Afgelopen zaterdag kwam Bettie uit Hoorn in alle vroegte naar Rotterdam. Ik haalde haar af van het station en we gingen linea recta naar een workshop van Stampingcorner.
Chaootje als ik soms ben, was ik helemaal vergeten de mail van Stamingcorner eens goed door te lezen en kwamen wij aan zonder ook maar iets van stempel- of hobbyspullen. Een tikkeltje onhandig, maar gelukkig konden we toch aanschuiven en leenden we her en der de benodigdheden bij elkaar en werd het toch een heel geslaagde workshop onder leiding van Corine van Kuilenburg
We werkten met distress oxide inkten en leerden leuke en nieuwe technieken om kleurige achtergronden te maken. Heerlijk kliederen met inkten, embossingpoeder, water en stempels. En het resultaat was een leuke en vrolijke kaart. En denk je “die bloem staat op zijn kop”, dan klopt dat. Het was niet de bedoeling, maar ik drukte mijn tekststempel per ongeluk onderste-boven af. Dat kun je natuurlijk corrigeren door de tekst op een kaartje er over heen te plakken. Maar die tekst was gewoon heel toepasselijk, dus vooruit dan maar…. die bloem kwam op zijn kop. Want als het niet gaat zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat, is mijn devies. Dat wordt dus een kaart met een knipoog 😉
Category Archives: Hobbies
ATC’s
Omdat niet iedereen weet wat ATC’s zijn: een kaartje ter grootte van een creditcard, versierd met dat jij leuk vindt. Dus met stempels, collages, glitter, kraaltjes, veren of weet ik niet wat. Je maakt ze en ruilt ze dan met anderen. Dat kan in een club, een Facebookgroep of met vrienden en vriendinnen. Al meer dan 10 jaar maak ik ze en sinds kort maak ik weer deel uit van een FB-groep.
Het zijn leuke en kleine kaartjes, maar wat doe je ermee? Ik legde ze voorlopig in een, ook zelfgemaakt, doosje. Maar allengs wilde ik ze toch ook wel regelmatig zien en bewonderen. Dus kocht ik vorige week een prikbord, manlief bevestigde het aan de muur in mijn werkkamer en kijk, dit is het resultaat. Een beetje van mezelf en een beetje van heel veel anderen 😉
Deel dit op:
Boek
Adam Raine, bevindt zich eigenlijk altijd in een niemandsland. Hij voelt zich nergens bij horen, niet in het armoedige Islington, niet in Scarsdale, bij de mijnwerkers, niet in het gezin van de mijneigenaar en ook niet in Oxford, waar hij gaat studeren. Dat maakt hem tot buiten-beentje, maar geeft hem ook de gelegenheid om scherp te observeren. Hij heeft niet veel vrienden, maar zijn vriendschappen zijn trouw en zeer waardevol. Hij wordt verliefd op Miriam, de dominees dochter. Maar hij twijfelt, wat zal hij haar te bieden hebben? Haar moeder heeft heel andere plannen voor haar dochter en manipuleert haar kind. Maar wie jong is, denkt de toekomst naar zijn hand te kunnen zetten. Even gloort er hoop, maar dan breekt de eerste wereldoorlog uit. Adam wordt opgeroepen en vertrekt naar het front. Hij komt in de slag om de Somme terecht en beweegt zich dan dagelijks in het werkelijke niemandsland, het stuk grond tussen de loopgaven van de Engelsen en de Duitsers. Wonder boven wonder overleeft hij de hel. Maar is hij nog wel de zelfde man als toen?
Ik las dit boek al een tijdje geleden. Niemandsland werd geschreven door Simon Tolkien, de kleinzoon van J.R.R. Tolkien, bekend van o.a. “In de ban van de ring” en “De Hobbit”.
Het is niet toevallig dat deze recensie vandaag hier staat, want ook Simons grootvader vocht aan de Somme. Ongetwijfeld verwerkte hij de herinneringen van zijn grootvader in dit prachtig geschreven boek. En vandaag is het precies 101 jaar geleden dat de slag om de Somme gestaakt werd. Tienduizenden soldaten vonden hier de dood.
Opdat we dat niet zullen vergeten!
Deel dit op:
Rondje Nederland
Jongste zoon verrast ons vaak met zijn vakantiebestemmingen. Meestal naar een ver land, met zon en zee en duiklocaties. Maar dit jaar bleef hij dichter bij huis. Hij deed een “Rondje Nederland”. Van Hoek van Holland langs de kust naar het noorden, de Afsluitdijk over, door Friesland, Groningen, Twente, zo langs de grens met Duitsland, via het noorden van Limburg, Brabant en Zeeland weer terug naar Hoek van Holland. In zijn eentje trapte hij ruim 1300 kilometer weg in 15 dagen. Op zijn fiets. Geen racefiets, maar de fiets die hij elke dag gebruikt om naar zijn werk te gaan.
Daarom maakte ik voor zijn verjaardag deze speciale kaart. Dat had hij wel verdiend 😉
Deel dit op:
Deur
Waarom deuren fotograferen zo favoriet is, ik heb geen idee.
Maar ik kan bijna niet voorbij een mooie deur lopen zonder daar een foto van te maken. Van een heel lelijke deur moet ik trouwens ook een foto maken, omdat ik daar op de een of andere manier toch een bepaalde schoonheid in kan zien. Maar dit is natuurlijk een hele fraaie deur, goed onderhouden, netjes geschilderd en in een nogal chique straat. Met oude, statige huizen en ja, dan dito deuren erbij. Ja, gewoon in Rotterdam. Dat is er allemaal te vinden, al moet je soms een beetje zoeken…. 😉
Deel dit op:
Schaarste
De flesjes tacky glue bij de Aktion waren uitverkocht. Ik vroeg aan een medewerkster of ze ze nog zouden krijgen. “Ja mevrouw, hopelijk wel. Want nu zijn ze op, allemaal opgekocht door jongeren die slime willen maken.” Eh… juist ja. Verbijsterd haalde ik mijn schouders op. Wat was dat nou weer? Slime maken, voor surprises misschien? Maar dan al zo vroeg?
Maar het is echt waar, want de volgende dag stond dit artikel in de krant. Gelukkig heb ik nog een net aangebroken flesje, dat nog wel voldoende is om te knutselen. En elke rage gaat ook weer over, als je maar lang genoeg wacht.
Deel dit op:
Boek
Op Facebook vond ik een recensie van De Voddenkoningin van Saskia Goldschmidt. De bieb had het meteen voor mij beschikbaar en 
met veel plezier las ik het verhaal van Koko, de voddenkoningin.
Als kind vergezelde ze haar moeder die als thuisnaaster werkte. Ze keek hoe haar moeder van lappen en een patroon mooie jurken maakte. Zelf was ze ook al snel handig en heeft ze een zeer creatief talent. Zo rolde ze al vroeg in de handel in tweedehands kleding. Haar carrière startte in de 60er jaren, tijd van flowerpower, hippies en niks te gek. Maar ook later wist ze zich staande te houden en werd zelfs redelijk beroemd. Typisch een vrouw die van “rags to richness” kwam.
Saskia Goldschmidt schrijft vlot, zeer leesbaar en weet haar figuren tot leven te wekken. Een heerlijk boek voor wie houdt van kleding, mode en snuffelen op markten. Maar ook met doldwaze situaties en droevige momenten.
Deel dit op:
Recept
Noten zouden goed zijn voor je. Ze bevatten veel eiwitten, onverzadigd vet en geven snel een gevuld gevoel. Dus wordt een handje noten elke dag gepropageerd.
Sinds wij een airfryer hebben, kopen we meestal ongebrande cashewnoten en pinda’s en branden die dan zelf. De cashewnoten gaan zo rauw in de bak. Ik bak ze op 170 graden gedurende 3x 3 minuten en daarna nog 2 minuten. Tussendoor schud ik ze goed om. Ze worden mooi bruin en smaken heerlijk.
Pinda’s koop ik bij de toko, gepeld en zonder bruin velletje. Die brand ik niet alleen, maar voorzie ik ook van een heel dun kruidenlaagje:
in een schaal 200 gram pinda’s omhusselen met een halve theelepel olie. Daarna bestrooien met een mengsel van
halve theelepel (gerookt) paprikapoeder, halve theelepel knoflookpoeder, kwart theelepel hete paprika of cayennepeper, kwart theelepel gemalen peper, kwart (tot halve) theelepel zout. Alles heel goed omhusselen, zodat elk nootje een laagje kruiden krijgt.
Dan brand ik ze op dezelfde wijze als de cashewnoten.
EET SMAKELIJK!!
Deel dit op:
Scrabble-jubileum
Afgelopen zaterdag vierde Scrabbleclub “De Klinkers” hun 20-jarig jubileum. Al sinds 1997 spelen we elke dinsdagavond met elkaar. De eerste jaren het gewone spel, één tegen één en degene met de hoogste score wint. Later zijn we overgegaan op Duplicate, dat de vaardigheid van een ieder beter tot zijn recht laat komen. Het gaat er ernstig aan toe, alles wordt haarfijn gecontroleerd en fouten worden afgestraft met een nulbeurt.
Maar zaterdag kwam er geen Scrabblespel aan te pas. Integendeel, we werden gegijzeld, opgesloten en we moesten met elkaar ons maar zien te redden en zien te ontsnappen. Onze ontvoerders waren uit op het losgeld. Nou ja, ook dat was maar spel, gelukkig. Want na een uur werden we uit de escaperoom vrijgelaten. 
Nee, het was ons geen van allen gelukt om de verlossende code te vinden. Maar we hebben wel veel plezier gehad.
Ria, onze voorzitter, had alles tot in de puntjes georganiseerd.
Ze had gezorgd voor een toepasselijke scrabble-taart, er was drinken en zoutjes. En als klap op de vuurpijl gingen we na afloop van de “gijzeling” nog gezellig met elkaar uit eten.
Natuurlijk kreeg Ria bloemen, een cadeau en een speech.
Al met al een heel leuke en geslaagde dag!
Deel dit op:
Boek
De Amerikaanse Susan Loomis droomt ervan koken te leren in Frankrijk en die droom maakt ze ook waar. Na een korte periode terug in Amerika, beseft ze dat ze in Frankrijk wil wonen, ook al is ze inmiddels getrouwd en moeder van een zoontje.
Ze vinden een oud en vervallen huis in Louviers. Haar man heeft gelukkig twee gouden rechterhanden en bouwt de bouwval om tot een heerlijk en praktisch huis, waarin Susan haar kookschool kan beginnen. Hoe dat allemaal in zijn werk gaat wordt uitgebreid verteld, doorspekt met persoonlijke ervaringen en heel veel verhalen over het verrukkelijke eten in Frankrijk. Daarbij wordt elk hoofdstuk afgesloten met heerlijke recepten. Een boek waarin je kunt wegdromen. Aan het eind wilde ik meteen naar Frankrijk om ook zo’n kookcursus te volgen.
