Spreuk van de week

  Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.

Wie een avond gelukkig wil zijn, drinkt een fles wijn. Wie een jaar gelukkig wil zijn, moet trouwen. Maar wie altijd gelukkig wil zijn, moet gaan tuinieren.

Chinees Spreekwoord

Toeval bestaat niet…

Al vele jaren liggen er diverse jaargangen van Het Beste van Reader’s Digest in ons kleinste kamertje. De boekjes zijn al vele malen gelezen en herlezen. Maar als ik toevallig de uitgave van juli 2004 in handen krijg, lees ik steevast het verhaal van Anna. Het is een verhaal over levenspaden die elkaar kruisen, uit elkaar lopen en op een miraculeuse manier toch weer bij elkaar komen. Toeval? Wonder? Wie zal het zeggen?

Nieuwsgierig geworden? Klik hier of op de foto voor een leesbaar PDF-bestand.

Amsterdam

Een dagje Amsterdam levert geheid wel wat foto’s op. En zeker als het zo mooi weer is als laatst, toen ik met Bettie had afgesproken. Tussen al onze gesprekken door maakte ik ook wat foto’s. De eerste van zo’n echte Amsterdamse fietstas, met grachtenhuizen. En daarmee was een blogidee geboren! Want die dag zag ik overal grachtenhuizen. Hierbij een klein impressie.

Hutspot Madras

De pot Madras curry is nog niet leeg. Dus maar eens gezocht naar een gerecht, waar wel een Indiase twist aan gegeven kan worden:

HUTSPOT MADRASVoor 4 personen:
750 gram aardappelen
400 gram winterwortel, in blokjes
400 gram uien, grof gesneden24 grote garnalen, schoongemaakt en gepeld
1 eetlepel Madraskruidenmix
blikje kokosmelk
1 teen knoflook, geperst
1 kleine fijngesneden rode peper
olie

klontje boter
peper en zout naar smaak

koriander of peterselie (optioneel)

 

Kook de aardappelen en stamp ze met wat zout en een klont boter tot een grove puree.
Doe wat olie in een pan, voeg knoflook en rode peper toe en bak daarin de garnalen tot ze roze zijn. Schep uit de pan en houdt warm onder alufolie.
Bak in dezelfde pan  de uiensnippers even aan tot ze glazig worden, voeg de wortelstukjes toe en bak ongeveer 3 minuten. Voeg kokosmelk en kruidenmix toe en roer alles goed door. Smoor in ca. 10 tot 15 minuten beetgaar. Breng op smaak met zout en peper.
Schep aardappelen op de borden, verdeel er de uien/wortelen over en de garnalen.
Strooi er wat koriander of peterselie over ter garnering.

EET SMAKELIJK!!

 

Lezen

De jonge generatie leert tegenwoordig lezen met MAAN, ROOS, VIS. Maar ik ben nog van de generatie die met AAP, NOOT, MIES leerde lezen.
Met mijn vingertje langs de letters ontcijferde ik de woorden en het opende de wereld naar mooie verhalen, dunne en dikke boeken, kranten, tijdschriften en vele uren leesplezier.
 

Toen ik dan ook op de boekenmarkt dit boek Het Leesplankje zag liggen, hoefde ik niet lang te twijfelen. Daar is nou weer plek voor, dus kopen. Er staan niet alleen de plaatjes van het leesplankje in, maar ook wat oude schoolplaten. En dun boekje, maar met veel nostalgie.

droomvrouw

Het Boekenfestijn in Ahoy slaan wij nooit over. Heerlijk struinen langs lange rijen tafels met boeken te kust en te keur en allerlei soorten. Niet dat we nou weer boeken nodig hadden, maar gewoon “effe kijken” 😉

We kochten inderdaad niet veel, een reisboek en een boek over het leesplankje, maar dat was dan ook al. Dus ook deze boeken liet ik lekker liggen. Voor DROOMVROUW ben ik nog steeds niet geslaagd en aan 17 lessen zal ik wel niet genoeg hebben. En mijn echtgenoot wil die 17 lessen vast niet volgen en ik wil hem ook niet ruilen voor een IDEALE man. Ik hou van hem zo als ie is!

   

 

Preitaart

Afgelopen zaterdag stond hij op mijn Facebook-pagina. Vandaag heb ik het recept uitgewerkt en dat geef ik hierbij. Wie hem voor 4 personen wil maken, neemt een natuurlijk een grotere vorm en stelt de hoeveelheden bij. Maar hij smaakt hoe dan ook lekker!

Voor 2 personen:4 plakjes bladerdeeg (diepvries)
ca. 400 gram prei, in dunne ringen
75 gram spekblokjes
100 gram belegen, pittige geitenkaas (dat mag ook een andere soort pittige kaas zijn, of een combi)
3 eieren
scheut room
peper, zout, tijm naar smaak
olijfolie
2 eetlepels oude geraspte kaas
springvorm van 18 cm. Diameter, ingevet.

Bak de spekjes zachtjes uit en haal uit de pan. Voeg aan het vet in de pan wat olijfolie toe en bak hierin de preiringen met wat tijm in ongeveer 5 tot 8 minuten beetgaar. Laat afkoelen.

Verwarm de oven voor tot 200° C.

Rol het bladerdeeg uit tot een ronde lap (ik leg daarvoor de plakjes telkens kruislings verspringend over elkaar en rol dan uit). De lap moet groot genoeg zijn om bodem en rand te bekleden. Bekleed de vorm met het bladerdeeg.
Klop de eieren los met room, peper en zout.
Snij de kaas in kleine blokjes. Meng eieren, kaas en prei door elkaar. Giet dit in de vorm en vouw de rand enigszins naar binnen over de vulling. Strijk wat eimengsel (er is altijd nog een beetje in de schaal achtergebleven) over de deegrand, bestrooi met geraspte kaas.

Bak de taart in het midden van de oven gedurende 20 minuten, verlaag de temperatuur dan tot 180° en bak nog 25 minuten tot de vulling goed gaar en stevig is. Laat nog even afkoelen en serveer.

 

Opruimen

Je komt nog eens iets tegen tijdens al die opruimwoede in ons huis. Na de kookboeken en de bierboeken zijn nu de gewone boeken aan de beurt.

Gelukkig hebben we iemand gevonden die al die boeken wil hebben en ze verkoopt op een maandelijkse boekenmarkt. De opbrengst gaat naar een goed doel en zo kunnen wij er wel vrede mee hebben.
Maar sommige boeken mogen natuurlijk niet weg. Zoals “Gezworen kameraden” van Leon Uris. Dat boek kreeg Leo toen hij in 1958 eindexamen van de ULO had gedaan. Een klein briefje, maar met prachtige handschriften. en niet alleen het “hoofd der school” had zijn handtekening gezet, ook de leden van de oudercommissie. Kom daar nu nog eens om. Je mag nu al blij zijn met een geprint kattebelletje…

 

Zomaar

Vandaag een wat verlaat blogje. Omdat ik even geen inspiratie had. Want waar over moet je schrijven? Over het nieuws dat al dagen lang niets anders meer te melden heeft dan kommer en kwel? Over de komende “blue monday”, waar we natuurlijk helemaal geen erg in zouden hebben als het ons niet door de strot werd geduwd? Nee, even geen narigheid.Vandaag gewoon een klein vogeltje, dat zo nu en dan komt snoepen van de pinda’s in de tuin.  

En waarnaar ik urenlang kan kijken. Hoe het heen en weer vliegt en telkens weer zo’n kruimel uit de houder weet te pikken. Onbewust van alle boosheid in de wereld….. nou ja, behalve dan die kat, die ook telkens de tuin in sluipt en met hongerige blik naar hem kijkt 😉 😉 😉