Voor de kick??

Vorige week stond ik voor de metro-overgang te wachten tot de metro voorbij zou zijn. Ik zag een fietser op het fietspad aankomen. Hij stopte niet, maar slalomde tussen de neergelaten bomen door terwijl de metro er al aankwam.
Ik schrok me rot. Stel je voor dat hij met zijn wiel tussen de rails  en onder de metro terecht zou komen….
Gelukkig ging het deze keer goed, maar toch.

Net zoals in dit filmpje dat de NS plaatste. Ook daar ging het gelukkig op het nippertje goed. Waarom doen mensen dat toch? Hebben ze zoveel haast of is het de kick?

Voorjaar

Echt winter hebben we nog niet gehad. Aan de ene kant jammer, want lekker wandelen in sneeuw- of vriesweer is heerlijk. Maar nu alles begint uit te botten, hoeft er voor mij niet meer zo’n strenge kou te komen.
Ik geniet al van de sneeuwklokjes en krokussen in de tuin, zie overal de knoppen zwellen. Nee voor mij mag de lente komen. 

Over lente gesproken… we kunnen weer kijken naar het nestelen van de vogels. Kijken jullie ook mee met Beleef de lente?

Ook Stuureenfoto staat deze week in het teken van ontluikend groen. Neem een kijkje en doe mee als je wilt.

Alles komt terug

 Ik kon niet nalaten te grinniken toen ik deze foto in een woonblad zag. Zo’n wasrekje stond vroeger bij regenachtig weer met was rond de kachel.
Eigenlijk vond mijn moeder het maar niets, ze liep liever de trap op naar de zolder om daar de was op te hangen. Maar soms was er te veel, of droogde het niet snel genoeg. Maar prettig vond ze het niet en ik al helemaal niet. Zo’n ongezellig gezicht, bah… Ik vond het ook altijd een beetje muffig gaan ruiken in huis.
Had mijn moeder zo’n foto gezien, had ze zeker gezegd “Meisje, wat hebben we een heleboel waardevols weggegooid”.

Nooit gedacht dat zo’n rekje nog eens helemaal top zou worden, en dat voor die prijs. Ach, alles komt een keer terug….

Hiroshige

De reizigers zijn bijna in Odawara, aan de rivier Sakawa. Ze gaan te voet en waden door het water of gebruiken een vlot. In de verte zie je de stad liggen.

Collectie: Tokyo National Museum

Nu ligt er een brug over de rivier, dus hoeven de reizigers niet meer te waden. In de verte ligt het moderne Odawara. Dat is een stuk groter geworden en de gebouwen een stuk hoger dan in Hiroshige’s tijd.  

 

Pluk de dag!

Wat een heerlijk weer was het gisteren. Veel te mooi om binnen te blijven, dus maakten we een lekkere wandeling. We waren niet de enigen, want we kwamen veel wandelaars en fietsers tegen. En mensen, verscholen achter het riet, die in het zonnetje hun boterhammetjes opaten  Carpe Diem 😉 😉

Stukje Nederland

Bettie’s nieuwe fotoserie heet Nederland in het Buitenland. En of wij ook wel eens een stukje Nederland over de grens tegenkwamen? Nou en of, en nog wel een flink stuk hiervandaan. Want deze foto nam ik in Nagasaki (Japan). Daar ligt de bakermat van de buitenlandse handelsbetrekkingen van Japan. Van 1641 tot 1859 mochten hier Nederlanders wonen en handel drijven met Japan, zij het onder strikte voorwaarden.
Tegenwoordig wordt het stukje weer zo veel mogelijk in originele staat teruggebracht. Er is een winkeltje met Hollandse producten, zoals Delfts blauw (natuurlijk), chocola en stroopwafels.

Huishouden

Huishoudelijk werk….. ik loop er niet warm voor. In de ruim 40 jaar dat ik ons huishouden run, kan ik me telkens weer verbazen waar al het stof, vuil en viezigheid vandaan komen. We zijn schoon op onszelf, ruimen regelmatig op…. Toch ligt er telkens weer een lading (zichtbare) stof op de trap, moet de badkamer een beurt of kan ik toch echt niet om een rondje stofzuigen heen.

Vroeger had ik dan ook nog de indruk dat ik het deed voor de kat z’n viool. Nu helpt Leo veel meer mee en die ziet nu ook wel in dat er nodig weer eens iets moet gebeuren. En ook laat merken dat het er na ons geploeter weer spic en span uitziet.
Is het dan leedvermaak dat ik me verheug om te lezen over andere vrouwen, die duidelijk ook moeite hebben om het huishouden op rolletjes te laten lopen?

Ik lees met plezier de stukjes van Sylvia, Wieke en Aaf die zonder blikken of blozen schrijven over vaat op het aanrecht, onopgemaakte bedden, stapels ongestreken was of zoekgeraakte spullen. En die geen problemen maken als er eens een stofvlok dwarrelt, maar rustig verder lezen of er op uit trekken. Geen voorbeeldige huisvrouwen voor de preciezen onder ons, maar een sloddervos als ik spiegelt zich met plezier aan zo’n gezellig type 😉

Wonen

De kubuswoningen in Rotterdam vind ik al zeer bijzonder, maar dit is nog weer iets helemaal anders. Het zijn ook huizen,  in Tokio, in de wijk Mitaka. Het ziet er wel heel vrolijk uit, maar praktisch? Dat valt nog te betwijfelen, met al die vreemde vormen. En erg groot lijken ze me ook niet, maar dat is vrijwel overal in Japan, waar met ruimte gewoekerd moet worden.

Bij Stuureenfoto is het thema deze week ook wonen.