Category Archives: Persoonlijk
Rookgordijn
Soms lijkt het wel of instanties een soort van rookgordijn willen optrekken. Jaren lang kwam gas en licht van het Gemeentelijk Energie Bedrijf, kortweg GEB. Het GEB werd Eneco. Tot een aantal jaren geleden inde dat bedrijf ook de waterschapsbelasting en de kosten voor het waterverbruik. Dat moest allemaal anders. Het water wordt sindsdien geleverd door Evides en de waterschapsbelasting moesten we betalen via het Hoogheemraadschap Schieland, dat later samenging met het Hoogheemraadschap Krimpenerwaard en de naam veranderde in Hoogheemraadschap Schieland en Krimpenerwaard.
De inning van de waterschapsbelasting wordt nu echter gedaan door de Regionale Belasting Groep. De aanslagen die wij jaarlijks ontvangen bestaan uit minimaal 2 druk bedrukte A4-tjes, vergezeld van het (on)nodige andere kleurige drukwerk. Maar toen ik laatst wat van die post opborg, moest ik echt even zoeken naar het jaar van de aanslag. Die staat niet duidelijk ergens rechtsboven, maar enigszins verscholen middenin. Zou dat zijn om je alert te houden?
En hoe is het verder met Eneco? Die levert ons nog steeds gas en elektriciteit en stuurt ons dan een jaarnota van ook weer ettelijke A4-tjes. Want de specificaties worden als maar langer. De meterstanden geven we trouwens per e-mail door aan de netbeheerder, en die heet Stedin, en plaatst ook de meters.
Kun je het nog volgen? Nou ik eigenlijk niet. Onze administratie is inmiddels net zo gecompliceerd en uitgebreid als die van een klein bedrijf vroeger. Wie wat is en hoe beheert, factureert, berekent en plaatst, is me al lang niet meer zo duidelijk. En stiekem geloof ik dat al die rookgordijnen met opzet worden opgetrokken, zodat de burger niet meer weet van hoe of wat. En denkt “Acht, laat maar!”
Zomers
Dorps
Nee, dit is geen dorpsgezicht van ergens op de Veluwe, of in Drenthe. Dit is (ook) Rotterdam. Hier geen hoge flats, geen hippe architectuur. Dit is Tuindorp Vreewijk. Ontstaan in het begin van de vorige eeuw, als woonwijk voor arbeiders en kantoorbedienden. Die natuurlijk ook recht hadden op een goede woning en een prettige woonomgeving. De huizen zijn klein en in de loop der tijd natuurlijk aangepast aan wat modernere eisen. Er zijn wellicht ook huizen samengevoegd. Maar wil je de sfeer van zo’n huis uit de beginperiode proeven, bezoek dan de museumwoning. Nog vrijwel geheel in oorspronkelijke staat. Kijk even op de website voor de juiste openingstijden.
Tuindorp Vreewijk is nog steeds rustig en kleinschalig. Er is een tijd sprake geweest van sloop, maar de bewoners hebben zich hevig verzet. En met succes, want een deel is inmiddels Rijksmonument. Beslist de moeite waard om ook dit deel van Rotterdams architectuur eens te bekijken.
Kleurtje
![]() |
In deze tijd van superfoods verwacht je toch niet dat een fabrikant op de markt komt met iets dat eigenlijk alleen een kleurtje aan je water geeft. Op TV had ik al een reclamevoorbij zien komen, maar vorige week zag ik de flesjes in het echt. Niet te geloven, een miniflesje (inhoud 48 ml) voor Eur. 2,99. Een flesje dat zo klein is, dat je het overal kunt meenemen. Jaja, op je surfplank zeker? Om ook daar je watertje een kleurtje en een beetje smaak te geven. En de prijs? Ik heb echt twee keer moeten kijken. Bijna 63 euro voor een liter, omgerekend. Daar heb je ook een heerlijke whisky voor, of een mooie cognac. Okay, dat is wel een andere categorie 😉 |
Managers
Een internationaal bedrijf nam een groepje kannibalen in dienst. “Jullie maken nu deel uit van een team”, zei de manager in zijn welkomstwoord. “Verpest de boel nou niet door collega’s op te gaan eten.” Dat beloofden de kannibalen. Een maand later kwam de manager weer naar hen toe. “Iedereen is zeer tevreden over jullie werk. Alleen, we zijn een secretaresse kwijt. Weten jullie daar iets van?”
De kannibalen schudden hun hoofd. Nadat de baas weg was, richtte het stamhoofd zich tot zijn stamgenoten. “Stommelingen! Nou eten we al wekenlang managers en niemand die dat opvalt. Maar welke halve gare heeft een secretaresse gesnaaid?”
(bron: Het Beste-Lachen is gezond)
Bentobox
In Japan kun je die overal kopen en dat deden we dan ook vaak. Bij mooi weer in het park zitten met een doos vol heerlijkheden op schoot. Miniflesje sojasaus er uit halen, sprenkelen over de diverse hapjes en voorzichtig met je stokjes eruit halen. Dat is iets heel anders dan een broodje bij de snackbar halen.
| Maar vooral kinderen moeten dat heerlijk vinden. Want voor hen maken Japanse moeders het extra mooi. En zeg nou zelf, dit is toch een plaatje waar je blij van wordt! | ![]() |
Afval
Sinds kort hebben wij hier drie grote afvalbakken in de voortuin staan. Gelukkig niet in het zicht, maar wel prominent aanwezig. Een capaciteit van ruim 700 liter afval. Het principe van afvalscheiding vind ik prima. Maar de manier waarop ….. Waarom wordt er niet gestreefd naar minder verpakking en dus minder afval? Moet een plastic doosje nou echt een aluminium deksel hebben en daarom heen nog een bedrukt kartonnetje? Drie soorten afval voor één product.
| Eigenlijk zou ik het liefst terug willen naar die ouderwetse zinken vuilnisbak, die minimaal elke week geleegd wordt, statiegeld op glas en plastic flessen en een schillenboer langs de deur, aan wie we ons gft-afval kunnen geven.Of ben ik nou toch die vervelende ouwe zeurende muts aan het worden? |
Geen commentaar
Wonderlijk
Een paar jaar geleden kocht ik wat planten ruit (Thalictrum Aquelegifolium) voor bij de vijver. Een mooie plant, met akelei-achtig blad en donzige bloemen op lange dunne stelen. Het lijkt een tere plant, maar ze houdt zich prima in weer en vooral wind. Dit jaar werd ik aangenaam verrast. Het was me wel opgevallen dat één van de planten niet wilde bloeien. Maar nu ineens wel. Niet in lila, zoals de andere, maar in sneeuwwit. Dat vind ik altijd toch zo wonderlijk. Want waarom heeft die ene plant nou toch zo lang gewacht en hoe kan die nou ineens wit zijn? Nou ja, ik zal er niet over tobben. Gewoon genieten!









