Author Archives: KnutzEls

About KnutzEls

Hallo, dit is het weblog van KnutzEls. Samen met Leo woon ik in Rotterdam. Onze twee zonen zijn al lang volwassen en wonen elders. Ik heb vele hobbies, die allemaal min of meer creatief zijn. Maar ook reizen vind ik heerlijk, of het ver weg of dichtbij is. En tijdens die reizen fotografeer ik van alles onderweg. Ik hou ook nog van wandelen, lezen, puzzelen en naar muziek luisteren. Speciaal voor mijn 61e verjaardag kreeg ik dit blog van jongste zoon. Zijn vertrouwen in moeders IT-kennis is groot, maar hij blijft op de achtergrond als steun en toeverlaat bij technische problemen

Appen

Posted on by

Nee, ik ben geen tegenstander van de moderne digitale technieken. Maar soms denk ik dat we compleet doorslaan met al die apps. Want maar liefst 4 van de 5 “beste zorgideeën van Nederland” waren een app of website.

Allemaal digitale oplossingen. Maar of ze nou ook zo gemakkelijk zijn voor degenen die er gebruik van maken…..? Op zich waren de oplossingen niet verkeerd, maar het is allemaal zo onpersoonlijk. Geen mens, maar sensoren of beeldschermen. Terwijl persoonlijk contact toch zoveel prettiger is.

11-zorgidee
Want wat moet je als demente oudere nou met een polsbandje, dat een muziekje laat horen als je bij jouw deur bent. Kun je die deur niet herkenbaar maken met een grote (familie)foto?
Kan de behandelend arts/therapeut niet gewoon even zeggen wat ie doet en daarbij een visitekaartje laten drukken met op de achterkant een opgave van zijn werkzaamheden, zodat je dat thuis nog even rustig kunt nalezen? Moet dat nou echt met een QR-code?
Is het niet veel fijner om met een taxi naar een zaaltje gebracht te worden, waar je met nog wat andere lotgenoten therapie krijgt? In plaats van alleen thuis te oefenen via de web-cam?

Eigenlijk vond ik alleen het “Whats upp” een goed (digitaal) idee. Maar misschien is het toch beter om meer wijkverpleegkundigen aan te stellen (en iets minder managers).

 

Slimme mensen

Posted on by

In de krant las ik een berichtje over dikke mensen in Amerika. Die zijn daar geen uitzondering. En dik is dan ook soms heel dik. En ja, dat is niet zo gezond. En ongezond betekent dat je vaak medische zorg nodig hebt.

11-slimme-mensen Een slimmerd bedacht dat als mensen gezonder zouden gaan leven en meer zouden bewegen, ze minder zouden kosten. Maar hoe meet je dat? In deze wereld vol digitale gadgets bedacht men dat je ze stappentellers zou kunnen geven. Dan kun je controleren hoe veel ze bewogen.
Maar….. dikke mensen zijn ook slim. Die liepen niet elke dag 10.000 stappen, maar deden de stappenteller aan de halsband van hun hond. Hond blij, want hij mag effe flink ravotten, terwijl baasje met een ijsje op een bankje zit. En heb je geen hond, dan doe die stappenteller aan de kop van een boormachine. Even laten lopen en hup, je stappen zijn voor vandaag weer geteld.
Kun je dus rustig met de auto naar de fastfoodzaak. Of je loopt (!!!) naar de voorraadkast en pakt een baal chips. Slim hè?  😉 😉 😉

Natuur in de stad

Posted on by
In dit geval lijkt “Jungle in de stad” een betere kop. Want bijna het hele raam werd overwoekerd door een prachtige vijgenboom. Met daarin dikke vijgen, die bijna rijp waren en geplukt konden worden.

Dat verwacht je toch niet, zo midden in Amsterdam, dicht bij de Jodenbreestraat.

Maar ja, een vijg gedijt het best in arme grond, waar ie moet wringen om te groeien.

  Amsterdam-08

Gebouw

Posted on by

Afgelopen week waren we in Baarn. Daar maakten we vorig jaar een wandeling, die we in dit seizoen nog eens wilden herhalen. Dat was een goeie keus, want het weer was prachtig, de kleuren van het bos overweldigend. ’s Avonds aten we in het zelfde restaurant bij het station, waar we ’s morgens ook koffie dronken.
De natuur verandert natuurlijk per seizoen, de huizen en gebouwen blijven gewoon zoals ze waren. En omdat we dezelfde route namen als vorig jaar, kwamen we weer langs dit huis. Vorig jaar stond het te koop. Het is een bijzonder huis, waarbij je met wat fantasie een heel verhaal kunt maken. Dat Leo en ik daar een bed-en-breakfast in wilden beginnen, leek twee voorbijkomende dames dan ook helemaal niet raar. Ze zagen het wel zitten. Leo niet. Hij werd al wat zwak in de knieën bij het idee van al dat klussen dat daar nog moest gebeuren. Het was dan ook zomaar een hersenspinsel van mij 😉

Deze week leek het huis verkocht. Maar nu werd er gefilmd. Ik verwachtte stiekem dat we wel even zouden mogen figureren. Maar nee, helaas, ze ruimden net op. En welke film het wordt, dat weet ik niet.

Het huis past ook in het weekthema “Gebouwen” van Stuureenfoto. Neem eens een kijkje en doe mee als je wilt.

Domweg gelukkig

Posted on by
Amsterdam-04

 

De Dapperstraat in Amsterdam, bekend door het gedicht van J.C. Bloem.
Toen een straat waar je zelden een vreemdeling tegenkwam. Nu lopen vele nationaliteiten op de dagelijkse markt.

En ook zij moeten kunnen lezen, dat je er “domweg” gelukkig kunt zijn.

 DE DAPPERSTRAAT

Natuur is voor tevredenen of legen.
En dan: wat is natuur nog in dit land?
Een stukje bos, ter grootte van een krant,
Een heuvel met wat villaatjes ertegen.

Geef mij de grauwe, stedelijke wegen,
De’ in kaden vastgeklonken waterkant,
De wolken, nooit zo schoon dan als ze, omrand
Door zolderramen, langs de lucht bewegen.

Alles is veel voor wie niet veel verwacht.
Het leven houdt zijn wonderen verborgen
Tot het ze, opeens, toont in hun hogen staat.

Dit heb ik bij mijzelven overdacht,
Verregend, op een miezerigen morgen,
Domweg gelukkig, in de Dapperstraat.

J. C. BLOEM (1887-1966)

Angst

Posted on by
Deze plaat uit 1974 staat in onze platenkast. Deze week moest ik er ineens aan denken, speciaal aan het nummer “Allemaal angst” (klik hier om het te horen). En het is nog helemaal actueel.

Want als je alles moet geloven, dan gaan we dood van worst en rookvlees, is dit te vet, dat te zout en iets anders weer te zoet. Om nog maar te zwijgen van alle andere dingen die ons angst in zouden boezemen.

Maar die allerlaatste zin, die is waar. Van leven ga je dood!

  10-allemaal-angst

 

Kaftan

Posted on by
Zo’n lekkere hippie-jurk heb ik graag gedragen. Niet om in weg te gaan, maar vooral thuis. De kinderen noemden het een “papjurk”, omdat ik hem aanschoot meteen als ik uit bed kwam en de pap maakte voor hun ontbijt. Ach ja, dat is al weer heel wat jaartjes geleden. Ze gaan qua leeftijd nu naar wat middelbare heren, al zal ik dat niet zo gauw hardop zeggen 😉 😉 😉

Ik kan me die jurk zo voor de geest halen, zelfgemaakt van katoen met een paisley/patchwork patroontje. Lekker ruim en los, koel en makkelijk. Ik heb hem gedragen tot er echt de gaten in vielen. Nu hangt er nog een zijden gevalletje in de slaapkamer, maar dat draag ik zelden. Net als ik nog maar zelden pap kook…. 🙁

  10-kaftan