En nu lig ik weer in Rotterdam, in het IJsselland ziekenhuis. Helemaal zonder draadjes, infuus of wat dan ook. Gewoon patiënte no. zoveel, die een beetje moet aansterken, bijkomen en binnenkort weer naar huis toe gaat. En dat is natuurlijk prima. Ik laat me verzorgen, lees een beetje, slaap zo nu en dan wat. Nog even gewoon relaxen.
Category Archives: Persoonlijk
Het kan verkeren…
Als je dan hoort dat je geopereerd gaat worden, kom je in een achtbaan van emoties terecht. Vanmorgen vertelde de verpleging dat ik donderdag naar Breda ga en daar vrijdag geopereerd zal worden. In mijn hoofd maakte ik een sprongetje. Tegelijkertijd bekroop me de angst. Hoe zal het gaan…. Dat moet ik afwachten. Maar ik ben niet de eerste en zeker niet de laatste in deze situatie. Velen gingen me voor en ze knapten er erg van op. Voorlopig dus even radiostilte, maarrrrrr ik kom terug 😊
Deel dit op:
Het kan verkeren…
Ineens moest ik de vraag beantwoorden “wilt u gereanimeerd worden, voor het geval dat….” Dat hakt er in. En zo’n catheterisatie vond ik al best griezelig. Gelukkig gaf de verpleging duidelijke uitleg, waren alle betrokkenen aardig. En zorgde een klein pilletje voor een houding van “laat maar gaan, je niet opwinden”. En het viel alleszins mee.
Alleen de uitslag niet. Want 3 vernauwingen zijn niet mis. Ze gaan er over denken en een plan opstellen. Maar het wordt dotteren met of zonder stens of een bypass operatie. En binnen niet al te lange tijd. Ik ben dus nog niet thuis……
Deel dit op:
Het kan verkeren…
Al een paar dagen voelde ik me bij tijd en wijle nogal beroerd. Maar dan trok het weer weg en was ik weer kiplekker. Stress misschien.
Maar afgelopen dinsdag vond ik het tijd om naar de dokter te gaan. Die gaf een verwijzing voor de POB-poli (pijn op de borst). Woensdag en donderdag stond er wat op het programma, dus vrijdag dan maar. Zo ernstig kon het niet zijn, dacht ik. Maar nee hoor, voor ik het wist zat ik gisterenmorgen in een rolstoel en werd ik naar de hartbewaking gereden. En daar lig ik dan…. In afwachting van een hartcatheterisatie. Het kan verkeren…… Maar ik hou jullie op de hoogte!
Deel dit op:
David Bowie
Deel dit op:
Emancipatie
 |
Nadat ik de film Suffragette had gezien wilde ik het boek “De opstandigen” van Jo van Ammers-Küller wel weer eens lezen. Vroeger had ik het zelf, nu moest ik het uit de archieven van de bieb laten halen. Misschien zou het tegenvallen, het was al zo’n tijd geleden dat ik het las.
Maar nee, de geschiedenis van Miebetje Sylvain en de familie Coornvelt in Leiden boeide me nog steeds. En nog vreemder, sommige stukken tekst pasten nog helemaal in deze tijd. Want ook in de 19e eeuw klaagde men over “de jachtige tijd, waarin alles snel, snel moet.” En nog steeds moeten vrouwen toezien dat ze minder verdienen dan mannen. Nog altijd twijfelen vrouwen of ze het wel goed doen: werken, kinderen opvoeden en het huishouden runnen. De illustraties zijn niet echt mooi, maar het is wel leuk om zoiets weer opnieuw te lezen. |
Deel dit op:
Mode
 |
Lang, zeer lang geleden kocht ik dit vest. Ik was er weg van en stapte met gemak over de prijs, die toen nog in guldens was. Natuurlijk droeg ik het veel. Totdat het een beetje “old fashioned” was. Zo’n duidelijk bloemenpatroon, beetje folkore, nee dat paste niet meer in het modebeeld. Tot vorige week, toen in de damesbladen het ineens weer folklore voor en na was. Ik griste het uit de kast en draag het nu weer met plezier. Tot de volgende “look”. |
Deel dit op:
Spreuk van de week
Elke maandag vind je hier een vrolijke poster. Zodat we de week in ieder geval met een (glim)lach kunnen beginnen.
Bron: Pinterest
Deel dit op:
Nu al….
De kerstkransjes, stollen en kerstkoekjes zijn nog niet verteerd, of de commercie begint al met het verkopen van paassnoep. Dit zag ik afgelopen vrijdag al in de schappen staan. Ik was zeker niet de enige die het nogal vroeg vond. We hebben nog meer dan 70 dagen te gaan voor het Pasen is. Ik vind het dus niet nodig om nu al een voorraad in te slaan. Het moet ook niet gekker worden…
Deel dit op:
Kerstkaart
Het kan nog net, een zelfgemaakte kerstkaart laten zien. Het is een “card in a box”, dus je ontvangt hem als kaart in een envelop. Maar dan klapt hij open. Ik heb hem met veel plezier gemaakt voor een kerstswap. Daarvoor kreeg ik een lijst met namen. Degene die onder mij stond, stuurde ik mijn kaart, die zeer in de smaak viel.
 Klikken is vergroten |
 Klikken is vergroten |
 |
Alleen had degene die boven mij stond (en mij dus een kaart had moeten sturen)het blijkbaar niet goed begrepen. Ik kreeg een ATC, waarop zelfs geen kerstwens stond.
Nadat ik op Facebook vertelde dat ik daarover nogal teleurgesteld was, kreeg ik gisteren uiteindelijk dan toch ook mijn kerstkaart. Ik zal maar zeggen “eind goed, al goed”. |
