| Gisterenavond Leo’s verjaardag en (alvast) de mijne gevierd met heerlijke Japanse hapjes bij Sushi Company.
Dat is niet zo’n grote “All you can eat”-tent, maar een klein en intiem restaurantje. Lekker en gezellig. Vriendelijke bediening en vooral voortreffelijk eten!! Met het openbaar vervoer er naar toe, zodat we allemei van de wijn konden genieten. Prima avond!! |
 |
Category Archives: Nederland
Beroemde Nederlander
 |
De omzwervingen van Vincent van Gogh zijn wel bekend. Toch zal niet iedereen weten dat hij ook nog een periode in Drenthe heeft gewoond. In 1883 woonde hij ongeveer 3 maanden in Nieuw Amsterdam, in de buurt van Emmen. Hij tekende er de boerenbevolking en het land, maar verkocht er niet veel. Hij betaalde zijn huur soms met zijn tekeningen en omdat de logementeigenaar er de waarde niet van in zag (wie wel toendertijd?) werden ze gebruikt om de kachel mee aan te maken. Het logement staat er nog en is voor een deel ingericht als museum. Er voor staat dit beeld van Vincent. |
Ook bij Stuureenfoto is het weekthema “Beroemde Nederlanders”. Doe je ook mee?
Deel dit op:
Nog ééntje
 |
Ze droop van de regen, maar wat werd ik er blij door.
Door de stromende regen kwam ik thuis en zij wachtte aan de pergola. Een laatste restantje zomer. Helaas, nu is het definitief voorbij, de regen van gisteren heeft haar helemaal doen verleppen en de blaadjes zijn afgevallen. Nu moet ik het doen met de herfstbloeiers en verkleurende bladeren. Ook mooi!! |
Deel dit op:
Natuur in de stad
Zomaar een straatje in Amsterdam. Wat er van gemeentewege niet komt, daar zorgen de bewoners zelf wel voor. Dus kwamen er potten met rozen en clematis. En een bankje om van al dat groen te genieten. Maar dat bordje maakt duidelijk dat je er niet zo maar kunt gaan zitten, ook al ben je nog zo moe van het shoppen en rondwandelen. Dit is echt “privé”!
Deel dit op:
Vergezicht
De foto bij Stuureenfoto van deze week werd genomen in Vietnam, ver van huis dus. Dat je niet ver hoeft te gaan, om een mooi vergezicht te ontdekken, blijkt wel uit deze foto. Genomen op nog geen kwartier lopen van ons huis. Een sloot parallel aan de Rotte, grasland, wat paarden en een blauwe lucht. Voldoende elementen om een mooi plaatje te schieten.
Maak jij ook mooie vergezichtfoto’s, doe dan eens mee met Stuureenfoto
Deel dit op:
Nostalgie
 |
“Time flies”, reageerde Wieneke laatst. En ja, zo lijkt het wel. Wat gisteren was, is vandaag al lang weer achterhaald. Waar we ons vroeger over verbaasden, is inmiddels hopeloos ouderwets. Welke jongere kan zich voorstellen dat we vroeger geen telefoon aan huis hadden. Dat je naar de kruidenier op de hoek ging om te bellen. En dat er toen nog geen belbundels bestonden, maar dat je een abonnement had waarvoor je kostbare guldens betaalde. Het was zo duur dat, toen wij telefoon kregen, mijn moeder er meteen een spaarpot naast zette. En er strikt de hand aan hield dat voor elk gesprek binnen de stad een kwartje betaald werd. |
Dat kostte het gesprek niet, maar zo spaarde ze en passant het abonnementsgeld bij elkaar. Dat was niet alleen bij ons, maar in vele huisgezinnen heel gewoon. Een gesprek duurde kort en werd beperkt tot het hoognodige. Eindeloos kwebbelen met vriendinnen was er niet bij.
Maar goed, de tijd van het ongebreideld kwekken in je mobieltje lijkt voorbij. Er komen steeds meer mensen die zich er aan ergeren en dan zal het wel binnenkort “not done” zijn.
Deel dit op:
Teatime
 |
Op een zonnige dag ging ik met vriendin Irene naar Delft. We namen dit keer niet de trein, maar de bus. Lekker op ons gemak, ondertussen rondkijken en een tour door het Groene Hart van Nederland maken. Na zo’n rit lustten we wel een kopje koffie en dat is in Delft geen probleem. We ontdekten op de Markt een echte tearoom. Voor het terras was het nog niet zonnig genoeg, maar binnen konden we ook prima zitten. Bij Ten to Three Teakozen we weliswaar niet voor thee, maar voor een heerlijke koffie met iets erbij. Alles gezellig geserveerd in mooie kopjes en op leuke schoteltjes, geheel in stijl. |
De naam van de zaak is geïnspireerd op de laatste regels uit het gedicht “The Old Vicarage, Grantchester” van de geliefde Engelse oorlogsdichter Rupert Brooke, die met deze slotregels de Engelse traditie van afternoon tea vastlegde.
“Say, is there Beauty yet to find? And Certainty? and Quiet kind?
Deep meadows yet, for to forget The lies, and truths, and pain? . . .
oh! yet Stands the Church clock at ten to three?
And is there honey still for tea?”
Hoewel er erg veel roze in het interieur zit, is het toch niet zoetig of kitscherig. Echt een zaakje om lekker met vriendinnen bij te praten. Ze zitten ook in Rotterdam en bij de volgende shoppingtour ga ik ook daar eens kijken.
Deel dit op:
Haven
Als pure Rotterdamse ben ik trots op onze stad, maar vooral op de haven. Zeker één keer per jaar maken we een havenrondvaart en het eerste weekend van september staat bij steevast gereserveerd voor de Wereldhavendagen.
Daar is altijd iets leuks te ontdekken, interessants te bezoeken of gewoon maar rond te slenteren om de sfeer op je in te laten werken. Ook dit jaar gaan we weer met schoonzus en zwager op stap. Die waren vorig jaar op vakantie, maar dit jaar is er rekening gehouden met een bezoek aan Rotterdam.
Dit is een plaatje van vorig jaar. Zo te zien amuseren deze kinderen zich prima en wie weet… zit er wel een toekomstige kapitein of stuurman tussen.
Natuurlijk zijn er meer havens dan in Rotterdam alleen. Daarom is deze week “havens” het thema bij Stuureenfoto. Heb je ook een leuke havenfoto, doe dan mee!
Deel dit op:
50 jaar
Ommoord, de wijk waarin wij wonen, bestaat dit jaar 50 jaar. Ze ziet dus Sarah. Wij wonen er sinds 1972, zijn er twee keer in verhuisd en wonen er nog steeds met plezier.
We waren blij met ons 2-kamer flatje en later met het ruime appartement met veel groen ervoor.
Nu wonen we alweer ruim 35 jaar in onze eengezinswoning. Er waren al wel plannen om weer naar een appartement terug te gaan, maar die kregen nog steeds geen vaste vorm. En dan zou ik wel graag in de wijk blijven. Want er is hier alles dicht bij de hand: goed openbaar vervoer, veel groen, allerlei winkels en prima voorzieningen.
Natuurlijk is er in al die jaren veel veranderd. In het begin was het vooral de wijk van de vele hoge flats, zand, bouwlawaai en ongezelligheid. Mijn collega van toen “wilde er nog niet dood gevonden worden”. Het toen geplante prille groen is uitgegroeid tot leuke plekken met statige bomen. Sommige flats zijn al een keer gerenoveerd en er is veel laagbouw bij gekomen. En de wijk vergrijst. De kinderen van toen zijn inmiddels volwassen, vertrokken naar weer nieuwere wijken. Hopelijk komen er weer wat jongeren hier, zodat de balans wat verbetert 😉 Wij hebben het hier nog steeds erg naar onze zin!!
Deel dit op:
Opruimen
Als je aan het opruimen bent, vind je natuurlijk niet alleen maar rommel rijp voor de vuilnisbak. Je ontdekt nog tal van spullen die jij weliswaar niet meer gebruikt, maar die voor een ander best nuttig of misschien nog heel waardevol zijn. Wat doe je dan? Onze ervaringen met sites als Marktplaats zijn niet zo bijster gunstig. Wat we er op zetten, bleef staan zonder behoorlijk bod. Dat was ook wel te verwachten, want er stonden van diezelfde dingen al zo veel advertenties. Dus ging soms iets maar weer terug op zolder, achter het schot. Weer voor onbepaalde tijd uit het zicht.
Totdat we de WEGGEEFHOEK 010 ontdekten. Een besloten Facebook-groep, waarbij we ons aanmeldden. En wat we daar op zetten, vliegt bijkans onze deur uit. Van lege bananendozen tot hobbyspullen. Op een bepaald moment moest ik echt een soort administratie bijhouden van wie wat wilde ophalen. Maar blije gezichten alom, bedankjes en wij ook blij. Opgeruimd, hè, hè!
