Bladeren ritselden, vogels vlogen in en uit de bomen, floten of krijsten wat. Door de wind tolde een veertje over het kroos en twee libellen maakten een zwierige salto. Even een rustmomentje…
Bladeren ritselden, vogels vlogen in en uit de bomen, floten of krijsten wat. Door de wind tolde een veertje over het kroos en twee libellen maakten een zwierige salto. Even een rustmomentje…
Het zoeken naar leuke dingen om te doen in een vreemde stad, is een groot deel van onze voorpret. Je kunt natuurlijk gewoon alle toeristische evenementen afgaan, maar dat wordt toch al gauw een beetje te veel gesneden koek.
Leo had ergens gelezen dat in Hamburg een winkeltje bestond dat beslist het kleinste in zijn soort was en toch een enorme sortering had. In de wijk Ottensen, die op zich zelf al leuk is, vonden we inderdaad Hamburg kleinstes Kaufhaus. Het is niet groter dan een 4-kamer woning, maar staat propvol met allerhande kringloopspullen. Ondanks de krapte is alles goed gesorteerd en geprijsd en bij het rondkijken ontdek je steeds iets anders. Meneer en mevrouw Behrmann kopen en verkopen hun spullen al sinds 1978. Wie van kringloop en bric-à-brac houdt, moet dus beslist eens naar de Bahrenfelderstrasse 207 in Hamburg.
Een groepje mannen en vrouwen op een terras aan de haven in Hamburg voerde een nogal ongewoon gesprek in het Engels. Ze spraken over benen, handen, knieën. Ik kon er niets aan doen, maar het prikkelde mijn nieuwsgierigheid. Waar ging ging dit over? Duidelijk omkijken vind ik dan weer een beetje gênant. Maar toen hoorde ik dat ze iemand vroegen een foto te maken met hun laptop, stond ik ook op en hield mijn camera paraat.
En wat was het nou? Het bleek een zakenuitje te zijn, waarbij allerlei opdrachten uitgevoerd moesten worden. Een soort van teambuilding, zal ik maar zeggen. Ik kreeg het visitekaartje van één van hen, zodat ik vandaag een link van mijn blog aan hen kan sturen, als herinnering aan een zonnige dag in Hamburg.
A couple of men and women on a terrace near Hamburg’s harbour. Having a quite unusual conversation in English. I heard them talking about legs, hands, knees. I could not help it, but it triggered my curiousity. What would this mean? Bluntly turning my head and look would be a bit embarrassing. But then I heard them ask someone to make a photograph with their laptop. Then I also stood up, keeping my camera by hand.
What was it all about? They were having a bussinesstrip and had to fulfill all sorts of tasks. A kind of teambuilding I presume. One of them gave me his businesscard. Today I will send him a link of this blog so he and his fellow collegues will have another memory of a nice and sunny day in Hamburg.
| Wanneer ik Leo vraag om iets te zoeken, kan hij dat in 9 van de 10 gevallen niet vinden. Ook al ligt iets voor hem op tafel of duidelijk in het zicht. | ![]() |
Meer mannen schijnen daar last van te hebben 😉
![]() |
Zo, we zijn weer terug van vakantie. Twee weken lang waren we achtereenvolgens in Bremen, Hamburg en in Walsrode op de Lüneburger Heide. We boften met heerlijk weer.
In Bremen bekeken we natuurlijk de Bremer Stadtmusikanten. Ik had een enorm beeldhouwwerk verwacht, maar het waren maar wat kleine dieren en ook nog eens een beetje achteraf naast het stadhuis gezet. Maar evengoed een foto waard. De “oude stad” is niet zo groot, maar wel gezellig. We amuseerden ons prima, wandelden eerst door het Schnoor-kwartier. Een middeleeuws gedeelte waar vroeger zeelui en vissers woonden. Nu herbergen de kleine huisjes winkeltjes, konditoreien en galerieën.
|
| Want Ivan had op een onbewaakt ogenblik de nieuwe tablett van zijn papa gepakt. Daarop stond nog een app open en klik, daar had Ivan al een mooi horloge aangeklikt. Nog een klik, en nog een. Leuk hoor al je plaatjes, nog maar eens klikken. Minder leuk vond papa het telefoontje van het veilingbedrijf. Of het klopte dat hij op dat horloge had geboden en waarom zo vaak? Er was geen tegenbod en waarom dan doorgaan tot ruim 400 euro………? Oeps!!!!! Gelukkig kon de “koop” teruggedraaid worden. Ivan heeft van zijn mama en papa een flink standje gehad en ze zullen voorlopig de digitale spullen wel buiten bereik van hun handige lieverdje houden. |
Maar gelukkig ben ik in ieder geval weer heel wat sterker dan in het begin van dit jaar. Na de operatie kon ik nog geen bloemenvaas optillen, nu pak ik de boodschappen al weer “gewoon” uit de auto.
En dat ik vandaag mijn 68e verjaardag kan vieren, daar ben ik ontzettend blij en gelukkig mee!
Op de tentoonstelling van Fiep Westendorp fotografeerde ik ook deze drie tekeningen. Niet alleen vanwege het plaatje, maar ook om de tekst. Die is namelijk heel humorvol. Niks schreeuwerig, hard, assertief of opdringerig. Maar fijntjes, zoiets wat de Engelsen “Tongue in cheek” zouden noemen. Het formaat van de lijstjes was niet zo groot, ik schatte A5-formaat. De tekst is dus moeilijk te lezen, maar heb ik er tekst iets vergroot onder gezet. (Klik op de foto’s om te vergroten)