijd voor. Er was zelf s nog wel even gelegenheid om een praatje te maken.
Maar nu zou ik toch echt niet meer buiten de koelkast kunnen. Hij staat vol met potjes, flesjes, schaaltjes. We vinden nu ook dat spullen meestal gekoeld bewaard moet worden en dus zetten we er van alles te pas en te onpas in. En voor een onsje kaas of worst even naar de winkel lopen, dat doen we niet meer. Daar hebben we het te druk voor….. zeggen we.
Geen hoogtevrees
Dit schip zagen we deze zomer, toen we naar Enkhuizen gingen.
Zo’n groot zeilschip zou niets voor mij zijn. Ik ben al niet zo’n waterrat, maar ook het klimmen om de zeilen los te maken geven mij de bibbers. Ik wordt al akelig op een keukentrapje 🙁 Maar de bemanning heeft zeker geen last van hoogtevrees.
![]() |
![]() |
Mist
Lekker
Er lagen nog grote garnalen in de diepvries en in de koelkast rode paprika en een struik bleekselderij. Daar maakte ik dit gerecht van (met inspiratie van AH en 24Kitchen en veel van mezelf natuurlijk):
Verhit boter of olie in een stevige pan. Fruit 2/3 van de knoflook en het karwijzaad even aan, tot het geurt.
Doe de ui en paprika erbij en laat zachtjes fruiten. Voeg de bleekselderij toe en laat alles ca. 5 minuten bakken, maar niet bruin worden.
Doe de rijst erbij, roer goed om tot alle korrels glanzen en de rijst glazig wordt. Voeg dan de witte wijn toe en laat die verkoken.
Doe een scheut bouillon bij de rijst, roer goed tot de vloeistof is opgenomen. Doe er daarna weer scheut voor scheut bouillon bij tot die op is. Telkens even goed roeren
Na circa 20 minuten is alles gaar en alle bouillon vrijwel opgenomen.
Breng op smaak met peper en zout.
Bak in een andere pan in wat olie het restant knoflook heel even aan.
Doe de garnalen erbij en bak tot dat de garnalen mooi roze en gaar zijn.
Meng de garnalen door de risotto en dien op.
EET SMAKELIJK!!
Rotterdam
Rotterdam is niet alleen de stad, het is ook het grote schip, dat nu al weer een aantal jaren aan de kade ligt en dienst doet als hotel/congrescentrum. Al zijn we daar nog nooit op geweest, moet ik bekennen. Waar we wel waren, is De Rotterdam. Het grote gebouw bij de Erasmusbrug, dat door Rem Koolhaas ontworpen werd en een stad op zichzelf genoemd kan worden.
Vorige week kregen we er een rondleiding. Daarbij hoor je allerlei weetjes en details, die je anders nooit van z’n leven gehoord zou hebben. Dat het gebouw op palen staat, die nog gesteld kunnen worden, zodat het niet voorover in de rivier plonst. Hoe snel de lift gaat en dat er een speciaal computerprogramma is, dat die lift bedient. Zodat je niet al te lang op je lift hoeft te wachten en hij niet voor jou alleen naar boven of beneden gaat, maar berekent op welke verdieping er nog meer mensen wachten. Dat de ruimte zo gemaakt is, dat je door kunt kijken en zo de grootte van het gebouw nog duidelijker wordt. Dat er is een hotel in is gevestigd, waarvan wij één van de kamers mochten zien.
Natuurlijk hoorden we ook dat er nog flats te koop staan en dat de vier penthouses door één persoon tegelijk gekocht zijn. Wie daar komt te wonen, weten we niet. Maar hij hoeft geen claustrofobie te hebben 😉 En hij heeft een magnifiek uitzicht.
Hieronder wat impressies.
Zelfgemaakt
Als ik op reis ben, heb ik graag zo min mogelijk te sjouwen. Dus kocht ik bij de HEMA een opvouwbaar rugzakje van een soort parachutestof. Net groot genoeg voor alles wat ik mee wil nemen en superlicht. Alleen met één nadeel: alles zakt er in naar de bodem en dan kun soms niet zo snel meer iets terug vinden Maar op Pinterest ontdekte ik dit. En dat bracht me op het idee mij eigen organizer te maken. Ik gebruikte als versteviging geen karton, maar knutselfoam. Dat is licht, waterdicht en geeft net voldoende stevigheid. Nu kan ik alle goed terug vinden en blijft mijn rugzakje enigszins georganiseerd.














