About KnutzEls

Hallo, dit is het weblog van KnutzEls. Samen met Leo woon ik in Rotterdam. Onze twee zonen zijn al lang volwassen en wonen elders. Ik heb vele hobbies, die allemaal min of meer creatief zijn. Maar ook reizen vind ik heerlijk, of het ver weg of dichtbij is. En tijdens die reizen fotografeer ik van alles onderweg. Ik hou ook nog van wandelen, lezen, puzzelen en naar muziek luisteren. Speciaal voor mijn 61e verjaardag kreeg ik dit blog van jongste zoon. Zijn vertrouwen in moeders IT-kennis is groot, maar hij blijft op de achtergrond als steun en toeverlaat bij technische problemen

Mariabeeldje

Dit beeldje hing in het vakantiehuis in Limburg. Niet verwonderlijk, want ik denk dat bijna iedereen daar katholiek is. Waarschijnlijk minder streng dan vroeger, maar toch… zo’n wijwaterbakje mag niet ontbreken. Zelf ben ik niet katholiek, sowieso niet religieus. Maar ik herinner me wel dat in de huizen van vriendinnetjes zoiets vaak te vinden was. Eén vriendinnetje doopte als ze de kamer binnenging telkens haar vinger in het water en sloeg dan een kruis. Ik vond het toen, als 7-jarige, een vreemd ritueel. Maar waarom ze het deed, durfde ik niet te vragen.
Dit beeldje vind ik eigenlijk wel erg lief. Het lijkt me tamelijk modern en het kindje Jezus ziet er bijna uit als een kleuter uit een reclamefoto. Schattig toch?

Bewaren

Natuur in de stad

Op weg naar mijn wandelclub word ik opeens verrast. Want wie verwacht nou schapen tussen de hoge flats. Het is maar goed dat ik dit keer een andere weg koos. Een beetje uit noodzaak, want het dreigde te gaan regenen en dan kun je bij de flats altijd wel een beetje schuilen. Maar gelukkig, die regen bleef weg en ik kreeg zomaar een cadeautje. Niet dat het die schapen wat interesseerde. Die vraten rustig door, keken niet op of om. Nou wie weet, zijn ze al blasé van fotograferende voorbijgangers. Het is tenslotte een tamelijk beroemde kudde. Ze lopen van maart tot november van hot naar her in Rotterdam en maaien zo het gras en verplaatsen zaden in hun vacht. Dus nuttige en leuke dieren.

Toko

Zo nu en dan rijden we naar de grote Chinese toko in Rotterdam. Er zijn er meer, maar dit was, voor zover ik weet, de eerste. Vroeger was het er rommeliger, kon je er ook levende vis kopen en geurde de winkel naar een Chinese markt. Je kunt er verse oosterse groenten kopen, gedroogde visjes, onbekende kruiden en specerijen. De laatste jaren is het meer gestroomlijnd en werd ook het assortiment heel erg uitgebreid. Er komen niet alleen particulieren, maar ook veel horecamensen, die enorme balen rijst en grote zakken kruiden in hun kar laden. Het assortiment bami is onvoorstelbaar en er staan ontelbaar veel soorten sausen en onbekende groentes en vruchten in blik. Er is een enorme diepvriesafdeling, waar weer heel andere snacks liggen dan de bitterballen en frikandellen van de grootgrutter.
Wij kopen er niet zoveel, maar wij kijken en genieten van de vele kleurige potjes, flesjes en zakjes. Ik vind het gewoon een uitje, want sojasaus is ook bij de Appie verkrijgbaar, maar dat is toch net iets anders. Even me wanen in China en verbaasd rondneuzen.

Graniolen

Nee, nee, geen typefout, maar een gloednieuw woord. Bedacht door Miriam Mars en ze bedoelt daarmee dat wat mensen doen als je “oud” doen voelen. Het is een samentrekking van “granny” en “domme gladiool”.
Dus als je even niet weet hoe al die opties van bijv. Facebook werken. Dan kijkt iemand zo’n beetje beneveld en je ziet hem of haar denken “daar is ze te oud voor”. Maar ook als iemand je het gevoel geeft dat je praat over een hele lange tijd geleden. Ik reageerde op een berichtje over kroketten en refereerde aan het snackloket van V&D. In een reactie werd gevraagd wat V&D was… Mijn hemel, zo lang is dat bedrijf toch nog niet weg. Ik voelde me dus echt gegranioold. En dat voelt niet goed, dus …. zullen we het woord met z’n allen promoten? Moet toch lukken…..! 😉 😉 😉

Zelfgemaakt

Het hele jaar door maak ik kaarten voor verjaardagen, feesten en jubilea. Niet alle kaarten laat ik hier zien. Maar soms vind ik een kaart best de moeite waard om te tonen. Zoals deze kaart, die ik vorige week naar schoondochter stuurde.
Niet alleen maakte ik hem met plezier voor D. maar hij past ook mooi in challenge 279 van de Dutch Card Lovers.

 

Bewaren

Bewaren

Begin de week met muziek

Dit jaar begin ik de week vrolijk met muziek.
Elke maandag, 52 weken lang, zal hier een clipje van You Tube staan.
Zo stel ik in de loop van het jaar een speellijst samen van muziek die me, op welke manier dan ook, geraakt heeft.
Vandaag lopen we met De Beatles over Penny Lane….

Mannenzaak

Dit vind ik nou een een typisch voorbeeld van “mannenzaken”. Want ik ken geen vrouw die in de rij zal gaan staan om een stukje vlees te mogen grillen. Ik denk dat vrouwen toch liever in een pannetje roeren, beetje van dit en beetje van dat erbij en rustig proeven of het lekker is. Deksel er op en dan maar een tijdje laten stoven.
Mannen daarentegen willen meteen resultaat zien. Het moet een beetje roken, ruiken, niet al te lang duren en stevig smaken. Ondertussen staan ze met elkaar te praten en drinken ze een biertje…..
Nou ja, dat is natuurlijk niet altijd zo. Zat mannen die heerlijk kunnen én willen koken, genoeg vrouwen die koken niet zo geweldig vinden.
Maar bij wijze van spreken dan, hè….

Bewaren

Bewaren

Boek

De treinramp van Harmelen op 8 januari 1962 kan ik me nog wel herinneren. Twee kinderen in onze straat verloren daarbij hun beide ouders in één klap. De radio zond alleen maar nieuws en treurige muziek uit. Nederland was in rouw.
Niet vreemd dus dat een boek over die gebeurtenis me wel aantrok.
Drie jonge meisjes zijn bij die ramp gewond en komen in het ziekenhuis bij elkaar op zaal te liggen. Hoe ze leefden en in de wereld stonden vóór het ongeluk, wordt vrij uitgebreid beschreven. Ook wat ze doen en laten in de huidige tijd komt aan bod. Twee hebben altijd contact met elkaar gehouden, de derde sloot zich daar van af en reageerde nooit op brieven of kaarten. Toch zijn ze onlosmakelijk met elkaar verbonden en pas aan het eind blijkt hoe.
Ik vond het geen erg diepgravend boek, maar toch de moeite waard om te lezen.

Bewaren

Kruidentuin

Was het afgelopen zaterdag regen, regen, en nog eens regen. Op zondag scheen de zon en was het heerlijk wandelen daar in Zuid-Limburg.
Na het uitgebreide ontbijt reden we naar Schin op Geul, waar op dit moment kasteel Schaloen te koop staat.
Maar dat lazen we pas later. Want wij kwamen voor de kruidentuin. Gelukkig was die nog net de laatste dag van het jaar open. Een mooi opgeknapte kasteeltuin, waar groenten en kruiden groeiden, met bijenvolken, een oude watermolen, vijvertjes en poelen met kikkers en salamanders. Zelfs de bakoven was nog in gebruik, waar heerlijke vlaaien in werden gebakken.
Een kleine impressie van wat wij zoal zagen:

Deze slideshow vereist JavaScript.

Familieweekend

We vierden dit jaar dus alle verjaar- en hoogtijdagen in één klap. De kinderen vinden al die verjaardagen maar een gedoe. En moet je nou zo nodig vieren dat je ouder wordt? Nou nee, want ouder worden is niet altijd een pretje, maar dát je nog steeds vief en fit bent, mag toch wel een beetje feestelijk herdacht worden…nietwaar?
Dus huurden we een huis in Limburg, in Klimmen. Op internet bekeken we het en het leek ons heel leuk. En dat was het ook! Een heerlijk knus, gezellig en gastvrij huis. Met ruimte voor iedereen, met gemakkelijke stoelen, maar ook met een grote en comfortabele eetkeuken.
Met verse bloemen in de vensterbank, een echte Limburgse vlaai in de koelkast en ook nog eens verse eitjes van eigen kippen. Een warmer welkom kregen we niet eerder.
Vrijdagmiddag maakten wij er al een beetje kwartier en daarna kwamen zo langzamerhand de zonen en schoondochter. (wordt vervolgd)

Bewaren