Op weg naar de kapper zag ik deze bomen in bloei staan. Onmiskenbaar het begin van de lente. Het geeft me altijd zo’n vrolijk gevoel. Dan zet het echt door, komt alles weer op gang en verandert de tuin met de dag. In onze eigen tuin staat het krentenboompje op springen en ook de sierappel krijgt steeds meer rood in zijn knoppen. Tijd om het tuinstel schoon te maken en lekker te gaan genieten van de zon!
Weinig woorden, want weinig tijd. Maar toch iets om over na te denken:
Bron: Pinterest
Wat kan er allemaal niet boven komen als je oude foto’s ziet. Tussen een verzameling kaarten vond ik wat foto’s van het vakantiehuis in Baarn. Daar was ik in 1959 of 1960 met de 6e klas van de Lagere school op een 3-daags schoolreisje. Of ik er gisteren was. Ik rook zelfs de geur van dat huis.
| De ingang, met de bel boven op het huis. De eetzaal, waar we andijvie te eten kregen en glazige aardappels. Bah… alleen de vla toe vond ik te pruimen. Maar ja, ik was toen een lastige eter. En de slaapzaal herinner ik me. Hoe we afspraken allemaal heel stil te zijn en pas te gaan spoken als de juffen in bed lagen. En het wasritueel, aan grote ronde wasbakken. Het water, dat heel anders smaakte als thuis. Waar we niet te veel van mochten drinken, omdat we dan buikkramp zouden krijgen van het ijzer dat er in zat. Ik ben er twee keer geweest, want ook in het eerste jaar van de MULO gingen we er naar toe. Dat vond ik wel jammer, ik had graag ook eens een ander huis gezien. En 3-daagse schoolreisjes hadden we daarna niet meer. |
 |
 |
Ja, dat waren nog eens tijden. Het leven was simpel en vrolijk. Lachende kleuters, die cola dronken. Blije moeders, die zich gesteund wisten door “wetenschappeliojk onderzoek” en dus rustig hun kindertjes vol stopten met bekers sputterend suikerwater. Ach, wisten ze veel… Dat het slecht was, zouden ze pas later horen. Maar ja, die kinderen zijn volgens mij nu toch de ouders van weer nieuwe blije kinderen, die de producten van de voedselindustrie moeten opeten. Ach ja, later kun je er gewoon om lachen 😉 😉 |
Maak er vandaag een gezellig dag van!!
Het is allemaal begonnen met een klein stekje, stiekem meegenomen van een Frans vakantieadres. Wist ik toen veel dat klimop voor een habbekrats te koop is. Het stekje belandde bij het muurtje tussen ons huis en dat van de buren. En kijk nou eens, helemaal overwoekerd met klimop. We moeten zelfs oppassen dat de takken niet over het hout van onze gevel kruipen. Want dan beschadigt het. Dus knippen we regelmatig een heleboel weg. Maar nu even niet. Want gisteren ontdekte ik dat er een merelpaar zijn nest in de klimop aan het maken was. Af en aan vlogen ze, met grassprieten, pluizen en plantenslierten. Het oogt nog een beetje slordig en ik hoop dat de buurtkatten er nog geen erg in hebben. Dus maar snel nieuwe batterijen in de kattenschrik doen. En dan rustig wachten op eitjes en kleine mereltjes.
 |
En heb je ook zo’n muurtje dat overwoekerd is met planten, kijk dan ook bij Stuureenfoto, want ook daar is deze week het thema “overwoekerd”. |
Ik ben opgevoed met reinheid hoog in het huishoudvaandel. Bij mijn moeder thuis moest alles blinkend schoon. Zelf boende ik ietsje minder rigoureus. Maar wel kreeg alles regelmatig een schoonmaakbeurt.
 |
Het was dan ook even wennen toen oudste ging studeren. Helemaal in Groningen, dus hij moest op kamers. Gelukkig vonden we snel een kamer in een studentenflat. Toen we er een kijkje gingen nemen, werden we begroet door een man, die riep: “Niet schrikken, ze hadden gisteren een feessie!” Al in de hal sloeg ons de lucht van te lang openstaande vuilnisbakken toe. |
In de gemeenschappelijke keuken moest ik even slikken. Een lang aanrecht waar overal vuile pannen, borden en glazen stonden. Vier grote kookplaten, die aangekoekt en vettig waren. Twee koelkasten, in de één diverse bakjes met schimmige inhoud. Iets roods, dat lang geleden waarschijnlijk Foe yong hai was geweest, wat ondefinieerbaar groen met een wollig laagje. In de andere koelkast een behoorlijke voorraad bier, met krat en al. Moest ons kind hier wonen en leven? Jazeker, en hij heeft het er ruim vier jaar uitgehouden. Over de hygiënische staat daar heb ik maar niet lang getobd, dat moest ik loslaten. Maar weet je wat nou zo gek was? Hij was nooit ziek. Blijkbaar zorgden al die bacteriën daar in huis voor een weerstand van je welste.
Ik vertel dit verhaal, omdat ik laatst las (klik) dat kinderen minder ziek waren in gezinnen waar de afwas met de hand werd gedaan in plaats van met een vaatwasser. Minder schoon misschien, maar dat zorgt wel voor meer weerstand!
 |
Wat is er nou leuker dan je eigen wijn te hebben? Helaas, die wijnstok in de tuin levert bij lange na nog niet genoeg op 😉 en landerijen in Frankrijk hebben we ook niet. Maar soms heb je geluk, dan vind je zo maar flessen met daarop je roepnaam, in duplo nog maar liefst. Jammer dat die wijn nou net boven ons budget was. Echtgenoot moet het dus maar doen met de foto en dit blogje 😉 😉 😉 |
Vorige week kreeg ik zomaar een kookboek cadeau. Het is boek met Italiaanse recepten, heel maakbaar en vooral erg lekker.
Deze salade maakte ik afgelopen zaterdagavond. In Italië is het een voorgerecht, wij aten het als hoofdmaaltijd. Dus pimpte ik het geheel een beetje op met wat tomaatjes en een hardgekookt ei en nog wat stokbrood erbij. We likten na afloop onze vingers af.
| Witte bonensalade met tonijn Voor 2 personen:1 blikje witte bonen, afgespoeld en uitgelekt 1 blikje tonijn op olie, uitgelekt en in stukjes 1 citroen 1 kleine rode ui, in halve ringen ½ bosje peterselie, fijngehakt 2 eetlepels olijfolie peper en zout naar smaakOptioneel: (cherry)tomaatjes hardgekookte eieren |
 |
Doe bonen, tonijn, uienringen en peterselie in een schaal. Rasp de helft van de citroenschil erboven en sprenkel de olie erover. Schep alles voorzichtig door elkaar. Breng op smaak met zout, peper en citroensap.
Verdeel de salade over 2 borden en garneer eventueel met wat tomaatjes en eieren. Leg op elk bord wat stukjes brood en besprenkel deze met olijfolie.
EET SMAKELIJK!!
Zo langzamerhand komt er gelukkig een verandering op gang. De grote voedselfabrikanten stoppen niet meer zoveel suiker of zout in hun producten. We zijn er nog lang niet, maar het begin is er.
Afgelopen zaterdag aten we wat bij IKEA en ik nam er een pakje Optimel van Campina bij. “PUUR” stond er op. Ik keek eens beter en toen zag ik dat het bestond uit alleen magere yoghurt en wat vruchtensap. Niet zo zoet, maar fris. Gewoon lekker, zoals het hoort dus!
