
Tja, het kan, schaken in je eentje. Maar je bent wel heel erg eenzaam op die manier.
Dus zet je de tafel tegen de spiegel en kijk, je hebt gezelschap van jezelf.
Je kunt tegen jezelf kletsen, of niet. Net wat je wilt.
Je kunt vragen of je dat ene stuk nou wel of niet….?
Je krijgt altijd gelijk en als het misloopt hoef je niemand de schuld te geven.


Hier in Nederland is het niet meer gebruikelijk om politieagenten herkenbaar op de foto te zetten. Ik dacht dat het in Londen ook niet mocht. En we zagen onderweg eigenlijk niet meer zulke echte bobby’s. De meeste agenten hadden een uniform aan met van die felgele hesjes en eigenlijk zag ik geen verschil meer met de Nederlandse agenten. Begrijpelijk dat wel, maar zo’n stoere agent met een echte helm, al was het maar voor de couleur locale…. En toen in Soho zag ik deze drie hun ronde maken. Vriendelijk keuvelend met voorbijgangers, hier en daar een aanwijzing geven. Helemaal de Londense sfeer. Dus vroeg ik of ik ze mocht fotograferen. “Why not? All of us?” Ja, graag! Ze gingen er eens goed voor staan. Real British en de achtergrond onmiskenbaar Soho…!






