50 jaar

Ommoord, de wijk waarin wij wonen, bestaat dit jaar 50 jaar. Ze ziet dus Sarah. Wij wonen er sinds 1972, zijn er twee keer in verhuisd en wonen er nog steeds met plezier.
We waren blij met ons 2-kamer flatje en later met het ruime appartement met veel groen ervoor.

Nu wonen we alweer ruim 35 jaar in onze eengezinswoning. Er waren al wel plannen om weer naar een appartement terug te gaan, maar die kregen nog steeds geen vaste vorm. En dan zou ik wel graag in de wijk blijven. Want er is hier alles dicht bij de hand: goed openbaar vervoer, veel groen, allerlei winkels en prima voorzieningen.

Natuurlijk is er in al die jaren veel veranderd. In het begin was het vooral de wijk van de vele hoge flats, zand, bouwlawaai en ongezelligheid. Mijn collega van toen “wilde er nog niet dood gevonden worden”. Het toen geplante prille groen is uitgegroeid tot leuke plekken met statige bomen. Sommige flats zijn al een keer gerenoveerd en er is veel laagbouw bij gekomen. En de wijk vergrijst. De kinderen van toen zijn inmiddels volwassen, vertrokken naar weer nieuwere wijken. Hopelijk komen er weer wat jongeren hier, zodat de balans wat verbetert 😉  Wij hebben het hier nog steeds erg naar onze zin!!

 

Opruimen

Als je aan het opruimen bent, vind je natuurlijk niet alleen maar rommel rijp voor de vuilnisbak. Je ontdekt nog tal van spullen die jij weliswaar niet meer gebruikt, maar die voor een ander best nuttig of misschien nog heel waardevol zijn. Wat doe je dan? Onze ervaringen met sites als Marktplaats zijn niet zo bijster gunstig. Wat we er op zetten, bleef staan zonder behoorlijk bod. Dat was ook wel te verwachten, want er stonden van diezelfde dingen al zo veel advertenties. Dus ging soms iets maar weer terug op zolder, achter het schot. Weer voor onbepaalde tijd uit het zicht.

Totdat we de WEGGEEFHOEK 010 ontdekten. Een besloten Facebook-groep, waarbij we ons aanmeldden. En wat we daar op zetten, vliegt bijkans onze deur uit. Van lege bananendozen tot hobbyspullen. Op een bepaald moment moest ik echt een soort administratie bijhouden van wie wat wilde ophalen. Maar blije gezichten alom, bedankjes en wij ook blij. Opgeruimd, hè, hè!

Moestuintje

Oh, wat duurde het lang voordat ze een beetje rood werden. Maar al dat wachten werd wel beloond. Ruim 30 (!) tomaatjes leverde ons moestuintje op. En ze waren heerlijk.

En niet alleen de tomaatjes deden het goed, ook peterselie en basilicum groeide goed. Volgend jaar zet ik er beslist meer van op mijn vensterbank.

 

Statistieken

Dit blog kreeg ik in 2009 voor mijn verjaardag. Jongste zoon had het voor mij voorbereid, compleet met eigen e-mailadres en statistieken.

En die statistieken zijn voor mij een beetje duister. Want waarom trekt het ene blog meer bezoekers dan het andere? Soms zit ik echt een beetje te zwoegen op een bericht, besteed er tamelijk veel tijd aan. En dan is de respons te verwaarlozen. Er zijn ook dagen dat ik rats, rats een blogje in elkaar draai. Soms een beetje afraffel. En dan zie ik ineens een behoorlijk aantal “hits” op een dag. Soms springt een dag er uit met ruim 300 of nog meer bezoekers, terwijl het er de volgende dag weer gewoon zo rond de 150 zijn.

Oh, ik maak er echt geen punt van. Ik weet dat ik een aantal trouwe bezoekers heb. Laten die vooral blijven komen, want daarvoor blog je uiteindelijk. En ik ben ook nog lang niet uitgeblogd.

Karretje

Daar staat ie dan, ver van huis, want het winkelcentrum waar Appie de grootgrutter zit, ligt aan de andere kant van de wijk. Dat is nog best een stuk lopen en dat lijkt me helemaal niet gemakkelijk met zo’n kar vol boodschappen.Maar goed, je hebt geen auto, geen fiets, geen boodschappentas op wieltjes, dus je besluit om die kar dan maar mee te nemen. Maar laat je die dan zomaar in het plantsoen staan? Ik zou denken, zet hem bij je huis en loop er de volgende keer weer mee terug. Of is dat een rare gedachte?  

 

Reisje

Kennen jullie die mop van twee vriendinnen, die naar Kopenhagen zouden gaan? Nee? Nou die gingen niet. Hihihi, flauw hè?

Maar het is helaas wel waar. Mijn vriendin Irene uit Essen (Dld) en ik maakten al vaker een reisje. Naar Cornwall,  Parijs, Wenen en Londen. En nu stond Kopenhagen op het programma. Alles was geregeld, geboekt en betaald. En toen mailde het reisbureau dat er te weinig deelnemers waren en de reis dus niet door kon gaan.

Het was te kort dag om nog een alternatief te zoeken of op een andere datum weg te gaan. Nu gaan we maar wat toeren door Nederland. Amsterdam, Delft, misschien Zierikzee of Breda. We zullen wel zien. Amuseren zullen we ons zeker. En als het regent, dan doen we gewoon thuis een spelletje 😉

 

Natuur in de stad

Stel, je bent emigrant in Rotterdam. Je (voor)vaderland ligt ergens aan de Middellandse zee, met meer zonuren dan hier. Met overal druivenranken en volop bloemen in felle kleuren. Wat doe je dan. Dan probeer je toch een stukje van daar naar hier te brengen. Dan beplant je het rijtje tegels voor je huis met druiven en andere zuidelijke planten.  Zodat het hier toch een beetje op daar lijkt 😉

 

Muziek

Muziek hoor je overal. Want mensen willen vermaakt worden, vrolijk zijn, zingen en dansen. Of je nou hier of in China bent, je vindt altijd wel een muzikant. Of twee, zoals deze ernstige heren. Zij wachten totdat ze op mogen gaan voor een optreden in het park in Kunming (Zuid China). Ze speelden mooi en hadden succes. Wij westerlingen gaven ze nog eens een extra applaus!

Nog meer muziek? Kijk op Stuureenfoto, waar muziek deze week ook het thema is!