Oeps…

horloge  Kinderen van tegenwoordig hoef je alle techniek niet meer uit te leggen. Ons neefje Ivan, nog geen 3, wist meteen en feilloos wat je moet doen om nog meer foto’s op mijn fototoestel te bekijken. Zijn moeder keek er niet van op. Dat het ook wel eens voor verrassingen kan zorgen, vertelde zijn oma.
Want Ivan had op een onbewaakt ogenblik de nieuwe tablett van zijn papa gepakt. Daarop stond nog een app open en klik, daar had Ivan al een mooi horloge aangeklikt. Nog een klik, en nog een. Leuk hoor al je plaatjes, nog maar eens klikken.
Minder leuk vond papa het telefoontje van het veilingbedrijf. Of het klopte dat hij op dat horloge had geboden en waarom zo vaak? Er was geen tegenbod en waarom dan doorgaan tot ruim 400 euro………? Oeps!!!!!
Gelukkig kon de “koop” teruggedraaid worden. Ivan heeft van zijn mama en papa een flink standje gehad en ze zullen voorlopig de digitale spullen wel buiten bereik van hun handige lieverdje houden.

En dat voor die prijs…

Voorjaar 1972. Op de kermis in Rotterdam lopen Leo en ik hand in hand en smoorverliefd. We staan stil voor de automaten, waar je met een soort hijskraantjes spulletjes kunt opvissen. Leo haalt een gulden (!) uit zijn zak en ik mag proberen iets te winnen. Zonder ook maar enige ervaring laat ik de grijper zakken. “Nee joh, dat moet je zo niet…….” Leo zwijgt abrupt en staart me aan, want ik heb in één keer een horloge naar boven gehaald.
Het is een beetje protserig, niet onze smaak. Maar het loopt goed. 

Nu, ruim veertig jaar, later loopt het nog steeds. Okay, je moet het opwinden en het is een beetje gekrast. Het past niet in het huidige modebeeld en Leo draagt het ook  niet vaak.

Maar diverse andere horloges hebben er al lang de brui aan gegeven, ondanks de nieuwe batterijen die we er in stopten. Dit horloge gaat dan ook niet weg. Wat een kwaliteit, en dat voor die prijs… 😉