Hebben jullie dat ook? Dat je plotseling iets zoek bent, overal zoekt en het toch niet kunt vinden. En dan ineens, een paar dagen later, vind je het terug op een totaal onverwachte plaats. Zoals laatst met een pennetje. Niks bijzonders, alleen het was handig en klein en paste in mijn tas. Ik weet zeker dat ik het in de kamer nog gebruikt had, maar helaas foetsie… Tot ik het later terug vond in de tas met lege flessen, die in de berging stond.
Gek, dat zoiets zomaar op de loop gaat.
Category Archives: Persoonlijk
Spreuk van de week
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Geluk is geen hals met een zeldzame diamant, maar een hand gevuld met alledaagse steentjes. |
Deel dit op:
Suzanne
 |
Deze plant staat sinds enkele weken naast onze voordeur. Haar officiële naam is Thunbergia alata, maar ze is beter bekend als “Suzanne met de mooie ogen”. Ik wist niet dat deze witte variant bestond, want ik kende haar alleen als een oranje bloeier. Maar die kleur is op dit moment zo populair en dus snel uitverkocht. Gelukkig maar, want dat zou vloeken met de roze pelargonium en de rood/witte fuchsia’s. Het is een dorstige tante en ze heeft een steuntje nodig om omhoog te klimmen. Een stevige draad is voldoende en ik gebruikte rollade touw omdat ik niet anders voorhanden had. Trouw water geven, zo u en dan een beetje mest en dan verwent ze je met een overdaad aan bloemen. Omdat die in het midden donker gekleurd zijn, wordt ze dus “Suzanne met de mooi ogen” genoemd. En dat vind ik nou weer zo’n romantische naam, dat ik haar alleen daarom al naast de deur wilde hebben! |
Deel dit op:
Nog steeds lachen
 |
Met vriendin een dagje voorproeven voor onze reünie in het Plaswijckpark in Rotterdam. Helemaal geen straf met het mooie weer van gisteren, want we konden heerlijk op het terras zitten om alles te bespreken en hadden alle tijd. Natuurlijk bekeken we de speeltuin en wat er verder zoal te beleven is. Maar ook binnen is er veel te doen en te spelen, dus mocht het onverhoopt regenen, dan valt ons uitje straks niet in het water.En toen kwamen we langs de lachspiegels. Ouwerwets, maar nog steeds leuk. En als dames van deze tijd konden we het niet laten even een selfie te maken. Die zijn meestal niet al te fraai, maar deze slaat alles qua charme! Of niet soms? 😉 😉 |
Deel dit op:
Lief
In Enkhuizen ontdekte ik deze krans aan een deur. Uit de verte leek het iets voor een bruiloft, maar van dichtbij was het iets heel anders. En past dit hartje ook niet prachtig in de “bordjesserie” van Bettie? |
 Zo’n cadeau moet je wel aan iedereen laten zien.Lief toch? |
Deel dit op:
Hiroshige
Collectie National Museum, Tokio
| Hiroshige’s reizigers zijn moe. Ze willen eventjes rusten langs de kant van weg. In de verte zie de lichten al van Hamamatsu. Nu schittert vooral de verlichting in de warenhuizen, speciaal aan het eind van het jaar. |
 |
Deel dit op:
Schoenen
| Ach ja, als je jong bent heb je zo je eigen ideeën. Over schoenen bijvoorbeeld. Ik wist heel zeker dat ik nooit, nooit van mijn leven van die stevige, makkelijke schoenen zou kopen. Nee, ze moesten vooral mooi, elegant, smal en hooggehakt zijn. Dat ik er soms hevig pijnlijke voeten in had, nam ik op de koop toe. Totdat lopen een soort van strompelen werd en ik overstag ging en stevige wandelschoenen kocht voor een vakantie met veel wandelen in het vooruitzicht. Nou ja zeg… dat liep lekker. Geen pad te hobbelig, geen weg te modderig, een verademing. En zo ging ik van lieverlee over op de meer robuuste schoenen. |
 |
Eerst nog in bescheiden grijs of beige, maar tegenwoordig koop ik ze in pittige kleurtjes. Nee, elegant of fragiel zijn ze niet. Eigenlijk vind ik ze zelfs niet eens mooi, maar wat lopen ze lekker. En dat is nu toch het enige criterium. Dus, de paden op, de lanen in, vooruit met ferme pas!! 😉 😉
Deel dit op:
Roken
 |
Het artikel heeft in diverse kranten gestaan en ik had het ook al op de radio gehoord. Een man in Düsseldorf wordt uit zijn huis gezet omdat hij rookt. Niet in de hal, maar in zijn eigen woning, waar hij al 40 jaar woont. De medebewoners zeggen dat ze er last van hebben, want hij lucht niet voldoende en de rook trekt |
door het hele gebouw. Ook maakt de man de asbakken niet goed schoon en dat maakt de stank nog erger…
Er zal wel iets anders aan de hand zijn, maar ik vind het toch wel heel vreemd. Nog even en je moet toestemming vragen aan de buren of je een sigaretje mag opsteken.
Op de lagere school trakteerde ik op mijn verjaardag zuurballen en ging ik met een beker sigaretten voor de meesters en kersenbonbons voor de juffen de school rond. Nu zal je daar misschien wel de kinderbescherming mee op je dak krijgen. Hoe de tijdgeest kan veranderen…. Alles wat toen gewoon was en door iedereen werd geaccepteerd, is nu in de ban gedaan.
Deel dit op:
Hiroshige
Collectie National Museum, Tokio
 |
In Mitsuke werden de reizigers door een boot gebracht. Het is een vlak landschap en daarin is nog niet veel veranderd.Het zijn niet alleen de prachtige houtsneden van Hiroshige die me boeien, maar ook dat je nu -via Google Earth- die hele Tokaido weg kunt volgen. De foto’s van het hedendaagse Japan vind ik daar ook. |
Deel dit op:
Alles verandert
 |
Dit is de Kruiskade in Rotterdam in 1949. Ik was toen nog een baby, maar van latere jaren jaren herinner ik me dit beeld nog wel. De tram, de huizen en vagelijk ook de kerk. We kwamen nog wel eens in die buurt, want er woonde een oom. In één van de zijstraten, in een huis dat rook naar doorgekookte groente en natte was. |
| En met een ijzeren leuning langs de trap. Het huis bestond uit een woonkamer, met een klein achterkamertje en een keuken. Toilet op de gang, gedeeld met andere buren.
Nu is de Kruiskade een heel andere buurt, met heel veel buitenlandse winkels. Er zit een grote Chinese toko, veel Antilliaanse en Surinaamse winkels en op Koningsdag geurt het naar barbecue en exotische kruiden. Op de plaats van de kers is nu een park. Het is een kleurige en vrolijke buurt geworden. Wat een verschil… |
 |
