Regen

Met alle regen die er vorige week was en de harde stormvlagen die de tuin geselden vreesde ik dat de bloei van onze blauwe regen maar van korte duur zou zijn.

In no time zag je de kale gesnoeide takken uitgroeien tot flinke knoppen, die dagelijks meer verkleurden.

Even dreigde er zelfs nachtvorst. Dat had eens een keer roet in het eten gegooid. Maar gelukkig, het viel dit jaar mee.

Op een dag liep ik ’s morgens de trap af en zag ik dit.

Nog steeds is het een grote blauw/lila wolk aan het eind van de tuin. Ben benieuwd hoe lang het nog zal duren.

Verval

Meestal wil je er niet aan denken, aan het verval dat onherroepelijk komt met de jaren. Maar het is onvermijdelijk. Niet alleen voor mensen, maar ook voor planten.

Op een mooie zonnige dag in Trompenburg Arboretum zag ik deze uitgebloeide sieruien.

Hun bloemen waren prachtig, maar ook de uitgebloeide planten waren nog een foto waard.

Nog een paar weken en dan zal een snoeischaar hen rücktsichtlos naar kruiwagen en composthoop verbannen.

Dan is het zaad door vogels opgegeten of verzameld door de tuinman en in zakjes voor de verkoop gedaan.

In de grond groeit de bol weer verder, bereidt zich voor op komend jaar.

Volgend jaar kunnen we dan weer genieten van hun volle bloei. De cirkel van het leven.

Jungle

Afgelopen week ging ik weer naar de fysio en daarna reden we door naar de Rhoonse Grienden. Het begint al een beetje traditie te worden.

Het is ongelofelijk hoe de natuur in een paar weken zo veranderen kan. De eerste keer dit jaar kwamen we eind februari. Alles was nog kaal. Veel wilgen werden geknot en je kon met gemak naar de horizon kijken.

Hoe anders is het nu. Weelderig groen is opgeschoten en overal hangen takken of planten over het pad. Je loopt regelmatig de kans een zwiepende tak in je gezicht te krijgen. Het maakt zo’n wandeling natuurlijk wel avontuurlijk. Zo nu en dan kun je je met gemak voorstellen dat je diep in de jungle bent.

Waarom gaan mensen toch zo ver weg 😉 😉 😉

Korte duur

Helaas is het maar van korte duur, de bloei van de irissen. Dit jaar waren ze een hele week wel erg mooi en lieten ze zich van hun beste kant zien. Jammer genoeg maakte één flinke regenbui een einde aan de pret. Toen lagen ze plat over het pad en moest de schaar erin.Dit jaar voor het eerst bloeiden ze zo uitbundig. En dat terwijl ik eigenlijk besloten had ze op te ruimen. Niet omdat ik ze niet mooi vond, maar juist omdat ze maar een paar bloemen gaven. Dat had ik vorig jaar met floxen. Die groeiden tegen de klippen op, maar bloeiden maar matigjes. Het kwam er niet van om ze uit te steken en toen, bloemen, bloemen en nog eens bloemen daarna. Zouden ze dat aanvoelen?

 

Lente

Op weg naar de kapper zag ik deze bomen in bloei staan. Onmiskenbaar het begin van de lente. Het geeft me altijd zo’n vrolijk gevoel. Dan zet het echt door, komt alles weer op gang en verandert de tuin met de dag. In onze eigen tuin staat het krentenboompje op springen en ook de sierappel krijgt steeds meer rood in zijn knoppen. Tijd om het tuinstel schoon te maken en lekker te gaan genieten van de zon!