Het weer in Turijn was te mooi om naar een museum te gaan. We gingen liever wandelen en haalden bij de Toeristeninfo een folder met wat wandelingen. De huizen in Art Nouveau-stijl (in Italië Liberty genoemd) leken ons wel en dus namen we ’s morgens de metro.
De wandeling leidde eerst naar een markt. Dit keer wat meer geënt op de buurt waarin hij gehouden werd. Met duidelijk mooiere spullen, maar ook een stuk kleiner.
Daarna liep een route langs allerlei mooie gebouwen, die vrij summier beschreven werden in de folder. Jammer, maar geen van de gebouwen was van binnen te bekijken. Maar aan de buitenkant waren ze ook heel bezienswaardig. (klik op een foto om te vergroten)
Category Archives: Persoonlijk
Turijn
 |
De eerste dag in Turijn gingen we naar Piazza del Reppublica, waar elke dag een grote markt gehouden wordt. We houden van dat soort markten, met kraampjes waar van alles te koop is. We zagen hert voor ons: enorme soeppannen, waar de Italiaanse mama’s enorme hoeveelheden minestrone in maken, roerend met enorme lepels. |
 |
 Je kunt er pruiken en haarstukjes kopen, maar natuurlijk ook de gewone dingen zoals broeken en kousen, schoenen en tassen. Niet alles is superieur Italiaans design, maar wel leuk om te bekijken. |
| Een groot gedeelte van de markt is alleen voor voedsel. Mooi opgestapelde meloenen, druiven, perziken, courgettes, noten. Watertandend lekker. Vis en vlees worden in aparte hallen verkocht. Wat daar ligt, was voor ons niet altijd herkenbaar en ook minder aantrekkelijk. Ik zou tenminste niet weten wat ik moet doen met zo’n lap, die nog het meest leek op een wollig dekentje. |
 |
 |
 |
Om een uur of één wordt de markt opgebroken en wat er dan rest is een enorme rotzooi. Al zoekt en vindt een enkeling nog wel wat eetbaars.
Deel dit op:
Turijn
Vrienden hadden het al gezegd, Turijn is een heel leuke stad. En ze hadden er geen woord van gelogen. Een heerlijk relaxte stad, niet te groot, met mooie pleinen, leuke straatjes, winkels waar je je suf zou kunnen shoppen en onnoemelijk veel restaurantjes waar je heerlijk kunt eten. Het was heerlijk weer, niet te warm. En mocht het een keer regenen. dan kun je toch nog fijn wandelen onder de vele arcades.
 |
We logeerden in een hotel bij station Porta Nuova met de metro, bus en tram op loopafstand. Meteen een meerdagenkaart gekocht, zodat we gemakkelijk op het openbaar vervoer konden stappen. Prima geregeld dus! |
| Die metro heeft maar één lijn, maar die is onbemand. Met een beetje geluk kun je helemaal vooraan in het eerste rijtuig zitten en waan je je eventjes bestuurder. Eigenlijk zijn die plaatsen bestemd voor kinderen, maar och, als volwassene wil je ook nog wel eens kind zijn, toch? |  |
Deel dit op:
Lekker
Laatst vierden wij onze trouwdag. Geen groot feest, maar met de kinderen uit eten is inmiddels een soort traditie. En in Rotterdam is altijd wel iets leuks te vinden. Maar ja, onze jongste is al weer een tijdje vegetarisch. En hij kookt zelf zo lekker en verrassend. Waar zouden we nou eens bijzonder vegetarisch kunnen eten?
Internet bood uitkomst en zo belandden wij in Spirit, op de Goudsesingel in Rotterdam. Met een wat andere opzet dan een gebruikelijk restaurant. Je kiest namelijk uit een enorm buffet. Ik denk dat er wel 30 tot 40 verschillende gerechten stonden. Alles vegetarisch, biologisch en er stond bij wat er allemaal in zat. Van voorgerecht tot toetje, het was voortreffelijk! De vleeseters misten hun biefstukje of karbonade helemaal niet. Er waren bijzondere combinaties en dingen die wij nog nooit gegeten hadden. We schepten meerdere keren onze borden vol en lieten het wegen. We bestelden iets te drinken, water, wijn of een bijzonder biertje. Aan het eind van de avond werd de rekening opgemaakt en konden wij betalen.
We weten nu al dat we beslist hier nog eens gaan eten.
Deel dit op:
Mooi
 klik op de foto om te vergroten |
Soms weet je niet waarom iets je zo kan raken. Er zijn heel veel afbeeldingen van vrouwen in kimono. Maar toen ik deze houtsnede zag op de tentoonstelling Japan Modern in het Rijksmuseum, was ik er meteen weg van. Zo ijl, zo sereen, de omgeving een beetje mistig en mysterieus. Er hingen nog meer mooie dingen op die tentoonstelling, maar dit was voor mij het topstuk.
De tentoonstelling is zeker de moeite waard en loopt nog tot 11 september 2016. |
Deel dit op:
Rijen
 |
Kennen jullie nog die foto’s uit de oorlog, of uit landen met schaarste. Lange rijen wachtenden, voor melk, brood, aardappelen of een maaltijd. Dat kenden we hier toch niet? Of wel?
Ja hoor, hier staan ze nog steeds (net als in andere landen overigens) 😉 |
Deel dit op:
Kijken
 |
Wie in het Rijksmuseum eens op z’n gemak wil kijken, komt bedrogen uit. Mensen, mensen, wat is het druk daar. Hordes mensen voor de Nachtwacht, dikke rijen voor Maarten en Oopjen. Wie wat wilde bekijken, moest echt dringen. Het is natuurlijk best leuk dat Nederland, Amsterdam en onze beroemde schilders zo goed in de markt liggen, maar dat maakt het nog niet gezellig. Dus keek ik maar naar de mensen, die zich in allerlei bochten wrongen om, net als ik, nog iets te kunnen zien. En de vele anderen te ontwijken, die gewapend met smartphone of tablet, een selfie probeerden te maken. Van Maarten kon ik alleen maar zijn voeten fotograferen. En daar verbaasde ik me dan ook weer over. Want zeg nou zelf, zulke fraaie schoenen, dat is toch heel wat anders dan de hedendaagse sneakers? |
Deel dit op:
Waar blijft de tijd…
Exact 43 jaar geleden werd deze foto gemaakt. Het was een zonnige dag, die 14e augustus 1973, onze trouwdag. Een dag vol emoties, gelach en wat tranen van ontroering. Met een haastige tocht naar het stadhuis, want we waren bijna te laat. Leo en ik kregen ook bijna ruzie, die werd gesust door schoonmama. Ik droeg handschoenen, net als mijn moeder en schoonmoeder. Dat hoorde toen zo. En die dag was zo voorbij.
Later kwamen de foto’s, bijna allemaal in zwart/wit. Twee boekjes vol, het kon niet op. Ach, niemand had nog weet van digitale camera’s en smartphones, instagram en facebook met al die tienduizenden plaatjes….
Deel dit op:
Bordje
Meteen toen we uit tram 12 stapten in Amsterdam, op weg naar het Rijksmuseum, viel mijn oog op dit bordje. Wat betekent zo’n bord nou? Het heeft de vorm en rand van een verbodsbord, maar die fles en die 0% zijn verwarrend. Want mag je hier geen limonade of water drinken. Moet er nou alcohol in zitten of juist niet? Ik gok op het laatste….
Deel dit op:
Ali Cyaankali
Het is er eentje uit de oude doos, maar ik vind het nog steeds leuk. Een andere kant van dat degelijke Rotterdam:
