Category Archives: Persoonlijk

over mijzelf, hobbies en zo

Beestenboel

Posted on by
Onze tuin is soms echt een toevlucht voor dieren. Hadden we begin dit jaar een grote reiger naast de vijver, deze kat vindt het water ook heel aantrekkelijk. Ik vind het wel aandoenlijk hoor, maar dat ie ook nog zijn behoefte doet naast de buxus is minder leuk. We proberen hem nu daar van te verjagen door er koffiedik te strooien. Maar of dat helemaal afdoende is….?  
Maar wat denk je nou van dit diertje? Die zat gisterenmiddag zomaar op het terras. Het is een konijn, maar even dacht ik toch echt dat bij ons de Paashaas was gearriveerd. Helaas, geen ei gevonden. Hij/zij liet zich gewillig oppakken en aan het halsbandje te zien was het een echt knuffelbeestje. Maar van wie? Gelukkig ontdekten de eigenaren dat hun troetel was weggelopen, zodat ie snel weer in zijn hokje gezet kon worden.

 

Hiroshige

Posted on by

Winter in Japan kan koud zijn, met veel sneeuw. Toch gaan de reizigers verder op de Tokaido-weg. Hier komen ze aan in Kanbara en zo te zien houdt het voorlopig nog niet op met sneeuwen. Zouden ze wel een slaapplaats kunnen vinden?

Collectie Brooklyn Museum, New York

Ook in Japan wordt kunst gebruikt in de commercie. Afbeeldingen van Hiroshige staan op stropdassen, t-shirts, postzegels en zelfs I-podhoesjes. Of, zoals hier, op een sake set.  

 

Facebook

Posted on by
Facebook is best leuk, al vind ik dat je er ook weer niet te veel op moet zetten. En wat ik er vooral op tegen heb, is dat het zo ongenuanceerd is. Want wat doe je nu, als iemand er een foto opzet van zijn vrouw in het ziekenhuis? Daar ligt ze, bleekjes om de neus, net een beetje aanspreekbaar na de narcose. Like je dan, zodat “vind ik leuk” er onder komt te staan…?

Ik ben er gewoon nog een beetje onhandig mee. Soms weet ik niet precies wie nou een bericht geplaatst heeft. Was het helemaal niet de vriend die ken, maar een kennis van de zus van de vriend. Vage toestand dus.
Het is me overkomen dat ik impulsief reageerde en me helemaal niet realiseerde dat ook hier “de toon de muziek maakt”. Want sommige zinnen kunnen heel verkeerd uitgelegd worden, als je de klemtoon net effetjes anders legt. Wat je positief bedoelde, komt dan snoeihard en tamelijk bot binnen.
Daarom houd ik me voortaan maar een beetje op de vlakte.

Middenstand

Posted on by

Het valt ons de laatste tijd op dat er zoveel winkeltjes verdwenen zijn. Wat je aan middenstand ziet, zijn vooral de grote ketens en die maken dat alle dorpen en steden er bijna hetzelfde uitzien.
Dat was vroeger anders. Als ik in mijn herinneringen graaf, kom ik een heleboel winkeltjes in onze oude straat tegen. Meteen als je de deur uitkwam  had je al een kapper, een groenteboer, een slager, een kruidenier, nog een kruidenier, een ijscoman, een slager…. en ga zo maar door.

En dat was nog maar één kant van de straat, aan de overkant kon je terecht bij een fourniturenzaakje, verderop sigaren kopen of je fiets laten repareren.
Nu liggen er hele woonwijken waar je met een lantaarntje nog geen winkel kunt ontdekken. Jammer toch, want de winkels hadden wel niet zo’n enorme keus, maar alles was wel persoonlijker. Of heeft alles in mijn hoofd een glanzend sausje gekregen? 

 

Bron: Het Rotterdam van toen

 

Grappig

Posted on by

Dit leuke beestje vond ik laatst tijdens een wandeling door de wijk. Hij markeert de ingang van een school, zodat de kinderen in elk geval vrolijk binnen komen. Heel wat anders dan de statige straat die ik door moest lopen naar mijn lagere school, dan door een sombere poort en een gebouw in waar geur nog kleur aan was. Kinderen leven nu in een heel wat kleuriger wereld, die meer aansluit op hun belevingen. Gelukkig maar. Kom je ook wel eens zo’n leuk object tegen, maak er dan een foto van en stuur die deze week in naar Stuureenfoto, want al dat kleurigs is het thema deze week!

Koffie

Posted on by

De geur van vers gezette koffie, als ik ’s morgens de trap af kom. Dat is voor mij puur geluk. Hier dus geen Nespresso, Senseo of ander apparaat, maar een ouderwets koffiezetapparaat.

Toch vind ik Nespresso best lekker, maar ook heel duur. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat al die fraaie winkels, al die reclame vooral door de consument betaald worden. Laatst las ik de argumenten van de hotemetoot van Nespresso in Nederland. De koffie was van superieure kwaliteit, er was een heleboel blabla over de plek waar en de manier hoe de koffie verbouwd werd. De boeren kregen er de beste prijs voor….  

Ja, ja, zal best, maar in Parijs, op de duurste locatie, de Champs Elysées, zat een winkel waar bijkans de hele Bijenkorf in kon. En uiteindelijk moet al die luxe toch verdiend worden met die cupjes.
Maar goed, iedereen zijn eigen luxe. Ik neem nog een lekker bakkie, geserveerd door mijn eigen man. Daar kan geen George Clooney tegenop, ozo!!

Hiroshige

Posted on by

Elke keer trekken de reizigers verder op de Toikado-weg. Ze naderen nu Yoshihara, de weg is smal en met bomen omzoomd. In de verte doemt de Fuji op.

Hoe anders ziet het er nu uit. De bomen hebben plaats gemaakt voor houten palen waaraan ontelbare kabels voor elektriciteit en telefoon. Want in Japan gaan die niet in de grond, vanwege de aardbevingen.  

Klantentrouw

Posted on by

Dit aanplakbiljet hangt op het raam van de Herenkapperszaak van Ger de Winkel in Rotterdam.

Eerst kwam Leo hier met onze jongens, die voor de vakantie vaak een “vakantiekoppie” lieten scheren. Lekker kort, zodat ze er geen last van hadden bij het zwemmen. Nu gaat Leo al weer vele jaren alleen, omdat de kinderen natuurlijk elders hun haren laten knippen.
Als je al zo lange tijd bij een en dezelfde man komt, word je vanzelf een beetje vrienden.		  

Het was dan ook met een beetje weemoed dat Leo hier gisteren voor het laatst kwam. Met een cadeautje voor Ger en zijn vrouw, als pleister op de wonde. Want afscheid nemen doet altijd een beetje pijn.