Met heel veel plezier bekijk ik TV-programma’s waarin koks streven naar perfectie. Die perfectie streef ik zelf niet na, het gaat mij vooral dat het lekker is. Maar ja, het oog wil ook wat. En zo´n stoofpeertje dat nog helemaal heel is, steeltje er aan, maar toch het klokhuis verwijderd. Hoe doen ze dat?
Kijk hier, hoe Jeroen in Dagelijkse kost zoiets doet. Het recept past prima in het kerstmenu:
Klik op de foto om het filmpje te starten
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Een gemiddeld persoon eet vijf kilo chocola per jaar. Daarna is het middel weg. |
Nee, deze zwarte strepen en vlekken zijn geen graffiti, maar vormen een kunstwerk op de muur van de metro in Tokyo. Maar de kunst is niet de reden waarom ik deze foto plaats. Want kijk maar eens naar het hele plaatje: wat zie je? Niets geen rommel, geen papiertje, geen peuk, geen kauwgommetje. En dat in een stad waar miljoenen mensen per dag gebruik maken van dit station.
Zo schoon vinden we het hier niet. Schoon is ook het thema van deze week bij Stuureenfoto. Heb je ook een foto die past in dit thema, doe dan mee!
De tuin is weer winterklaar gemaakt. De grootste takken zijn gesnoeid, de bladeren bijeen geharkt en de lange slierten an wingerd en blauwe regen getemd en over de pergola gelegd. Zo ligt de tuin er weer netjes bij.
En dus vond ik dit gedicht, dat ik ontdekte in de Kruidtuin in Leuven, wel toepasselijk:
Rotterdammers geven vaak een bijnaam aan gebouwen of plaatsen in hun stad. Zo kun je lekker winkelen in “De Koopgoot”, want “Beurstraverse” is veel te deftig. Het Blaakstation heet gewoon de “Fluitketel” en als je er bent, zie je wel waarom.
De brug hier heet in het officieel “Rijnhavenbrug” . Het is de verbinding tussen Hotel New York en Katendrecht. En die laatste wijk was alom bekend om zijn dames van plezier. Dus noemt elke Rotterdammer hem gewoonweg “De Hoerenloper”.
PS: Die meneer in dat rode jack is mijn eigen Leo en we maakten die middag gewoon een keurig wandelingetje 😉 Katendrecht wordt meer en meer een yuppenbuurt, met leuke winkels en gezellige restaurants. Dames van plezier zijn er nog nauwelijks.
😉
Of dit nou helemaal volgens de biljartregels is, weet ik niet. Maar het is wel héél knap werk!
Klik op de foto om het filmpje te starten
In Italië is het leven losser, minder gestructureerd. Althans, zo hebben wij dat ervaren. Winkels zijn er op onmogelijke tijden gesloten of juist heel laat nog open. Wij konden er geen peil op trekken.
In Ascoli Piceno ontdekten wij dit piepkleine kruidenierswinkeltje, waar we worst kochten. Later die dag wilden we nog wel zo’n worst hebben. Maar de winkel leek wel van de aardbodem verdwenen te zijn. Luiken dicht en geen enkel teken dat daar een kruidenierszaak zat. Nou ja, siësta zeker…? Morgen hebben we ook nog even tijd, dan doen we het wel. Maar nee hoor, ook de volgende (werk)dag was de winkel niet meer te vinden. En die lekkere worst hebben we dus niet meer gevonden. Nou ja, natuurlijk wel andere, ook lekker. Maar die ene winkel, die leek wel verzwolgen te zijn. Gek hè?
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
De sfeer in een kamer wordt niet bepaald door de meubelen maar door de mensen. |
“Lijnenspel” is het thema van deze week bij Stuureenfoto. Daar staat een foto van Londen, maar in eerste instantie dacht ik aan Rotterdam, waar immers altijd wel iets gebouwd wordt. Maar ook in de haven vind je krachtige lijnen terug, zoals hier:
