Vriendschapsbrood

Ik las het boek “Vriendschapsbrood” van Darien Gee. De omslag gaf al een “feelgood” gevoel en dat klopte ook. Het boek deed me een beetje denken aan “De quiltclub” van Jennifer Chiaverini. Niets zwaarwichtig, al komen er toch ook wel heel veel gevoelens in voor die we allemaal kennen. Schuldgevoel, verlegenheid, onzekerheid en het gevoel te kort geschoten zijn in de relatie met anderen. Maar gelukkig, alles komt goed op het eind en zo hoort het ook.
In het boek wordt verwezen naar een website. Er zijn meer dan 74.000 mensen die dit leuk vinden en er worden recepten voor het brood geplaatst met allerlei variaties.
 

Laat nou in diezelfde week als ik het boek in de bieb leende, mijn buurvrouw Marjolein voor de deur staan met een doosje startdeeg. Hoe toevallig kan het zijn. Natuurlijk nam ik het doosje aan, al was het puzzelen omdat we ook een paar dagen weg gingen. Van het boek wist ik dat het deeg in de diepvries bewaard kon worden en ja hoor dat ging prima.
Want inmiddels is Herman, zoals we het brood hier noemen, gebakken en opgegeten en zijn er weer porties deeg in omloop gebracht.

De meisjes van Jamin

Zeg “Jamin” en bij sommige mensen komen meteen de verhalen los. Over het snoep dat ze als kind mochten kopen, toverballen, zuurballen, toffees. En over de ijsjes, die je er toen kon kopen. Een dubbeldikke in een papiertje, met losse wafels. Hoe lekker het was, hoe veel het (of hoe weinig) het kostte…..Maar bijna niemand weet dat de fabriek oorspronkelijk in Rotterdam stond, in Crooswijk. Eind jaren 50 verhuisde de fabriek naar Oosterhout. De gebouwen werden gesloopt en niets herinnerde meer aan die lekkere fabriek.

Maar nu staat er een monument, voor de meisjes van Jamin. De vrouwen die de snoepjes en ijsjes inpakten, staan nu in mooi roze op het Goudseplein.

Bron: Waar in Rotterdam

Ontmoeting

  Toen wij laatst in Leuven waren, zag daar ineens een mij bekende figuur staan. Aan het begin van de Mechelsestraat stond een beeld van Erasmus. Voor mijn gevoel hoort die in Rotterdam, maar snuffelen in Google leerde me dat Desiderius Erasmus in 1502 een betrekking kreeg aangeboden op de Leuvense Universiteit.Erasmus aanvaardde de aanstelling niet, maar was wel verbonden aan de Universiteit. In 1986 werd een faculteitsgebouw naar hem vernoemd.

Dus toch niet zo vreemd deze Rotterdammer daar te ontmoeten….

Gezellig

Omdat we dit jaar 40 jaar getrouwd zijn, gingen we met de hele familie een weekendje weg. Gezellig samen in één groot huis, lekker eten, lekker kletsen en heerlijk relaxen. Jammer dat de weergoden het ons niet gunden om van het terras te genieten. Want net toen de champagnekurk knalde, begon de storm en kletterde de regen uit de lucht. Maar dat mocht de pret niet drukken, binnen werd het feest voortgezet bij een uitgebreide tafel met lekkere hapjes.
Er waren mooie cadeaus voor ons en de jongens vatten de afgelopen 40 jaar samen in een sketch, op de muziek van onze jonge jaren.
We gingen naar de dierentuin en aten ´s-avonds in het stadje.
Na een uitgebreid ontbijt bezochten we ook nog het kasteel, want dat wilde de jongste wel heel graag.
Een heerlijk weekend, waar we met veel plezier op terug kijken.

 

Vrede

Het is een dag als alle andere. De TV geeft nieuws over oorlog in Syrië, aanslagen, ruzie. Ministers met ernstige koppen uiten spierballentaal.
Een kind gilt, omdat het bang is voor de bommen. Ouders vrezen voor het leven van hun zoon of dochter. Gewoon een dag als alle andere.

Toch is het vandaag

 

Goed idee

Bron: Pinterest

Kijk, die ontwerper heeft er over nagedacht. Want zo’n flinke mok thee is altijd lekker, maar zo’n theezakje zakt er bij mij altijd meteen in. Dus wordt het vissen in kokend heet water, je vingers verbranden en een vieze smeerboel op de koop toe. Eigenlijk zouden alle theemokken zo moeten zijn!